Γράφει ο Μέτοικος 
αρθρογραφεί για katanixi.gr

“Αλήθεια «άγιε» Αβύδου Κύριλλε, στα τελευταία τριακόσια χρόνια, πότε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως ευλόγησε την ενθρόνιση προκαθημένου σε αυτήν την Εκκλησία;”

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Η χαρακτηριστική φωτογραφία του άρθρου είναι αναδημοσίευση από το Ιστολόγιο Κατάνυξης (https://www.katanixis.gr/).


Σχόλια στα… «σχόλια» του «αγίου» Αβύδου Κύριλλου

Γράφει ο Μέτοικος

Σχόλιο πρώτο:

Ο «άγιος» Αβύδου Κύριλλος, ο τελευταίος των υποστηρικτών (κάτι, σαν τον τελευταίο των Μοϊκανών) του εκκλησιαστικού πραξικοπήματος Βαρθολομαίου στην Ουκρανία, απάντησε, στα όσα υποστήριξε σε συνέντευξή του ο «άγιος» Βολοκολάμσκ Ιλαρίων, με μια σύνοψη έωλων και αίολων επιχειρημάτων που παραθέτει στο πολυσέλιδο κείμενό του: «Η αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ουκρανίας».

Μεταξύ των πολλών φληναφημάτων, που ξεστόμισε ο εθνικιστής Ρώσος κληρικός στη συνέντευξή του, περιλαμβάνεται και η ανιστόρητη άποψη πως, η απελευθέρωση της Ελλάδας: «θα ήταν αδύνατη χωρίς τη συμμετοχή και την υποστήριξη της Ρωσίας»!

Ο «άγιος» Αβύδου Κύριλλος στο τέλος των σχολιασμών του στη συνέντευξη τού Μητροπολίτη Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνα, απάντησε τεκμηριωμένα σε αυτό το «αδύνατη», απάντηση που αναμφισβήτητα θα συνυπογράψει κάθε γνώστης της Ελληνικής Ιστορίας.

Πάντως, στην συνέντευξή του, πάνω σε όλο το εύρος των εκκλησιαστικών γεγονότων, ο Μητροπολίτης Βολοκολάμσκ Ιλαρίων δηλώνει με σαφήνεια, σχετικά με τις προετοιμασίες της Συνόδου στο Κολυμπάρι, πως: «Δεν έπρεπε να τον πιστέψουμε [τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο] μας εξαπάτησε. Αυτό ήταν το μεγάλο μας σφάλμα».

Ο λόγος αυτός δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών, καθώς δεν υπονοεί, αλλά δηλώνει συναλλαγή ανάμεσα στη φυλή των Ρώσων και στη ράτσα των Φαναριωτών, που υπονόμευσε την ενότητα της Ορθοδόξου Εκκλησίας, συναλλαγή που είχε να κάνει, κατά τον «άγιο» Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνα με τον τρόπο απονομής της αυτοκεφαλίας σε μια Εκκλησία ή, σωστότερα, με την μη απονομή αυτοκεφαλίας στην Ουκρανική Εκκλησία αφού, με τα λόγια του επισκόπου Αβύδου Κύριλλου που ερμηνεύουν τις αιτιάσεις του Μητροπολίτη Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνα: «Ὁ μέν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως δέν θά ἀπέδιδε αὐτοκεφαλία στην Οὐκρανία, [υπό την προϋπόθεση, βεβαίως, πως] το… Πατριαρχεῖο Μόσχας θά συμμετεῖχε στή Σύνοδο [στο Κολιμπάρι] σαν νά μᾶς ἔκανε χάρη!».

Αλήθεια, τι εννοεί ο «άγιος» Αβύδου Κύριλλος με αυτό το: «σαν νά μς κανε χάρη!» το Ρωσικό Πατριαρχείο με τη συμμετοχή του στη Σύνοδο;

Πως στην πολυφημισμένη Σύνοδο Εκκλησιών που, εξ αιτίας της απουσίας τεσσάρων Πατριαρχείων κατέληξε σε μάζωξη πατριαρχικών «κολλητών» στο Κολιμπάρι, δεν είχαν ανάγκη τα 200 εκατομμύρια των Ρώσων πιστών, διότι οι «πάρχουσες στό σωτερικό [της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας] ποσχιστικές τάσεις», όπως υποστηρίζει ο επίσκοπος Αβύδου Κύριλλος, δεν εξασφάλιζαν, πιθανότατα, την ενότητα έκφρασής της;

Μήπως, οι θεολογικοί φωστήρες στη μάζωξη στο Κολιμπάρι δεν είχαν ανάγκη τη Ρωσική θεολογία αφού, τους δημιουργεί προβλήματα η «βαθύτατη θεολογική νεπάρκεια καί νωριμότητα το Πατριαρχείου Μόσχας», κατά τον «άγιο» Αβύδου;

Υποστηρίζει ο «άγιος» Αβύδου Κύριλλος πως: «Εἶναι προφανές, ὅτι το Πατριαρχεῖο Μόσχας ἐπεδίωκε τήν πλήρη ματαίωση τῆς Συνόδου. Ἀπέτυχε».

Ποιους, όμως, βόλεψε η απουσία του Πατριαρχείου Μόσχας, από τη μάζωξη στο Κολυμπάρι «άγιε» Αβύδου Κύριλλε; Ποιοι τη μεθόδευσαν, ώστε οι Ρώσοι να μιλούν σήμερα για «το μεγάλο τους σφάλμα»;

Ποια γεωστρατηγικά σχέδια είχαν πια το ελεύθερο της εφαρμογής τους; Τελικά, θέλει ερώτημα για το «Ποιός ἐξαπάτησε ποιόν» επίσκοπε Αβύδου Κύριλλε;

Βεβαίως, η υπονοούμενη «συναλλαγή», που κρύβεται χωρίς φύλλο συκής πίσω από το λόγο του Μητροπολίτη Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνα: «Δεν έπρεπε να τον πιστέψουμε [τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο] μας εξαπάτησε», απορρίπτεται με ιερή αγανάκτηση από τον «άγιο» Αβύδου Κύριλλο, ο οποίος υποστηρίζει ότι ακόμη και εάν είχε εγκριθεί το κείμενο περί αυτοκεφαλίας στο Κολιμπάρι «αὐτό… δέν μποροῦσε νά ἔχει ἐφαρμογή στην περίπτωση τῆς Οὐκρανίας, δηλ. δέν χρειαζόταν ἡ συναίνεση τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας, ἀφοῦ [η Ουκρανία] ἀποτελοῦσε δικαιοδοσία τοῦ θρόνου τῆς Κωνσταντινουπόλεως».

Εφόσον, ο «άγιος» Αβύδου Κύριλλος, πιστεύει πως το πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως θα έδινε, με τον τρόπο που έδωσε, αυτοκεφαλία στην Ουκρανική Εκκλησία «Ἀκόμη… καί ἐάν εἶχε ἐγκριθεῖ στήν Κρήτη τό κείμενο περί ἀποδόσεως τοῦ Αὐτοκεφάλου», «Ἄς μοῦ ἐπιτραπεῖ [όπως χαριτωμένα λέει ο επίσκοπος Αβύδου Κύριλλος] νά προσφύγω στη λαϊκή θυμοσοφία πού περιπαίζοντας τήν ὠμή παραβίαση τοῦ κοινοῦ νοῦ (νοός)» για να τον ρωτήσω: «πόσα θες να μας τρελάνεις;».

Στο απολογητικό του κείμενο, ο «άγιος» Αβύδου Κύριλλος επιμένει στην άποψη, θεμελιωμένη, βεβαίως, σε επιλεκτική βιβλιογραφία πως, η Εκκλησία της Ουκρανίας από κτίσεώς της είναι δικαιοδοσία του θρόνου της Κωνσταντινουπόλεως, όπως τούτο αυτό μαρτυρούν οι «ορθές» αναγνώσεις των ιστορικών κειμένων.

Μήπως, όμως, αυτή η δικαιοδοσία του Κωνσταντινουπόλεως στην εκκλησία της Ουκρανίας θεμελιώνεται με την «απόκρυψη και παρερμηνεία εγγράφων», που αποκαλύπτει ο Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης, Ομότιμος καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ. στη μελέτη του «Το Ουκρανικό αυτοκέφαλο»;

Ανατρέψτε «άγιε» Αβύδου Κύριλλε τις ιστορικές μαρτυρίες που παραθέτει στην μελέτη αυτή ο π. Θ.Ζήσης, προκειμένου το χριστεπώνυμο πλήρωμα να έχει μια «ορθή» ενημέρωση και, κυρίως, να μην παρασύρετε από δηλώσεις των δικών σας ανθρώπων στο Φανάρι, όπως του π. Ιωάννη Χρυσαυγή, αρχιδιακόνου του Οικουμενικού Θρόνου, που υποστηρίζει ότι: «Υπάρχουν γεωπολιτικές προεκτάσεις [στο θέμα της αυτοκεφαλίας στην εκκλησία της Ουκρανίας] πέρα από τις θρησκευτικές ίντριγκες, ενώ το θέμα υπερβαίνει οποιαδήποτε άσκηση δικαιώματος ή εκδήλωση κυριαρχίας» και, του «αγίου» Λβώβου Μακάριου Μάλετιτς, επικεφαλή έως και χθες των σχισματικών Ουκρανών που ενώθηκαν στην OCU που, δημοσίως δηλώνει ότι: «αν δεν ήταν η υποστήριξη των ΗΠΑ μαζί με τη Γερμανία, τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο, ο Βαρθολομαίος δεν θα τολμούσε ποτέ να δώσει τον Τόμο» αυτοκεφαλίας!

Αλήθεια «άγιε» Αβύδου Κύριλλε, στα τελευταία τριακόσια χρόνια, πότε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως ευλόγησε την ενθρόνιση προκαθημένου σε αυτήν την Εκκλησία;

Μήπως δεν είναι αυτός ο Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίος που, με επίσημα πατριαρχικά έγραφα αναγνώριζε το δικαίωμα της εκκλήτου και επιβολής εκκλησιαστικών ποινών, από το πατριαρχείο Μόσχας στην Εκκλησία της Ουκρανίας;

Το «έθος», «άγιε» Αβύδου Κύριλλε, παράγει δίκαιο μόνο για το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως;

Με ποια κατασταλτικά μέσα θα αντιμετωπίσει το Πατριαρχείο την δικαιϊκή τάξη που, ως προϊόν αιώνων, υπάρχει σήμερα στην Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία με τις 12.374 ενορίες, τους 12.546 κληρικούς, τις 255 Ιερές Μονές, τους 4.548 Μοναχούς και τους 109 Αρχιερείς; Η δικαιϊκή αυτή τάξη που στηρίζεται στο έθος, στα έθη και στις πρακτικές αιώνων δεν θεμελιώνει για εσάς «άγιε» Αβύδου Κύριλλε «διηνεκες πρακτικές ξισούμενες μέ διατάξεις θετικο Δικαίου»;

Ο «άγιος» Αβύδου Κύριλλος, απαντώντας στον «άγιο» Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνα αφού, πρώτα, αντικατάστησε το ρήμα (εξαπατώ) που χρησιμοποίησε ο Ρώσος ιεράρχης, με το ουσιαστικό (απατεώνας) διατείνεται ότι, η συνέντευξη του Ρώσου Μητροπολίτη «δόθηκε πρωτίστως για να χαρακτηρισθεί ο Οικουμενικός Πατριάρχης απατεώνας»!

Βεβαίως, τη διαφορά μεταξύ ρήματος (εξαπατώ) και ουσιαστικού (απατεώνας) είναι ολοφάνερο πως, ενώ γνωρίζει, σκόπιμα απαλείφει ο «άγιος» Αβύδου, με προφανέστατο στόχο την όξυνση και αρνητική προδιάθεση του όποιου αναγνώστη, στα «έργα» των Ρώσων που στηλιτεύει ο επίσκοπος Αβύδου.

Προφανώς, κατά τον «άγιο» Αβύδου Κύριλλο, τα πάντα στο νέο εκκλησιαστικό μόρφωμα στην Ουκρανία είναι καρπός της αγάπης του Πατριάρχου Βαρθολομαίου και του ποιμαντικού ενδιαφέροντος της Μητρός Εκκλησίας που «νωτίσθη τάς φωνάς καί τάς ομωγάς, τάς κεσίας καί τάς δεήσεις τν τέκνων ατς καί προσέτρεξεν ες βοήθειαν».

Δυστυχώς, όμως, «άγιε» Αβύδου Κύριλλε, η «αγάπη» του Πατριάρχη Βαρθολομαίου για την Ορθόδοξη Εκκλησία έχει τις ιδιότητες που είχε ο χιτώνας του Νέσσου˙ κατακαίει συνεχώς και αδιαλείπτως το σώμα της Μίας Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας από τότε που το τύλιξε!

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra