Της Ολυμπίας
αποκλειστικά για την katanixi.gr

«Έργο του μοναχού είναι να γίνη δοχείο του Αγίου Πνεύματος» (Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης)

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Γ΄ Μέρος

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης, μελετούσε τους λόγους του Αββά Ισαάκ και εφάρμοσε στην ασκητική ζωή του, το «Κύριε γεννηθήτω ἐ­π’ ἐ­μοί τό Πανάγιον Σου θέλημα».

Με ταπεινό φρόνημα ζητούσε το έλεος του Κυρίου και συνεχώς τον ευχαριστούσε δοξολογώντας, το Άγιο Όνομά Του.

Ο «θησαυρός» της Θεϊκής ταπείνωσης και της χάριτος του Θεού που είχε ο Αββάς Ισαάκ πέρασε μέσα στους λόγους του Αγίου Γέροντα Παϊσίου.

Με αυτόν τον θεάρεστο τρόπο, μέσα από την Χάρη του Αγίου Τριαδικού Θεού συνδεόμαστε πνευματικά με όλους τους Αγίους μας, μέσα στους αιώνες.

Με αυτό το πνεύμα της ταπείνωσης και της αγιότητας συνεχίζει έως σήμερα ο μοναχισμός, να βγάζει μεγάλους Αγίους.

Κοντά στον Ορθόδοξο μοναχισμό μας, στηρίζεται και αναπαύεται κάθε μία πιστή οικογένεια, έχοντας πνευματική κοινωνία με το πνεύμα της άσκησης, της νήψης και της νοεράς προσευχής.

Σε ερώτηση που έκανε στόν Άγιο Γέροντα Παΐσιο μία μοναχή για το έργο του μοναχού -από την αδελφότητα της Ιεράς Μονής του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στη Σουρωτή Θεσσαλονίκης, τις οποίες αδελφές μοναχές καθοδηγούσε πνευματικά- ο άγιος Γέροντας της απάντησε ως εξής:

Αδελφή:Γέροντα, ποιό είναι το έργο του μοναχού;” (3)

Γέροντας Παΐσιος: “Έργο του μοναχού είναι να γίνη δοχείο του Αγίου Πνεύματος.

Να κάνη την καρδιά του ευαίσθητη σαν το φύλλο του χρυσού των αγιογράφων.

Όλο το έργο του μοναχού είναι αγάπη, όπως και το ξεκίνημά του γίνεται από αγάπη προς τον Θεό, η οποία όμως έχει και την αγάπη προς τον πλησίον.

Ο μοναχός μελετάει την δυστυχία της κοινωνίας, πονάει η καρδιά του και προσεύχεται συνεχώς καρδιακά για τον κόσμο.

Έτσι ελεεί (ο μοναχός) τον κόσμο με την προσευχή.

Υπάρχουν μοναχοί που βοηθούν τους ανθρώπους περισσότερο από όσο θα τους βοηθούσε όλος ο κόσμος μαζί.

Ένας κοσμικός λ.χ. προσφέρει δύο πορτοκάλια ή ένα κιλό ρύζι σε κάποιον φτωχό, πολλές φορές μόνο για να τον δουν οι άλλοι, και κατακρίνει μάλιστα, γιατί οι άλλοι δεν έδωσαν.

Ο μοναχός όμως βοηθάει με τόνους σιωπηλά με την προσευχή του.

Απορώ πώς δεν μπορούν να καταλάβουν την μεγάλη αποστολή του Μοναχού!!!

Ο Μοναχός φεύγει μακριά από τον κόσμο, όχι γιατί μισεί τον κόσμο, αλλά επειδή αγαπάει τον κόσμο.

Και κατ’ αυτόν τον τρόπο θα τον βοηθήσει πολύ περισσότερο δια της προσευχής του σε πράγματα που δεν γίνονται ανθρωπίνως παρά μόνο με θεϊκή επέμβαση.

Έτσι σώζει ο Θεός τον κόσμο!

Ο μοναχός ενδιαφέρεται για την σωτηρία την δική του και για την σωτηρία όλων των ζώντων και όλων των κεκοιμημένων.

Για τον μοναχό η πραγματική, η Θεϊκή αγάπη βρίσκεται μέσα στον πόνο για την σωτηρία της ψυχής του και στον πόνο για την σωτηρία όλου του κόσμου.

Η αφιερωμένη ψυχή του μοναχού συντελεί να σωθούν όχι μόνον οι οικείοι του, άλλα ακόμη και οι συγχωριανοί του.

Γι’ αυτό υπήρχε μία καλή παράδοση στην Μικρά Ασία, να υπάρχει έστω και ένας μοναχός από κάθε συγγένεια, για να πρεσβεύει για όλους.

Στα Φάρασα, όταν γινόταν κανείς μοναχός, πανηγύριζε όλο το χωριό, «θα βοηθήσει, έλεγαν, και το χωριό ακόμη».

Και μόνο αυτό επιθυμούσαν τότε οι ταπεινοί άνθρωποι να πουν και να ζητήσουν με θέρμη στην προσευχή τους: «Κύριε γεννηθήτω ἐ­π’ ἐ­μοί τό Πανάγιον Σου θέλημα».

«Δόξα τῷ Θεῷ πάντων ἔνεκεν»!!!

Συνεχίζεται…

  • 3. Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου, από το βιβλίο Λόγοι Β΄- Πνευματική αφύπνιση. https://iconandlight.wordpress.com

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra

Δείτε σχετικά:
– Ο «θησαυρός» της ταπείνωσης του Αββά Ισαάκ του Σύρου (Α΄ Μέρος)
Ο «θησαυρός» της ταπείνωσης του Αββά Ισαάκ του Σύρου (Β΄ Μέρος)