Τῆς Ὀλυμπίας
ἀποκλειστικά γιά τήν katanixi.gr

«Συγχωρεῖστε με, ἀδελφοί, καί μή μ’ ἐμποδίσετε σᾶς παρακαλῶ ἀπό τόν θάνατο, ἀλλ’ ἀφῆστε με ν’ ἀπολαύσω τόν ποθούμενο Χριστό μου μέ τόν θάνατο, καθώς καί αὐτός Σταυρώθηκε γιά τήν ἀγάπη μου». (Ἅγιος Ἰγνάτιος ὁ Θεοφόρος)

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr


Β΄ Μέρος

Πράγματι, ὁ ἅγιος Ἰγνάτιος, ἀλυσοδεμένος σάν κακοῦργος, παραδίδεται σέ ἕνα στρατιωτικό τάγμα: “Ἐνῶ ὁ Τραϊανός ἐκστρατεύει κατά τῶν Περσῶν, ὁ ἅγιος Ἰγνάτιος ὁ Θεοφόρος ὁδηγεῖται στήν Ρώμη. Ἡ χαρά του εἶναι μεγάλη. Ἀπό καιρό ποθοῦσε τέτοιο θάνατο, γιά νά πάει κοντά στόν Σωτῆρα Χριστό. Εὐχαριστοῦσε μεγαλόφωνα τόν Κύριο. Καί κάνοντας προσευχῇ παρακάλεσε γιά τήν Ἐκκλησία, παραδίδοντας στόν Θεό τήν ποίμνη του μέ δάκρυα στά μάτια καί παρακαλῶντας τόν νά τούς σκεπάζει καί νά τούς διαφυλάττει στήν εὐσέβεια μέχρι τέλους.

Ἔπειτα ἀκολούθησε τούς στρατιῶτες μέ χαρά καί ἀγαλλίαση ψυχῆς. Τί κι ἄν ἔφευγε μακριά ἀπό τό ποίμνιο του; Ἡ σκέψη του, ἡ καρδιά του, ἡ εὐλογία του ἦταν παντοτινά σ’ αὐτούς. Τούς ἀποχωριζόταν σωματικά, ἀλλά πνευματικά ἦταν κοντά τους. Καί καθώς ἀπομακρυνόταν ἀπό τήν Ἀντιόχεια, τά μάτια τῆς ψυχῆς του ἦταν ἐκεῖ. Τούς ἔβλεπε καί τούς εὐλογοῦσε. Διερχόμενος δέ ὁ ἅγιος ἀπό διαφόρους τόπους καί Ἐκκλησίας ἐστήριζε τούς ἐκεῖ Χριστιανούς μέ τάς διδασκαλίας του. Στήν Σελεύκεια μπῆκε σέ πλοῖο καί περνῶντας ἀπό τήν Σμύρνη χαιρέτησε τόν ἅγιο Πολύκαρπο καί τούς ἄλλους ἐπισκόπους καί ἱερεῖς, οἱ ὁποῖοι συγκεντρώθηκαν ἀπ’ ὅλη τήν Ἐκκλησία τῆς Ἀσίας, γιά νά τόν δοῦν, καί νά ἀπολαύσουν τήν γλυκύτατη διδασκαλία του. Καί, ἀφοῦ τούς ἀσπάστηκε ὅλους, τούς παράγγειλε νά εὔχονται γιά χάρη του, στε νά μήν ἐμποδιστεῖ ὁ δρόμος τῆς ἄθλησής του, ἀλλά ν’ ἀξιωθεῖ νά τόν φᾶνε τά θηρία, γιά νά συναντήσει γρήγορα τόν ποθούμενο Κύριο.

Αὐτά τούς εἶπε ὁ πάνσοφος, γιά νά γνωρίσουν τόν μεγάλο του πόθο καί νά μήν πικραίνονται γιά τόν θάνατο του, γιατί τούς ἔβλεπε πῶς ἦταν πολύ λυπημένοι καί φοβόταν μήν στασιάσουν καί τόν ἁρπάξουν ἀπό τούς στρατιῶτες καί ἐμποδίσουν ἔτσι τήν ποθούμενη ὁδοιπορία του. Τό ἴδιο φοβόταν μήν κάνουν καί οἱ εὐσεβεῖς στήν Ρώμη”.

Γι’ αὐτό, πρόλαβε καί τούς ἔστειλε ἐπιστολή γράφοντας αὐτά: “Ἰγνάτιος, ὁ καλούμενος καί Θεοφόρος, ἐπίσκοπος στήν Ἀντιόχεια τῆς ἁγίας Ἐκκλησίας τοῦ Θεοῦ. Πρός τήν φωτισμένη καί ἐλεημένη ἀπό τόν Θεό Ἐκκλησία τῶν Ρωμαίων, τήν ὁποία χαιρετῶ καί ἀσπάζομαι στό ὄνομα τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, τόν ὁποῖο παρακάλεσα νά μέ ἀξιώσει νά δῶ τ’ ἀξιοθέατα καί σεβάσμια πρόσωπά σας. Αὐτή μου τήν ἐπιθυμία εἰσάκουσε ὁ Πανάγαθος Θεός καί νά, ἔρχομαι νά σᾶς ἀπολαύσω. Παρακαλῶ τήν ἀγάπη σας νά μή μ’ ἐμποδίσετε ἀπό τόν ποθούμενο Ἰησοῦ Χριστό, τόν ὁποίο πηγαίνω νά συναντήσω. πό τόν ποθούμενο Ἰησοῦ Χριστό μου!

Οἱ χριστιανοί τῆς Ῥώμης σκόπευαν νά τόν ἀπαλλάξουν ἀπό τό μαρτύριο, ἀλλά ὁ Ἰγνάτιος, μέ φλογερή δίψα πρός τό μαρτύριο, ἔγραψε σ᾿ αὐτούς νά ἀφήσουν νά γίνει τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, καθώς μέ τήν θέλησή του παραδόθηκε στά ἄγρια θηρία καί μαρτύρησε μέ πρωτοφανῆ ἀγριότητα, ὅπως θά γράψουμε παρακάτω.

Ὅτε δέ ἦλθεν εἰς Ρώμην παρεκάλεσε τόν Θεόν καί τούς ἐν τῇ Ρώμῃ Χριστιανούς νά μή ἐμποδίσωσι τά θηρία, ἀλλά ν᾿ ἀφήσωσιν αὐτά νά τόν φάγωσι καί νά τόν ἀλέσωσιν ὡς σῖτον μέ τούς ὀδόντας των, ἵνα γίνῃ ἄρτος γλυκύς καί καθαρός εἰς τόν Θεόν.

Αὐτά τώρα ἐδῶ ἀκριβῶς περιέχονται στήν πρός Ρωμαίους ἐπιστολή του (3).

Δέν εἶναι ἁπλῶς ὅτι κάποιος βιογράφος ἔμαθε ἀπό ἐδῶ καί ἀπό ἐκεῖ, ἀλλά εἶναι γραμμένα στήν ἐπιστολή, πού σώζεται μέχρι σήμερα, τήν ὁποία στέλνει στούς χριστιανούς τῆς Ρώμης καί τούς παρακαλεῖ νά μή μεσιτεύσουν, νά μήν κάνουν καμιά ἐνέργεια, ὥστε νά μήν τόν ρίξουν στά θηρία. Ἤθελε πολύ νά βρεθεῖ στό στόμα τῶν θηρίων. Τά δόντια τῶν θηρίων, τῶν λιονταριῶν, νά γίνουν σάν μυλόπετρες πού θά τόν ἀλέσουν, ὅπως λέει ἐδῶ, ὡς σῖτον μέ τά δόντια τους, γιά νά γίνει ἄρτος γλυκύς καί καθαρός στόν Θεό. Μόνο προσευχηθεῖτε σ’ Αὐτόν νά μοῦ δώσει δύναμη, γιά νά εἶμαι Χριστιανός μέ τά ἔργα καί ὄχι μόνο μέ τ’ ὄνομα. Ἔτσι γράφω καί σ’ ὅλες τίς Ἐκκλησίες ὅτι θεληματικά καί μέ προθυμία πεθαίνω γιά τόν Κύριο καί ἀφήνω τά ἐπίγεια καί φθαρτά πράγματα, γιά νά ἀπολαύσω τά ἄφθαρτα καί αἰώνια (4).

Μή μέ λυπηθεῖτε, λοιπόν, ἀλλ’ ἀφῆστε νά μέ φᾶνε τά θηρία, γιατί εἶμαι σιτάρι τοῦ Θεοῦ καί πρέπει νά μέ ἀλέσουν τά δόντια τῶν θηρίων, γιά νά βρεθῶ στόν Ἰησοῦ Χριστό ἄρτος καθαρός καί ἅγιος. Θά παρακαλοῦσα νά κολακεύσετε τά θηρία νά φᾶνε ὅλο τό σῶμα μου, γιατί τότε θά θεωροῦμαι ἀληθινός μαθητής τοῦ Χριστοῦ, ὅταν δέν δεῖ πλέον ὁ κόσμος τό σῶμα μου. Τώρα ἀρχίζω νά εἶμαι ὁ μαθητής τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἄς ἔρθουν σέ μένα ἀναρίθμητα βάσανα· φωτιά, θηρία, σταυρός καί ἄλλα πολλά δαιμονικά βασανιστήρια, ἀρκεῖ μόνο νά συναντήσω τόν γλυκύτατό μου Ἰησοῦ Χριστό, τόν ποθούμενο Κύριο Ἰησοῦ Χριστό μου!

Καλύτερα νά πεθάνω γι’ Αὐτόν παρά νά ἐξουσιάσω ὅλα τά βασίλεια τοῦ κόσμου. Γιατί, ποιά ὠφέλεια παίρνει ὁ ἄνθρωπος, ἄν κερδίσει ὅλον τόν κόσμο καί ζημιώσει τήν ψυχή τοῦ ὡς ἄθλιος;

Συγχωρείστε με, ἀδελφοί, καί μή μ’ ἐμποδίσετε σᾶς παρακαλῶ ἀπό τόν θάνατο, ἀλλ’ ἀφῆστε με ν’ ἀπολαύσω τόν ποθούμενο Χριστό μου μέ τόν θάνατο, καθώς καί αὐτός Σταυρώθηκε γιά τήν ἀγάπη μου. Δέν εἶναι γιά μένα φωτιά πού ἀγαπᾶ τήν ὕλη, ἀλλά περισσότερο νερό ζωῆς πού μοῦ μιλᾶ μέσα μου, λέγοντάς με νά πάω πρός τόν Οὐράνιο Πατέρα. Δέν ἐπιθυμῶ ὑλικές τροφές πού καταστρέφονται οὔτε ἀπολαύσεις τῆς τωρινῆς ζωῆς ἀλλά μόνο οὐράνιο ἄρτο, ὁ ὅποιος εἶναι τό Σῶμα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ. Αὐτά σᾶς γράφω ἀπό τήν Σμύρνη τήν εἰκοστή Σεπτεμβρίου καί ὑγιαίνετε, ἀγαπητοί, στό ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου μας. Ἀμήν”.

Ἀφοῦ ὁ Ἅγιος Ἰγνάτιος ὁ Θεοφόρος ἔστειλε τήν ἐπιστολή: “Τόν πῆραν μαζί τους οἱ στρατιῶτες καί βάδιζαν ἀπό τήν ξηρά, περνῶντας πεζοί μέσα ἀπό τήν Τρωάδα, Νεάπολη, Φιλιππούπολη, Μακεδονία καί ἄλλες περιοχές, ὅπου σέ ὅλες δίδασκε τόν λόγο τοῦ Θεοῦ, στηρίζοντας κυρίως τούς ἐπισκόπους καί τούς πρεσβυτέρους καί νουθετῶντας τούς νεωτέρους νά εἶναι σταθεροί στήν Πίστη καί τήν εὐσέβεια. Καί ἀφοῦ διέπλευσε τό Ἀδριατικό καί Τυρρηνικό πέλαγος, ἔφτασε στήν Ρώμη καί παραδόθηκε ἀπό τούς στρατιῶτες στόν ἔπαρχο τῆς πόλης. Ὅταν αὐτός εἶδε τά γράμματα καί τίς προσταγές τοῦ βασιλιᾶ του, φυλάκισε αὐστηρά τόν ἅγιο.

Ὅταν εἶχαν μεγάλη πανήγυρη, συγκεντρώθηκαν ὅλοι οἱ κάτοικοι τῆς πόλης, ὄχι μόνο γιά τήν γιορτή ἀλλά καί γιά νά δοῦν τόν Ἰγνάτιο. Ἡ φήμη κυκλοφόρησε παντοῦ, ὅτι ἔφεραν τόν ἐπίσκοπο Ἀντιοχείας νά τόν ρίξουν στά θηρία γιά τήν διασκέδαση τοῦ λαοῦ. Γι’ αὐτό τό λόγο συγκεντρώθηκαν ἀμέτρητοι ἀπό παντοῦ γιά νά δοῦν. Τότε τόν ἔφεραν οἱ στρατιῶτες καί τόν παρουσίασαν στό θέατρο.

-Ὁ ἅγιος Ἰγνάτιος,ὅταν εἶδε τόσο πλῆθος λαοῦ, δέν κλονίστηκε καθόλου στήν Πίστη του καί τόν πόθο γιά τόν Χριστό, ἀλλά μέ γενναῖο καί σταθερό φρόνημα εἶπε: “Ἄντρες Ρωμαῖοι καί θεατές τοῦ ἀγῶνα μου, νά ξέρετε ὅτι δέν ἔκανα κανένα ἔγκλημα οὔτε ἔφταιξα σέ τίποτα, γιά νά εἶμαι ἄξιος θανάτου. Ἀλλ’ αὐτόν τόν θάνατο τόν δέχομαι σήμερα θεληματικά καί χαρούμενα, γιά νά συναντήσω τόν ἀληθινό Θεό, τόν ὅποιο διψῶ καί ἐπιθυμῶ νά ἀπολαύσω. Καί ἐπειδή εἶμαι σιτάρι δικό του, ἀλέθομαι ἀπό τά δόντια τῶν θηρίων, γιά νά τοῦ γίνω ἄρτος καθαρός καί ἄσπιλος”.

Αὐτά ἀφοῦ εἶπε, παρακάλεσε τά λιοντάρια καί τόν κατέφαγαν ὁλόκληρο, ὅπως ὁ ἴδιος ποθοῦσε. Ποιά ψυχική δύναμη στ’ ἀλήθεια εἶχε ὁ ἅγιος μπροστά στά θηρία σέ μιά τέτοια δύσκολη ἀνθρώπινη ὥρα! Ποιά ἀνείπωτη ἀγάπη καί πόσο πόθο ἔκρυβε στήν καρδιά του καί στό σῶμα του ὁλόκληρο ὁ ἅγιος, γιά νά ὑποστεῖ αὐτό τό φρικιαστικό θέαμα! Γλυκύτατε Ἰησοῦ! Ὅλα γιά τήν ἀγάπη σου, ὄχι μόνο ὁ Ἅγιος Ἰγνάτιος Ἀντιοχείας, ἀλλά καί ὅλο τό πλῆθος τῶν ρθοδόξων χριστιανῶν πού καθημερινά μαρτυροῦσαν καί θά συνεχίσουν νά μαρτυροῦν στόν αἰώνα μας γιά τό ἅγιο Ὄνομά Σου.

Ἔτσι, τήν 20ή Δεκεμβρίου τοῦ ἔτους109 μ.Χ., ἐβλήθη λοιπόν ὁ μακάριος τοῦ Θεοῦ ἄνθρωπος εἰς τό μέσον τοῦ καλουμένου Ἀμφιθεάτρου καί κατεξεσχίσθη ἀπό τούς κατ᾿ αὐτοῦ ὁρμήσαντας λέοντας, οἵτινες ἔφαγον μέν ὅλας του τάς σάρκας, ἄφησαν δέ μόνον τά παχύτερα κόκκαλα καί ἔτσι διασώθηκαν μόνο τά μεγαλύτερα ἀπό τά ὀστᾶ του τά ὁποῖα συμμαζώξαντες οἱ Χριστιανοί, τά ὁποῖα μεταφέρθηκαν καί τάφηκαν μέ ἰδιαίτερες τιμές εἰς τήν Ἀντιόχεια. Ἐν δέ τῷ Συναξαριστή τῶν Pώσσων τῶἔκ τῶν χειρογράφων Κωδίκων τοῦἕν Pώμη, ἦτοι τῆς Βιβλιοθήκης, συναθροισθέντι, γράφεται ὅτι οἱ λέοντες δέν ἔφαγον ἀκόμη οὗτε τήν καρδίαν τοῦ Ἁγίου. Βλέποντες δέ αὐτήν ἀκεραίαν οἱ στρατιώται, τήν ἔσχισαν στά δύο, καί ᾧ, τοῦ θαύματος!Εὗρον γεγραμμένον εἰς αὐτήν μέ χρυσά γράμματα τό ὄνομα Ἰησοῦς Χριστός!

Ἀργότερα μετακομίσθηκαν στήν Ῥώμη, ἡ Β´ ἀνακομιδή ἔγινε τό 540 μ.Χ. καί ἐναποτέθησαν στόν Ἱερό Ναό τοῦ Ἁγίου Κλήμεντος. δέ νακομιδή τοῦ τιμίου λειψάνου τοῦ Ἁγίου Ἰγνατίου ορτάζεται κατά τήν 29ην εἰκοστήν ἑννάτην τοῦ Ἰανουαρίου. Ἔτσι, ὁ Ἰγνάτιος ἔμεινε μέχρι τέλους πιστός στή διδαχή τοῦ Χριστοῦ, καί «ὁ μένων ἐν τῇ διδαχῇ τοῦ Χριστοῦ, οὗτος καί τόν Πατέρα καί τόν Υἱόν ἔχει». Ἐκεῖνος δηλαδή, πού μένει στή διδαχή τοῦ Χριστοῦ, αὐτός καί τόν Πατέρα καί τόν Υἱό ἔχει, διότι αὐτός ἔγινε Ἱερός Ναός τοῦ Θεοῦ καί ἑπομένως φέρει μέσα του τόν Θεό. Γι᾿ αὐτό καί ὁ Ἰγνάτιος ἐπονομάσθηκε Θεοφόρος”.

Συνεχίζεται…

  • 3. Βλ. Ἁγίου Ἰγνατίου, Πρός Ρωμαίους, στό: ΒΕΠΕΣ, ἐκδ. «Ἀποστολικῆς Διακονίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος», τόμ. 2, Ἀθήνα 1955, σ. 275: Σῖτός εἰμι τοῦ Θεοῦ, καί δι᾿ ὀδόντων θηρίων ἀλήθομαι, ἵνα καθαρός ἄρτος Θεοῦ εὑρεθῶ. Μᾶλλον κολακεύσατε τά θηρία, ἵνα μοι τάφος γένωνται, καί μηδέν καταλείπω τῶν τοῦ σώματός μου, ἵνα μή κοιμηθείς βαρύς τινι εὑρεθήσομαι. Τότε δέ ἔσομαι μαθητής ἀληθής ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, ὅτε οὐδέ τό σῶμά μου ὁ κόσμος ὄψεται.
  • 4. Από το βιβλίο: Ἁγίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου, Συναξαριστής τῶν δώδεκα μηνῶν τοῦ ενιαυτοῦ. Τόμος Α´. Ἐκδόσεις Δόμος, 2005.

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra

Δείτε σχετικά:
Τo Συναξάρι του Αγίου Ιγνατίου του Θεοφόρου Αντιοχείας Α΄ Μέρος