Τῆς Ὀλυμπίας
ἀποκλειστικά γιά τήν https://katanixi.gr/

«ἄκουε, υἱέ, παιδείαν πατρός σου, ἵνα σοφός γένῃ ἐπ᾿ ἐσχάτων σου» (Παροιμίες 19, 20)

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr


«Ἀφροσύνη ἀνδρός λυμαίνεται τάς ὁδούς αὐτοῦ, τόν δέ Θεόν αἰτιᾶται τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ. 4 πλοῦτος προστίθησι φίλους πολλούς, ὁ δέ πτωχός καί ἀπό τοῦ ὑπάρχοντος φίλου λείπεται. 5 μάρτυς ψευδής οὐκ ἀτιμώρητος ἔσται, ὁ δέ ἐγκαλῶν ἀδίκως οὐ διαφεύξεται. 6 πολλοί θεραπεύουσι πρόσωπα βασιλέων, πᾶς δέ ὁ κακός γίνεται ὄνειδος ἀνδρί. 7 πᾶς, ὅς ἀδελφόν πτωχόν μισεῖ, καί φιλίας μακράν ἔσται. ἔννοια ἀγαθή τοῖς εἰδόσιν αὐτήν ἐγγιεῖ, ἀνήρ δέ φρόνιμος εὑρήσει αὐτήν. ὁ πολλά κακοποιῶν τελεσιουργεῖ κακίαν, ὅς δέ ἐρεθίζει λόγους οὐ σωθήσεται. 8 ὁ κτώμενος φρόνησιν ἀγαπᾷ ἑαυτόν, ὅς δέ φυλάσσει φρόνησιν, εὑρήσει ἀγαθά.

9 μάρτυς ψευδής οὐκ ἀτιμώρητος ἔσται, ὅς δ᾿ ἄν ἐκκαύσῃ κακίαν, ἀπολεῖται ὑπ᾿ αὐτῆς. 10 οὐ συμφέρει ἄφρονι τρυφή, καί ἐάν οἰκέτης ἄρξηται μεθ᾿ ὕβρεως δυναστεύειν. 11 ἐλεήμων ἀνήρ μακροθυμεῖ, τό δέ καύχημα αὐτοῦ ἐπέρχεται παρανόμοις. 12 βασιλέως ἀπειλή ὁμοία βρυγμῷ λέοντος, ὥσπερ δέ δρόσος ἐπί χόρτῳ, οὕτως τό ἱλαρόν αὐτοῦ. 13 αἰσχύνη πατρί υἱός ἄφρων· οὐχ ἁγναί εὐχαί ἀπό μισθώματος ἑταίρας. 14 οἶκον καί ὕπαρξιν μερίζουσι πατέρες παισί, παρά δέ Κυρίου ἁρμόζεται γυνή ἀνδρί. 15 δειλία κατέχει ἀνδρόγυνον, ψυχή δέ ἀεργοῦ πεινάσει. 16 ὅς φυλάσσει ἐντολήν, τηρεῖ τήν ἑαυτοῦ ψυχήν, ὁ δέ καταφρονῶν τῶν ἑαυτοῦ ὁδῶν ἀπολεῖται. 17 δανείζει Θεῷ ὁ ἐλεῶν πτωχόν, κατά δέ τό δόμα αὐτοῦ ἀνταποδώσει αὐτῷ. 18 παίδευε υἱόν σου, οὕτως γάρ ἔσται εὔελπις, εἰς δέ ὕβριν μή ἐπαίρου τῇ ψυχῇ σου. 19 κακόφρων ἀνήρ πολλά ζημιωθήσεται· ἐάν δέ λοιμεύηται, καί τήν ψυχήν αὐτοῦ προσθήσει. 20 ἄκουε, υἱέ, παιδείαν πατρός σου, ἵνα σοφός γένῃ ἐπ᾿ ἐσχάτων σου. 21 πολλοί λογισμοί ἐν καρδίᾳ ἀνδρός, ἡ δέ βουλή τοῦ Κυρίου εἰς τόν αἰῶνα μένει. 22 καρπός ἀνδρί ἐλεημοσύνη, κρείσσων δέ πτωχός δίκαιος ἤ πλούσιος ψεύστης. 23 φόβος Κυρίου εἰς ζωήν ἀνδρί, ὁ δέ ἄφοβος αὐλισθήσεται ἐν τόποις, οὗ οὐκ ἐπισκοπεῖται γνῶσις. 24 ὁ ἐγκρύπτων εἰς τόν κόλπον αὐτοῦ χεῖρας ἀδίκως, οὐδέ τῷ στόματι οὐ μή προσαγάγῃ αὐτάς. 25 λοιμοῦ μαστιγουμένου, ἄφρων πανουργότερος γίνεται· ἐάν δέ ἐλέγχῃς ἄνδρα φρόνιμον, νοήσει αἴσθησιν. 26 ὁ ἀτιμάζων πατέρα καί ἀπωθούμενος μητέρα αὐτοῦ καταισχυνθήσεται καί ἐπονείδιστος ἔσται. 27 υἱός ἀπολειπόμενος φυλάξαι παιδείαν πατρός μελετήσει ρήσεις κακάς. 28 ὁ ἐγγυώμενος παῖδα ἄφρονα καθυβρίσει δικαίωμα, στόμα δέ ἀσεβῶν καταπίεται κρίσεις. 29 ἑτοιμάζονται ἀκολάστοις μάστιγες, καί τιμωρίαι ὁμοίως ἄφροσιν». (1)

Όσο διαβάζουμε την Αγία Γραφή, τόσο πλουτίζουμε την ψυχή μας και με τον φόβο του Θεού μαθαίνουμε να ζούμε στη ζωή μας. Οι άγιοι, επειδή διαβάζουν καθημερινά την Αγία Γραφή, μπορούν να μας αποκαλύψουν τα μυστήρια που κρύβονται μέσα στον Θείο Λόγο του Θεού. Μπορούν να μας εξηγήσουν με θαυμαστό τρόπο τα μυστήρια του Θεού, όπως ακριβώς τα βιώνουν μέσα από την ερμηνεία των Αγίων Πατέρων και μέσα από το Ορθόδοξο βίωμα με βάση την ασκητική εμπειρία τους. Σήμερα, τα περισσότερα από τα κηρύγματα της Ιεραρχίας μας, περιέχουν λόγους ψεύτικους, οι οποίοι στηρίζονται στο οικουμενιστικό πνεύμα της εκκοσμίκευσης και στη νέα εκκλησιολογία. Όμως, οι άγιοί μας, έχουν θησαυρίσει από την τήρηση των Θείων εντολών στον αγώνα εναντίον των παθών. Αυτούς τους ανεκτίμητους θησαυρούς, μας παραθέτουν στους λόγους τους και κατά συνέπεια από αυτούς αντλούμε κι εμείς σήμερα τη βίωση της αλήθειας στην εν Χριστώ ζωή μας.

Ένας από τους πολύ αγαπημένους αγίους μας, είναι ο Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς, ο οποίος σχετικά με το θέμα της ψευδομαρτυρίας, λέγει: (2)

«Ο Θεός και όλες οι ουράνιες δυνάμεις βλέπουν τα πάντα, όσα συμβαίνουν στον κόσμο. Επομένως, πώς μπορεί ο άνθρωπος να αποκρύψει την αλήθεια από τόσους πολλούς μάρτυρες της αλήθειας;

Όχι μόνο βλέπουν την αλήθεια οι ουράνιες δυνάμεις, αλλά επίσης έχουν ζήλο για αυτήν. Πώς μπορεί λοιπόν ένας θνητός άνθρωπος να εναντιωθεί στην αλήθεια, δηλαδή, να εναντιωθεί στις μυριάδες των ουράνιων ζηλωτών της αλήθειας;

Στην πραγματικότητα, έχει σκοτισμένο νου, όποιος νομίζει ότι μπορεί ν’ αποκρύψει την αλήθεια και να κηρύξει ένα ψέμα για την αλήθεια. Όταν εκατομμύρια διακριτικών αγγέλων γνωρίζουν την αλήθεια, μπορεί κάποιος να την κρύψει; Μπορεί κάποιος να σηκωθεί εναντίον της αλήθειας και να μην τιμωρηθεί;

Ω αδελφοί μου, δεν υπάρχει τίποτα πιο ψευδές από την ψευδομαρτυρία! Τίποτε πιο αποτυχημένο! Τίποτε πιο αλαζονικό! Τίποτε πιο τρελό!

Ο Θεός και όλες οι ουράνιες δυνάμεις Του βλέπουν αυτό που συμβαίνει μέσα στον άνθρωπο. Ιδιαίτερα το βλέπει ο Φύλακας Άγγελος του ανθρώπου. Αυτός ο Φύλακας Άγγελος δεν ανέχεται να μαρτυρεί κάτι ο άνθρωπος, αφ’ εαυτού και περί αυτού, το οποίο να μην είναι εν αυτώ αληθές.

Εάν ο άνθρωπος επιμένει στο ψέμα του, ο Άγγελος του θα τον εγκαταλείψει και θα τον παραδώσει εξ ολοκλήρου στα πνεύματα του ψεύδους. Τότε, αλίμονο σε αυτόν τον άνθρωπο!

Ποιο το όφελος αν αυτός μαρτυρήσει ψευδώς εναντίον όλου του κόσμου, εφ’ όσον ο άγγελός του θα μαρτυρήσει αληθώς εναντίον του ενώπιον του Θεού και των ουρανίων δυνάμεων!

Θα ήταν καλύτερο για τον άνθρωπο εκείνον αν δεν είχε γεννηθεί. Γιατί όποιος ψεύδεται, ψεύδεται προς το Πνεύμα του Θεού και το Πνεύμα του Θεού εγκαταλείπει τον ψεύτη στο σκοτάδι και στο θάνατο.

Ο Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς, Επίσκοπος Αχρίδος, αναφέρεται παρακάτω, συγκεκριμένα προς έναν κατάδικο που τον ρωτάει για την ψευδομαρτυρία: «Καταδικάστηκες στη φυλακή. Και τώρα κάθεσαι στο Κελλί και στη σιωπή κοσκινίζεις ολόκληρη τη ζωή σου με ψιλό-ψιλό κόσκινο. Παραξενεύεσαι πως όλα ξετυλίχθηκαν σαν ένα κουβάρι όταν κατεβαίνει το βουνό!

Η ζωή σου έρρεε ήσυχα, με προκοπή και ικανοποίηση ώσπου ψευδομαρτύρησες για τον αδελφό σου. Δικαιολογούσες τον εαυτό σου: “Αδελφός μου είναι”! Ποιόν θα βοηθήσω, ακόμα και με ψευδομαρτυρία, αν όχι τον αδελφό μου; Έτσι κυλούσαν μέσα σου λανθασμένες σκέψεις, και με τέτοιες σκέψεις αμυνόσουν μπροστά στους δικαστές. Σ’ αυτό το επιχείρημα ένας δικαστής σου απάντησε ότι τελικά όλοι αδέλφια είμαστε και επομένως με αυτόν τον τρόπο σκέψης θα μπορούσαμε να δικαιολογήσουμε τα πάντα! Μόλις τότε κατάλαβες, πως οι λάθος σκέψεις σε οδήγησαν σε κακή πράξη.

Μου αφηγήθηκε ένας ψευδομάρτυρας την εξής ιστορία: «Ψευδομαρτύρησα», λέει, «εξαιτίας ενός βοδιού». Όμως μέχρι τη δίκη δεν θα έφθανε η υπόθεση, εάν δεν πήγαινα μόνος μου να καταγγείλω τον εαυτό μου. Κι έπρεπε να με καταγγείλω. Αφού οι τιμωρίες των ανθρώπων και πάλι είναι πιο εύκολες από τις τιμωρίες του Θεού. Δύο χρόνια μετά την ψευδομαρτυρία μου το σπίτι μου έγινε σκιάχτρο για τον κόσμο. Η πρώτη ατυχία που μου συνέβη ήταν ότι τα βόδια ζεμένα στο κάρο γκρεμίστηκαν σε κάποια χαράδρα και καταστράφηκαν και τα βόδια και το κάρο. Γι’ αυτή την είδηση με προϋπάντησε η γυναίκα μου το βράδυ εκείνης της ίδιας μέρας όταν μετά από την ψευδομαρτυρία γύρισα σπίτι από το ειρηνοδικείο. Μετά από μερικές εβδομάδες χτύπησε κεραυνός τη στάνη μου και σκότωσε όλα τα πρόβατα. Και οι κλέφτες με λήστεψαν δύο φορές. Και η γυναίκα μου αδυνάτισε, και παρότι καταχρεώθηκα προσπαθώντας να τη γιατρέψω πέθανε βασανισμένη. Ένα μου παιδί, έως τότε πάντα υγιές, ασθένησε βαριά και άρχισε να πέφτει μέρα και νύχτα, και να βγάζει αφρούς από το στόμα και να τρίζει τα δόντια. Πτωχός, καταχρεωμένος, κακομοίρης, τιποτένιος, μια μέρα παραπονέθηκα σ’ ένα φίλο μου για την κακή μου μοίρα. Και αυτός, σαν κεραυνός από τον ουρανό, με ρώτησε: “Μήπως έχεις ψευδομαρτυρήσει ποτέ”; Σαν να ξύπνησα σε κρύα νεροποντή τα θυμήθηκα όλα και όλα έγιναν ξεκάθαρα. Χωρίς να απαντήσω στον φίλο μου τίποτα, εκείνη την στιγμή πήγα στο δικαστήριο, το δήλωσα και τα ομολόγησα όλα. Πέρασα φυλακή, και τώρα άρχισα να φτιάχνω τη ζωή μου απ’ την αρχή. Αλλά έμαθα καλά να φοβάμαι τον Θεό».

Ο Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς, συνεχίζει το λόγο του και λέγει προς τον κατάδικο: (3) “Βλέπεις πόσες δυστυχίες μπορούν να συμβούν στήν ζωή του ψευδομάρτυρα; Αφού τέτοιος είναι ο Νόμος του Θεού, αδελφέ μου: «Ζωντανό πυρ, δεν μπορείς να το πατήσεις, χωρίς να καείς. Όταν πατάς τους μαλθακούς νόμους των ανθρώπων, που αλλάζουν συχνά, συμβαίνουν δυσκολίες και ταλαιπωρίες. Πόσο μάλλον ο πύρινος και αιώνιος Νόμος του ζώντος Θεού».

Οὐ ψευδομαρτυρήσεις κατά τοῦ πλησίον σου μαρτυρίαν ψευδῆ» (Εξ. 20, 16), είναι η εντολή του Θεού, γραμμένη και στις δύο Διαθήκες του Θεού, στην Παλαιά και στην Καινή. Δεν είναι μικρό πράγμα να πεις ψέμα μπροστά στο πρόσωπο του Θεού και των αγγέλων του Θεού. Δεν είναι μικρό πράγμα να σταθείς με ασκέπαστο κεφάλι μπροστά στον Σταυρό και το Ευαγγέλιο και να φωνάξεις: «Ορκίζομαι στον Ζώντα και Παντοδύναμο Θεό, ότι αυτή η αλήθεια είναι ψέμα ή ότι αυτό το ψέμα είναι αλήθεια, και όπως εγώ είπα ορθά έτσι να με βοηθήσει εμένα ο Θεός»!”

Ο Άγιος Νικόλαος, απευθύνεται τώρα στο ακροατήριό του και μας λέγει: “Όντως δεν είναι περίεργο τότε που ο Θεός της αλήθειας και του δικαίου χτυπά ένα ψευδομάρτυρα στα χέρια με το μαστίγιό Του, τον δεύτερο στα πόδια, τον τρίτο στα μάτια, τον τέταρτο στους συγγενείς του, τον πέμπτο στα βόδια, και ούτω καθεξής. Να ένα ζωντανό παράδειγμα στη γειτονιά μας, πως το αόρατο μαστίγιο του Θεού χτύπησε ένα ψευδομάρτυρα στα μάτια: «Ορκίστηκε ο άνθρωπος ψευδόμενος για ένα κομμάτι γης, που πλήρωσε ακριβότερα από ένα εκατομμύριο δουκάτα, αφού πρώτα το πλήρωσε με τη ψυχή του. Βάδιζε πρώτα στο δικό του κομμάτι αργά. Όμως μόλις από το δικό του αγρό βάδισε σ’ εκείνο το καταραμένο κομμάτι γης, του αφαιρέθηκε η όραση. Το αόρατο μαστίγιο του Θεού χτύπησε αυτόν το ψευδομάρτυρα στα μάτια. Και νάτος τυφλός κάθεται δίπλα στην εστία του, «μάρτυς ψευδής οὐκ ἀτιμώρητος ἔσται, ὅς δ᾿ ἄν ἐκκαύσῃ κακίαν, ἀπολεῖται ὑπ᾿ αὐτῆς» (Παροιμίες 19, 9).

Να τι συμβαίνει στον κόσμο του Θεού σε όσους νομίζουν, ότι ο κόσμος είναι δικός τους και όχι του Θεού. O πόλεμος οπωσδήποτε θα χτυπήσει τους Ορθοδόξους Χριστιανούς που καταπατούν τις Εντολές του Χριστού, ακόμα και αν δεν το θέλουν όπως όταν σφάλλουν τα μικρά παιδιά τα οποία δεν θέλουν τη βέργα, αλλά την προκαλούν…!

Αλλά εσύ, διάβαζε την Αγία Γραφή, και να φοβάσαι τον Θεό. Και θα διαφωτιστής. Και όλα θα είναι καλά από την αρχή.

Ω! Κύριε της Αλήθειας, προφύλαξέ μας με τη δύναμη του Αγίου Σου Πνεύματος, ώστε ουδέποτε να ψευδομαρτυρήσουμε. Κάνε την αγία Σου Αλήθεια γλυκιά σε μας και απέβαλε από τη γλώσσα μας λόγια ψευδή. Σοι πρέπει πάσα δόξα, τιμή και προσκύνησις εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν”

Πράγματι, ο άνθρωπος που το στόμα του λέει την αλήθεια, αγιάζεται από την Αλήθεια, δηλαδή από τον Κύριο, διότι «λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· Ἐγώ εἰμι ἡ ὁδός καί ἡ ἀλήθεια καί ἡ ζωή· οὐδείς ἔρχεται πρός τόν πατέρα εἰ μή δι’ ἐμοῦ» (Ιω. 14, 6). Έτσι και εκείνος που λέει ψέματα, μολύνεται από τον πατέρα του, τον διάβολο, γιατί το ψέμα προέρχεται από τον πονηρό. Αυτό, φανερώνεται μέσα από τον γραπτό λόγο ενός ακόμη αγίου Πατέρα της Εκκλησίας μας, του Αγίου Αντίοχου της Πανδέκτου. Όχι μόνο αγιάζεται το στόμα του πιστού ανθρώπου που αγαπάει την Αλήθεια, πιστεύει στην Αλήθεια, στηρίζεται στην Αλήθεια και λέει πάντοτε την αλήθεια, αλλά ευωδιάζει όταν αδιάλειπτα επικαλείται τον Θεό της Αλήθειας με τη νοερά προσευχή, «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Υἱέ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησόν με τόν ἁμαρτωλόν»!

Η συκοφαντία είναι ψευδής κατηγορία, είναι διαβολή. Και είναι βέβαιο ότι ο διάβολος είναι ο εφευρέτης του ψεύδους και της συκοφαντίας. Ο Εωσφόρος λογίζεται από την πτώση του ως πατέρας του ψεύδους, εφόσον ο συκοφάντης είναι εκείνος που κατεξοχήν ψεύδεται. Δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση για τον άνθρωπο να καταφέρει να σηκώσει μόνος του τη συκοφαντία, διότι είναι πολύ δύσκολο αγώνισμα και χρειάζεται να έχει φίλη του την ταπεινοφροσύνη.

Μόνο ο ταπεινός άνθρωπος μπορεί να σηκώσει τη συκοφαντία και μόνο εκείνος που προσβλέπει με Πίστη προς τον Κύριο Ιησού Χριστό. Η ταπείνωση με την Πίστη είναι εκείνες οι αρετές που επικαλούνται τη βοήθεια του Θεού και δεν αφήνουν τον άνθρωπο να στηρίζεται στη σοφία του και στη δύναμή του, για να μην υπερηφανεύεται εναντίον του αδελφού του και να μην πέσει στην αμαρτία του ψεύδους και της συκοφαντίας, που είναι πολύ σοβαρά νοσήματα.

Η ταπεινοφροσύνη προφυλάσσει τον άνθρωπο από την κακία των δαιμόνων και των ανθρώπων. Μόνο ο ταπεινός άνθρωπος αποδέχεται την προσβολή, τον εξευτελισμό, την αδικία, την ψευδή κατηγορία και συκοφαντία που θα υποστεί από τον πλησίον του. Με αυτόν τον τρόπο ελκύει τη Χάρη του Θεού. Μόνο μία ψευδή κατηγορία δεν μπορεί να αποδεχθεί ο ταπεινός, την κατηγορία του αιρετικού. Δε δέχεται αυτή τη συκοφαντία διότι γνωρίζει ότι ο αιρετικός που πιστεύει και ακολουθεί την αίρεση και παραμένει αμετανόητος μέσα στο ψεύδος και την πλάνη του, δε σώζεται.

Με την αρετή της ταπεινοφροσύνης η οργή και η εκδίκηση μετατρέπονται σε συγχωρητικότητα και αγάπη προς τους εχθρούς μας. Μόνο με την αρετή της ταπείνωσης θα αποφύγει την αμαρτία και έτσι θα πληγώσει τον αντίδικο Διάβολο. Ο ταπεινός άνθρωπος είναι αυτός που ενώ έχει το μεγαλύτερο χάρισμα από τον Θεό, θεωρεί τον εαυτό του κατώτερο από κάθε άνθρωπο. Τον ταπεινό, όταν τον κατηγορήσουν για κάτι που δεν έκανε ή τον προσβάλλουν ή τον συκοφαντήσουν, δεν ταράζεται και δεν φοβάται, διότι αφήνει όλους τους ανθρώπους στη δίκαιη κρίση του Κυρίου. Ο Κύριος είπε να ταπεινωθούμε κάτω από το δυνατό χέρι Του, για να μας υψώσει μελλοντικά. Όλη την αγωνιώδη φροντίδα μας, ας τη δείξουμε στον Κύριο που ενδιαφέρεται για μας. Ας είμαστε νηφάλιοι και άγρυπνοι, επειδή ο αντίδικός μας ο Διάβολος περιφέρεται ως λέοντας ωρυόμενος ζητώντας να μας καταπιεί: «ταπεινώθητε οὖν ὑπό τήν κραταιάν χεῖρα τοῦ Θεοῦ, ἵνα ὑμᾶς ὑψώσῃ ἐν καιρῷ· πᾶσαν τήν μέριμναν ὑμῶν ἐπιρρίψαντες ἐπ᾿ αὐτόν, ὅτι αὐτῷ μέλει περί ὑμῶν, νήψατε, γρηγορήσατε· ὁ ἀντίδικος ὑμῶν διάβολος ὡς λέων ὠρυόμενος περιπατεῖ ζητῶν τίνα καταπίῃ» (A΄ Πέτρ. 5, 6-8).

Ο Κύριος θα δικάσει δίκαια όλους τους ανθρώπους και θα καταδικάσει επίσης δίκαια και τον συκοφάντη, ενώ τον ταπεινό θα τον δικαιώσει και θα τόν σώσει σύμφωνα με όσα γνωρίζει η Θεία δικαιοσύνη Του. Αναφέρει στην Αγία Γραφή το εξής: “Γνωρίζουμε πόσο αξιόπιστος είναι εκείνος ο οποίος είπε: Σε μένα ανήκει η εκδίκησις, εγώ θα ανταποδώσω, λέγει ο Κύριος. Και πάλι, ο Κύριος θα κρίνει το λαό Του. Φοβερό να πέσει κανείς στά χέρια του ζωντανού (του μόνου αληθινού) Θεού: «οἴδαμεν γάρ τόν εἰπόντα· ἐμοί ἐκδίκησις, ἐγώ ἀνταποδώσω, λέγει Κύριος· καί πάλιν· Κύριος κρινεῖ τόν λαόν αὐτοῦ. φοβερόν τό ἐμπεσεῖν εἰς χεῖρας Θεοῦ ζῶντος» (Προς Εβρ. 10, 30-31)”.

Ο Απόστολος Πέτρος λέει να αντισταθούμε στον αντίδικο Διάβολο, να είμαστε στηριγμένοι στερεά στην ορθόδοξη πίστη μας. Γνωρίζουμε ότι αυτές οι θλίψεις συμβαίνουν στους αδελφούς μας που βρίσκονται στον κόσμο. Ο δωρεοδότης Θεός, που μας κάλεσε διά του Ιησού Χριστού για την αιώνια δόξα Του, θα μας στερεώσει, θα μας στηρίξει, θα μας δυναμώσει και θα μας εδραιώσει μετά από τα παθήματά μας. Σύμφωνα με την αγάπη και τη χάρη Του: «ᾧ ἀντίστητε στερεοί τῇ πίστει, εἰδότες τά αὐτά τῶν παθημάτων τῇ ἐν κόσμῳ ὑμῶν ἀδελφότητι ἐπιτελεῖσθαι. Ὁ δέ Θεός πάσης χάριτος, ὁ καλέσας ὑμᾶς εἰς τήν αἰώνιον αὐτοῦ δόξαν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ὀλίγον παθόντας, αὐτός καταρτίσει ὑμᾶς, στηρίξει, σθενώσει, θεμελιώσει·» (Α΄ Πέτρ. 5, 9-10).

Όταν ο «Χριστός ἐνηνθρώπησε, ἵνα ἡμεῖς θεοποιηθῶμεν» ήρθε στη γη ως ταπεινός άνθρωπος, για να σηκώσει τον Σταυρό της συκοφαντίας. Πρώτος ο αναμάρτητος Κύριος Ιησούς Χριστός οδηγήθηκε από το μοχθηρό Ιερατείο της Συναγωγής με ψευδείς κατηγορίες στον πιο ατιμωτικό θάνατο. Είναι πράγματι συγκλονιστικός ο λόγος της «Αποκαλύψεως», διότι μας προειδοποιεί ότι όσοι είναι αιρετικοί και αδιάντροποι σαν τα σκυλιά, θα μείνουν έξω από τη Βασιλεία και την αγάπη του Θεού, επειδή κατατεμάχισαν την Εκκλησία του Κυρίου Ιησού Χριστού. Έξω οι καταφρονητές και ανάξιοι και οι μάγοι και οι πόρνοι (οι ανήθικοι σεξουαλικώς) και οι φονείς και οι ειδωλολάτρες (αυτοί που πράττουν ειδωλολατρικά έργα) και καθένας που αγαπά και πράττει το κακό. Θα μείνει έξω από τη Βασιλεία του Θεού, καθένας που αρνείται την Αλήθεια, αγαπά και ακολουθεί το ψεύδος της αμαρτίας, «ἔξω οἱ κύνες καί οἱ φαρμακοί καί οἱ πόρνοι καί οἱ φονεῖς καί οἱ εἰδωλολάτραι καί πᾶς ὁ φιλῶν καί ποιῶν ψεῦδος» (Ἀποκ. 22, 15).

Ο Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς, φανερώνει και κάτι ακόμη: “Έξω από τον Θεό και την ψυχή δεν υπάρχει καμία άλλη αξία. Το δε Έλεος του Θεού μόνο σε αυτή τη ζωή εκχύνεται στους μετανοούντας αμαρτωλούς ανθρώπους, ενώ στην Φοβερή Κρίση, το Έλεος θα αντικατασταθεί από την Δικαιοσύνη του Θεού.

Το βάδισμα της ανθρωπότητας διά μέσου της Ιστορίας είναι ένα μακρινό ταξίδι. Σ’ αυτό το μακρινό ταξίδι, η ανθρωπότητα «λερώνεται» και «σκονίζεται» πάντα με την ίδια σκόνη και «πλένεται» πάντα με το ίδιο νερό. Η σκόνη είναι η αμαρτία και το νερό είναι η Μετάνοια.

Όλη η ελπίδα μας βρίσκεται στον Κύριο και Θεό μας”!

Πράγματι αδέλφια μου, όλη η ελπίδα μας βρίσκεται μόνο στον Ένα, Κύριο και Θεό μας, στον Άγιο Τριαδικό Θεό μας, τον Οποίο θα ομολογούμε μέχρι την τελευταία αναπνοή μας, ακριβώς όπως έκανε ο π. Νικόλαος, ο άγιος Γέροντάς μας! Αμήν.

«Δόξα τῷ Θεῷ πάντων ἔνεκεν»!!!

  • 1. Παροιμίαι Σολομώντος: 19 http://www.myriobiblos.gr/
  • 2. Ομιλία για την τιμωρία των ψευδομαρτύρων, Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, «Ο Πρόλογος της Αχρίδος», (Ιούνιος). https://iconandlight.wordpress.com/
  • 3. Έλεος και ειρήνη από τον Θεό. “Δρόμος δίχως Θεό δεν αντέχεται”, εκδόσεις “Εν Πλω” https://iconandlight.wordpress.com/

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra