Άρθρο του πρωτοπρ. Νικολάου Μανώλη

Ορθόδοξη παιδαγωγική πρόταση.

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr


Τις τελευταίες μέρες, σαν πνευματικός με χιλιάδες ψυχές στο πετραχήλι μου, έγινα δέκτης πολλών παραπόνων όσον αφορά μια πτυχή της, από πολλές απόψεις προβληματικής έτσι κι αλλιώς, υπόθεσης της τηλεκπαίδευσης, που έχει να κάνει με τα καρναβάλια. Πολλά πνευματικά μου παιδιά μου παραπονέθηκαν με αγανάκτηση ότι από την τσικνοπέμπτη, που έκλεισαν εκ νέου τα σχολεία λόγω του κορωνοϊού, το μάθημα γίνεται εις επήκοων μαθητών- μασκαράδων. Σε μια περίπτωση μάλιστα πνευματικοκόρη μου βρέθηκε να κάνει τηλεμάθημα με συμμαθήτριά της ντυμένη διάβολο. 

Η τσικνοπέμπτη ήταν έτσι κι αλλιώς μία ημέρα που τα πνευματικά μου παιδιά, με κατεύθυνση δική μου και κατά περίπτωση, απείχαν από τη σχολική διαδικασία. Το περίεργο είναι ότι τώρα, λόγω του κορωνοϊού και με μια απατηλή ψευδαίσθηση ότι τα παιδιά με αυτό τον τρόπο θα πάρουν χαρά, οι δάσκαλοι/ες τα παροτρύνουν να μασκαρεύονται κάθε μέρα την ώρα του μαθήματος, με τη δικαιολογία ότι τα παιδιά βρίσκονται στο σπίτι τους και δεν μπορούν να επέμβουν στο πώς θα ντυθούν και πώς θα φερθούν. Με τον τρόπο αυτό, όμως, οδηγούν σε αδιέξοδο τους χριστιανούς γονείς που τόσα χρόνια διακριτικά φρόντιζαν να απέχουν τα παιδιά τους από τα μαθήματα του σχολείου τις συγκεκριμένες μέρες του μασκαρέματος. Σαν πνευματικός, λοιπόν, προτρέπω αυτούς τους γονείς και όλα τα πνευματικά μου παιδιά να μη διστάσουν να φέρουν τους δασκάλους ενώπιον των ευθυνών τους και να απαιτήσουν ευγενικά να καταργηθεί το τυπικό του σχολείου σε σχέση με τα καρναβάλια και τα συναφή, όμορφα και ωραία. Φτάνει πια με τις προφάσεις εν αμαρτίαις που μας σερβίρει ο διάβολος κι εμείς τις δεχόμαστε απαθείς. Αυτό δείχνει μια συνείδηση σε καταστολή, χριστιανοί μου, και όχι σε εγρήγορση. 

Σαν χριστιανοί βιώνουμε για χρόνια την επικράτηση αυτού του ειδωλολατρικού εθίμου στη χριστιανική μας κοινωνία. Πρόκειται για μία σχιζοφρένεια. Ένας χριστιανός δεν μπορεί να συμμετέχει σε μια ειδωλολατρική γιορτή που έχει τις ρίζες της στα Σατουρνάλια (Κρόνια Όργια), στις Διονυσιακές λατρείες και στα Ελευσίνια μυστήρια, που όλα προέρχονται από τις Βαβυλωνιακές λατρείες. Κάρνα σημαίνει εορτή συνυφασμένη με τον Βάαλ -Καρναβάαλ- το Θεό της ακολασίας και της κραιπάλης, στη λατρεία του οποίου γινόταν μέχρι και ανθρωποθυσίες. 

Μόνο οι κατ’ όνομα χριστιανοί θα μπορούσαν να στηρίξουν ένα τέτοιο κατάλοιπο της ειδωλολατρίας και η πορεία μας των νεοελλήνων αποδεικνύει ότι  τέτοιοι είμαστε εν πολλοίς. Μόνο κάποιος άγευστος της θείας χάρης χριστιανός θα μπορούσε να συμμετέχει σε αυτά. Επίσης, είναι αδύνατο να μην αναχωρήσει η χάρη από κάποιον που το κάνει. Το Ευαγγέλιο βοά: “Μὴ γίνεσθε ἑτεροζυγοῦντες ἀπίστοις· τίς γὰρ μετοχὴ δικαιοσύνῃ καὶ ἀνομίᾳ; Τίς δὲ κοινωνία φωτὶ πρὸς σκότος; Τίς δὲ συμφώνησις Χριστῷ πρὸς Βελίαλ; Ἢ τίς μερὶς πιστῷ μετὰ ἀπίστου; Τίς δὲ συγκατάθεσις ναῷ Θεοῦ μετὰ εἰδώλων; Ὑμεῖς γὰρ ναὸς Θεοῦ ἐστε ζῶντος, καθὼς εἶπεν ὁ Θεὸς ὅτι ἐνοικήσω ἐν αὐτοῖς καὶ ἐμπεριπατήσω, καὶ ἔσομαι αὐτῶν Θεός, καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μοι λαός. Διὸ ἐξέλθατε ἐκ μέσου αὐτῶν καὶ ἀφορίσθητε, λέγει Κύριος, καὶ ἀκαθάρτου μὴ ἅπτεσθε, κἀγὼ εἰσδέξομαι ὑμᾶς, καὶ ἔσομαι ὑμῖν εἰς πατέρα, καὶ ὑμεῖς ἔσεσθέ μοι εἰς υἱοὺς καὶ θυγατέρας, λέγει Κύριος παντοκράτωρ”1.

Παλαιότερα, υπήρχαν τα διάφορα έθιμα της αποκριάς τοπικά σε όλη την Ελλάδα, αλλά στα σχολεία μας δεν ενθυμούμαστε να κυριαρχούν τόσο πολύ. Σαν παιδιά δεν έχουμε μνήμες ούτε με εορτασμό της τσικνοπέμπτης τόσο έντονο στο χώρο του σχολείου ούτε άλλα καρναβαλικά. Το κενό που υπάρχει στο περιεχόμενο της παρεχόμενης παιδείας έχει δώσει χώρο να θεριέψουν όλα αυτά τα σκύβαλα. Σκύβαλα προσφέρουμε στα παιδιά μας, αγαπητοί μου χριστιανοί, και ξυλοκέρατα, δυστυχώς! 

Δεν νοείται πνευματικός άνθρωπος που παλεύει να ενώσει το νου με την καρδιά, όπως προσπαθούμε να εξηγήσουμε στις τελευταίες ομιλίες μας και να καθαρίσει την καρδιά,  άνθρωπος που εκτός της καρδίας του βλέπει τα δαιμόνια που καιροφυλακτούν, να δίνει μια τέτοια χαρά στο δαίμονα. Έχουν γεμίσει τη ζωή τους οι χριστιανοί με μικρές μικρές συγκαταβάσεις που φαινομενικά είναι “μικρά”  δαιμονικά πράγματα, μικρά  “δε βαριεσαι”, όπως ο μάρτης το βραχιολάκι, άλλα φυλαχτά, ματάκια, χάντρες, χειρομαντίες, καφεμαντείες, ζώδια, διαλογισμό κτλ, τα οποία όμως τελικά δημιουργούν έναν ασφυκτικό κλοιό για την ψυχή. Η ψυχή δέχεται δαιμονικές επιρροές. Η ψυχή διασπάται από τις συνεχείς παρεμβολές. Η ψυχή δεν μπορεί να δει με τα πνευματικά της μάτια με ορθόδοξη θέαση τη ζωή και να πληροφορηθεί τα ουράνια μηνύματα, να λάβει τις ουράνιες πληροφορίες. Γιατί ξέρετε δεν υπάρχει μόνο η Ορθοδοξία των δογμάτων. Εμένα σαν πνευματικό δεν με απασχολεί μόνο η Ορθοδοξία των δογμάτων- πρωτίστως αυτή, αυτή είναι η βάση όλων- αλλά όχι μόνο αυτή. Υπάρχει η Ορθοδοξία στην οικογένεια, η Ορθοδοξία στις σχέσεις των συζύγων, στην ανατροφή των παιδιών, η Ορθοδοξία στην αγκαλιά της μάνας. Όταν έρχεται η χάρη του Θεού, η χάρη της Ορθοδοξίας, και ενεργοποιείται η ευχή στην καρδιά του χριστιανού που φυλάγει τον εαυτό του από το διάβολο σαν κόρη οφθαλμού, αυτή η αγκαλιά της μάνας είναι από μόνη της παιδαγωγία για το παιδί, κατευνάζει, ηρεμεί, σωφρονίζει, πληροφορεί το παιδί. Αυτή η αγκαλιά γίνεται η ορθόδοξη παιδαγωγική πρόταση. Εν κατακλείδι, μας ενδιαφέρει η Ορθοδοξία στην καθημερινή μας  ζωή, γιατί η Ορθοδοξία είναι η ΠΗΓΗ κάθε ευτυχίας. Αυτή επιτάσσει τον πλήρη, συνειδητό αποκλεισμό της δαιμονικής επήρειας στην καθημερινότητά μας.

Καλή Σαρακοστή!


1.Β’ Κορ. 6, 14-18

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra

Δείτε σχετικά:
– Σχολεία χωρίς Χριστό
CORONAWORLD: Μια ευένδοτη πύλη στο ψηφιακό έγκλημα
– Αυξάνεστε και πληθύνεστε ή childfree;
– Η αιτία των προβλημάτων αρνητικής συμπεριφοράς στα σχολεία και η λύση
– Βγήκαν στους δρόμους οι μαθητές!
– Τα αιτήματα των μαθητών: υποχρεωτική προσευχή, ανάκρουση του Εθνικού Ύμνου και μη χρήση της…
– Παιδεία: Το βαθύ γεγονός
– Πνευματικός και ιατρικός μεσαίωνας
Υμνήτρια του GlobalPride η υπουργός α-Παιδείας κ. Νίκη Κεραμέως