του Ελευθέριου Ν. Κοσμίδη, Contributor Editor
αρθρογραφεί για katanixi.gr

“…Χίλιοι δυο παραφυλάνε 
σε κοιτάν και δε μιλάνε 
Είσαι σήμερα μονάρχης 
κι ώσαμ’ αύριο δεν υπάρχεις” 

(Οδ.Ελύτη: Ο ΓΛΑΡΟΣ 
από Τα Ρω του Έρωτα εκδ. ύψιλον/βιβλία 12ος/1986)  

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Αναδημοσιεύουμε από το Ιστολόγιο Κατάνυξη.


Κοσμίδης Ελευθέριος, Πολυπλοκότητες

Πώς άραγε μπορούμε να εξηγήσουμε τι ακριβώς σημαίνει πολιτικός και πολιτική; Ποιά η μόρφωση, ποιές είναι οι αρετές…ποιές είναι οι “προδιαγραφές” που πρέπει να πληροί κάποιος νέος και ανήσυχος, ώστε να σταδιοδρομήσει “επαγγελματικά” στην πολιτική;

Όσον αφορά στην πολιτική, εκτιμώ πως: “Είναι η δικαιολογία που χρησιμοποιούν οι κολοσσοί του παγκόσμιου χρήματος για να “δικτατορέψουν” τον κόσμο σ’ ένα απολύτως ανήθικο παιχνίδι εξουσίας”. Προφασίζονται την δημοκρατία και την ελευθερία, ή άλλοτε προκρίνουν, οι πολεμόχαροι, την πάταξη της τρομοκρατίας. Οι ζωές των ανθρώπων, δεν αξίζουν τίποτε. Το παιχνίδι είναι για λίγους παίκτες, αόρατους και τα “κόκαλα” ή “μάρκες” είναι “οι πολιτικοί” της κάθε χώρας, που είναι συνήθως από άχυρο (σκιάχτρα) ή από ξύλο (κούτσουρα), εσχάτως δε προτιμάται παγκοσμίως ο φελλός (φελλός)! Κόσμος για τους ισχυρούς είναι ό,τι φέρνει χρήμα, ό,τι φέρνει κέρδη για να ‘μαστε πιο ακριβείς. Στο βωμό αυτόν δικαιολογούνται πόλεμοι, πτωχεύσεις, γενοκτονίες, ανταρσίες, οικολογικές καταστροφές… Εξυπηρετεί δε σε υπερθετικό βαθμό, η ομογενοποίηση: λαών, εθνών και κρατών με οποιοδήποτε κόστος, στο απάνθρωπο χωνευτήρι της Παγκοσμιοποίησης, της Νέας Τάξης και του Οικουμενισμού, ένα χωνευτήρι που θα το χαρακτηρίζαμε συμβολικά ως το Νέο Κουτί της Πανδώρας.

Προσωπικά δε μου είναι εύκολο να σκεφτώ κάποιον “λογικό ορισμό” για τον πολιτικό, παραμερίζοντας τη λογική και προκρίνοντας την καρδιά, θα τον διατύπωνα ως εξής: “πολιτικός: κηφήνας, καιροσκόπος, (η καταγωγή από οικογένεια πολιτικών εκτιμάται ως πρόσθετο προσόν), με αγορασμένα πτυχία-βιτρίνα στο εξωτερικό, χωρίς ούτε ένα ένσημο, ή αν “εργάστηκε” πάντοτε υπήρξε ενεργός συνδικαλιστής (που χρόνος για δουλειά!), αδιάφορος για την πατρίδα, έως εσχάτης προδοσίας, έτοιμος να τα πουλήσει όλα, και την ψυχή του ακόμα, για την προσωπική του φιλοδοξία-καριέρα, σούρνεται σαν το σκουλήκι για λίγα ψηφαλάκια, άμα δε εκλεγεί γίνεται βαρήκοος και αόρατος στους ψηφοφόρους του, εφευρετικός όμως και γαλαντόμος με τους στενούς του συνεργάτες, χάριν των οποίων εφευρίσκει θέσεις στο δημόσιο με αμοιβές αστρονομικές. Η ελίτ δε αυτών, ασχέτως τίτλου σπουδών, π.χ. νομικός, πολιτικός μηχανικός, οικονομολόγος με το που θα κληθεί από την πατρίδα, στο υπερμέγιστο, αξίωμα του υπουργού, αδιάφορο οι σπουδές το ξαναλέω, αναλαμβάνει με τιμές και τυμπανοκρουσίες τα υπουργεία της, για παράδειγμα ο νομικός, το ναυτιλίας, ο πολιτικός μηχανικός, το αγροτικής ανάπτυξης, ο οικονομολόγος, το περιβάλλοντος κ.ο.κ. και αυτομάτως συνεντευξιάζονται ως “αυθεντίες” από την πρώτη εβδομάδα, επιδιδόμενοι στο ξήλωμα της δουλειάς της προηγούμενης “αυθεντίας” και “εργαζόμενοι για το καλό του τόπου. Υπερωριακώς δε εργάζονται, σε “αλήστου μνήμης” επιτροπές του κουκουλώματος. Τέλος νομοθετούν και “αθώους” νόμους όπως ο “περί ευθύνης υπουργών” !!!”.

Ένας συσχετισμός με τη καθημερινότητα θα μας βοηθήσει να εμπεδώσουμε τον προβληματισμό: Στη δουλειά σας αν υποθέσουμε πως είστε μαρμαράς, θα προσλαμβάνατε ποτέ υπάλληλο, ανειδίκευτο, με δοκτορά στην πληροφορική και μισθό αρεοπαγίτου; θα περιμένατε προκοπή; Αν είχατε εταιρεία παραγωγής-εμφιάλωσης κρασιού, θα προσλαμβάνατε ένα γιατρό ενδοκρινολόγο, που να μιλάει άπταιστα Ρώσικα να αναλάβει τις εξαγωγές σας στην Κίνα; θα περιμένατε προκοπή; Από τους πολιτικούς μας με τους όρους που λειτουργεί η δημοκρατία σήμερα, πως να περιμένουμε προκοπή;

Ίσως έχετε ακούσει την έκφραση : “η πολιτική ελίτ της Ελλάδος απαρτίζεται από μετριότητες” ή “για τους πολιτικούς της Ελλάδος σήμερα να μιλήσουμε υπό τον όρο οτι πρόκειται για πολιτικούς νάνους”. Ακούγεται αληθινό, ακούγεται κακό…

“Ουδέν κακόν αμιγές καλού” , σκεφτείτε να είχαμε “αρίστους” αντί για “μετριότητες” και “γίγαντες” αντί για “νάνους” πολιτικούς, θα ήτανε καλοί στη δουλειά τους, θα δουλεύανε πιο αποτελεσματικά για τα αφεντικά τους, θα μας είχανε πουλήσει την Ελλαδίτσα μας οχτώ φορές με ένα μνημόνιο, το Αιγαίο μας (μαζί με τα ψάρια του), θα το μοιραζόντουσαν σαν μπόνους παραγωγικότητας μεταξύ τους. Εμείς στην καλύτερη περίπτωση θα εξασφαλίζαμε τη ζωή μας ως δούλοι και υπήκοοι των νέων μας αφεντικών. Μήπως να το ξανασκεφτούμε πριν αντιδράσουμε; και να αποδώσουμε τιμές στους πολιτικούς μας… και στους πολιτικούς της Ευρώπης (γιατί όχι και Παγκοσμίως…), η κακή απόδοση των οποίων και η ανικανότητα τελικά αποβαίνει, έστω και προσωρινά, προς το συμφέρον μας;

Πολιτική… ισχυροί του κόσμου… σκιάχτρα… φελλοί… πολιτικοί…  πολυπλοκότητες!

Αύγουστος είναι! εμείς θα κάνουμε σωστά τα βασικά:
” …εις Σε μόνην ελπίζω, εις Σε μόνην καυχώμαι, και επί Σε θαρρών κατέφυγον.”

Καλή Παναγιά σε όλους!

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra