Της Ολυμπίας
αποκλειστικά για την katanixi.gr

“Διότι η έχθρα για την αμαρτία είναι ένδειξη αληθούς ταπεινώσεως, η εξομολόγηση ένδειξη κατανύξεως, που προκύπτει στην καρδιά από την ντροπή για τις αμαρτίες” (Αββάς ο Ισαάκ ο Σύρος)

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Δ΄ Μέρος

Επειδή γνωρίζουμε ότι μας περιμένει πολύ σκληρός αγώνας με τα πάθη μας, ας ακολουθήσουμε τις οδηγίες του Αγίου, χωρίς να απελπιζόμαστε. Διότι μέσα από τον αγώνα μας και την ταπείνωση, θα παρακαλούμε νυχθημερόν να μας ελεήσει ο Κύριος: «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Υἱέ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησόν με τόν ἁμαρτωλόν».

Η προσευχή στον Θεό αποτελεί πολύτιμο όπλο στον πνευματικό μας αγώνα. (7)

Για να έχουμε πρόοδο στα πνευματικά πρέπει να αγωνισθούμε σκληρά και επίμονα να περιορίσουμε τα αίτια των παθών, να τα περιστείλουμε μέχρι να μπορέσουμε να τα εξαλείψουμε τελείως και να απαλλαγούμε από αυτά.

Γράφει ο Αββάς Ισαάκ:

-«Πόσο γλυκιές φαίνονται οι αιτίες και οι αφορμές των παθών!

Και τα μεν πάθη μπορεί κανείς ενίοτε να τα κόψει, και μετά την παύση αυτών γαληνεύει και ευφραίνεται, αλλά δεν μπορεί να αφήσει με ευκολία και τις αιτίες των παθών.

Γι’ αυτό και χωρίς να το θέλουμε μπαίνουμε σε πειρασμό.

Και ενώ λυπούμαστε για τα πάθη, αγαπάμε τις αφορμές των παθών, και ενώ τις αμαρτίες δεν επιθυμούμε, τις αφορμές των αμαρτιών δεχόμαστε με ηδονή, γι’ αυτό οι αιτίες και οι αφορμές γίνονται τα αίτια των παθών.

Όποιος αγαπά τις αφορμές και τις αιτίες των παθών, αυτός ακουσίως και χωρίς να το θέλει γίνεται υποχείριο και δούλος των παθών… επειδή η φύση του ανθρώπου από αυτά εύκολα κλίνει στα πάθη της αμαρτίας και γι’ αυτό ο άνθρωπος οφείλει να προφυλάσσεται καλά από αυτά.

Όποιος όμως μισεί τις αμαρτίες του, τις εξομολογείται, και συγχωρείται.

Είναι αδύνατον να αφήσει κανείς με άλλον τρόπο την συνήθεια της αμαρτίας, ει μη μόνον εάν αποκτήσει έχθρα προς αυτήν.

Και είναι αδύνατον να πετύχει την άφεση των αμαρτιών του εάν δεν τις εξομολογηθεί.

Διότι η έχθρα για την αμαρτία είναι ένδειξη αληθούς τ α π ε ι ν ώ σ ε ω ς, η εξομολόγηση ένδειξη κ α τ α ν ύ ξ ε ω ς, που προκύπτει στην καρδιά από την ντροπή για τις αμαρτίες».

Αυτός που με συντριβή καρδίας και ειλικρινή μετάνοια αξιώνεται να δει και να γνωρίσει την δική του αδυναμία και ασθένεια, και γι’ αυτό θεωρείται ανώτερος από αυτόν που αξιώνεται να δει Αγγέλους.

Σημειώνει σε άλλο σημείο ο Αββάς Ισαάκ. Χρειάζεται επίσης μεγάλη διάκριση ώστε να μισήσουμε πραγματικά τα αίτια της αμαρτίας αλλά να σταθούμε με αγάπη στον αμαρτωλό άνθρωπο.

-Αυτό άλλωστε είναι το παράδειγμα των αγίων Πατέρων της Εκκλησίας:

«Να μην μισήσεις τον αμαρτωλό, διότι όλοι είμαστε υπεύθυνοι. Και αν παρακινείσαι εναντίον του από ζήλον Θεού, να κλάψεις για τον αμαρτωλό και να μην τον μισήσεις, αλλά να μισήσεις τις αμαρτίες του.

Να προσευχηθείς γι’ αυτόν, για να μοιάσεις στον Χριστό, που δεν αγανακτούσε εναντίον των αμαρτωλών, αλλά ευχόταν περισσότερο γι’ αυτούς και έκλαψε για την Ιερουσαλήμ, με τα εξής αγιογραφικά λόγια: «Ἱερουσαλήμ Ἱερουσαλήμ, ἡ ἀποκτέννουσα τούς Προφήτας καί λιθοβολοῦσα τούς ἀπεσταλμένους πρός αὐτήν! Ποσάκις ἠθέλησα ἐπισυναγαγεῖν τά τέκνα σου ὅν τρόπον ἐπισυνάγει ὄρνις τά νοσσία ἑαυτῆς ὑπό τάς πτέρυγας, καί οὐκ ἠθελήσατε» (Ματθ. 23, 37).

Και εμείς εξαπατώμαστε σε πολλές περιπτώσεις από τον διάβολο. Αν μισείς τον αμαρτωλό, δείχνεις με αυτόν τον τρόπο ότι και συ είσαι αμαρτωλός, επειδή δεν έχεις αγάπη. Εκείνος που έχει αποστερηθεί την αγάπη, έχει χάσει τον Θεό, διότι ο Θεός είναι κυρίως αγάπη.

Μην μισείς λοιπόν και μην καταδιώκεις τον αμαρτωλό… μ ι μ ή σ ο υ την ευσπλαχνία και την αγαθότητα του Θεού και γίνε οικτίρμων προς τον συνάνθρωπό σου τον αμαρτωλό, για να κερδίσεις από τον Θεό την μέγιστη συμπάθεια Του, με την μικρή δική σου συμπάθεια».

Χρειάζεται λοιπόν μεγάλη προσοχή ακόμη και σε αυτά που λογίζονται μικρά πάθη.

Γράφει σχετικώς ο αββάς Ισαάκ:

«Τα πάθη μοιάζουν με τα μικρά σκυλάκια, που έχουν συνηθίσει να συχνάζουν έξω από τα κρεοπωλεία. Αυτά λοιπόν φεύγουν αμέσως μόλις τους βάλει κάποιος τις φωνές. Όταν όμως τα αφήσει ελεύθερα, αποθρασύνονται και επιτίθενται ως μεγάλοι λέοντες.

Εκμηδένισε και αποδίωξε την μικρή επιθυμία, που μόλις άρχισε να κινείται στην ψυχή σου, για να μην καταφλεχθείς από το σφοδρό της πυρ, όταν πλέον θα έχει γιγαντωθεί μέσα σου.

Διότι η φροντίδα που επιδεικνύουμε εγκαίρως και η υπομονή να εξαλείψουμε τα διάφορα μικρά πράγματα, απομακρύνουν τον θανάσιμο κίνδυνο που προκαλούν τα μεγάλα πάθη».

Τα μικρά ή τα μεγαλύτερα πάθη, σύμφωνα με την διδασκαλία των Πατέρων έχουν τρεις μεγάλες βασικές πηγές από όπου προέρχονται οι υπόλοιπες αμαρτίες, την φιλαργυρία, την φιληδονία, και την κενοδοξία-εγωισμό.

Αστείρευτη πηγή παθών είναι ο εγωισμός και η κενοδοξία, καθώς ανθίζει εκεί που λείπει η ταπείνωση και πλεονάζει η υπερηφάνεια.

Ιδού τι γράφει ο Αββάς Ισαάκ:

-«Η δόξα του κόσμου τούτου, που δημιουργείται από τους επαίνους των ανθρώπων, μοιάζει με βράχο της θάλασσας που τον σκεπάζουν τα νερά και δεν φαίνεται. Ο ναυτικός περνά πάνω από τον ύφαλο ανύποπτος, συγκρούεται και ανοίγει τρύπα στο πλοίο, γεμίζει αμέσως νερά και βυθίζεται.

Έτσι και η κενοδοξία δεν σταματά να γεμίζει την ψυχή του κενοδόξου με τα πικρά και αφρισμένα κύματα της κοσμικής ματαιότητας, μέχρις ότου τον βυθίσει μέσα στα διάφορα πάθη και τον καταστρέψει».

Εδώ οφείλουμε να αγωνιζόμαστε με νήψη, με προσοχή και εγρήγορση:

-“Ας φροντίσουμε να είμαστε περισσότερο προσεκτικοί απέναντι στο ύπουλο πάθος της κενοδοξίας και ας το καταπολεμούμε με αληθινή ταπεινοφροσύνη, πένθος καρδίας και θερμή προσευχή.

Τον ασκητικό τρόπο να αγωνιζόμαστε κατά των παθών και να απομακρυνόμαστε από την αμαρτία, μάς τον παρουσιάζει μόνο ο ταπεινός και νηπτικός άγιος της ερήμου, ο αββάς Ισαάκ ως εξής:

-«Προσπάθησε να ελευθερώνεις τον εαυτό σου από κάθε σύνδεσμο με τον εξωτερικό κόσμο και τότε ασφαλώς θα μπορέσεις να συνδέσεις την καρδιά σου με τον Θεό.

Διότι του συνδέσμου με τον Θεό προηγείται η απαλλαγή από τα δεσμά της ύλης.

Και ο άνθρωπος που θέλει να ανυψωθεί στο επίπεδο της Χάριτος και να διευρύνει τον ψυχικό του κόσμο στα Θεία, οφείλει να αποξενωθεί από όλες τις κοσμικές ματαιότητες, όπως ακριβώς το νήπιο, πριν λάβει στερεά τροφή, απογαλακτίζεται από την μητέρα του.

Στους πνευματικούς αγώνες η σωματική εργασία, δηλαδή σωματικές κακουχίες, νηστείες κ.λ.π. προηγείται της ψυχικής εργασίας, δηλαδή της νοεράς προσευχής και της θεωρίας…

Εκείνος που δεν ευδοκίμησε στην σωματική εργασία, ούτε και στην ψυχική θα μπορέσει να καρποφορήσει, διότι η ψυχική εργασία γεννιέται από την σωματική, όπως ακριβώς το στάχυ από τον γυμνό κόκκον του σιταριού».

Αμήν, γένοιτο!

Συνεχίζεται…

  • 7. «O Αββάς Ισαάκ ο Σύρος και η άσκηση στην ζωή μας», Αρχιμ. Κύριλλος Κεφαλόπουλος, Ιερά Μονή Παντοκράτορος. https://www.impantokratoros.gr

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra

Δείτε σχετικά:
 Αγάπησε την άσκηση, μέσα από τους λόγους του Αββά Ισαάκ (Α΄ Μέρος)
– Αγάπησε την άσκηση, μέσα από τους λόγους του Αββά Ισαάκ (Β΄ Μέρος)
Αγάπησε την άσκηση, μέσα από τους λόγους του Αββά Ισαάκ (Γ΄ Μέρος)