Άρθρο του πρωτοπρ. Νικολάου Μανώλη

Ο Όσιος Αλέξανδρος ήταν συνεπαρμένος από πολλή χαρά και φόβο Θεού και ευχαρίστησε θερμά γι’ αυτό τον Θεό, που τόσο αγαπάει το ανθρώπινο γένος.

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr


Τι χωρίζει τον άνθρωπο από τον Θεό;

Γράφει ο π.Νικόλαος Μανώλης

Ο Άγιος Αλέξανδρος του Σβιρ γεννήθηκε στις 15 Ιουνίου 1448 στα μέρη του Νόβγκοροντ σε μια οικογένεια ευλαβών χριστιανών. Ο Αμώς ήταν το τρίτο παιδί του Στέφανου και της Βασάι και στα 19 του χρόνια έφυγε για τη μονή Βαλαάμ. Περνώντας ο νεαρός Αμώς από τη λίμνη Roshinsky άκουσε μια φωνή να του λέει ότι σ’ αυτό το σημείο θα χτίσει ένα μοναστήρι. Τότε έλαμψε από πάνω του ένα φως και ένας άγγελος του έδειξε τον δρόμο για το Βαλαάμ. Στο Βαλαάμ εκάρη μοναχός μετά από 7 χρόνια και πήρε το όνομα Αλέξανδρος. Έπεισε και τους γονείς του να γίνουν μοναχοί. Πρόκοβε συνεχώς στα πνευματικά και πέρασε δέκα χρόνια εν σιωπή σ’ ένα νησάκι. Μια μέρα, ενώ προσευχόταν άκουσε μια θεϊκή φωνή να του λέει να πάει στον τόπο που κάποτε του είχε υποδειχθεί για να σωθεί. Ένα φως του έδειξε το μέρος στις όχθες της λίμνης (1485). Έμεινε εκεί μόνος επτά χρόνια, τρώγοντας μόνο χόρτα και υποφέροντας από τις βαριές ασθένειες και το ανυπόφορο κρύο. Το 1493 τον ανακάλυψε τυχαία ένας άρχοντας που είχε βγει για κυνήγι. Η φήμη του ως αγιασμένου ασκητή εξαπλώθηκε γρήγορα και πολλοί μοναχοί μαζεύτηκαν γύρω του, ενώ ο απλός λαός τον τιμούσε ως άγιο, όταν ήταν εν ζωή. Ο Άγιος Αλέξανδρος του Σβίρ αναχώρησε για την Ουράνια Βασιλεία την 30η Αυγούστου του 1533, σε ηλικία 85 ετών και εδοξάσθη με θαυμαστά σημεία και θαύματα κατά τη διάρκεια της ζωής του και μετά την κοίμησή του. Στις 17 Απριλίου του 1641, κατά τη διάρ­κεια της ανακαινίσεως του Ναού της Μεταμορφώσεως, όπου ο Άγιος είχε ταφεί, αποκαλύφθηκε το άγιο Λείψανό του σε κατάσταση πλήρους αφθαρσίας. Έκτοτε, η Εκκλησία εορτάζει τη μνήμη του δύο φορές: την ημέρα της Κοιμήσεώς του, 30η Αυγούστου, και την ημέρα της επισήμου Διακηρύξεως της Αγιότητάς του και της ανακομιδής του Ιερού Λειψάνου του, 17η Απριλίου. Ο Άγιος Αλέξανδρος, όπως του υποσχέθηκε η Υπεραγία Θεοτόκος, άφησε πίσω του μεγάλο πλήθος μαθητών, πολλοί από τους οποίους αγίασαν και τιμώνται μέχρι σήμερα από την Εκκλησία του Θεού επί γης ως Άγιοι.

Πιστεύεται, ότι ο Θεός διατήρησε το Λείψανο σε τόσο θαυμαστή κατάσταση αφθαρσίας, διότι ο Άγιος Αλέξανδρος είναι ο μόνος Άγιος μετά τον Πατριάρχη Αβραάμ, ο οποίος αξιώθηκε επισκέψεως της Αγίας Τριάδος με μορφή τριών Αγγέλων. Το δέρμα του ήταν λευκό και ελαστικό. Τα χαρακτηριστικά του προσώπου του ήταν καθαρά διακρινόμενα και έφεραν μία εντυπωσιακή ομοιότητα με τις εικόνες του Αγίου, οι οποίες αγιογραφήθηκαν μεταξύ του 16ου και του 18ου αιώνος. Το Άγιο Λείψανο παρέμεινε στη Στρατιωτική Ιατρική Ακαδημία της Αγίας Πετρουπόλεως, εξορισμένο στη λήθη για περίπου οκτώ δεκαετίες, με αναμονή της ημέρας και της στιγμής, κατά την οποία η Θεία Πρόνοια, θα το επέστρεφε και πάλι στους πιστούς της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας. Έτσι, στις 14-6-1997, περί­που έξι χρόνια μετά την κατάρρευση του κομμουνιστικού ολο­κληρωτισμού στη Ρωσία, το τμήμα της Θείας Μεταμορφώ­σεως της Μονής του Αγίου Αλεξάνδρου του Σβίρ επεστράφη ολόκληρο στην Εκκλη­σία. Πριν από τη μεταφορά του Λειψάνου στον Ναό, ετελέσθη μία δέηση στην αίθουσα εξετάσεων της Ιατρικής Ακαδημίας. Προς έκπληξη και πνευματική αγαλλίαση των παρόντων, τα χέρια και τα πόδια του Αγίου άρχισαν να αναβλύζουν σταγόνες ευώδους μύρου, σαν ο Άγιος να έλεγε: «Ναι, σας ακούω· εγώ είμαι»! Αυτή η έκχυση Χάριτος συνεχίστηκε και όταν το Λείψανο μεταφέρθηκε στον Ναό. Η ροή του ευώδους μύρου ήταν τόσο ισχυρή, ώστε πετούσαν μέλισσες κοντά στα πόδια του Αγίου. Λέει ένας ιερομόναχος προσκυνητής: «ασπαζόμενος τα ακάλυπτα πόδια του, μπορούσα να ιδώ τον σχηματισμό του θαυματουργού μύρου, σαν σταγόνες πλουσίου μέλιτος, μεταξύ των δακτύλων, αλλά και τις θαυματουργικές θεραπείες, οι οποίες ελάμβαναν χώρα εκεί, θεραπεύτηκαν άνθρωποι με πολλές ασθένειες: παραλυτικοί, καρκινοπαθείς, πάσχοντες από δερματικές παθήσεις ή παθήσεις των οστών και δαιμονισμένοι». Εικόνες του Αγίου, οι όποιες ευλογήθηκαν στη λειψανοθήκη, άρχισαν ομοίως να αναδίδουν είτε μύρο είτε ευωδία.Κατά το 1508, που ο Όσιος συμπλήρωνε τον 23ο χρόνο σ’ αυτή την έρημο κι ενώ ήταν στο ερημικό κελί του μια νύχτα και κατά τη συνήθειά του προσευχόταν, ξαφνικά στο σημείο που βρι­σκόταν έλαμψε ένα μεγάλο Φως. Ο Όσιος ξαφνιάστηκε και σκέφ­τηκε: «Τι να σημαίνει αυτό;» και αμέσως είδε τρεις ανθρώπους να έρχονται προς αυτόν ντυμένοι με λαμπρά, λευκά ενδύματα. Ήταν ωραιότατοι και αγνοί, λάμποντας περισσότερο απ’ τον ήλιο και αστράφτοντας με μια ανέκφραστη ουράνια δόξα. Καθένας τους, κρατούσε στο χέρι κι ένα σκήπτρο. Όταν τους είδε ο Όσιος έτρεμε ολόκληρος, γιατί τον κατέλαβε φόβος και τρόμος. Και μόλις συν­ήλθε λίγο, προσπάθησε να τους προσκυνήσει μέχρι το έδαφος. Εκείνοι όμως τον έπιασαν απ’ το χέρι, τον σήκωσαν και του είπαν: «Έχε ελπίδα, μακάριε, και μη φοβάσαι». Και ο Άγιος είπε: «Κύριοί μου, εάν βρήκα κάποια χάρη ενώπιον σας, πέστε μου ποιοι είστε που, ενώ έχετε τόση δόξα και λαμπρότητα, καταδεχθήκατε να έρθετε προς το δούλο σας, γιατί ποτέ μου δεν είδα κανένα με τέτοια δόξα όπως εσείς». Εκείνοι του απάντησαν: «Μη φοβάσαι, άνθρωπε θείων επιθυμιών, γιατί το Άγιο Πνεύμα ευαρεστήθηκε να κατοικήσει σε σένα για την αγνότητα της καρδιάς σου και όπως σου προείπα πολλές φορές έτσι και τώρα σου λέω ότι πρέπει να φτιάξεις εκκλησία, να συγκεντρώσεις αδελφούς και να δημιουργήσεις μοναστήρι, γιατί με σένα ευδόκησα να σώσω πολλές ψυχές και να τους φέρω στην επίγνωση της αληθείας». Ακούγοντας αυτά, ο Όσιος γονάτισε και πλημμυρισμένος από δάκρυα είπε: «Κύριε μου, ποιος είμαι εγώ ο αμαρτωλός, ο χειρότερος από όλους τους ανθρώπους, πού θα ήμουν άξιος ν’ αναλάβω τέτοιες ευ­θύνες, σαν κι αυτές για τις οποίες μου μίλησες; Είμαι αδύνατος για ν’ αποδεχτώ τέτοια αποστολή. Γιατί εγώ ό ανάξιος δεν ήρθα σ’ αυτόν τον τόπο για να κάνω αυτά πού με προστάζεις, αλλά μάλλον για να κλάψω τις αμαρτίες μου». Μόλις είπε αυτά ο Όσιος κειτόταν κάτω στο έδαφος και ο Κύ­ριος τον έπιασε πάλι απ’ το χέρι, τον σήκωσε και του είπε: «Σήκω όρθιος, πάρε θάρρος και δύναμη και κάνε όλα όσα σε πρόσταξα». Ο Όσιος απάντησε: «Κύριε μου, μη θυμώνεις μαζί μου πού τόλμησα να σου αντιμιλήσω, πες μου, σε τίνος το όνομα θέλεις να τιμάται η εκκλησία πού η αγάπη Σου για το ανθρώπινο γένος θέλει να χτιστεί σ’ αυτόν τον τόπο;». Και ο Κύριος είπε στον Όσιο: «Όπως βλέπεις τον ένα να σου μιλάει με τρία πρόσωπα, φτιάξε την εκκλησία στο όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, της Αγίας Τριάδος «εν μια τη ουσία». Σου αφήνω την ειρήνη Μου και η ειρήνη Μου πού σου χαρίζω θα είναι μαζί σου». Και ξαφνικά ο Όσιος είδε τον Κύριο με απλωμένα φτερά να βαδίζει στο έδαφος, σαν να περπατούσε με τα πόδια, και μετά έγινε άφαντος. Ο Όσιος Αλέξανδρος ήταν συνεπαρμένος από πολλή χαρά και φόβο Θεού και ευχαρίστησε θερμά τον Θεό, που τόσο αγαπάει το ανθρώπινο γένος. Ο Όσιος σκέφτηκε πολύ πού θα χτίσει την εκκλησία και προσευχήθηκε γι’ αυτό στο Θεό. Έτσι είδε μία ημέρα έναν άγγελο του Θεού, όπως είδε και ο Άγιος Παχώμιος, να λέει: «Εἷς Ἅγιος, εἷς Κύριος, Ἰησοῦς Χριστός, εἰς δόξαν Θεοῦ Πατρός, Ἀμήν». Μετά είπε στον Όσιο: «Αλέξανδρε, ας χτιστεί η εκκλησία σ’ αυτόν τον τόπο στο όνομα του Κυρίου πού εμφανίστηκε σε σένα με τρία πρόσωπα, του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, της αδιαιρέτου Τριάδος». Λέγοντας αυτά σημείωσε στον τόπο εκείνο το σημείο του σταυρού με το χέρι του και έγινε άφαντος. Ο Όσιος ευφράνθηκε πολύ με το όραμα αυτό, δοξολόγησε τον Θεό που δεν αγνόησε τη δέησή του και στο σημείο αυτό τοποθέτησε ένα σταυρό. Το μοναστήρι ιδρύθηκε από τον Άγιο Αλέξανδρο στα τέλη του 15ου αιώνα στο παρθένο δάσος του Olonets κοντά στη γραφική λίμνη Roshinsky και γρήγορα έγινε γνωστό, συρρέοντας πλήθος κόσμου, ενώ και η μοναστική αδελφότητα γρήγορα έγινε μεγάλη. (Ο Βίος του Αγίου Αλεξάνδρου του Σβιρ, γράφτηκε από τον proskynitis.blogspot.gr.). Αυτός ο θαυμαστός βίος του Αγίου Αλεξάνδρου, μας δείχνει και μας φανερώνει στην πράξη την ύπαρξη του Παραδείσου και της Κόλασης στη σύντομη γήινη ζωή μας και τη ζωντανή παρουσία του Αγίου Τριαδικού Θεού σε όλη την πλάση. Όμως, ο Άγιος Τριαδικός Θεός στους ανθρώπους που τον αγαπούν, και εκεί όπου αναπαύεται, εμφανίζεται με θαυμαστό τρόπο και με μεγάλες ευεργεσίες. Αφού ο Ίδιος τόσο πολύ αγαπάει το ανθρώπινο γένος και εργάζεται με τους γνήσιους δούλους Του, για τη σωτηρία της ψυχής όλων των καλοπροαίρετων ανθρώπων. Το θαύμα αυτό συντρίβει όλες τις δαιμονικές θρησκείες και όλα τα είδωλα και αφανίζει όλες τις πλάνες των αιρέσεων, της πανθρησκείας, αλλά και της σημερινής δαιμονικής μασκοφορίας στους ιερούς Ναούς, διότι μας δείχνει τα φωτεινά με την ανέκφραστη ουράνια δόξα τρία πρόσωπα της Αγίας Τριάδος. Μας αποκαλύπτει την Αλήθεια και το Φως και τη Ζωή της Ορθόδοξης Πίστης μας. Ας πούμε κι εμείς τα λόγια του αγίου Αγγέλου που εμφανίστηκε στον Άγιο Αλέξανδρο: «Εἷς Ἅγιος, εἷς Κύριος, Ἰησοῦς Χριστός, εἰς δόξαν Θεοῦ Πατρός, Ἀμήν»!!!

Για την ενημέρωση του αναγνωστικού μας κοινού προβάλλουμε ένα σχετικό σύντομο απόσπασμα από το κανάλι ΟΡΘΟΔΟΞΕΣ ΟΜΙΛΙΕΣ:

Ο Άγιος (με το άφθαρτο σώμα) που είδε τον Τριαδικό Θεό

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra