Πατριδογνωσία

του Ελευθέριου Ν. Κοσμίδη, Contributor Editor
αρθρογραφεί για katanixi.gr

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra

Αναδημοσιεύουμε από το τεράστιο υλικό του παλαιού και ανενεργού πλέον, Ιστολογίου μας Κατάνυξις (https://www.katanixis.gr/), που αποτελεί ανυπολόγιστο πλούτο παρακαταθήκης και ενημέρωσης.


Ελευθ. Κοσμίδης, Πατρίδαμ αραεύω σε

Κοσμίδης Ν. Ελευθέριος

Ξεφυλλίζοντας το βιβλίο της ιστορικού Δάφνης Βαρβιτσιώτη ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ και διατρέχοντας τα περιεχόμενα, σκοντάφτει κανείς σε όρους και ζητήματα που δεν τα χωράει ούτε η φαντασία μας. Ένας ολόκληρος επιστημονικός κόσμος σχεδιάζει και υλοποιεί τον νέον άνθρωπο, στην υπηρεσία των ισχυρών της παγκοσμιοποίησης.

Η σύγχρονη ανθρωπολογία από μόνη της, όχι ως ξεσκέπασμα και αποκάλυψη , όπως ευτυχώς επιχειρείται από την άξια κα Βαρβιτσιώτη, αλλά υπό το πρίσμα των υπηρετών του αποτρόπαιου αυτού σχεδιασμού, είναι τόσο καλά τεκμηριωμένη, που αποτελεί νέα πραγματικότητα για τους επιστήμονες ανθρωπολόγους και κοινωνιολόγους. Για να αποδειχθεί έστω κατ’ ελάχιστο η καταστροφική αυτή ιδεολογία, αρκεί κανείς να αντιπαραβάλει τις απόψεις των πατέρων με τις απόψεις της νεοεποχίτικης φάμπρικας για τον ίδιο τον άνθρωπο. Επιφυλάσσομαι σε επόμενη ευκαιρία να επιμεληθώ μιας τέτοιας απλοϊκής συγκρίσεως για να διατυπωθούν με εκκωφαντικό τρόπο, όσα κρυφίως απεργάζονται οι «ινστρούχτορες» της νέας εποχής. Δράττομαι όμως της ευκαιρίας να αναφερθώ στα απλά και μικρά που αγγίζουν την ψυχή μας, με τρόπο νοσταλγικό και διδακτικό συνάμα. Από το Ευλογημένο Καταφύγιο του Φωτίου Κόντογλου:

Στὴ φύση μας ὅλα εἶναι ἁπλά, καθαρά, λιγοστά, ὄχι πλῆθος ποὺ κουράζει τὸ μυαλό. Γι᾿ αὐτὸ καὶ τὰ αἰσθήματά μας εἶναι τὰ ἴδια, ἁπλά, ὅσο εἴμαστε εἰλικρινεῖς μὲ τὸν ἑαυτό μας καὶ δὲν θέλουμε νὰ κάνουμε τὸν Εὐρωπαῖο. Αὐτή, λοιπόν, ἡ ἁπλότητα ποὺ ὑπάρχει στὴ φύση μας καὶ στὴν ψυχή μας, εἶναι ἡ πλούσια φτώχεια ποὺ εἴπαμε. Ἡ ἁπλότητα φαίνεται γιὰ φτώχεια στὸ μάτι καὶ στὴν ψυχὴ τοῦ ρηχοῦ ἀνθρώπου. Καὶ πλοῦτος νομίζεται τὸ πλῆθος. Ὁ ἀρχαῖος εἶπε τὸ ρητό: «Οὐκ ἐν τῷ πολλῷ τὸ εὖ, ἀλλ᾿ ἐν τῷ εὖ τὸ πολύ».

Αυτό μοναχά το μικρό διαμαντάκι του Κόντογλου, ταρακουνάει τον έσω άνθρωπο και μας επιβάλλει μια περισσότερο ειλικρινή στάση. Το τρίπτυχο απλότητα-φτώχεια-πλούτος μέσα σε πέντε γραμμές, συνδέεται αριστοτεχνικά από τον μάστορη του λόγου, νοηματοδοτεί και αποφαίνεται για τον ίδιο τον άνθρωπο, για τις αξίες του. Γράφοντας υπό σκιάν, την σκιά του αγιασμένου Κόντογλου, δεν προσπαθώ να τον ερμηνεύσω ή να τον εξηγήσω, τολμώ μοναχά να μετρήσω το ανάστημα μου ως άνθρωπος, και να δοξολογήσω τον Θεό. Να τον παρακαλέσω με πόνο ψυχής να σμιλέψει μέσα μου την συνέχεια της Ελλάδας των αξιών, της απλότητας, της φτώχιας και του μεγαλείου μιας ψυχής αρεστής στο Θεό. Τώρα είναι η ευκαιρία μας να ξαναρίξουμε μια ματιά γύρω μας να αναζητήσουμε και να γεμίσουμε με τα απλά, τα καθαρά, τα λιγοστά… Αποσπάσματα από τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη:

• Ἄγγλος ἢ Γερμανὸς ἢ Γάλλος δύναται νὰ εἶναι κοσμοπολίτης ἢ ἀναρχικὸς ἢ ἄθεος ἢ ὁ,τιδήποτε. Ἔκαμε τὸ πατριωτικὸν χρέος του, ἔκτισε μεγάλην πατρίδα. Τώρα εἶναι ἐλεύθερος νὰ ἐπαγγέλλεται, χάριν πολυτελείας, τὴν ἀπιστίαν καὶ τὴν ἀπαισιοδοξίαν. Ἀλλὰ Γραικύλος τῆς σήμερον, ὅστις θέλει νὰ κάμῃ δημοσίᾳ τὸν ἄθεον ἢ τὸν κοσμοπολίτην, ὁμοιάζει μὲ νᾶνον ἀνορθούμενον ἐπ᾿ ἄκρων ὀνύχων καὶ τανυόμενον νὰ φθάσῃ εἰς ὕψος καὶ φανῇ καὶ αὐτὸς γίγας. Τὸ ἑλληνικὸν ἔθνος, τὸ δοῦλον, ἀλλ᾿ οὐδὲν ἧττον καὶ τὸ ἐλεύθερον, ἔχει καὶ θὰ ἔχῃ διὰ παντὸς ἀνάγκην τῆς θρησκείας του.

• Ἡ γενεαλογία τῆς πολιτικῆς εἶναι συνεχὴς καὶ γνησία κατὰ τοὺς προγόνους. Ἡ ἀργία ἐγέννησε τὴν πενίαν. Ἡ πενία ἔτεκε τὴν πεῖναν. Ἡ πεῖνα παρήγαγεν τὴν ὄρεξιν. Ἡ ὄρεξις ἐγέννησε τὴν αὐθαιρεσίαν. Ἡ αὐθαιρεσία ἐγέννησε τὴν λῃστείαν. Ἡ λῃστεία ἐγέννησεν τὴν πολιτικήν.

Είναι φανερό πως και στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, την πατρίδα μας όμοια με τα σημερινά προβλήματα την βασάνιζαν. Η καθαρότητα, η τόλμη, η ακρίβεια, η αλήθεια των λόγων της ετέρας αγιασμένης μορφής των Ελληνικών γραμμάτων, του κυρ Αλέκου Παπαδιαμάντη, αποκωδικοποιεί την σύγχρονη, νεοεποχίτικη πρακτική, αποκαλύπτει και ξεσκεπάζει, τον πυρήνα της σημερινής Εθνικής μας τραγωδίας. Φανερώνει τις ηθικές αξίες, τους οδοδείκτες της Εθνικής ιστορικής μας πορείας, που τις λησμονήσαμε, άλλοι τις απεμπολήσαμε και άλλοι δεν τις διδάξαμε ή δεν τις διδαχτήκαμε. Η σκιά πλέον, των Διόσκουρων του ελληνορθόδοξου πνεύματος, πέφτει πολύ βαριά πάνω σε τούτες τις γραμμές. Κάθε επιπλέον λέξη ασκημίζει την ωραιότητα των λόγων τους. Είχανε βεβαίως κείνοι τον τρόπο τους, να γεμίζουνε με κοφτερό τρόπο, ελπίδα τις ψυχές των ανθρώπων. Σε τούτη τη φωτεινή γραμμή, αγωνίζεται και η Κατάνυξις, όπου με υπεύθυνη στάση, φιλοξενεί κάθε λόγο Ελληνορθόδοξο, σπέρνοντας στις ψυχές μας την ελπίδα, από τα καθημερινά έως τα αιώνια. Τούτο το έργο όμως και δύσκολο είναι και αντιμαχόμενο στη λαίλαπα της παγκοσμιοποίησης και του οικουμενισμού βρίσκεται. Οι ευχές μας και οι προσευχές μας στην Υπέρμαχο Στρατηγό, να προστατεύει και να δυναμώνει τη φωνή της Κατανύξεως• κάπως έτσι, μυστικώς, η φωνή της γίνεται φωνή μας.