του Ελευθέριου Ν. Κοσμίδη, Contributor Editor
αρθρογραφεί για katanixi.gr

Μπορεί να ακούγεται ρομαντικό ή γραφικό, μα χρειαζόμαστε συμμάζεμα εσωτερικό και εξωτερικό…

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Αναδημοσιεύουμε από το Ιστολόγιο Κατάνυξη.


Η ευθύνη της επιλογής

Κάποτε η φαντασία από την καθημερινότητα χωριζότανε με χάσμα αγεφύρωτο. Μόνο οι καλλιτέχνες ως τολμηροί μονομάχοι στην αρένα της καθημερινότητας, τολμούσαν να δώσουνε μορφή στη φαντασία. Υπάρχουν πάρα πολλές λέξεις σχετικές με τη φαντασία, με όχι και τόσο κολακευτικό νόημα, τέτοιες είναι ο φαντασμένος, ο φαντασιόπληκτος και άλλες με επαινετικό υπόβαθρο, φανταστικός, ευφάνταστος κλπ.
Σήμερα η φαντασία μπερδεύεται με την ευρηματικότητα, με την έμπνευση, με την εφαρμογή ακόμη και βιομηχανοποιημένων καταναλωτικών προτύπων. Είναι μάλλον πιο πιθανό να υλοποιηθεί ένα προϊόν του χώρου της πάλαι ποτέ “φαντασίας”, οπότε αποκόπτεται βάναυσα από την γεννεσιουργό του αιτία (αφού υλοποιείται παύει να είναι προϊόν της φαντασίας), παρά να παραχθεί ένα καταναλωτικό προϊόν ή μια ιδέα που να μας “αναγκάσει” να τη χαρακτηρίσουμε φανταστική, επειδή ταίριαξε αναπάντεχα με τις ανάγκες μας.

Τέτοιες απίστευτες εφευρέσεις είναι το χαρτί και το μολύβι, το κατσαβίδι και η βίδα, το γουδί και το γουδοχέρι, το κουμπί και η κουμπότρυπα. Απλές μα τόσο ανυπέρβλητα γοητευτικές εφαρμογές της καθημερινής μας ζωής. Στον αντίποδα σήμερα οποιαδήποτε ιδέα δεν αφορά στο χώρο της σύγχρονης τεχνολογίας, θεωρείται εσχάτη προδοσία. Ποιός θα μπορούσε εκφράζοντας καθημερινές του ανάγκες να σκεφτεί πόσο απαραίτητα του είναι:

  • ένα τηλέφωνο,
  • μια φωτογραφική μηχανή,
  • μια βιντεοκάμερα,
  • τα άλμπουμ με τις φωτογραφίες και
  • οι βιντεοκασσέτες που τράβηξαν από τότε που γεννήθηκε,
  • μια ντουντούκα για να ενημερώνει όσο περισσότερους γίνεται, για το που πίνει καφέ, λυπημένη, και με ποιούς,
  • να έχει μαζί διαρκώς μολύβι και χαρτί, φακέλλους και γραμματόσημα, για να γράφει διαρκώς γράμματα ακόμη και σε φίλους που θα δει σε λίγα λεπτά;!  

        Να τα έχει διαρκώς μαζί του ταυτόχρονα!

Εδώ κάτι πάει λάθος, εδώ κάτι ενεργείται παραφύσιν! Δεν εξυπηρετήθηκαν πραγματικές ανάγκες με φανταστικό τρόπο, δημιουργήθηκαν φανταστικές ανάγκες και υλοποιήθηκαν ταχύτατα. Μπορεί να ακούγεται ρομαντικό ή γραφικό, μα χρειαζόμαστε συμμάζεμα εσωτερικό και εξωτερικό. Για το μέσα μας, εκφραστήκαμε στα δύο προηγούμενα αρθράκια μας, προσευχή, παππούς Ιωσήφ και γέροντας, η δοκιμασμένη συνταγή που προτείνουμε ανερυθρίαστα! Για το έξω, όσο και αν σας φαίνεται απίστευτο έχουμε ακόμη τον πυροκροτητή στο χέρι μας, που μπορεί να ανατινάξει τα ξένα φαντάσματα που φίμωσαν τη δική μας φαντασία.
Ο πολιτισμός τους έχει δύο ποδάρια, την κατανάλωση και τις μπαταρίες. Δίχως λεφτά και ξεφόρτιστοι τους είμαστε άχρηστοι. Για το εξωτερικό συμμάζεμα λοιπόν, ο πυροκροτητής που κρατάμε στα χέρια μας είναι η επιλογή. Επιλέγουμε να ζούμε δίχως λεφτά και ξεφόρτιστοι;

Τούτο δεν είναι άνευ συνεπειών, αλίμονο! Το σύστημα θα μας χαρακτηρίσει προδότες. Οι συνέπειες μιας τέτοιας απόφασης θα ήταν συγκλονιστικές. Το πιο εντυπωσιακό αποτέλεσμα προβλέπω πως θα ήταν η επιστροφή κατά χιλιάδες στα χωριά μας. Εκεί το συμμάζεμα σχεδόν επιβάλλεται εκ των πραγμάτων γιατί βοηθά η ησυχία και ο καθάριος αέρας. Εκεί η κατανάλωση περιορίζεται εκ των πραγμάτων γιατί το παντοπωλείο βρίσκεται στο κεφαλοχώρι και έχει τα απολύτως απαραίτητα, γιατί και ο κήπος θα είναι γεμάτος γευστικά και μυρωδάτα γεννήματα, καρπούς της ευλογίας του Θεού και του ιδρώτα του προσώπου μας.
Στο χωριό ποιός νοιάζεται για φορτιστές, για μπαταρίες και ρεύματα, εκεί ο ήλιος καθορίζει τα περισσότερα και η φαντασία στις διηγήσεις των ανθρώπων τα υπόλοιπα. Τελικά είτε είναι φαντασία είτε όχι, η επιλογή του καθενός είναι και η ευθύνη του· ανεύθυνος δεν είναι κανείς!

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra