Γράφει ο Μέτοικος 
αρθρογραφεί για katanixi.gr

“Μακάριος ο πατήρ Νικόλαος υπέμεινε πειρασμούς, δοκίμασε θλίψεις, διώξεις, υπέμεινε κόπους ως κραταιός υπερασπιστής της φιλτάτης Ορθοδοξίας, δια τούτο ποτέ δεν εγκαταλείφθηκε από τον γλυκύτατο Ιησού”

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Φιλόθεοι αδελφοί

Ω! της στενακτικής απαγγελίας. Ω! της σκυθρωπής αγγελίας.
Απολέλοιπε ο Θεός τον Ιερέα Του Νικόλαο.

Τα πάντα κατήφειας μεστά.

Τι άξιο μπορεί κανείς να πει του θρήνου;
Ποιος λόγος, ποια παραμυθία ανθρώπου ή αγγέλου μπορεί να θεραπεύσει το άλγος απ’ την απρόσμενη απώλεια του πατρός Νικολάου;
Μόνον ο Θεός που διαθέτει τους όρους της ζωής, μπορεί να απαλύνει τον αφόρητο πόνο.

Αλλ’ «ουκ έστιν άνθρωπος ος ζήσεται και ουκ όψεται θάνατον. Θεού θελήματι «σπείρεται εν φθορά, εγείρεται εν αφθαρσία, σπείρεται εν ατιμία, εγείρεται εν δόξη…».

Μακάριος ο πατήρ Νικόλαος υπέμεινε πειρασμούς, δοκίμασε θλίψεις, διώξεις, υπέμεινε κόπους ως κραταιός υπερασπιστής της φιλτάτης Ορθοδοξίας, δια τούτο ποτέ δεν εγκαταλείφθηκε από τον γλυκύτατο Ιησού.
Μα… «ουκ άξια τα παθήματα του νυν καιρού προς την μέλλουσαν δόξαν» του.

Αγωνισάμενος τον καλόν αγώνα «θεόπλοκον στέφανον κομισάμενος εξεδήμησε» και, Κύριος ο Θεός, έχει τάξη την ψυχή του πατρός Νικολάου ένθα οι δίκαιοι αναπαύονται και εις το καθ’ ομοίωσιν αυτόν επανάγαγε, δίδοντάς του το αρχαίον κάλλος.

Παρά ταύτα, λυπηρό το γεγονός, αλγεινό το πάθος, ανυπέρβλητη η συμφορά, απαραμύθητο το άλγος από την απουσία του.

Ο πατήρ Νικόλαος «εχαρίσθη υπέρ Χριστού», δια τούτο «ου τέθνηκεν, αλλά μετέστη εις αιώνιον ζωήν, ου γη αυτόν εκάλυψεν, αλλ’ ουρανός υπεδέξατο».
«Έχει τάφος το σώμα, αλλ’ ουράνιοι θάλαμοι την ψυχή του, η γη την κόνιν, αλλ’ Αβραμιαίοι κόλποι το πνεύμα, σεβάσμιων γονέων, φιλτάτης συζύγου, αγαπημένων τέκνων και φίλων Χριστού εστερήθη, αλλ’ εύρεν τους κρείττους».

Ας μη θλιβόμεθα πέραν του μέτρου.
Ας μη ντυθούμε απαραμύθητο πένθος.
Ας μη λυπούμεθα «καθώς και οι λοιποί οι μη έχοντες ελπίδα. Ει γαρ πιστεύομεν ότι Ιησούς απέθανε και ανέστη, ούτω και ο Θεός τους κοιμηθέντας δια του Ιησού άξει συν αυτώ».

Εμείς οι ζώντες οι περιλειπόμενοι ας μην ξεχνούμε ότι «η θλίψις υπομονήν κατεργάζεται, η δε υπομονή δοκιμήν, η δε δοκιμή ελπίδα, η δε ελπίς ου καταισχύνει…» όπως έλεγε ο πατήρ Νικόλαος στα εμπνευσμένα κηρύγματά του.

Αιωνία σου η μνήμη, αξιομακάριστε και αείμνηστε αδελφέ πατέρα Νικόλαε.

Μέτοικος

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra