Της Ολυμπίας
αποκλειστικά για την katanixi.gr

«Νά ποθοῦμε τήν θέωση» (Ἱερομονάχου π. Γεωργίου Καψάνη Γρηγοριάτου)

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

ΙΕ΄ Μέρος

Σύμφωνα μέ τό λόγο τοῦ μακαριστοῦ π. Γεωργίου Καψάνη, γνωρίζουμε γιά τήν ἀποτυχία πολλῶν πιστῶν ἀνθρώπων, δυστυχῶς ἀκόμη καί τῶν ἀφιερωμένων ἀνθρώπων στό Θεό, ὥστε νά μπορέσουν μέ τήν βοήθειά Του, νά καταφέρουν νά φτάσουν κάποτε στήν κατάσταση τῆς θεώσεως:
“Ἐνῶ λοιπόν ἔχουμε κληθεῖ γιά αὐτόν τόν μεγάλο σκοπό, νά ἑνωθοῦμε μέ τόν Θεό νά γίνουμε θεοί κατά Χάριν καί νά ἀπολαύσουμε αὐτή τήν μεγάλη εὐλογία, γιά τήν ὁποία μᾶς ἔπλασε ὁ Πλάστης καί Δημιουργός μας.(16)

Ἐμεῖς πολλές φορές ζοῦμε σάν νά μή ὑπάρχει αὐτό ὁ μεγάλος, ὁ ὑψηλός στόχος.

Κι’ ἔτσι γεμίζει ἀποτυχία ἡ ζωή μας.

Ὁ ἅγιος Θεός μᾶς ἔπλασε γιά τήν θέωση.

Ἄν λοιπόν δέν θεωθοῦμε, ὅλη ἡ ζωή μας εἶναι ἀποτυχία.

Ἄς ἀναφέρουμε μερικές αἰτίες γι᾿ αὐτό:

1. Ἡ προσήλωσις στίς βιοτικές μέριμνες.

– Μπορεῖ νά κάνουμε καλά καί ὡραῖα πράγματα.

Σπουδές, ἐπάγγελμα, οἰκογένεια, περιουσίες, φιλανθρωπίες.

Ὅταν βλέπουμε καί χρησιμοποιοῦμε τόν κόσμο εὐχαριστισιακά ὡς δῶρο τοῦ Θεοῦ, τότε ὅλα συνδέονται μαζί Του καί γίνονται δρόμοι ἑνώσεως μέ τόν ἅγιο Θεό.

Ἄν δέν ἑνωθοῦμε ὡστόσο μέ τόν Θεό, ἀποτύχαμε, ὅλα εἶναι ἄχρηστα.

Συνήθως οἱ ἄνθρωποι ἀποτυγχάνουν, διότι παρασύρονται ἀπό αὐτούς τούς δευτερεύοντες σκοπούς στή ζωή τους.

Δέν βάζουν ὡς πρῶτο καί κύριο στήν ζωή τους τήν θέωση.

Ἀπορροφοῦνται ἀπό τά ὡραῖα τοῦ κόσμου τούτου καί χάνουν τά αἰώνια.

Δίδονται ὁλοκληρωτικά στά δευτερεύοντα καί ξεχνοῦν τό «ἕν οὗ ἐστι χρεία» (Λουκ. 10, 42).

Ὑπάρχει σήμερα ἰδίως μία διαρκῆς ἀπασχόλησις, συνεχεῖς δραστηριότητες, –
ἴσως εἶναι καί τέχνασμα τοῦ διαβόλου γιά νά πλανᾶ καί τούς ἐκλεκτούς– ἕνεκα τῶν ὁποίων παραμελοῦμε τήν σωτηρία μας.

Ἄς ποῦμε ὅτι τώρα ἔχουμε σπουδές, μελέτες, διάβασμα, δέν εὐκαιροῦμε νά προσευχόμαστε, νά ἐκκλησιαζόμαστε, νά ἐξομολογούμαστε, νά κοινωνοῦμε.

Αὔριο θά ἔχουμε συνέδρια, συμβούλια, κοινωνικές καί προσωπικές εὐθύνες, πῶς νά βροῦμε χρόνο γιά τόν Θεό!

Μεθαύριο γάμο, οἰκογενειακές μέριμνες, ἀδύνατο νά ἀσχοληθοῦμε μέ τά πνευματικά.

Συνεχῶς ἐπαναλαμβάνουμε καί ἐμεῖς στόν Χριστό: «οὐ δύναμαι ἐλθεῖν… Ἐρωτῶ σε, ἔχε με παρητημένον» (Λουκ. 14, 19-20).

– Κι’ ἔτσι χάνουν καί τήν ἀξία τους ὅλα αὐτά τά ὡραῖα καί νόμιμα.

Ὅλα αὐτά ἔχουν πραγματική, οὐσιαστική ἀξία, ὅταν γίνονται μέ τήν Χάρι τοῦ Θεοῦ, ὅταν δηλαδή προσπαθοῦμε νά τά κάνουμε ὅλα πρός δόξαν Θεοῦ.

Ἀλλά καί ὅταν δέν παύουμε νά νοσταλγοῦμε, νά ἐπιδιώκουμε αὐτό πού εἶναι πέρα ἀπό τίς σπουδές, πέρα ἀπό τό ἐπάγγελμα, πέρα ἀπό τήν οἰκογένεια, πέρα ἀπό τίς ὅποιες καλές καί ἱερές εὐθύνες καί τίς διάφορες δραστηριότητες:

Νά ποθοῦμε τήν θέωση.

Τότε βρίσκουν κι ὅλα αὐτά τό πραγματικό τους νόημα καί τήν αἰώνιο προοπτική τους καί μᾶς ὠφελοῦν.

Εἶπε ὁ Κύριος: «Ζητεῖτε δέ πρῶτον τήν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καί ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν» (Ματθ. 6, 33).

Ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ εἶναι ἡ θέωσις, τό νά λάβουμε τήν Χάρι τοῦ Παναγίου Πνεύματος.

Ὅταν ἔλθει ἡ θεία Χάρις καί βασιλεύσει μέσα στόν ἄνθρωπο, ὁ ἄνθρωπος βασιλεύεται ἀπό τόν Θεό.

Καί διά τῶν θεωμένων ἀνθρώπων ἔρχεται ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ καί στούς ἄλλους ἀνθρώπους καί στήν κοινωνία.

Ἀλλά κι’ ὅπως διδάσκουν οἱ Ἅγιοι Πατέρες, στήν Κυριακή Προσευχή τό «ἐλθέτω ἡ βασιλεία» σημαίνει «ἐλθέτω ἡ Χάρις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος», πού ὅταν ἔλθει θεώνει τόν ἄνθρωπο.

2. Ὁ ἠθικισμός.

– Τό πνεῦμα δυστυχῶς τοῦ ἠθικισμοῦ πού προαναφέραμε.

Δηλαδή, τό νά περιορίσουμε τήν χριστιανική ζωή στήν ἠθική βελτίωση, ἔχει ἐπηρεάσει ἀρνητικά, ἀρκετά καί στόν τόπο μας, τήν εὐσέβεια καί τήν πνευματικότητα τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν.

Λόγω δυτικῆς θεολογικῆς ἐπιδράσεως πολλές φορές π α ύ ο υ μ ε νά ἐπιδιώκουμε τήν θέωση. Ἡ ἀγωγή ὅμως τῆς ἠθικῆς βελτιώσεως εἶναι ἀγωγή ἀνθρωποκεντρική, μέ κέντρο τόν ἄνθρωπο.

Σ᾿ αὐτήν προέχει ἡ ἀνθρώπινη προσπάθεια κι’ ὄχι ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ.

Φαίνεται ὅτι μᾶς σώζει ἡ ἠθική μας κι’ ὄχι ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ.

Γι᾿ αὐτό καί σέ μία τέτοια κατάσταση καί ζωή δέν ἔχουμε ἀληθινές ἐμπειρίες τοῦ Θεοῦ, καί ἡ ψυχή δέν ἀναπαύεται πραγματικά, δέν ξεδιψᾶ.

Αὐτή ἡ ἀγωγή, πού ἔδωσε ἐξετάσεις καί ἀπέτυχε, μή ἐκπροσωπώντας τό γνήσιο πνεῦμα τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ.

Εἶναι ἐν πολλοῖς ὑπεύθυνη καί γιά τήν ἀθεΐα καί τήν ἀδιαφορία πρός τήν πνευματική ζωή πολλῶν συνανθρώπων μας καί δή νέων.

Ἀντί νά μιλοῦμε οἱ γονεῖς, οἱ διδάσκαλοι, οἱ κληρικοί, καί ὅλοι οἱ ἐργάτες τῆς Ἐκκλησίας, στά Κατηχητικά μας, στά κηρύγματα καί ἀλλοῦ, γιά μία στείρα βελτίωση τοῦ ἀνθρώπου, ἄς παιδαγωγοῦμε τούς Ὀρθοδόξους Χριστιανούς μας πρός τήν θέωση.

Ὅπως εἶναι τό γνήσιο πνεῦμα καί ἡ ἐμπειρία τῆς Ἐκκλησίας.

Οἱ ἀρετές ἄλλωστε, ὅσο μεγάλες καί ἄν εἶναι, δέν ἀποτελοῦν τόν σκοπό τῆς χριστιανικῆς ζωῆς μας.

Ἀλλά μέσα καί τρόπους πού μᾶς προετοιμάζουν νά δεχθοῦμε τήν θέωση, τήν Χάρι τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ὅπως ἐπιγραμματικά διδάσκει ὁ Ἅγιος Σεραφείμ τοῦ Σάρωφ.

3. Ὁ ἀνθρωποκεντρικός οὐμανισμός.

Ὁ αὐτόνομος οὐμανισμός πάλι ὡς φιλοσοφικό – κοινωνικό σύστημα, χωρισμένο, αὐτονομημένο ἀπό τόν Θεό, ὁδηγεῖ σέ ἕνα πολιτισμό φιλαυτίας καί ἀδιεξόδου τόν σύγχρονο ἄνθρωπο.

Θέλει νά μᾶς ἀπομακρύνει ἀπό τήν Ὀρθόδοξο Πίστη μας ἐν ὀνόματι τάχα τῆς ἀξιοποιήσεως καί ἀπελευθερώσεως τοῦ ἀνθρώπου.

Ὑπάρχει ὅμως μεγαλύτερη ἀξιοποίησις γιά τόν ἄνθρωπο ἀπό τήν θέωση;”

Γι’ αὐτό ἀδέλφια μου, ἐμεῖς ἄς ποθοῦμε τήν θέωση μέ ὅλη μας τήν ψυχή. Καί ἄς παιδαγωγοῦμε μέ τό βίωμα τῆς “τ ρ ι σ χ α ρ ι τ ω μ έ ν η ς” ζωῆς μας, ὅλους τούς πλησίον μας πιστούς Ὀρθοδόξους Χριστιανούς –δηλαδή ὅλη τήν οἰκογένειά μας καί τό περιβάλλον μας– πρός τήν θέωση.

Ἀμήν, γένοιτο!

Συνεχίζεται…

  • 16. Ἡ θέωσις, ὡς σκοπός τῆς ζωῆς τοῦ ἀνθρώπου. Ἀρχιμ. Γεωργίου Καψάνη Καθηγουμένου Ἱ. Μ. Ὁσίου Γρηγορίου Ἁγ. Ὄρους.Ἔκδοσις Ἱερᾶς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου, Ἅγιον Ὄρος. https://www.imaik.gr/?p=6627

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra

Δείτε σχετικά:
– Η βιωματική «Θεία Χάρις»(Μέρος, Α΄Β΄Γ΄Δ΄Ε΄ΣΤ΄Ζ΄Η΄Θ΄, Ι΄, ΙΑ΄ΙΒ΄,ΙΓ΄, ΙΔ΄)