Άρθρο του οσιολογιοτάτου π.Εὐφροσύνου Ἱερομονάχου Σαββαΐτου
αρθρογραφεί για katanixi.gr

“Η διοικούσα Εκκλησία μας κατέχεται πια ολοτελώς από την Αίρεση, μόνος καλός ποιμένας και μόνη ελπίδα μας τώρα είναι ο Χριστός, η Παναγία και οι ευχές των Αγίων Πατέρων μας!”

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Την μνήμη των Οσίων και θεοφόρων Τριακοσίων Δέκα Οκτώ (318) Πατέρων της εν Νικαία Πρώτης Οικουμενικής Συνόδου του 325 μ.Χ. εορτάζει σήμερα, Κυριακή προ της Πεντηκοστής, η αγία μας Εκκλησία.

Πρόκειται για τους Αγίους εκείνους, που ως γνήσιοι διάδοχοι των Αποστόλων, φύλαξαν με ακρίβεια τα παραγγέλματα του Κυρίου, αποδιώκοντας συνοδικά δια της σφενδόνης του Αγίου Πνεύματος εκτός της ποίμνης του Χριστού, όλους εκείνους τους βαρείς και λοιμώδεις λύκους της τότε Αίρεσης, τους Αρειανούς, οι οποίοι είχαν αρχίσει να καταξεσχίζουν με τις βλασφημίες τους το άγιο σώμα του Χριστού.

Τους τιμάμε ακριβώς μετά την θεία Ανάληψη, διότι οι Πατέρες μας ομολόγησαν τον εν σαρκί αναληφθέντα Κύριο, ως τέλειο Θεό και τέλειο άνθρωπο, ισότιμο και ομοούσιο με τον Πατέρα.

Και ήταν οι περισσότεροι απ’ εκείνους τους μακάριους άνδρες, φέροντες τα στίγματα του μαρτυρίου ακόμη στα πρόσωπά τους, μετά από των νωπό σκληρό διωγμό των τριών πρώτων αιώνων, που μόλις είχε τελειώσει! Άλλοι με κομμένα χέρια, με βγαλμένα μάτια, με τραυματισμένα πόδια και πρόσωπο! Όμως όλοι εκείνοι ανεξαιρέτως οι Πατέρες, αξιώθηκαν μετά θάνατον ενός μεγίστου θαύματος!, της αφθαρσίας των ιερών τους λειψάνων στις κατά τόπους επαρχίες τους! Θυμίζουμε μερικά μόνο ιερά ονόματα από τα μυρίπνοα αυτά άνθη του Παραδείσου, τα πάγχρυσα στόματα του Θεού Λόγου, τους μεγάλους Ιεράρχες, Ομολογητές, Μυροβλύτες και Μάρτυρες του Χριστού: Μέγας Αθανάσιος, Άγιος Νικόλαος, Άγιος Σπυρίδων, Άγιος Αχίλλιος, Άγιος Ιάκωβος της Νισίβεως, Άγιος Παύλος Νεοκαισαρείας, Άγιος Παφνούτιος Θηβαΐδος, Άγιος Ποτάμων Ηρακλείας, Άγιος Ευστάθιος Αντιοχείας, Άγιος Λεόντιος Καισαρείας.

Ευλογητός ο Θεός, ο των Πατέρων ημών!

Α. ΤΟ ΘΗΡΙΟ ΤΟΥ ΕΜΒΟΛΙΑΣΤΙΚΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ.

Εκτός όμως από την τιμητική αγία μνήμη τους, η εορτή των Πατέρων περνά ένα πολύ δυνατό μήνυμα και στη δική μας γενιά της εσχάτης αποστασίας.

Μας καλεί να μείνουμε αμόλυντοι και αμίαντοι στην Πίστη, μα κυρίως στην πράξη της πίστεως, να μείνουμε δηλ. ακηλίδωτοι από την ακαθαρσία των πολύ χειρότερων απ’ τον Αρειανισμό Αιρέσεων, οι οποίες έχουν καταλάβει ολοσχερώς την Εκκλησία του Χριστού, ιδιαιτέρως δε από την δυσώδη Παναίρεση του εμβολιαστικού πλέον Οικουμενισμού, που έχει βεβηλώσει συνοδικά πια όλα τα ιερά δόγματά μας!

Δυστυχώς αυτό το Θηρίο δεν αρκείται, όπως μέχρι πρότινος, σε μια θεσμική αλλοίωση όλων των δογμάτων, αλλά για πρώτη φορά στην ιστορία, επίσημα και πονηρά, ενεργεί ψυχοσωματικά και τεχνολογικά την απενεργοποίηση της Χάριτος του αγίου Βαπτίσματος! Πώς; Δια του αντίχριστου και ανήθικου νέου εμβολιασμού των πιστών, που ξεκάθαρα πια ακολουθείται από μαγνητικό σφράγισμα, δηλ. από σφραγίδα των οργάνων του Σατανά, η οποία δεν είναι δυνατόν να αφαιρεθεί δυστυχώς, ούτε θα αρκεί μια συνηθισμένη τυπική μετάνοια των χλιαρών Χριστιανών, που αδιάφορα τρέχουν να τρυπηθούν συντασσόμενοι με τον διάβολο! Ζούμε ποιμαντικά προβλήματα πρωτοφανή και δυσδιάλυτα, ενώ έχουμε και παντελή έλλειψη Ποιμένων Ορθοδόξων, για να αγωνιστούν υπέρ της Ορθοδοξίας και να κηρύξουν μετάνοια για την μαζική έκπτωση από την Αλήθεια! Δυστυχώς μάλιστα, όλες οι κατά τόπους Ορθόδοξες Εκκλησίες υπηρετούν και επιβάλλουν με εγκυκλίους το αντίχριστο αυτό, ψευτοϊατρικό και ανίερο σύστημα! Ακόμα και κάποιοι επίσκοποι, που κάπως αντιτίθενται, δεν αποτρέπουν με αυστηρά κηρύγματα μετανοίας τον εμβολιασμό των λογικών τους προβάτων!!! Αντιθέτως, υποβοηθούν την αποκαλυπτική εωσφορική μανία, που έχει αρχίσει κατά θεία παραχώρηση το έργο του τελικού Αντίχριστου, ο οποίος εννοείται δεν θα σφραγίσει προσωπικά κανέναν!!!, αφού αυτός μόνο θα επιβεβαιώσει, απλά και σταδιακά την κυριαρχία του στους ήδη σημαδεμένους από τον Ψευδοπροφήτη με το νούμερό του Χριστιανούς- προϊόντα των δικών του εταιρειών!

Β. Η ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΕΛΛΕΙΨΗ ΑΠΛΑΝΩΝ ΠΟΙΜΕΝΩΝ, ΣΗΜΕΙΟ ΜΕΓΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ.

Καλούμαστε αδελφοί, ευρισκόμενοι σε πλήρως αποκαλυπτικές ημέρες, ή μάλλον νύχτες, να μένουμε όχι απλώς όρθιοι στην Πίστη και πολύ συχνά ολομόναχοι, αλλά να γινόμαστε πρακτικά και ολοφάνερα πια μάρτυρες, ομολογώντας χωρίς τη βοήθεια τώρα επιγείων αγίων Αρχιερέων τον Χριστό, αρνούμενοι θυσιαστικά την προσκύνηση των νέων ειδώλων και χωριζόμενοι εντελώς από την πνευματική μας κοινωνία με την πλανεμένη και παναιρετική Εκκλησία του αντίθεου κράτους μας!

Δεν υπάρχει άλλος δρόμος ασφαλούς σωτηρίας τώρα! Ούτε τα λόγια, ούτε οι επιστολές, ούτε η εσωτερική Πίστη μας σώζει, όταν συγκοινωνούμε με τους αχαλίνωτους, ατιμώρητους και από τον Θεό ήδη αφορισμένους και αμετανόητους Αιρετικούς Οικουμενιστές! Τα περί κοινού Ποτηρίου ως κόκκινης γραμμής είναι πλάνη και παραμύθι, όταν η Αίρεση δεν είναι πλέον απέναντι μας, αλλά μέσα μας!

Αντιστεκόμαστε λοιπόν ιεροκανονικά, ταπεινά και θαρραλέα, με πλήρη χωρισμό από τους βλάσφημους κληρικούς και ναούς των ειδώλων, αγωνιζόμενοι και ευχόμενοι για την ανάδειξη νέων Αγίων Πατέρων και καλών Ποιμένων της Εκκλησίας.

Αναζητούμε με αγωνία, σεβαστοί πατέρες και αδελφοί, τους έσχατους Θεοφόρους Πατέρες της Ιστορίας, που κάποτε θα συνέλθουν για να καταδικάσουν όλη τη σαπίλα του διεφθαρμένου ιερατείου και να αποκόψουν τα κεφάλια της Λερναίας Ύδρας του Εωσφόρου, τους Μασόνους Αρχιερείς και τους ακολούθους τους σφραγισμένους κληρικούς του Οικουμενιστικού ιουδαιόφρονος ιερατείου. Μή σας κάνει εντύπωση αυτός ο λόγος! Δεν είναι δικός μας! Μας έχουν προειδοποιήσει για την παντελή έλλειψη Πατέρων οι Αγιοί μας, με τελευταίους, τον άφθορο επίσκοπο, άγιο Ιωάννη Μαξίμοβιτς και τον γέροντα Εφραίμ της Αμερικής.

Καλό είναι λοιπόν να μην υποστηρίζουμε κάποιοι με θεολογική βεβαιότητα, ότι η Εκκλησία ταυτίζεται πάντα με έναν έστω ορθόδοξο Επίσκοπο, όχι! Λάθος! Την Εκκλησία μπορεί να την απαρτίζουν ακόμη και μόνο απλοί ιερείς ή και αποκλειστικά λαϊκοί!, σε περιόδους γενικής και φρικτής κατοχής των Αιρέσεων, όπως στα χρόνια μας τα έσχατα, που ζούμε και θα ζήσουμε! Το ότι θα νικηθεί φαινομενικά κατά κράτος η στρατευομένη Εκκλησία είναι προφανές και αγιογραφικό. Την Εκκλησία λοιπόν ΤΩΡΑ, μην αμφιβάλλουμε, ότι την απαρτίζουν μόνο ελάχιστοι ιερείς, που κρατάνε αμόλυντη την Πίστη και οι διασκορπισμένοι πιστοί λαϊκοί αγωνιστές!

Εμείς πάντως, ας συνεχίσουμε να ομολογούμε μαχητικά και ας προσευχόμαστε θερμά να φανερωθούν και να αναδειχθούν πάλι άξιοι και θεόκλητοι Αρχιερείς, που όμως τώρα ΕΚΛΕΙΠΟΥΝ ΠΑΝΤΕΛΩΣ!, κατά την πρόρρηση των νέων Αγίων και κατά την ζοφώδη πλέον και ολοφάνερη καθημερινή πραγματικότητα.

Γ. ΜΑΤΑΙΟΠΟΝΙΑ ΚΑΙ ΠΛΑΝΗ Η ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΩΝ ΔΕΙΛΩΝ!

Η μνήμη των Αγίων Πατέρων μας, των συντακτών του Συμβόλου της Πίστεως, αποκτά μια φοβερή επικαιρότητα και αναγκαιότητα επανάληψης του τελικού πλέον αγώνα επί γης της Αληθείας κατά του Θηρίου της Αποκαλύψεως!

Δεν είναι ορθό να προβάλλονται σήμερα, αγαπητοί πατέρες και αδελφοί, Επίσκοποι ΔΕΙΛΟΙ, αν και καλόκαρδοι, ως άξιοι και στύλοι της Ορθοδοξίας! Αυτό σίγουρα, δεν βοηθά καθόλου τον καθαρό αντιαιρετικό αγώνα!

Η διοικούσα Εκκλησία μας κατέχεται πια ολοτελώς από την Αίρεση, μόνος καλός ποιμένας και μόνη ελπίδα μας τώρα είναι ο Χριστός, η Παναγία και οι ευχές των Αγίων Πατέρων μας!

Ας θυμηθούμε εδώ, αφού το θέμα σήμερα είναι περί των καλών και κακών ποιμένων, τα σκληρά, μα και αιώνια λόγια του Θεού Λόγου, του Κυρίου μας, όπως τα εξέφραζε στην εποχή του Προφήτου Ιεζεκιήλ, όταν καταφερόταν εναντίων των τότε κακών ποιμένων: “Ιδού εγώ στρέφομαι κατά των αναξίων ποιμένων και θα αναζητήσω ένα προς ένα τα πρόβατά μου από τα χέρια τους, θα τους απομακρύνω δε από την ποίμνη, ώστε να μην ποιμαίνουν πλέον τα πρόβατά μου, εις το εξής δεν θα τα ξαναβοσκήσουν οι ανάξιοι ποιμένες. Εγώ θα βγάλω τα πρόβατα μου από το στόμα τους και δεν πρόκειται πλέον να τα κατατρώγουν αυτοί… Ιδού εγώ θα αναζητήσω τα πρόβατά μου, θα τα επισκεφθώ και θα τα φροντίσω…Θα σώσω τα πρόβατά μου και δεν θα είναι πλέον ως λάφυρα στη διάθεση των ισχυρών και θα ξεχωρίσω το ένα κριάρι από το άλλο” (Ιεζεκιήλ. 34, 10-11, 22)

Και σε ένα άλλο σημείο λέει τα εξής φοβερά προς τον κακό ποιμένα, που εννοείται δεν είναι μόνο ο τελείως διεστραμμένος, αλλά και ο απλός δειλός!: “Το αίμα, δηλ. την ευθύνη για τον κάθε παράνομο, που θα αποθάνει αμετανόητος με τις αμαρτίες του, θα Την ζητήσω από σένα!, ο οποίος δεν τον βοήθησες να μετανοήσει! (Ιεζεκιήλ 3, 18). Ποιόν άξιο Ιεράρχη βλέπουμε σήμερα, καλοί μας φίλοι, να φωνάζει συνεχώς και με θείο ζήλο, άφοβα και με θάρρος, ότι η μασκοφορία είναι αίρεση, ότι ο Πατριάρχης και η Σύνοδος βλασφημούν συνεχώς και αθετούν τα ιερά δόγματα, κι αφού είναι αυτοί όλοι μεγάλοι αιρετικοί, (αν το πιστεύει!), ποιόν βλέπουμε να τους καταδεικνύει δημόσια, να τους πολεμάει, να χωρίζεται απ’ την πλάνη τους και να σώζει το ποίμνιό του με θυσίες; Ποιόν ακούσαμε ποτέ να εμποδίζει αυστηρότατα την είσοδο στους ναούς σε μασκοφόρους του ποιμνίου του, ποιον είδαμε να βγάζει εγκύκλιο, ότι απαγορεύεται στους πιστούς να δεχθούν το νέο εμβόλιο, ούτε βέβαια και να κοινωνήσουν, διότι συμμετέχουν σε καννιβαλισμό και γενοκτονία, ενώ δέχονται μαγνητική σφραγίδα μέσα τους, χάνοντας την χάρη του Αγίου Βαπτίσματος; ΚΑΝΕΝΑΝ ΑΠΟΛΥΤΩΣ!

“Πάντες εξέκλιναν, άμα ηχρειώθησαν, ούκ έστι ποιών χρηστότητα, ούκ έστιν έως ενός” (Ψαλμ.13,3)

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΩΝ ΛΥΚΩΝ ΚΑΙ Η ΝΙΚΗ ΤΩΝ ΛΙΓΩΝ!

Τι κι αν όμως επικρατούν σήμερα οι λοιμώδεις εμβολιαστικοί λύκοι του Αντιχρίστου; Τί κι αν χάνονται εκατομμύρια βαπτισμένοι Ορθόδοξοι Χριστιανοί από την εκούσια άρνηση της Πίστεως ή έστω την ακούσια χλιαρότητα και τη δαιμονική αδιαφορία τους; Τί κι αν οι εχθροί γλεντούν και πίνουν και έχουν μεθύσει με το κρασί της εξουσίας και της διαφθοράς;

Η νίκη, το γνωρίζουμε, θα είναι της Εκκλησίας, θα είναι του Χριστού, του εσφαγμένου Αρνίου, ο οποίος “εξήλθε νικών και ίνα νικήση” (Αποκάλ.6,2). Όχι, δεν θα χαρούν πολύ ακόμα οι ασεβέστεροι εχθροί στην ιστορία της Εκκλησίας, οι νύν αιρετικοί ψευδάδελφοι και λυκάνθρωποι με ένδυμα προβάτου, τα γεροντόσχημα τσακάλια του μοναχισμού και τα πανθρησκειακά κοράκια του Ελευθεροτεκτονισμού!

Αυτοί, μόνοι τους διάλεξαν αντί της Εκκλησίας, δηλ. της Αληθείας, τον θάνατο! Προτίμησαν και ζήλεψαν την προδοτική δόξα του κόσμου τούτου, συνεχίζουν να κλωτσούν με δαιμονικές ωραιολογίες και αγαπολογίες σε γυμνά καρφιά, αλλ’ εις μάτην!

Της Εκκλησίας του Χριστού, “Πύλαι Άδου, ού κατισχύσουσιν” (Ματθ. 16,17). Τα απύλωτα στόματά τους, που νομίζουν ότι την υπηρετούν, θα σφραγιστούν απότομα, θα φιμωθούν αιώνια και θα καίγονται ανιλεώς, αν δεν μετανοήσουν, (που δυστυχώς δεν θέλουν πια ούτε και μπορούν οι περισσότεροι).

Γι’ αυτό ακριβώς και ο Χριστός μας στην Αρχιερατική του προσευχή, μέρος της οποίας ακούσαμε σήμερα, δεν παρακάλεσε για όλους αυτούς τους άπιστους και πορωμένους, τους αιρετικούς, τους κοσμικούς, αλλά μόνο για τους ταπεινά πιστούς μαθητές Του έως τη συντέλεια του κόσμου!

Και όπως ο Θεός Πατέρας τήρησε, δηλ. φύλαξε από τους τότε αραβικούς και Αρειανικούς λύκους τους Αγίους Πατέρες, ώστε να δογματίσουν την μία Αλήθεια περί του Χριστού, έτσι πάλι και τώρα, στην πορεία προς το τέλος, θα τηρήσει με περισσότερη φροντίδα τους εναπομείναντες πιστούς του μάρτυρες και ομολογητές, θα αναδείξει πάλι Αγίους Ιεράρχες, χαρίζοντάς τους στην κατάλληλη στιγμή περιφανή νίκη κατά της αντίχριστης Ψευδεκκλησίας των Σιωνιστών και Πανθρησκειαστών του Σκότους!

Ας πέσουμε στα γόνατα, αδελφοί άγιοι και αγαπημένοι κι ας είναι ακόμη περίοδος Πεντηκοσταρίου, ας κλάψουμε με μετάνοια και πίστη κατά μόνας, όπως ο Απόστολος Παύλος σήμερα στο αποστολικό ανάγνωσμα, ας παρακαλέσουμε θερμά τον αήττητο αρχηγό της Εκκλησίας μας Κύριο Ιησού Χριστό και την Υπέρμαχο Στρατηγό μας Κυρία Θεοτόκο, με τις πρεσβείες και των Αγίων Πατέρων, να μας δίνουν άγρυπνη προσοχή και πεπληρωμένη χαρά, χαρά καθαρής συνείδησης, χαρά εκ της νικηφόρας κατά Θεόν ομολογίας, χαρά από την μυστική θέα και πρόγευση των αιωνίων αγαθών, τα οποία προσμένουν τώρα αληθινά, μόνο τους ταπεινούς μαχητές της θείας Αγάπης!, τους θυσιαζόμενους και διωκόμενους, τους ανεμβολίαστους, τους αμασκοφόρητους, τους κεχωρισμένους των πονηρευομένων, τους ακοινώνητους με την διοικούσα Παναίρεση, τους πολύ ολίγους αυτήν την ώρα!

Γι’ αυτούς ειδικά ετοιμάζονται τα απ’ αιώνος ανέκφραστα αγαθά της αιώνιας ζωής και της ακορέστου θέας του γλυκυτάτου προσώπου του Χριστού, “ά οφθαλμός ούκ είδε και ούς ούκ ήκουσε καί επί καρδίαν ανθρώπου ούκ ανέβη, ά ητοίμασεν ο Θεός τοίς αγαπώσιν αυτόν” (Α’ Κορινθ.2,9).

Είθε όλοι, καλοί μας φίλοι, οι ειλικρινά μετανοούντες, οι καθαρά ομολογούντες, οι ταπεινά θυσιαζόμενοι και οι θεϊκά αγαπώντες εν αληθεία, να αξιώθουμε της μερίδος του χορού των σωζομένων, έχοντες πάνω μας τα στίγματα όχι του σατανικού εμβολιασμού, αλλά της μαρτυρικής ομολογίας του εν Χριστώ μας αγιασμού! Αμήν!

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra