Της Ολυμπίας
αποκλειστικά για την katanixi.gr

«Τά πονηρά πνεύματα, βέβαια, μᾶς ὑποκινοῦν στό κακόν, ἀλλά δέν μᾶς ἐξαναγκάζουν καί νά τό πράξουμε» (Ἅγιος Κασσιανός ὁ Ρωμαῖος)

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Θ΄ Μέρος
 
Ὁ Ἅγιος Γαβριήλ ὁ διά Χριστόν σαλός, ὁ Ὁμολογητής Γέροντας ἀπό τήν χώρα τῆς Γεωργίας, ἔλεγε γιά τήν τοπική ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῆς πατρίδας του, ὅτι δέν θά τήν ἐγκαταλείψει ποτέ ἡ Θεία χάρη τοῦ Πανάγαθου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

Τήν ἐποχή ὅμως πού θά ἔρθει ὁ Ἀντίχριστος, ἐπειδή αὐτός θά ἀφαιρέσει τίς ἁγίες εἰκόνες καί θά κρεμάσει ἐκεῖ τήν δική του «εἰκόνα», μόνο τότε θά φύγει καί ἀπό αὐτούς τούς ἱερούς ναούς, ἡ Θεία χάρη τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ. 

«Τήν Ἐκκλησία τῆς Γεωργίας δέν θά τήν ἐγκαταλείψει ποτέ ἡ Θεία χάρις. Ὅταν ὅμως ἔρθει ὁ Ἀντίχριστος, θά β γ ά λ ε ι τίς εἰκόνες καί θά κρεμάσει τή δική του εἰκόνα. Μόνο τότε θά φύγει ἀπ’ αὐτές τίς ἐκκλησίες καί ἡ Θεία χάρις»

Ὁ Ἅγιος Γέροντας Γαβριήλ, ἔλεγε ὅτι: “Ἄν πάντοτε Κύριος μς κδήλωνε τήν γάπη Του, τότε δέν θά ἦταν φίλος μας. 

Δίνει δοκιμασίες σέ μς τούς ἁμαρτωλούς, ὥστε νά μς ξετάζει, γιά νά μαθαίνουμε, γιά νά δυναμώνουμε. 

Καί ταν τίς ντιμετωπίζουμε μέ ὑπομονή, μέ γωνιστικότητα καί βγαίνουμε πό αὐτές καθαροί, τότε πληθαίνει χάρις τοῦ Θεοῦ!

Ὁ Θεός εἶναι τέλειωτη καλοσύνη, πέραντη γάπη καί λήθεια. 

Ὅποιος γαπάει τήν λήθεια καί τήν καλοσύνη, κεῖνος γαπάει καί τόν Θεό. 

Καί Θεός θά τόν γαπήσει σάν δικό Του παιδί. 

πό μς τούς δύναμους θά ζητήσει λιγότερα, μως πό τούς δυνατούς περισσότερα. Ἕνας ἱερέας διηγεῖται:

«Ὁ πατήρ Γαβριήλ προσπαθοῦσε πάντα νά μς προφυλάξει πό τήν πήρεια τοῦ κακοῦ μέ τήν προσευχή του λλά καί τίς συμβουλές του. 

λεγε, γιά παράδειγμα, πώς μαγεία καί καφεμαντεία εἶναι δεμένες πως τό ψωμί μέ τό ζυμάρι, νῶ δινε πολύ μεγάλη σημασία στή δύναμη τς προσευχς.

Κι’ λεγε πώς εἶναι ἕνα πό τά πιό ἰσχυρά πλα στά χέρια τοῦ καλοπροαίρετου Χριστιανοῦ.

Τί νομίζετε; Τό κακό, μαγεία, δέν εἶναι μόνο αὐτό πού κάνει μάγος. 

Τό κακό μπορεῖ νά τό κουβαλάει καί ἁπλός ἄνθρωπος. 

Μπορεῖ κόμη καί καλόπιστος. 

Γι’ αὐτό λέγε πάντοτε τήν Γεωργιανή εχή τς «προϋπάντησης»: 

«Κύριε Θεός, πάλλαξέ μας πό τίς κακές προθέσεις, γιά νά πράττουμε ν εἰρήνη τό θέλημά Σου. μήν».

Σταύρωσε καί τήν πόρτα στό ὄνομα τς Ἁγίας Τριάδος

ν ὑπάρχουν ὑποψίες τι στό σπίτι χουν κάνει μάγια πρέπει νά φ έ ρ ο υ ν τόν ἱερέα νά διαβάσει «εχές κατά τς μαγείας» καί τσι νά ελογηθεῖ τό σπίτι. 

Ὁ ἱερέας δέν πρέπει νά φέρει τόν ἁγιασμό πό τήν κκλησία, λλά νά κάνει μικρό ἁγιασμό μέσα στό σπίτι καί μέ ατό νά τό ραντίσει. 

πό μόνος του μως ἁγιασμός δέ διώχνει τήν δαιμονική νέργεια! λλά, ἄν δέν χουν γίνει μάγια, ἕνας ἁπλός ἁγιασμός εἶναι ρκετός.

Πόση μεγάλη δύναμη χει Σταυρός! Γιατί βέβαια πάνω του εἶναι Σταυρωμένος Χριστός. 

Γι’ αὐτό καί τίποτα πιό κριβό πό τό βαπτιστικό σου Σταυρό δέν ὑπάρχει! 

Ἐκεῖνος εἶναι ελογημένος στό ὄνομά σας, καί νά μήν τόν δίνετε σέ κανέναν ἄλλον. 

Δέν κάνει νά βγάλετε οὔτε γιά μιά στιγμή αὐτόν τό Σταυρό. 

Οὔτε ταν κάνετε μπάνιο, μέ τήν αἰτιολογία τι τό βρώμικο νερό θά χύνεται πάνω στό Σταυρό. Καί τί νά κάνουμε; σα σα τό νερό καθαρίζει τό Σταυρό. 

Χωρίς αὐτόν μπορεῖ νά σς χτυπήσει τό κακό! Οὔτε κι’ ταν χετε συζυγικές παφές νά τόν βγάζετε. 

Πρέπει νά κάνεις σωστά τό Σταυρό σου. Ὅταν δέν τόν κάνεις σωστά, τά πονηρά πνεύματα ὄχι μόνο δέν φεύγουν λλά γελνε. Καί Παναγία θυμώνει. 

Ὅταν κάνεις τό σημεῖο τοῦ Σταυροῦ, πρέπει νά βάλεις τό δεξί χέρι πρῶτα στό μέτωπο, μετά στόν φαλό, ὕστερα στόν δεξιό ὦμο καί πειτα στόν ριστερό. 

Ἐκεῖνος πού βάζει τό χέρι του, ὄχι πάνω στόν φαλό λλά στήν καρδιά, βγάζει νάποδο σταυρό. 

Οὔτε στόν έρα κάνει νά σ τ α υ ρ ώ ν ε σ α ι. 

Τό χέρι πρέπει πωσδήποτε νά γγίζει τό σῶμα. 

Κι’ ταν σ τ α υ ρ ώ ν ε σ α ι, πρέπει νά προσεύχεσαι. λλιώτικα, τσι σταυρώνονται κι’ οἱ ἠθοποιοί.

Πρέπει νά σταυρώνεις τά πάντα, κτός πό τά ἅγια Δισκοπότηρα τς Θείας Μετάληψης. 

ν κάτι εἶναι πεταμένο στό δρόμο, νδέχεται νά εἶναι κ τοῦ πονηροῦ

ν δεῖς τι κάποιος ἄλλος τό σταύρωσε, τότε δέν χρειάζεται νά τό κάνεις κι’ σύ. 

ν δέν θέλεις νά προκαλέσεις σύγχυση σέ σους σέ β λ έ π ο υ ν, λλά δέν σέ κατανοοῦν, τότε μπορεῖς νά σχηματίσεις τό σημεῖο τοῦ Σταυροῦ μέ τά μάτια σου”.

(Ὁ γιος Γαβριήλ διά Χριστόν σαλός καί Ὁμολογητής, 1929-1995, Μαλχάζι Τζινόρια, μετάφραση Νάνα Μερκβιλάτζε, θήνα 2013)

Ὁ Ὅσιος Κασσιανός ὁ Ρωμαῖος, ἀναφέρει γιά τήν δύναμη τῶν πονηρῶν πνευμάτων, τά ἑξῆς:

Δύναμη

Ἀπό τή δική μας ἐμπειρία, ἀλλά καί ἀπό τίς διηγήσεις τῶν Γερόντων, βλέπουμε ὅτι οἱ δαίμονες δέν ἔχουν σήμερα τήν ἴδια δύναμη πού εἶχαν ἄλλοτε, ὅταν ξεσποῦσαν μέ ἀγριότητα ἐναντίον τῶν παλαιῶν ἐρημιτῶν καί κοινοβιατῶν Πατέρων. (9)

Τώρα δέν μᾶς ἀντιμάχονται φανερά, παίρνοντας φρικιαστικές μορφές, ἀλλά μᾶς ἐπιτίθενται ἀόρατα καί μᾶς προξενοῦν μεγαλύτερη ζημιά. 

Πρέπει, ὡστόσο, νά γνωρίζουμε ὅτι δέν ἔχουν ὅλοι οἱ δαίμονες οὔτε τήν ἴδια δύναμη οὔτε τήν ἴδια ἀγριότητα οὔτε καί τήν ἴδια κακία. 

Οἱ ἀρχάριοι καί ἀδύναμοι ἄνθρωποι πολεμοῦνται ἀπό τούς πιό ἀδύναμους δαίμονες. 

Ὅταν, ὅμως, οἱ ἀθλητές τοῦ Χριστοῦ θ ρ ι α μ β ε ύ σ ο υ ν ἐναντίον τῶν πρώτων αὐτῶν ἀντιπάλων τους, θά βρεθοῦν σταδιακά ἀντιμέτωποι μέ πιό σκληρές ἐχθρικές δυνάμεις.

Ὁ Χριστός, πάντως, ἀναχαιτίζει τήν ὑπερβολική ὁρμή τῶν ἐχθρικῶν ἐφόδων τους.

Καί ἐπιπλέον, «μαζί μέ τόν πειρασμόν» μᾶς χαρίζει «καί τή δύναμη, ὥστε νά μπορέσουμε νά τόν ἀντιμετωπίσουμε νικηφόρα καί ὁριστικά». 

«Πειρασμός ὑμᾶς οὐκ εἴληφεν εἰ μή ἀνθρώπινος· πιστός δέ ὁ Θεός, ς οὐκ ἐάσει ὑμᾶς πειρασθῆναι ὑπέρ δύνασθε, ἀλλά ποιήσει σύν τῷ πειρασμῷ καί τήν ἔκβασιν τοῦ δύνασθαι ὑμᾶς ὑπενεγκεῖν» (Α΄ Κορ. 10, 13). 

Ἄν δέν εἴχαμε αὐτή τή Θεϊκή βοήθεια, τότε ἀσφαλῶς οἱ δαίμονες θά μᾶς καταπόντιζαν.

Τά πονηρά πνεύματα, βέβαια, μᾶς ὑποκινοῦν στό κακόν, ἀλλά δέν μᾶς ἐξαναγκάζουν καί νά τό πράξουμε

Ἄν μποροῦσαν νά μᾶς ἐξαναγκάσουν, τότε δέν θά ὑπῆρχε ἄνθρωπος πού νά μήν ἁμάρτανε μέ κάθε εἴδους ἁμαρτία. 

Ἀλλά, ὅπως αὐτοί ἔχουν τή δυνατότητα νά μᾶς βάζουν σέ πειρασμούς, ἔτσι καί ἐμεῖς ἔχουμε τή δύναμη καί τήν ἐλευθερία νά μήν τούς δεχόμαστε. 

Εἶναι, λοιπόν, ἀπόλυτα σίγουρο ὅτι οἱ δαίμονες δέν ἔχουν καμμία δύναμη πάνω μας, παρά μόνο ὅταν τούς παραδώσουμε τό θέλημά μας.

Ἐπίσης, τά πονηρά πνεύματα δέν ἔχουν τήν ἐλευθερία νά κάνουν τό κακό ἀπεριόριστα καί σέ ὁποιονδήποτε θελήσουν. 

Ἡ περίπτωση τοῦ Ἰώβ εἶναι μιά ὁλοφάνερη ἀπόδειξη: 

Ὁ ἐχθρός δέν τόλμησε νά πειράξει τόν Ἰώβ περισσότερο ἀπ’ ὅσο τοῦ ἐπέτρεψε ἡ Θεία οἰκονομία. 

Τό ἴδιο ἐπιβεβαιώνεται καί μέ ὅσα ἔλεγαν οἱ δαίμονες στόν Χριστό, ὅταν Ἐκεῖνος τούς ἔδιωχνε ἀπό τόν δαιμονισμένο τῶν Γεργεσηνῶν: 

“Ἄν εἶναι νά μᾶς διώξεις, ἄφησέ μας νά πᾶμε στό κοπάδι τῶν χοίρων”, «οἱ δέ δαίμονες παρεκάλουν αὐτόν λέγοντες· Εἰ ἐκβάλλεις ἡμᾶς, ἐπίτρεψον ἡμῖν ἀπελθεῖν εἰς τήν ἀγέλην τῶν χοίρων» (Ματθ. 8, 31). 

Ἀφοῦ λοιπόν τότε, χωρίς τή Θεία παραχώρηση, δέν μποροῦσαν νά εἰσέλθουν οὔτε στούς βρωμερούς χοίρους, πῶς νά πιστέψουμε ὅτι μποροῦν νά μποῦν μέ τή θέλησή τους σ’ ἕναν ἄνθρωπο, πλασμένο «κατ᾽ εἰκόνα» Θεοῦ; 

Γι’ αὐτό ὁ Ἀπόστολος μᾶς προτρέπει: “Ἀντισταθεῖτε στόν διάβολο, κι’ αὐτός θά φύγει μακριά σας”, «Ὑποτάγητε οὖν τῷ Θεῷ. ντίστητε τῷ διαβόλῳ, καί φεύξεται ἀφ’ ὑμῶν· ἐγγίσατε τῷ Θεῷ, καί ἐγγιεῖ ὑμῖν. Καθαρίσατε χεῖρας ἁμαρτωλοί καί ἁγνίσατε καρδίας δίψυχοι» (Ἰακ. 4, 7-8)”.

Ὁ Ἴδιος ὁ Κύριος μᾶς προειδοποίησε, νά μήν δώσουμε προσοχή σέ ἀλλότριες, καί ψεύτικες φωνές πού θά μᾶς προτρέπουν νά ἀποκοποῦμε ἀπό τήν Ἐκκλησία, διότι αὐτές θά πλανήσουν πολλούς. Κυρίως ἐκείνους πού θά ἔχουν τό βλέμμα προσηλωμένο μόνο στίς βιοτικές μέριμνες τοῦ ἁμαρτωλοῦ κόσμου τούτου, καί ἐκείνους πού θά ἀδιαφοροῦν καί θά ἐκπέσουν ἀπό τήν ἀλήθεια τῆς Ὀρθόδοξης πίστης.

Ἐκεῖνοι ὅμως, πού «τά ἄνω φρονοῦν, μή τά ἐπί τῆς γῆς», ἐνῶ ταυτόχρονα διατηροῦν ταπεινό λογισμό μαζί μέ τήν ἀνόθευτη Ὀρθόδοξη πίστη δέν θά πλανηθοῦν, ἀλλά θά ἀναμένουν μέ ὑπομονή καί τό ἀληθινό σημεῖο τῆς Παρουσίας τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ. 

«Εἰ οὖν συνηγέρθητε τῷ Χριστῷ, τά ἄνω ζητεῖτε, οὗ ὁ Χριστός ἐστιν ἐν δεξιᾷ τοῦ Θεοῦ καθήμενος· τά ἄνω φρονεῖτε, μή τά ἐπί τῆς γῆς» (Κολ. 3, 1-2). 

Ἀμήν, γένοιτο!

Συνεχίζεται…

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra