Γράφει η “πρώτη Αποτειχισθείσα Θεολόγος
αποκλειστικά για την katanixi.gr

“Μη ουν μεριμνήσητε εις την αύριον”…

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Τον τελευταίο καιρό, γίνεται πολύς λόγος για τα έσχατα του κόσμου. Μεγάλος πανικός ξεχειλίζει από τις συζητήσεις όλων. Τι θα κάνουμε, πώς θα προστατευτούμε, τι θα αποθηκεύσουμε.

Όλα γύρω μας δυσκολεύουν επικίνδυνα και ο κλοιός που μας περιτριγυρίζει όλο και πιο ασφυκτικός γίνεται. Ως ένα σημείο αυτή η ανησυχία, είναι δικαιολογημένη και ανθρώπινη. Όταν ξεφεύγει όμως από τα λογικά πλαίσια, καταντάει παράνοια και βαρύτατη άλυσος στον τράχηλο του ανθρώπου. Σε αυτό συντελούν δυστυχώς και τα βαρύγδουπα καταστροφολογικά κηρύγματα κάποιων αρχιερέων, οι οποίοι αντί να παίξουν κατασταλτικό ρόλο, ρίχνουν και άλλο λάδι στην ήδη αναμμένη φωτιά. Ποτέ άλλοτε στην Εκκλησιαστική Ιστορία δεν έσπειραν τέτοιον πανικό οι ποιμένες…

Έτσι έπρατταν σε ανάλογες περιπτώσεις οι Άγιοι της Εκκλησίας μας, ή μήπως τα άφηναν όλα στα χέρια του Θεού, προσευχόμενοι και νήφοντες; Τιμή Αγίου μίμησις Αγίου δεν συνηθίζουμε να λέμε…;

Ερωτήσεις αυταπάντητες, με απαντήσεις αυτονόητες για τον καθένα από εμάς που θέλει να λέγεται Χριστιανός Ορθόδοξος. Θα πάψει ποτέ ο Κύριος να είναι μαζί μας…; Μη γένοιτο! Τουναντίον μάλιστα… Το ιερό Ευαγγέλιό Του μας λέει, ότι θα έρθουν μέρες που θα δοκιμαστούμε σκληρά, αλλά ο Κύριος στιγμή ΔΕΝ πρόκειται να μας αφήσει μόνους! Αυτή είναι η Πίστις των Πατέρων μας και με λάβαρο αυτήν την Πίστη, οφείλουμε να πορευόμαστε άφοβα στην ζωή μας, αλλά και να γαλουχούμε έτσι και τις επόμενες γενεές. Όχι με καταστροφολογίες και πανικό, του οποίου υποβολέας είναι μόνο ο πονηρός. Ο Χριστός ήταν, είναι και θα είναι η Ζωή, η Ελπίς και η Αλήθεια αυτού του κόσμου και τ ί π ο τ α δεν πρόκειται να διαταράξει αυτήν την ισορροπία!

Επίσης αξίζει εδώ να θυμηθούμε, πώς επετίμησε ο Κύριος την Μάρθα. «Μάρθα, Μάρθα, μεριμνάς και τυρβάζει περί πολλά, ενός δε εστί χρεία…», της είπε. Για τα… λίγα και τα αναγκαία για τα οποία όλοι πρέπει να φροντίζουμε, κατά το «δος ημίν σήμερον», δεν την επέπληξε. Την επέπληξε για τα πολλά…

Επίσης κατέδειξε σε όλους το κακό παράδειγμα του άφρονος πλουσίου, που έχτιζε και γέμιζε τις αποθήκες του σαν να είναι αθάνατος και ο θάνατος τον βρήκε πριν ξημερώσει, μετά από μια ολονύχτια κατάστρωση σχεδίων για νέες αποθήκες.

«Μη ουν μεριμνήσητε εις την αύριον, η γαρ αύριον μεριμνήσει τα εαυτής, αρκετόν τη ημέρα η κακία αυτής…», συνεχίζει ο Κύριος να μας τονίζει. (Ματθ. στ΄34)

Ουδείς λοιπόν δύναται δυσί κυρίοις δουλεύειν. Δεν πρέπει να σκεφτόμαστε και να πράττουμε ενώ είμαστε του Χριστού, σαν τους κοσμικούς και ως δούλοι τούτου του αιώνος του απατεώνος… Ή αφηνόμαστε στον έναν Κύριο της ζωής και του θανάτου μας, ή μας παρασέρνει το κατηφορικό ρεύμα του… άλλου κυρίου. Ένα ρεύμα γεμάτο βιοτικές- μελλοντικές μέριμνες, ολιγοπιστία και ταραχή, που σε αποσπά από την πηγή της Αληθινής Ζωής, τον Χριστό. Μια πηγή η οποία ποτέ δεν πρόκειται να στερέψει και να μας απογοητεύσει. Ποιος πατέρας άλλωστε δίνει στο παιδί του όταν πεινάει, πέτρα αντί για ψωμί, για να το κάνει ο Επουράνιος;…

Το «δος ημίν σήμερον», ας γίνει ο χρυσός θεόσδοτος κανόνας της ζωής και της ύπαρξης μας, όχι μόνο με τα χείλη αλλά και με την καρδιά μας. «Υιέ μου, δος μοι σην κ α ρ δ ί α ν», ζητά επίμονα εις τους αιώνας ο Κύριος. Ας χαλαρώσουμε λοιπόν και ας αφεθούμε στην φιλόστοργη αγκαλιά και το πανάγαθο θέλημά Του.

Τέλος, πρέπει να επισημάνουμε εδώ και κάτι άλλο εξίσου σοβαρό, το οποίο φαίνεται να είναι απόρροια όλης αυτής της υπερφλύαρης εσχατολογίας. Απορροφώντας την σκέψη και την ενέργειά μας, αυτή η έντονη ανησυχία για το ζοφώδες μέλλον, ουσιαστικά δεν μπορούμε να ζήσουμε το σήμερα και τις απαιτήσεις του. Ως χριστιανοί Ορθόδοξοι ειδικά, δεν αντιλαμβανόμαστε, πως το άμεσα «κινδυνευόμενον» σ ή μ ε ρ α είναι η Πίστη, η Ορθοδοξία μας. Σήμερα περισσότερο από ποτέ κινδυνεύει από τον χειρότερο εχθρό όλων των εποχών, την παναίρεση του Οικουμενισμού. Και εμείς τι κάνουμε ως ποίμνιο; Καθεύδουμε και αδιαφορούμε δαπανώντας όλη την ενέργειά μας στις βιοτικές μέριμνες και δη τις μελλοντικές… Θα μας ζητηθεί όμως λόγος για αυτό. Στο άκουσμα των λόγων Του, «Μάρθα, που ετύρβαζες περί πολλά, με την χρεία του ε ν ό ς γιατί δεν ασχολήθηκες», τι απάντηση άραγε θα Του δώσουμε;….

«Όστις δεν με ομολόγησε έμπροσθεν των ανθρώπων, ειδικά εν καιρώ αίρεσης, καγώ ουχ ομολογήσω αυτόν έμπροσθεν του Πατρός μου του εν ουρανοίς», τονίζει αλλού ο Χριστός μας…

Τεχνηέντως μάλλον, κάποιοι ταγοί της Εκκλησίας, όπως φωτισμένα έλεγε κι ο μακαριστός γέροντας μας, παπά Νικόλας Μανώλης, θέλουν να στρέψουν αλλού τη σκέψη και την δυναμική του ποιμνίου. Απόδειξη αυτού, ότι κάθε αντίδραση σε αυτή την παναίρεση, με την υγιή μορφή της Ιεροκανονικής Αποτείχισης, λοιδορείται και λιθοβολείται ως κάτι πρωτάκουστο και πρωτοφανές στην Εκκλησιαστική Ιστορία και Παράδοση… Μία οδός που διάβηκαν τόσοι και τόσοι Άγιοι της Εκκλησίας μας…!

Άκρα προσοχή λοιπόν σε όσους επιβουλεύονται την σωτηρία της αθάνατης ψυχής μας με αγαπολογίες ή… καταστροφολογίες. Είναι οι δύο όψεις του ιδίου νομίσματος. Νανουριστές και καταστροφολόγοι επίσκοποι, επιβουλεύονται με τον πιο ύπουλο τρόπο την Ορθόδοξη Πίστη και ψυχή μας. Ας μην τους το επιτρέψουμε…

Δι’ ευχών των αγίων Πατέρων ημών, στώμεν καλώς στώμεν μετά φόβου και ει ο Θεός μεθ΄ ημών, ουδείς καθ’ ημών!

Αυτού η δόξα, η τιμή και η προσκύνησις εις τους αιώνας των αιώνων, α μ ή ν!!

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra