Τῆς Ὀλυμπίας
ἀποκλειστικά γιά τήν https://katanixi.gr/

Η Ορθόδοξη Εκκλησία έχει την αυτοσυνειδησία ότι είναι η «Μία, Ἁγία, Καθολική καί Ἀποστολική Ἐκκλησία» του Χριστού μας, και είναι η μόνη ασφαλής οδός σωτηρίας. Αρκεί ένας απλός και αληθινά ταπεινός λόγος από εμάς προς τον Κύριο: «Ήμαρτον, Κύριε, συγχώρεσέ με»

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr


Η πραγματική ταπείνωση φέρνει πίστη και ελπίδα για τη σωτηρία της ψυχής. Αντιθέτως, η υπερηφάνεια και ο εγωισμός φέρνουν απελπισία, γιατί ο εγωιστής στηρίζεται μόνο στον εαυτό του, ενώ ο ταπεινός ελπίζει στο έλεος του Θεού.

Υπάρχει μία διήγηση από το Γεροντικό όπου μας δείχνει ότι ακόμη και αν ο άνθρωπος με την αμαρτία φτάσει στο έσχατο σημείο της πτώσης του και του δοθεί η χάρη της επιστροφής του από τον Θεό, μπορεί να σωθεί με την τέλεια ταπείνωση και μετάνοια. Αρκεί να το θέλει ο άνθρωπος! Ο Θεός τον περιμένει έως την ενδεκάτη ώρα και του λέγει να μη φοβηθεί τη βραδύτητα. «Εἴ τις εἰς μόνην ἔφθασε τήν ἐνδεκάτην, μή φοβηθῆ τήν βραδύτητα˙ φιλότιμος γάρ ὤν ὁ Δεσπότης, δέχεται τόν ἔσχατον καθάπερ καί τόν πρῶτον˙ ἀναπαύει τόν τῆς ἐνδεκάτης, ὡς τόν ἐργασάμενον ἀπό τῆς πρώτης˙ καί τόν ὕστερον ἐλεεῖ καί τόν πρῶτον θεραπεύει˙ κακείνω δίδωσι καί τούτω χαρίζεται˙ καί τά ἔργα δέχεται καί τήν γνώμην ἀσπάζεται˙ καί τήν πρᾶξιν τιμᾶ καί τήν πρόθεσιν ἐπαινεῖ». (1)

Η διήγηση κάνει λόγο για κάποια ωραιοτάτη νέα που το βαπτιστικό όνομά της ήταν Ταϊσία, και της οποίας πέθαναν οι γονείς και έμεινε μόνη και ορφανή στο πατρικό της σπίτι: (2)“Αυτή τότε αποφάσισε να μετατρέψει το σπίτι της σε ένα μικρό ξενώνα φιλοξενίας των Πατέρων της Σκήτης, με την οποία συνδεόταν πριν από πολλά χρόνια η οικογένειά της και συνέχισε κι εκείνη ταπεινά να στηρίζεται πνευματικά μαζί τους. Έτσι με πολύ αφοσίωση τους φιλοξένησε για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα και τους διακονούσε όλους με σύνεση και αγάπη φροντίζοντας καθημερινά για την διατροφή τους και τις διάφορες ανάγκες της διαβίωσής τους στη Σκήτη.

Όταν όμως ξόδεψε όσα χρήματα είχε, τότε άρχισε να στερείται ανέσεων αλλά και αυτών των απλών καθημερινών αγαθών. Ο φθονερός διάβολος όμως την έβαλε σε πειρασμό και την πλησίασαν μία ημέρα άνθρωποι διεστραμμένοι και με την συναναστροφή μαζί της στο διάστημα αυτό, κατάφεραν και την έβγαλαν από τον ευαγγελικό δρόμο της αρετής. Έτσι εγκατέλειψε την αγνή και παρθενική ζωή και έχασε ακόμη και τη σωφροσύνη της. Άρχισε πλέον να ζει αμαρτωλά, μέχρι που κατάντησε μία «πόρνη» και έφτασε να ξοδεύει απερίσκεπτα την πολύτιμη ζωή της και να ζημιώνει την αιώνια και αθάνατη ψυχή της μέσα στην βρωμερή πορνεία.

Όταν το έμαθαν οι Πατέρες, λυπήθηκαν πάρα πολύ και κάλεσαν τον αββά Ιωάννη τον Κολοβό και του είπαν: «Ακούσαμε για την αδελφή Ταϊσία ότι ζει στην αμαρτία. Αυτή, όταν μπορούσε, είχε δείξει αγάπη σ’ εμάς· ας τη βοηθήσουμε και εμείς τώρα, όπως μπορούμε. Κάνε λοιπόν τον κόπο να πας σε αυτήν και με τη σοφία που σου έδωσε ο Θεός, φρόντισε για τη διόρθωσή της».

Πήγε λοιπόν ο Γέροντας σε αυτήν, και είπε στη γριά που φύλαγε στην πόρτα: –«Πες στην κυρία σου ότι ήρθα».

– Εκείνη τον έδιωξε λέγοντας: «Εσείς παλιά που καθημερινά σας φρόντιζε της τα φάγατε όλα, και τώρα εκείνη είναι φτωχή».

– Ο Γέροντας επέμενε: «Πες της, και θα δει πολύ καλό από εμένα».

Ανέβηκε λοιπόν η γριά και ανέφερε στη νέα για τον Γέροντα.

– Ακούγοντας την εκείνη είπε: «Αυτοί οι μοναχοί όλο γυρίζουν κατά την Ερυθρά Θάλασσα και βρίσκουν μαργαριτάρια».

– Στολίστηκε λοιπόν, κάθισε στο κρεβάτι και είπε στη θυρωρό: «Φέρε τον μοναχό εδώ».

Όταν μπήκε ο αββάς Ιωάννης, κάθισε κοντά της, και κοιτώντας την γλυκά και πατρικά στο πρόσωπο, της είπε:

– «Τι σε έκανε να απορρίψεις τον Ιησού, ώστε να φτάσεις σε αυτή την κατάσταση;».

Αυτή, ακούγοντας τα λόγια του, πάγωσε· και ο Γέροντας, σκύβοντας το κεφάλι, άρχισε να κλαίει πικρά.

«Αββά, γιατί κλαις;» τον ρώτησε.

Αυτός σήκωσε λίγο το κεφάλι του, και σκύβοντας πάλι είπε: «Βλέπω τον σατανά να χορεύει στο πρόσωπο σου, και πως να μην κλάψω;».

«Υπάρχει μετάνοια, αββά;» ρώτησε η κόρη.

«Ναι», της είπε ο Γέροντας.

– Και εκείνη πρόσθεσε: «Πάρε με, όπου νομίζεις».

– «Πάμε», είπε ο Γέροντας, και αυτή αμέσως σηκώθηκε να τον ακολουθήσει.

Ο Γέροντας παρατήρησε ότι εκείνη πριν φύγουν, δεν ενδιαφέρθηκε και δεν άφησε απολύτως καμία συγκεκριμένη παραγγελία για το σπίτι της και θαύμασε γι’ αυτό.

Κοντεύοντας στην έρημο, τους πρόλαβε το βράδυ. Και ο γέροντας της ετοίμασε ένα μικρό προσκέφαλο, το σταύρωσε και της είπε να κοιμηθεί εκεί. Έκανε έπειτα και για τον εαυτό του πιο πέρα και αφού τελείωσε τις προσευχές του πλάγιασε και αυτός.

Τα μεσάνυχτα ξύπνησε και βλέπει κάτι σαν δρόμο από φως να ξεκινά από αυτήν και να καταλήγει στον ουρανό, και είδε τους αγγέλους του Θεού να ανεβάζουν την ψυχή της.

Σηκώθηκε, πλησίασε και τη σκούντηξε με το πόδι. Όταν κατάλαβε ότι ήταν νεκρή, γονάτισε με το πρόσωπο στη γη και παρακαλούσε μέ θέρμη τον Θεό για να λάβει πληροφορία.

Και άκουσε μια φωνή να του λέει ότι η μία ώρα της μετανοίας της έγινε δεκτή περισσότερο από τη μετάνοια πολλών άλλων, που διαρκεί πολύ καιρό αλλά δεν έχει θέρμη”.

Φτάνει ο ελάχιστος χρόνος βαθιάς συντριβής και ταπείνωσης για να μπορέσει η ψυχή να βρει τάχιστα τον ασφαλή δρόμο της σωτηρίας. Η Ορθόδοξη Εκκλησία έχει την αυτοσυνειδησία ότι είναι η «Μία, Ἁγία, Καθολική καί Ἀποστολική Ἐκκλησία» του Χριστού μας, και είναι η μόνη ασφαλής οδός σωτηρίας. Αρκεί ένας απλός και αληθινά ταπεινός λόγος προς τον Κύριο: «Ήμαρτον, Κύριε, συγχώρεσέ με».

Η Ευχή του Μεγάλου Βασιλείου στην ακολουθία της ενάτης ώρας είναι πολύ χαρακτηριστική της επίγνωσης της αμαρτωλότητας της μετανοημένης ψυχής και της βαθιάς συντριβής της: (3) «Δέσποτα Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ὁ Θεός ἡμῶν, ὁ μακροθυμήσας ἐπί τοῖς ἡμῶν πλημμελήμασι καί ἄχρι τῆς παρούσης ὤρας ἀγαγών ἡμάς, ἐν ἡ ἐπί τοῦ ζωοποιοῦ ξύλου κρεμάμενος τῷ εὐγνώμονι λῃστῇ τήν εἰς τόν παράδεισον ὠδοποίησας εἴσοδον καί θανάτῳ τόν θάνατον ὤλεσας, ἰλάσθητι ἡμῖν τοῖς ἁμαρτωλούς καί ἀναξίοις δούλοις σοῦ· ἡμάρτομεν γάρ καί ἠνομήσαμεν, καί οὔκ ἐσμεν ἄξιοι ἄραι τά ὄμματα ἡμῶν καί βλέψαι εἰς τό ὕψος τοῦ οὐρανοῦ· διότι κατελίπομεν τήν ὁδόν τῆς δικαιοσύνης σου καί ἐπορεύθημεν ἐν τοῖς θελήμασι τῶν καρδιῶν ἡμῶν.

Ἀλλ’ ἱκετεύομεν τήν σήν ἀνείκαστον ἀγαθότητα· φεῖσαι ἡμῶν, Κύριε, κατά τό πλῆθος τοῦ ἐλέους σου, καί σῶσον ἡμάς διά τό ὄνομά σου τό ἅγιον, ὅτι ἐξέλιπον ἐν ματαιότητι αἱ ἡμέραι ἡμῶν· ἐξελοῦ ἡμάς τῆς τοῦ ἀντικειμένου χειρός καί ἄφες ἡμῖν τά ἁμαρτήματα καί νέκρωσον τό σαρκικόν ἡμῶν φρόνημα, ἵνα τόν παλαιόν ἀποθεμένοι ἄνθρωπον, τόν νέον ἐνδυσώμεθα καί σοί ζήσωμεν, τῷ ἡμετέρῳ δεσπότῃ καί κηδεμόνι· καί οὕτω τοῖς σοῖς ἀκολουθοῦντες προστάγμασιν, εἰς τήν αἰώνιον ἀνάπαυσιν καταντήσωμεν, ἔνθα πάντων ἐστί τῶν εὐφραινομένων ἡ κατοικία.

Σῦ γάρ εἰ ἡ ὄντως ἀληθινή εὐφροσύνη καί ἀγαλλίασις τῶν ἀγαπώντων σέ, Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν, καί σοί τήν δόξαν ἀναπέμπομεν, σύν τῷ ἀνάρχῳ σοῦ Πατρί καί τῷ παναγίῳ καί ἀγαθῷ καί ζωοποιῷ σοῦ Πνεύματι, νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν».

Ο ταπεινός λογισμός της μετανοίας της αδελφής Ταϊσίας ευαρέστησε τον Θεό. Αδελφοί μου, ας εμπνευστούμε από την αληθινή και συγκλονιστική μετάνοια της αγίας Ταϊσίας, ώστε να γίνουμε κι εμείς στο συντομότερο δυνατό χρόνο μέτοχοι της Θείας Χάριτος του Κυρίου Ιησού Χριστού και των αιωνίων αγαθών.

Αμήν, γένοιτο!

  • 1. Ο Κατηχητικός λόγος του Ιωάννου του Χρυσοστόμου http://www.imkby.gr/
  • 2. Αρκεί λίγος χρόνος βαθιάς συντριβής για να βρη η ψυχή το δρόμο της σωτηρίας. https://iconandlight.wordpress.com/
  • 3. Εὐχή τοῦ Μεγάλου Βασιλείου.https://www.roussanou.gr/god/prayers/hora9/

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra