Ἄρθρο τοῦ ὁσιολογιοτάτου π.Εὐφροσύνου Ἱερομονάχου Σαββαΐτου
ἀποκλειστικά γιά τήν https://katanixi.gr/

Αδελφοί, μας αξίωσε ο Κύριος να γνωρίσουμε την μόνη αλήθεια της Ορθοδοξίας, να ζούμε σε μια τόσο ευλογημένη χώρα, μας έδωσε το δώρο της επίγειας ζωής, αλλά κυρίως την προοπτική της αιώνιας, να γίνουμε θεοί κατά χάριν, όμοιοι και συνθρονοί του!

Ἐπιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr


ΟΙ ΠΡΟΑΓΩΓΟΙ ΤΗΣ ΠΛΑΝΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΤΥΦΛΟΙ ΑΚΟΛΟΥΘΟΙ ΤΟΥΣ

Ἱερομόναχος π.Εὐφρόσυνος Σαβαΐτης

Α. ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΣΧΟΛΙΑ.

Αγαπημένοι μας αναγνώστες της “Κατάνυξης”, φίλες και φίλοι της φιλτάτης Ορθοδοξίας μας, χαίρετε εν Κυρίω μακροθυμούντι και την αληθινήν ημών μετάνοιαν αναμένοντι!

Με αισθήματα χαρμολύπης παρακολουθούμε τα αποκαλυπτικά γεγονότα της εσχάτης αποστασίας των ημερών της παγκοσμίου ιστορίας μας. Εμείς, να τονίσουμε, κάθε φορά που τολμάμε και αρθρώνουμε δημόσιο λόγο, δεν το κάνουμε με γνώμονα καμία ειδική επιστημονική κατάρτιση, δεν είμαστε ούτε γιατροί, ούτε και διδάκτορες θεολόγοι πανεπιστημιακοί. Θέλουμε απλώς και χωρίς κανένα συμφέρον, να καταθέσουμε την ταπεινή μας ομολογία κατά της γενικευμένης πλάνης στους κόλπους της αγίας μας Εκκλησίας, μέσα από την εμπειρία μας στο στίβο των ασκητικών παλαισμάτων της ερήμου και της μικρής μαθητείας μας δίπλα σε πολλούς συγχρόνους Αγίους και γέροντες Οσίους της Εκκλησίας μας.

Μερικοί, ειδικά ηλικιωμένοι, έχουν μείνει στην αγνή ανάμνηση παλαιών καλών εποχών και δεν αντιλαμβάνονται την επικινδυνότητα της παρούσης καταστάσεως. Νομίζουν ότι περνάμε μια δοκιμασία, όπως και παλιά, κάτι που σύντομα θα περάσει και δεν χρειάζεται να έχουμε καμία ανησυχία! Τι τραγικό όμως αυτό φίλοι και πόσο θανάσιμο! Ο διάβολος, που από αιώνες με σύστημα, υπομονή και επιμονή εργάζεται για την απώλειά μας, φαίνεται σήμερα πως πετυχαίνει εντυπωσιακά το σχέδιό του! Μέσω της απίστευτης τεχνολογικής εξέλιξης και τώρα με το πρόσχημα της δημόσιας υγείας, σφραγίζει και σημαδεύει τους ζαλισμένους Χριστιανούς, ακόμα και τους φαινομενικά ευσεβείς, ακριβώς στην πιο πονηρή, την τελευταία γι’ αυτόν στιγμή της κακίστης δράσεώς του! Κατά θεία πάντοτε παραχώρηση και όπως οι λόγοι των ιερών Γραφών μας έχουν προειδοποιήσει, βρυχάται τώρα με μεγάλο θυμό και κατασπαράζει εκατομμύρια ανυποψίαστες, παγωμένες, άβουλες, χλιαρές και υπερήφανες ψυχές.

Ο Κύριος, αφού κάλεσε ήδη κοντά του και καλεί συνεχώς τα ελάχιστα και όντως εκλεκτά σκεύη του, τους μεγάλους νέους και αφανείς Αγίους, επιτρέπει, πάντα για το καλό μας, να έχουμε μείνει ορφανοί από ζωντανά παραδείγματα εμφανούς και υγιούς αγιότητας. Έχουμε κατά πρώτον χαρά, αδελφοί, διότι ξέρουμε, πως ζούμε στην πιο αξιοζήλευτη για τους Αγίους μας εποχή, σε μια περίοδο, που ο κάθε μικρός θυσιαστικός αγώνας για την Πίστη και τους αδελφούς, ισοδυναμεί με πολύχρονες ασκήσεις και αγρυπνίες των παλαιών Μεγάλων Πατέρων. Πρέπει κανονικά οι ψυχές όλων μας σήμερα να σκιρτούν από χαρά και να πλημμυρίζουν με θεία ευγνωμοσύνη, διότι ο πανάγαθος Κύριος, μας αξιώνει όχι μόνο να είμαστε αγωνιζόμενοι πιστοί για χάρη Του, αλλά και να πάσχουμε, να υποφέρουμε για την αλήθεια και τη δικαιοσύνη Του. Μέγας ο μισθός όσων υπομείνουν έως τέλους αδελφοί! “Ο δε υπομείνας εις τέλος, ούτος σωθήσεται” (Ματθ.24,13)…”Χαίρετε και αγαλλιάσθε, ότι ο μισθός υμών πολύς εν τοις ουρανοίς” (Ματθ.5,12). Λυπούμαστε βέβαια ταυτόχρονα με απεριόριστη θλίψη, διότι βλέπουμε να χάνονται, ή να πορεύονται εκούσια προς την απώλεια, δηλ. προς τα δαιμονικά νέα εμβόλια, άνθρωποι δικοί μας, γνωστοί, συγγενείς, φίλοι, γονείς, παιδιά, πνευματικοί πατέρες και αδελφοί! “Και εχθροί του ανθρώπου οι οικιακοί αυτού” (Ματθ.10,36), μας θυμίζει πάντοτε το στόμα του Χριστού. Μην απελπιζόμαστε όμως αγαπητοί, ούτε να νομίζουμε πως κάνουμε και κάτι, ούτε βεβαίως να εφησυχάζουμε! Τώρα αποκαλύπτονται οι εν ελευθερία προθέσεις και διαθέσεις της καρδίας εκάστου! Τώρα φανερώνονται εκ Θεού οι κρυφοί υπερήφανοι και υποκριτές, αλλά και οι όντως ταπεινοί, οι ευσπλαχνικοί και οι αγνοί ομολογητές. Πάντοτε, να θυμόμαστε, ολίγοι οι εκλεκτοί! Στα χρόνια μας δέ, ολίγιστοι! Γι’ αυτό, καλοί μας φίλοι, σήμερα, αυτές τις μέρες της δαιμονικής μανίας, μη διανοηθούμε να συμπορευθούμε ποτέ και στο ελάχιστο με το πλήθος, ποτέ με τους άρχοντες και επισκόπους, ποτέ με τους συμβιβαζόμενους ηγουμένους και ιερείς, ποτέ! Ποτέ με όσους επαινούν τους Πατριάρχες και Αρχιεπισκόπους! Ποτέ με τις πλούσιες και δήθεν φιλανθρωπικές Μονές και Μητροπόλεις! Ποτέ με γέροντες που κάνουν τώρα την κακή υπακοή! Ποτέ με τις ανώνυμες γερόντισσες της προφητολογίας, ποτέ με τους άδικους δικαστές των συγχρόνων Αγίων! Επομένως, αγαπητοί, να προσέχουμε πολύ ποιον ακολουθούμε, ποιόν και πώς ακούμε, πώς φιλτράρουμε ό,τι ακούμε και οτιδήποτε βλέπουμε. Να μην ψάχνουμε τυφλά και αδιάκριτα τη στήριξή μας σε ανθρώπους, στο διαδίκτυο, στα εκκλησιαστικά ιστολόγια, ακόμα και στον οποιοδήποτε όντως καλόκαρδο και “άγιο” πνευματικό! Η καρδιά μας να δίνεται ολόκληρη μόνο στον Χριστό, την Παναγία και τους Αγίους μας, μόνο!, όχι μισή εδώ, μισή εκεί, σε πρόσωπα και πράγματα της εφήμερης ματαιότητας. Τα σημάδια να τα προσέχουμε! Δεν μπορεί π.χ κάποιος να θέλει να λέγεται πιστός και να σχετίζεται με Αρχιερείς μεγίστης αισχύνης και βλασφημίας, τύπου Θηβών, Αυστραλίας, Αμερικής και Λεμεσού! Τα ονόματα αυτά τα προσθέτουμε πρόχειρα και ενδεικτικά στον κατάλογο, όσων έχουμε ήδη αναφέρει σε περασμένα άρθρα, διότι και από παλιά, αλλά και αυτές τις μέρες, προέβησαν δημόσια και με αναισχυντία σε αντορθόδοξες πράξεις και δηλώσεις: Ο ένας ετέλεσε τον Μέγα Αγιασμό με μάσκα και γάντια!, ο άλλος προτρέπει δημοσίως όλη την Αυστραλία να εμβολιαστεί!, ο έτερος είναι κολλητός φίλος με κάθε Αιρετικό και κάθε διεστραμμένο ηθικά πρόσωπο της Νέας Τάξης, πιστός εργάτης του διαθρησκειακού Οικουμενισμού, ο τελευταίος κάνει μας λέει απολυμάνσεις, βεβηλώνοντας τους ιερούς Ναούς, που καθαγίασε το Άγιο Πνεύμα! Δεν γίνεται, αγαπητοί, να μην επικρίνουμε και ένα ακόμη γλοιώδες σχόλιο, του κάποτε φιλικού μας και Ορθόδοξου περιοδικού του “Σωτήρος”, που τώρα, τέτοιες πονηρές εποχές, με πλήρη επίγνωση της επικρατούσης Παναιρέσεως, σε κεντρική μάλιστα θέση, εκζητεί με αισχίστη δουλικότητα τις Αρχιερατικές ευχές του Αρχιεπισκόπου Αθηνών, επαινώντας γελοίες πράξεις και ανάρμοστους λόγους, ενός προχωρημένου αιρετικού Οικουμενιστή, κατά τη στιγμή, που έπρεπε σκληρά και συνεχώς να τον ελέγχει, ως υπαίτιο όλων των τελευταίων βλασφήμων, Σχισματικο-προδοτικών καταστάσεων για την Εκκλησία, αλλά και την πατρίδα μας. Πολύ παλιότερα και σε πιο ανώδυνες εποχές, στηλίτευε κατά καιρούς τα Οικουμενιστικά ανοίγματα του Πατριάρχου. Τώρα, γιατί εξέπεσε της αληθείας; Κρίμα αδελφοί, αλλίμονο, βαβαί της πλάνης και της συμφεροντολόγου αρθρογραφίας! Πόσο αποτροπιασμό επίσης μας φέρνουν τα συνεχή βλάσφημα δημοσιεύματα για τη συνεχιζόμενη δακρυρροή, όπως αναφέρουν, της Παναγίας της Παρηγορήτριας στο Βύρωνα Αττικής! Αντί να πενθούν και να βάζουν στάχτη στο κεφάλι οι κεφαλές της εκεί ενορίας και Μητροπόλεως, φοβούμενοι τον διαρκή και μέγιστο θρήνο της Θεομήτορος για την κατάντια μας, μιλάνε στα κανάλια και στις “Ρομφαίες” του συστήματος, για συνεχή έκλαμπρη παρουσία και παρηγορία της Παναγίας! Καλοί μας φίλοι, παρατηρούμε ακόμη τον τελευταίο καιρό, από διάφορους σεβασμίους τη όψει, αλλ’ ού τη φρονήσει ιερωμένους, τύπου π. Δανιήλ Αεράκη, με βεβαρυμένο παρελθόν δημοσίων πλανών, ότι στα περιοδικά τους μέμφονται ως υποκριτές, όσους δεν υποτάσσονται στη βλάσφημη μασκοφορία εντός των ιερών ναών, προπαγανδίζοντας προφανώς την μεμασημένη τροφή της διαστροφής της αγίας και εν αληθεία αγάπης. Εμείς αδελφοί, όταν πλέον παρατηρούμε οποιεσδήποτε δημόσιες παρεκτροπές, κατά χρέος θα σας ενημερώνουμε, πάντοτε με σκοπό την αποφυγή τέτοιων εντύπων και προσώπων της πανδημικής λοίμωξης του Οικουμενισμού.

Αγαπητοί, πολλοί αυτές τις μέρες σκανδαλίζονται ακούγοντας τον ένα πιστό να φέρεται κατά του άλλου, τους κληρικούς να διχάζονται, και νομίζουν ότι αυτά υποκρύπτουν πλάνη, κατάκριση και κακό διχασμό. Όχι αδελφοί! Όλα αυτά είναι σημεία της εσχάτης αποστασίας προ του Αντιχρίστου, όπως μας τα είχαν προείπει οι Άγιοι. Πρέπει να λυπούμαστε μεν όταν κάποιο πνευματικό πρόσωπο πλανάται ή δε στέκεται στο ύψος του, να ευχόμαστε γι’ αυτόν, όμως απ’ την άλλη, να έχουμε χαρά, διότι γλιτώσαμε από την πλάνη του, όταν κάποιος μας αποκαλύπτει ταπεινά, ή όταν και μόνοι μας βλέπουμε διαστροφές και παραδείγματα αντιπατερικής συμπεριφοράς τέτοιων ποιμένων. Πρέπει να έχουμε το νου μας! Να είμαστε έτοιμοι, δίχως παρωπίδες και πείσματα, να εγκαταλείπουμε κάθε πρόσωπο ή κατάσταση, που δεν ορθοτομεί τον λόγο της αληθείας. Όλοι μας κρινόμαστε!, είπαμε, ο υπομείνας εις τέλος, ούτος σωθήσεται! Δεν είναι κατάκριση, όταν διακρίνεις την δημόσια πλάνη κάποιου αδελφού και με αγάπη τον ελέγχεις! Ας προσέχουμε αγαπητοί, πάμπολλοι στις μέρες μας οι πλανώντες και πλανώμενοι! Στώμεν καλώς εν τη Πίστει, ισχύσωμεν και ανδρισώμεθα, μη φοβηθώμεν, μηδέ πτοηθώμεν! Ο σκοτισμός των ανθρώπων δεν έχει όρια! Ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς κάπου αναφέρει, ότι η ομολογία της ορθής Πίστεως, δεν αποτελεί την κορυφή, αλλά το έδαφος, τη βάση δηλ. επί της οποίας ο καθένας μας πρέπει να στηρίζει τον προσωπικό του αγώνα για την κάθαρση και την μετάνοια! Ας εξετάζουμε λοιπόν, με βάση όλα όσα έχουμε κατά καιρούς ακούσει από τα χείλη των Αγίων μας Πατέρων, αν ο κάθε πνευματικός που μιλάει για μετάνοια, ξεκινά από τη σωστή βάση της ορθής ομολογίας! Και εάν ακόμη, έχει τη στοιχειώδη ταπεινοφροσύνη! Εκεί φαίνεται, αν είναι κάποιος σήμερα του Θεού ή του διαβόλου! Όχι μόνο να ξέρει την αλήθεια και να μάχεται γι’ αυτήν, αλλά και να παραμένει πάντοτε ανεξίκακος, πράος και τύπος θείας αγάπης. Τ’ αστέρια πέφτουν βροχή, σεβαστοί μας αναγνώστες, μη παρασυρθούμε και μεις από την παταγώδη πτώση εκ της Πίστεως! Ας κάνουμε πράξη, ειδικά τώρα, το άγιο ΌΧΙ στους εχθρούς του Χριστού πολιτικούς, νομικούς, Πατριάρχες, Αρχιερείς, ηγουμένους, πρεσβυτέρους, ψευδεπιστήμονες ιατρούς, επιτροπές εκκλησιαστικές της βιοανηθικότητας, γλυκανάλατους πνευματικούς και γέροντες της σχισματικής, οικουμενιστικής και κοσμικής διαπλοκής και τους φίλους τους, τύπου μονών Βατοπαιδίου, Ξενοφώντος, Παντοκράτορος και Σιμωνόπετρας, ας λέμε τέλος το ΟΧΙ σε όλους εκείνους, που πονηρά υπνωτίζουν και καταπιέζουν τη θεόσδοτη ελευθερία μας. Προσοχή αδέλφια! Το ενεργούμενο σχέδιο “Ελευθερία” των κυβερνώντων και των συνεργατών τους Ελευθεροτεκτόνων, οδηγεί μαθηματικά στη σκλαβιά του Εωσφόρου και τον διπλό ψυχοσωματικό μας θάνατο! Ας είμαστε συνεχώς σε διαρκή νηπτική και θυσιαστική μετάνοια ομολογίας Χριστού! Ο Κύριός μας πάντοτε μιλάει τελευταίος! “Ο κατοικών εν ουρανοίς εκγελάσεται αυτούς και ο Κύριος εκμυκτηριεί αυτούς! (Ψαλμ.2).

Είθε να υπομείνουμε καλώς έως τέλους όλοι, αγωνιζόμενοι νομίμως, ελπίζοντες ακλινώς, ομολογούντες ευθαρσώς, ταπεινούμενοι ειλικρινώς, αγαπώντες αληθώς και μη μνημονεύοντες ιεροκανονικώς άχρι καιρού, τους αναξίους, δειλούς και συγκοινωνούντας τη πλάνη επισκόπους μας!

Β. ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ (ΟΙ ΑΡΕΤΕΣ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ).

Η αγία μας Εκκλησία, σήμερα, σεβαστοί Πατέρες και αγαπητοί αδελφοί, προβάλλει την Ευαγγελική περικοπή της θεραπείας ενός τυφλού στην Ιεριχώ από τον Χριστό, όπως μας το διηγείται ο Απόστολος και Ευαγγελιστής Λουκάς (Λουκ. ιη’, 35-43). Εορτάζει επίσης μεταξύ πολλών άλλων Αγίων, τη μνήμη δύο μεγάλων ασκητικών μορφών: της οσίας Ξένης και του αγίου Νεοφύτου του Εγκλείστου της Κύπρου. Εμείς, καλοί μας αναγνώστες, με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος, θα προσπαθήσουμε ταπεινά να ασχοληθούμε με τα κρυμμένα νοήματα της ιερής Ευαγγελικής διήγησης, να αναδείξουμε μέσα απ’ αυτά ποικιλίες αρετής, αλλά και να καταδείξουμε πνευματικές καταστάσεις φοβερής πλάνης, οι οποίες δυστυχώς έχουν επίκαιρη και απόλυτη εφαρμογή στο μεγαλύτερο τμήμα του παρόντος εκκλησιαστικού πληρώματος.

Το Ευαγγέλιο αναφέρεται στη θεραπεία ενός τυφλού κατά την είσοδο του Κυρίου στην πόλη της Ιεριχούς. Ο τυφλός, όπως συνήθιζε, καθόταν δίπλα στο δρόμο, ζητώντας από τους διαβάτες χρηματική βοήθεια. Εκείνη την ημέρα αντιλήφθηκε ιδιαίτερη οχλοβοή και ρωτώντας έμαθε, ότι ο Ιησούς περνά από εκεί. Τότε έβγαλε μεγάλη κραυγή λέγοντας: “Ιησού, υιέ Δαυίδ, ελέησόν με”. Οι προπορευόμενοι του Χριστού, τον επιτιμούσαν να σιωπήσει. Εκείνος όμως περισσότερο επέμενε, καλώντας το όνομα του Κυρίου. Τότε, ο πανάγαθος Δεσπότης, αφού τον έφερε μπροστά του, ενώπιον πάντων τον ρώτησε: Τι θέλεις να σου κάνω; Και ο τυφλός απάντησε: “Κύριε, ίνα αναβλέψω”, θέλω να δω το φως μου! Τότε ο Χριστός μας, μόνο με το λόγο του, του είπε: “Ανάβλεψον, η πίστις σου σέσωκέ σε”. Ο τυφλός αμέσως ανάκτησε το φως του, όχι μόνο το αισθητό, αλλά και το νοητό, γι’ αυτό και ακολουθούσε τον Κύριο, δοξάζοντας τον ως αληθινό Θεό.

Αυτή είναι εν συντομία η διήγηση.

Ας δούμε όμως τώρα τις μεγάλες αρετές του περιφρονημένου εκείνου τυφλού και ας τις συγκρίνουμε με τη δική μας πνευματική ανεπάρκεια και ψυχική τύφλωση.

α) Ο τυφλός είχε δυνατή πίστη. Δεν ζήτησε από τον Χριστό μας κάτι ευτελές και μικρό, όπως έκανε από τους άλλους. Μάλιστα, φωνάζοντας “ελέησόν με”, φανέρωσε την πίστη του στον Χριστό, ως Θεό, διότι μόνο ο Θεός ελεεί. Το “υιέ Δαυΐδ”, δείχνει ότι γνώριζε, πως αυτός ήταν ο προσδοκώμενος, από τη βασιλική γενιά του Δαυΐδ, και ένδοξος Μεσσίας.

Πίστευε λοιπόν πολύ θερμά. Αλλιώς, σίγουρα θα έλεγε στον Χριστό κάτι τέτοιο: “Προσευχήσου για μένα στο Θεό, να με ελεήσει”. Ο ίδιος επομένως ο τυφλός με την πίστη του, έγινε αίτιος της θεραπείας του. Ας μιμούμαστε και μεις αδελφοί την ακλόνητη εκείνη και θαυματουργή πίστη του πτωχού τυφλού, που έγινε αιτία της σωτηρίας του. Μην επιτρέψουμε ποτέ να μας καταβάλλουν λογισμοί αμφιβολίας για το παντοδύναμο έλεός του. Ας πιστεύουμε ακριβώς, σε όλα όσα Εκείνος μας παραγγέλει, όχι μόνο στα προσωπικά του λόγια, αλλά και σε όλα όσα μας κηρύττει μέσω των Προφητών, των Αποστόλων και των Αγίων κάθε εποχής. Σε όλα, όχι απλώς στα πιο πολλά! Σε όλα, όχι όμως όπως εμείς θέλουμε να τα ερμηνεύουμε, αλλά όπως οι άγιοι Πατέρες, μας τα έχουν εξηγήσει επακριβώς. Ειδικά βέβαια στα δόγματα της Πίστεως και σε όσα ομόφωνα οι Άγιες Οικουμενικές Σύνοδοι θέσπισαν και η συμφωνία των Πατέρων, μας κληρονόμησε, δεν επιτρέπεται η παραμικρή αμφισβήτηση! Αμέσως με την όποια εκούσια παρακοή μας ή τη διαστρέβλωσή τους, βγαίνουμε εκτός Εκκλησίας, γινόμαστε νεκροί πνευματικά και άρα μένουμε μακριά από το δρόμο προς την σωτηρία. Γι’ αυτό αγαπητοί, μη ξεχνάμε να μελετάμε συνεχώς την Αγία Γραφή, τους βίους, αλλά και τις διδαχές των Αγίων μας, όχι βέβαια αποσπασματικά, όπως με πονηρό συμφέρον τις πλασάρουν διάφορα ιστολόγια, αλλά στο σύνολό τους! Μη παρασυρθούμε από τις πλανεμένες γνώμες του κάθε δεσπότη και του κάθε πνευματικού, όσο ενάρετος και άγιος να φαίνεται πως είναι. Ας παρακαλούμε τον Κύριο, ειδικά αυτές τις μέρες, να μας στερεώνει στην Πίστη και την καλή ομολογία της, ενώπιον αθέων και αιρετικών. Να του ζητούμε, όχι την επίγεια σωματική υγεία, όχι υλικά αγαθά και οικογενειακές ή επαγγελματικές αποκαταστάσεις, αλλά πρωτίστως τον φωτισμό της ψυχής και το έλεός του, να μας κρατήσει τώρα όρθιους και δικούς του, μη μας παρασύρει ο ήδη λυσσομανών πνευματικός κατακλυσμός, μη μας καταπνίξει η φουρτούνα της πλάνης των επιφανειακών Χριστιανών.

β) Ο τυφλός έδειξε ότι διέθετε φλογερή και καρτερική ψυχή. Είχε την αξιοθαύμαστη αρετή της καλής προθυμίας και επιμονής. Ενώ τον εμπόδιζαν, ενώ δεν είχε κανένα πλεονέκτημα ή βοήθημα, για να πλησιάσει προς τον Χριστό, του ήταν αρκετή η θερμή του προθυμία. Όσο οι άλλοι τον επιτιμούσαν, τόσο εκείνος παρακαλούσε, με πιο πολύ ζήλο! Αδελφοί, ας διδαχθούμε να είμαστε καρτερικοί στις προσευχές μας. Ας προσπαθούμε και μόνοι μας να δεόμαστε, με καρδιακή ένταση και δάκρυα καυτά. Όσο το περιβάλλον μας αποτρέπει ή μας λοιδωρεί, εμείς τόσο ας αυξάνουμε τη θερμότητα της παρακλήσεως, ενθυμούμενοι ότι όλα τα αδύνατα και τα πιο δύσκολα, όλα τα θλιβερά και επώδυνα, αυτά που οι άνθρωποι αδυνατούν να ιατρεύσουν, ο ίδιος ο Χριστός τα εξαφανίζει και τα θεραπεύει αμέσως και θαυματουργικώς, ως μόνος ελεήμων και φιλάνθρωπος.

γ) Ο τυφλός αποδείχθηκε και λίαν ευγνώμων. Μετά την αποθεραπεία του δεν έτρεξε να φύγει, αλλά ακολούθησε τον Κύριο, γινόμενος αφορμή και άλλοι να υμνούν τον Θεό. Ας μάθουμε καλοί μας φίλοι, όλοι μας, να μη μένουμε ποτέ αχάριστοι προς τους ευεργέτες μας. Να μην ντρεπόμαστε να δείχνουμε ενώπιον πάντων με απλότητα και παρρησία ψυχής τη λατρευτική δοξολογία μας προς τον υβριζόμενο υπό πάντων σήμερα Κύριο. Έχοντας τα όπλα της πίστεως, της προσευχής και της θείας αγάπης, να διαλαλούμε παντού την αλήθεια, να ελέγχουμε τους εργάτες της πλάνης και του ψεύδους, όχι μόνο πολιτικούς, δημοσιογράφους και ψευδεπιστήμονες, αλλά και κάθε βλάσφημο κληρικό, που στέκεται εμπόδιο για τη σωτηρία των ελαχίστων αδελφών του Κυρίου. Όταν η Πίστη μας κινδυνεύει, όταν οι Παραδόσεις αλλοιώνονται, όταν το Άγιο Πνεύμα βλασφημείται, όταν οι άλλοι φορούν μάσκα στο ναό και μεις σιωπούμε, όταν ακούγονται ή προβάλλονται τα ονόματα των αιρετικών και προδοτών επισκόπων στις ακολουθίες και μεις αδιάφορα συμμετέχουμε, όταν ακούμε κηρύγματα εφησυχασμού και ένοχης σιωπής, εμείς αδελφοί, ας ξεσηκωνόμαστε με αγία τόλμη, με αγία αγανάκτηση, με αγία ταπείνωση, και ας κραυγάζουμε όσο και όπου μπορούμε: “δεν σας επιτρέπεται κύριοι, να βλασφημείτε τη χάρη του Τριαδικού Θεού μας, δεν σας επιτρέπεται να συμμετέχετε αναίσχυντα στην προδοσία της Πίστεως των επισκόπων, κάνοντας δαιμονική και παράνομη υπακοή! Δεν σας επιτρέπεται να κάνετε το συγκεκριμένο εμβόλιο του Σιωνισμού! Είναι επίσημη έκπτωση από την Πίστη, ό,τι και να αποφασίσει η κάθε Σύνοδος και ο κάθε πνευματικός! Δεν σας επιτρέπεται να σκανδαλίζετε τον λαό και να διαστρέφετε την Αγία Γραφή! Μετανοείτε!”.

Γ. ΟΙ ΝΕΟΙ ΜΑΣΤΡΟΠΟΙ ΤΗΣ ΠΛΑΝΗΣ ΚΑΙ Η ΣΥΝΟΔΕΙΑ ΤΟΥΣ.

Αγαπημένοι μας αδελφοί, είδαμε στο σημερινό Ευαγγέλιο πώς κάτι παρατρεχάμενοι, μάλιστα προάγοντες, δηλ. προπομποί της παρουσίας του Χριστού, τολμούσαν να μαλώνουν και να εμποδίζουν τον τυφλό στο να συναντήσει τον Κύριο. Του φώναζαν να σιωπήσει, όμως ο άνθρωπος της Πίστεως ούτε που τους έδωσε σημασία! Φώναξε και πέτυχε τη θεραπεία, αλλά και τη σωτηρία του!

Κάτι ανάλογο σε επίπεδο ομολογίας, συμβαίνει με την τωρινή κατάσταση της απόλυτης σύγχυσης, της πλάνης και της επικράτησης της Παναιρέσεως. Δεν θα μιλήσουμε σήμερα για τους φανερούς αιρετικούς κληρικούς Οικουμενιστές, τους αναίσχυντους προαγωγούς της πλάνης. Θα επισημάνουμε κάτι, που ίσως φανεί σκληρό, το φωτογραφίζουμε όμως εν αγάπη και αληθεία, και μάλλον αποτελεί τον πιο επικίνδυνο εχθρό, καλοί μας φίλοι. Είναι η περίπτωση όσων “πνευματικών” αποσιωπούν το πρακτικό χρέος του πιστού εν καιρώ Αιρέσεως, δεν καταδεικνύουν τους αιρετικούς, αλλά τουναντίον υποτάσσονται σε Αρχιεπισκόπους εσχάτης αποστασίας. Αυτοί είναι όλοι οι “καλοί” γεροντάδες και “παραδοσιακοί” πνευματικοί, που έχουν όντως πολλοί απ’ αυτούς ενάρετη ζωή, φαίνονται εγκρατείς, αγωνιστές, προσευχητικοί, ομολογητές, αλλά… λόγος ουδείς για απομάκρυνσή μας από την Αίρεση! Ούτε καν βλέπουν, ότι τα πάντα βουλιάζουν μες στην Αίρεση! Άλλοι πάλι, πιο αθέατοι, παραδέχονται ότι επικρατούν οι Οικουμενιστές, ότι επισημοποιήθηκε η Πανθρησκεία, αλλά και πάλι, λένε, τι μπορούμε εμείς να κάνουμε; Δεν είμαστε και Άγιοι! Καλύτερα να ζούμε με προσευχή και σιωπή, δηλ. με λίγη αόριστη μετάνοια και ομολογία! Νερόβραστα πράγματα, πλάνη και στους πιο εκλεκτούς! Αυτοί είναι οι νέοι ρασοφόροι μαστροποί της σύγχρονης πολυποίκιλης πλάνης! Βρίθει το διαδίκτυο και όχι μόνο, από τέτοιους τύπους κληρικών. Εδώ, να επισημάνουμε, σκοπός μας είναι να βοηθήσουμε, να ξυπνήσουμε συνειδήσεις με αγάπη και πόνο, όχι να εξουθενώσουμε! Θρηνούμε όμως κάθε φορά, που κάποιοι αγύρτες, χρησιμοποιούν τις δήθεν προφητείες μιας ανώνυμης γερόντισσας της Αττικής, χωρίς να προτρέπουν τους πιστούς σε μάχη κατά της πλάνης και της αιρέσεως! Άλλοι λένε, εντελώς αντιπατερικά, ότι ο Χριστιανός δεν πρέπει να μάχεται!!! Όχι λοιπόν! Πρέπει και παραπρέπει!!! Ο Ορθόδοξος Χριστιανός και μάχεται, και ερίζει και φιλονικεί και αγανακτεί και θυμώνει και οργίζεται, ακόμα και ραπίζει! Όλα τα κάνει με καθαρή βέβαια καρδιά και προαίρεση, όπως τον καθοδηγήσει το Άγιο Πνεύμα, δίχως εμπάθειες και εγωϊσμούς, αλλά με θυσιαστική αγάπη Χριστού κατά των Αιρετικών! Ας θυμηθούμε την αγία Θεοδοσία την Κωνσταντινοπολίτισσα (29 Μαΐου) και τους περί αυτήν μάρτυρες για την Εικόνα του Χριστού της Χαλκής Πύλης, που και φόνο προξένησαν και τον Πατριάρχη εκδίωξαν κακήν κακώς, με την αγνή, γενναία και έξυπνη ενέργεια τους!

Ας μη μιλάνε πια τόσο αποκοιμιστικά κάποιοι, φοβούμενοι ότι δήθεν δεν υπάρχουν σήμερα άγιοι και ότι πρέπει να είμαστε πάντα καρπαζοεισπράκτορες! Ότι καλύτερα να δίνουμε τόπο στην οργή, να φεύγουμε σιωπηλά, να μην ερίζουμε, να είμαστε ήπιοι, όπως μας παραγγέλει ο Απόστολος Παύλος.(Β’ Τιμοθ. β’, 24). Αυτός είναι καλοί φίλοι, ο ύπουλος και θανάσιμος εφησυχασμός, σε περιόδους μάλιστα πρωτοφανών διωγμών της Πίστεως! Κανένας Άγιος Ομολογητής, όταν ύψωνε ανάστημα κατά της πλάνης, δεν είχε τη συναίσθηση ότι ήταν Άγιος! Αλλίμονο! Αντίθετα, επειδή έκανε αυτό που του υπαγόρευαν οι ιεροί Κανόνες και η συνειδησή του, γι’ αυτό και αγίαζε! Αν η διακοπή μνημόνευσης των Οικουμενιστών και Μασόνων Επισκόπων προϋπέθετε την αγιότητά μας, δεν θα υπήρχαν στην ιστορία οι Άγιες Οικουμενικές Σύνοδοι και οι χοροί των Μαρτύρων. Ο κάθε απλοϊκός πιστός, όπως έχουμε ξανατονίσει, οποιασδήποτε κοινωνικής τάξης ή επαγγέλματος, έχει όχι μόνο δικαίωμα αλλά και επιτακτικό χρέος, καθήκον, να ελέγχει δημόσια τις παρεκτροπές, ως προς την Πίστη, των υψηλόβαθμων κληρικών. Η υπεράσπιση της Ορθοδοξίας ανήκει στον απλό και πιστό λαό. Εδώ τώρα οι Παναιρετικοί και οι Σχισματικοί κυβερνούν και εκβιάζουν την Εκκλησία μας με επισημότητα, αποσπώντας εκατομμύρια πιστούς με το μέρος τους! Εδώ βλασφημούνται τόσο απροκάλυπτα τα θεία, και λόγος ουδείς για ουσιαστική αντίσταση! Μόνο σιωπηλά μηνύματα ομολογίας, για να αποκοιμίζουμε τη συνείδησή μας, ότι έχουμε κάνει το χρέος μας! Υπερασπιζόμαστε (στην καλύτερη περίπτωση) με ωραία κηρύγματα την Ορθοδοξία, αλλά έχουμε μια αδρανοπρεπέστατη ορθοπραξία. Λέμε κατά βάθος ΝΑΙ στην ομολογία του βολέματος!, ΟΧΙ όμως στα πιο δραστικά μέτρα μιάς αγίας αγανάκτησης! Όλα, κατ’ αυτούς ο Χριστός θα τα λύσει μαγικά! Μόνος του! Εμείς, να είμαστε απλοί παρατηρητές! Κι όμως, καλοί μας φίλοι, δεν κληθήκαμε να είμαστε συνεργοί του Θεού; (Α’ Κορινθ. 3,9), δεν έχουμε χρέος να μιμούμαστε τον Χριστό (Έφεσ. ε’, 1) και τους Αγίους; (Α’ Κορινθ.11,1) Πώς λοιπόν τολμάνε κάποιοι πνευματικοί, να επιτιμάνε και να εμποδίζουν ανθρώπους, που έχουν τη θέληση να αγωνιστούν πιο σθεναρά για την Πίστη; Ω της ραθυμοτόκου ευθυνοφοβίας κάποιων μάλιστα αγάμων και αφιερωμένων αρχιμανδριτών! Να μη θίξουμε τον γλυκό μας δεσπότη, τον συνάδελφο βλάσφημο ιερέα, τον φανερά αιρετικό Πατριάρχη, τον τάδε Μασώνο Αγιορείτη, το τάδε ασκητικό Μοναστήρι! “Μη λέτε τέτοια!!!”, μας λέει ο διάβολος μέσα απ’ αυτούς, “πού ξέρουμε εμείς τι συμβαίνει; Ας κοιτάξουμε τις αμαρτίες μας! Μη βάζουμε τον κακό λογισμό!”…… Ουαί της ευσεβιστικής πλάνης αδελφοί! Αλλίμονο στα πνευματικά παιδιά τέτοιων ανθρώπων και μάλιστα οργανωμένων νανουριστών!, που έχουν (πολλές φορές) και την υποστήριξη του διαδικτύου… Ας προσέξουμε πολύ!!! Έτσι δυστυχώς, δίχως την πρέπουσα θυσιαστική αντίσταση, συνεπικουρούμε στην προώθηση αυτού που δήθεν πολεμάμε! Κληρικοί ευσχήμονες ιατροί, ηγούμενοι “διακριτικοί” και καλοί όντως συγγραφείς, Επίσκοποι που τους έχουν ήδη ηρωοποιήσει, Αδελφότητες της άκρας σιωπής, πνευματικοί της δήθεν νοεράς προσευχής, ανώνυμες γερόντισσες που παίρνουν γραφές απ’ την Παναγία!!!, ασκητές της αγιορειτικής ερήμου, πνευματικοί του Ορθόδοξου Τύπου με φλογερό αντιπολιτευόμενο λόγο, καθηγητές έγκριτοι Πανεπιστημιακοί, δαιμονισμένοι απατεώνες ψευδεπίσκοποι του διαδικτυακού παλαιοημερολογιτισμού, πρόσωπα αρρωστημένου γεροντισμού κατά της δήθεν Αίρεσης! της αναλαμπής της Ορθοδοξίας, (οι οποίοι έχουν το εωσφορικό θράσος να λοιδωρούν τον Άγιο Παΐσιο ότι εκδήλωνε Χιλιαστικές απόψεις)!, όλοι αυτοί αδελφοί, συνθέτουν δυστυχώς ένα (αδιόρατο και δυσδιάκριτο στους πολλούς) μέτωπο αποπλάνησης πνευματικής! Όλους αυτούς με αγάπη τους καλούμε και τους φωνάζουμε, να σταματήσουν την πονηρή διαγωγή τους, είτε του χαρτοπόλεμου κατά των Αιρετικών, είτε του αλαζονικού ζηλωτισμού. Σεβαστοί μας φίλοι, έχουμε χρέος να φωτογραφίσουμε καταστάσεις εκτροπής, που είναι ανάρμοστες στην πνευματική εκστρατεία κατά της εσχάτης αποστασίας! Ευχόμαστε βέβαια σε όλους, και πρώτα απ’ όλους βάζουμε τον εαυτό μας, να μη πλανηθούμε από ακρότητες και κενόδοξες συμπεριφορές, που δυστυχώς κρύβονται σε κάθε καλό έργο και σε κάθε αγώνα πνευματικό. Ας προσέξουμε όμως πολύ, μήπως από τυχόν δειλία μας, ή κρυφή αλαζονία, ή ταπεινοσχημία, ή ζηλοφθονία και κενοδοξία, στερήσουμε τους εαυτούς μας , αλλά και τα πνευματικά μας παιδιά από την πολυπόθητη σωτηρία της βασιλείας των Ουρανών! Δεν διχάζουμε κοσμικά, όπως ίσως μας πουν κάποιοι, καλούμε δια των θείων εντολών και υπέρ της αληθείας του Χριστού, στον άγιο διχασμό της θείας αγάπης, ταπεινά ενημερώνουμε και αφυπνίζουμε εαυτούς και αλλήλους! Ούκ έξεστιν ημίν χλιαρώς βαδίζειν εις τα της Πίστεως! Καλόν αγώνα σε όλους, καλοί μας αναγνώστες, με αληθινή ταπείνωση, θυσιαστική αγάπη, και ολοκληρωμένη, πρακτική εν Χριστώ ομολογία, όχι επαναπαυόμενοι στη σκέτη και μη ενεργουμένη μετάνοια!

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra