Κήρυγμα τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου Θεοδώρου Ζήση

Ο Άγιος Νεκτάριος ο Θαυματουργός, Αρχιεπίσκοπος Πενταπόλεως, μέγας μοναστικός ηγέτης. Σύντομες επιστολές του Αγίου προς τις Μοναχές της Ιεράς Μονής Αγίας Τριάδος Αίγινας…

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Αναδημοσιεύουμε από το Ιστολόγιο Κατάνυξη.


Πρωτ. Θεόδωρος Ζήσης – Εορτή Αγίου Νεκταρίου [ΠΕΡΙΛΗΨΗ & mp3-2015]

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Το ηχητικό απόσπασμα που ακολουθεί, αποτελεί κήρυγμα του π. Θεόδωρου Ζήση στην εορτή του Αγίου Νεκταρίου του θαυματουργού, Αρχιεπισκόπου Πενταπόλεως, που πραγματοποιήθηκε στην Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου Ανύδρου και έχει ως θέμα του τον Άγιο Νεκτάριο σε σχέση με το Μοναχισμό.

Ο Άγιος Νεκτάριος, μας λέγει ο π. Θεόδωρος, θεωρείται μεγάλος μοναστικός ηγέτης, αφού σε μια εποχή, όπου ο Μοναχισμός βρισκόταν σε παρακμή στον ελλαδικό χώρο, τόλμησε να συστήσει νέα μοναστική αδελφότητα και να συντελέσει στην άνθιση του γυναικείου Μοναχισμού.

Ξεκίνησε τους ασκητικούς του αγώνες στη Νέα Μονή της Χίου, όπου έλαβε το αγγελικό σχήμα σε ηλικία 30 ετών.  Στη συνέχεια ενεγράφη στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Αν και υπήρξε δημοδιδάσκαλος, κληρικός, Μητροπολίτης Πενταπόλεως και Σχολάρχης της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής, οι εφέσεις του στο Μοναχισμό δε μειώθηκαν. Πάντα ζούσε ως μοναχός, ακόμη και μέσα στον κόσμο.

Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως Σχολάρχης της Ριζαρείου, σχεδίαζε την ίδρυση γυναικείας Μονής στην Αίγινα. Κατά τα έτη 1904-1908, ως σοφός και απλανής οδηγός του Μοναχισμού, συνέγραψε 136 επιστολές προς τις μοναχές της Μονής για να τις διδάξει και να τις συμβουλεύσει με μεγάλη διάκριση και αγάπη, για τον πνευματικό τους αγώνα και την καθημερινότητά τους.

Συνεχίζει ο σεβαστός πατήρ, τονίζοντας πόσο επιεικής και συγκαταβατικός στην τήρηση των προσωπικών πνευματικών υποχρεώσεων και κανόνων υπήρξε ο Άγιος Νεκτάριος. Δεν του άρεσαν οι υπερβολές και οι ακρότητες, ήταν όμως αυστηρός στην επιδίωξη του στόχου της πνευματικής τελειότητας. Είχε επιλέξει την Αίγινα, που θεωρούνταν έρημος για κείνη την εποχή, ως τόπο ίδρυσης του Μονής, ως ησυχαστικό και έρημο μέρος για την ωφέλεια των μοναχών.

Κατόπιν, ο π. Θεόδωρος αναφέρεται στην ιδιαίτερη σύνδεση που είχε ο Άγιος με τον Γέροντα Δανιήλ τον Κατουνακιώτη, με τον οποίο διατήρησε μία πολύχρονη φιλία και διηγείται αποσπάσματα της αλληλογραφίας τους, στα οποία είναι ολοφάνερη η ταπείνωση του Αγίου Νεκταρίου, αλλά και η υπακοή του Γέροντα φίλου του.

Ιδιαίτερη ήταν η αγάπη του Αγίου για το Άγιο Όρος. Σε μια επιστολή του προς τον Γέροντα Δανιήλ, δίνει οδηγίες για ένα κελί που επιθυμούσε να αποκτήσει εκεί, για να στέλνει άνδρες της συνοδείας του, αφού ο ίδιος ήταν αδύνατον να το επισκεφτεί, λόγω των πολλών φροντίδων του.

Στη συνέχεια ο π. Θεόδωρος διαβάζει ορισμένες σύντομες επιστολές του Αγίου Νεκταρίου προς τις Μοναχές της Ιεράς Μονής του, στις οποίες εντοπίζουμε κάποιες από τις αρετές του Αγίου, που ως καλός πνευματικός πατέρας, συμβουλεύει για θέματα πνευματικά, για θέματα της καθημερινότητας, στηρίζει οικονομικά και ηθικά τη Μονή, διατυπώνει τον πόθο του να ιδρύσει νέα Θεολογική Σχολή, από την οποία θα εξέρχονται κήρυκες του Θείου Λόγου κτλ.

Ολοκληρώνοντας το κήρυγμά του ο π. Θεόδωρος  μας λέγει, ότι ο Άγιος Νεκτάριος, με τα στοιχεία που τον διέκριναν, της Αγιότητας, της πατρικής στοργής και του πνευματικού κύρους και έχοντας βοηθό του τον Γέροντα Δανιήλ που ενίσχυσε την πατερική του γραμμή, αποτέλεσε πρωτεργάτης της αναδιοργάνωσης και άνθησης του Μοναχισμού.

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης, Εορτή Αγίου Νεκταρίου [mp3 – 2015].wmv

Κήρυγμα π. Θεοδώρου Ζήση -Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου Ανύδρου – Εκφων. (9/11/2015)

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra