Γράφει η “πρώτη Αποτειχισθείσα Θεολόγος
αποκλειστικά για την katanixi.gr

«Χίλιες δόξες στον καλόν Θεό μας που μας χάρισε έναν τέτοιον παραδοσιακό γέροντα!»

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

      Πάει τώρα πάνω από ένας χρόνος, που ως αδελφότητα, βιώνουμε το δυσβάσταχτο πένθος της επίγειας απουσίας του πολυαγαπημένου γέροντα μας, πατρός Νικολάου Μανώλη. Ένας χρόνος ασήκωτος που γράφτηκε  σαν αιώνας  στις καρδιές και στις ζωές μας. Όμως είμαστε ακόμη εδώ! Και θα είμαστε εδώ, πιο δυνατοί από ποτέ, μια και του το οφείλουμε…

     Αν μη τι άλλο, πρέπει και εμείς κάτι να του δείξουμε ως ελάχιστο φόρο τιμής για τις τόσες ευεργεσίες που δεχτήκαμε από αυτόν όσο ζούσε. Για την αξιομνημόνευτη αγκαλιά που είχε ανοίξει για όλους μας και στην οποία, ω του θαύματος, όλοι χωρούσαν!

    Τώρα όμως αισθανόμαστε ως άλλοι Αδάμ, κλαίοντες έξωθεν του «γεροντικού παραδείσου», της ασφάλειας και της σιγουριάς. Το ξέρουμε πως στο εξής θα πορευόμαστε με τον ιδρώτα του προσώπου μας δι’ ευχών του, θέλοντας και μη… Γογγύζοντας πολλάκις και ανακαλύπτοντας τις ανθρώπινες αντοχές και τα όρια μας. Μόνον έτσι όμως θα ανδρωθούμε. Τα χρόνια της αθωότητας και της ξεγνοιασιάς, έλαβαν αμετάκλητα τέλος για εμάς.

      Αυτός που άλλοτε με χιόνια και άλλοτε με χαλάζι, άνοιγε δρόμο για να περάσουμε εμείς αβρόχοις ποσί, δεν είναι πια σωματικώς ανάμεσά μας… Είναι όμως μαζί μας νοερώς. Είναι μαζί με όποιον σηκώνει τα μανίκια, αρπάζει το πνευματικό φτυάρι και κάνει ό,τι έκανε και εκείνος. Όσα του έμαθε εκείνος… μοχθεί και ομολογεί για το όνομα του Χριστού.

      Ας πάψουμε λοιπόν να μεμψιμοιρούμε και να κλαψουρίζουμε εγωιστικά. Τέτοια καμώματα δεν τα ήθελε και δεν του πρέπουν… Παλληκάρι του Χριστού ο γέροντας; Παλληκάρια για χάρη του, χάριτι Θεού και εμείς  δι’ ευχών! Όποιος είναι φίλαυτος, οκνηρός και φυγόπονος, τώρα στα δύσκολα θα φανεί… Θα φανεί και ο ρίψασπις, θα φανούν και τα πραγματικά παλληκάρια που γαλούχησε ο γέροντας. Ας μην περιμένουμε με δειλία και παραίτηση τα θαύματα. Θέλει έντονο πνευματικό αγώνα με ταπείνωση και φιλαδελφεία. Ο εις του άλλου να σηκώνει τον σταυρό… και τότε να δεις θαύματα και ευλογίες που θα στέλνει ο γέροντας…

     Το πραγματικό θαύμα άλλωστε το ζήσαμε κοντά του, άλλος λίγο και άλλος πολύ. Χίλιες δόξες στον καλόν μας Θεό, που μας χάρισε έναν τόσο σπάνιο και παραδοσιακό γέροντα, που κατά οικονομία τον αποκαλούσαμε έτσι, λόγω της μεγάλης πατρικής του αγάπης. Όπως ο γέροντας ενός μοναστηριού, έτσι νοιαζόταν και μεριμνούσε για τον καθένα μας, εμπνεόμενος από τον δικό του γέροντα Αγάθωνα, προηγούμενο της Ιεράς  μονής Κωνσταμονίτου. Δινόταν ολοκληρωτικά ο παπα-Νικόλας, διψούσε για την σωτηρία κάθε ψυχής που τον πλησίαζε και όλα αυτά με την σύμφωνη πάντα γνώμη της πρεσβυτέρας του, μια και όπως έλεγαν συχνά, η ίδια κατά Θεόν τρέλα τους έδερνε… Μια τρέλα που δύσκολα την συναντάς στον κόσμο.

       Τώρα, όπως τους μαθητές του Χριστού μας, τους περίμενε μετά την ανάληψή Του εις τους Ουρανούς, ο δύσκολος και ατέρμονος αγώνας, έτσι και εμάς. Τα δίνουμε ή όχι όλα για την Ουράνια Βασιλεία Εκείνου, όπως αγόγγυστα έκανε ο γέροντας; Αυτό θα είναι το ζητούμενο στο εξής για όλους μας. Ας αναμετρηθεί ο καθένας με τον εαυτό του και τις δυνάμεις του. Ο γέροντας περιμένει παρακολουθώντας και ευλογώντας… Το απύθμενο πηγάδι των δικαιολογιών και των άλλοθι, δεν δροσίζει και δεν ξεδιψά κανέναν. Μόνο οι δυσανάβατες κρυστάλλινες πηγές και τα ιερά νάματα της παρακαταθήκης του. Αυτή η πνευματική ανάβαση, θέλει ματωμένα αλλά σταθερά γόνατα. Μόνον έτσι θα αξιωθούμε να συνεορτάσουμε ξανά μαζί με τον ποθούμενο και πολυαγαπημένο παπα-Νικόλα μας.

     Ήγγικεν γαρ για τον καθένα ξεχωριστά και όλους μαζί, η ώρα του αληθινού αγώνα και του προσωπικού μαρτυρίου…

Για τον Χριστό μας ή ΟΛΑ ή τίποτα! Για την αγάπη του Κυρίου και του γέροντα τα πάντα!

Αμήν, αμήν, αμήν!!!

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra