Άρθρο της Ελένης Παπασταματάκη
αρθρογραφεί για katanixi.gr

«Αυτή η νέα πραγματικότητα καθιστά επιτακτική την ανάγκη για μια διεπιστημονική μελέτη των θρησκειών…» 

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Διοργάνωση διεθνούς συνεδρίου

Η Θεολογική Σχολή του ΑΠΘ σε συνεργασία με το Τμήμα Αρχαιολογίας και Αρχαίας Εγγύς Ανατολής του Εβραϊκού Πανεπιστημίου της Ιερουσαλήμ διοργάνωσε διεθνές συνέδριο στη Θεσσαλονίκη στις 2 και 3 Ιουνίου. Το συνέδριο έφερε τον τίτλο «Διαπολιτισμικές Επαφές ανάμεσα στην αρχαία Εγγύς Ανατολή και στη Μεσόγειο». Σκοπός του συνεδρίου ήταν να διερευνηθούν οι πολιτισμοί των περιοχών αυτών και οι μεταξύ τους επιδράσεις.

Αυτό αποτέλεσε πρωτιά για το Τμήμα Θεολογίας, καθώς δεν υπάρχει παρόμοια επιστημονική προσέγγιση «για κοινή μελέτη του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού και της αρχαίας Εγγύς Ανατολής» από κάποιο άλλο πανεπιστημιακό τμήμα, πράγμα για το οποίο καυχήθηκε ο κοσμήτορας της Θεολογικής Χρ. Σταμούλης. Εις μάτην προσπαθεί να μας πείσει για το αγαθόν του πράγματος ο κ. Σταμούλης!

Χαρακτηριστικά στοιχεία του ελληνοϊσραηλινού συνεδρίου

Και αν ο κοσμήτορας προσπαθεί να θολώσει τα νερά αναφέροντας ένα γενικό πλαίσιο πολιτισμού όπου θα αποτελέσει το αντικείμενο των ερευνών, ο Πρόεδρος του Τμήματος Ν. Μαγγιώρος σχολιάζει: «Η θρησκεία συνδέεται με τους πολιτικούς, κοινωνικούς και οικονομικούς θεσμούς και συμβάλλει στη διαμόρφωση της σύγχρονης πολυπολιτισμικής κοινωνίας μας, αλλά δυστυχώς συνδέεται και με κοινωνικές εντάσεις και πολύ συχνά με τη βία. Αυτή η νέα πραγματικότητα καθιστά επιτακτική την ανάγκη για μια διεπιστημονική μελέτη των θρησκειών. Δεν αρκεί να εστιάζουμε μόνο στη σύγχρονη κατάσταση, αλλά είναι απολύτως απαραίτητο να ασχοληθούμε, να βρούμε τις διαδρομές των θρησκευτικών μας παραδόσεων, πολιτισμών, ώστε να κατανοήσουμε τις εξελίξεις ανά τους αιώνες».

Ενώ ο αναπληρωτής γενικός γραμματέας του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου Ελλάδας, Γιομτώβ Άκης Ρόμπισα, μιλά για τη σημασία του συνεδρίου για την ισραηλιτική κοινότητα.

«Πέρα από την ίδια την αλληλεπίδραση, η συγκριτική μέθοδος στις ανθρωπιστικές επιστήμες είναι πάντα σημαντική…», τόνισε ο καθηγητής Ασυρριολογίας του Εβραϊκού Πανεπιστημίου της Ιερουσαλήμ.

Η μεταστροφή της Θεολογικής Σχολής σε οικουμενιστικό εκκολαπτήριο ιδεών

Χωρίς αμφιβολία η Θεολογική Σχολή του ΑΠΘ έχει μεταστραφεί και διαστραφεί σε άντρο του Οικουμενισμού, εκκολαπτήριο και δικινητήριο μεταπατερικών ιδεών, όπου είναι ανύπαρκτος ο Χριστός της Ορθοδοξίας και εκδιωγμένοι οι Άγιοι Πατέρες. Αντιθέτως, κυριαρχεί ο θρησκευτικός συγκρητισμός και κάθε πλάνη γίνεται αποδεκτή, αφού πρώτα έχει πάρει την πιστοποίηση της επιστημονικής εγκυρότητας.

Προσφέρονται μαθήματα Οικουμενισμού και θρησκειολογίας, Ημερίδες και Συνέδρια όπου τιμάται ο μασόνος πατριάρχης Αθηναγόρας, ο θεοσοφιστής Καζαντζάκης και όπου ο Οικουμενικός Πατριάρχης με τον Πάπα Φραγκίσκο παρουσιάζονται ως πρότυπα θρησκευτικών ηγετών. Όλα αυτά έχουν μετατρέψει τη Θεολογική Σχολή σε μία άκρως επικίνδυνη Σχολή, όπου ανθίζει η πλάνη και νομιμοποιείται η βλασφημία και η αίρεση από καθέδρας.

Η θλιβερή ίδρυση του Τμήματος Ισλαμικών Σπουδών στη Θεολογική Σχολή ΑΠΘ

Σταθμό σε αυτήν την πνευματική κατρακύλα της Θεολογικής Σχολής αποτέλεσε φυσικά η ίδρυση του Τμήματος Μουσουλμανικών Σπουδών, η οποία έφερε τον κίνδυνο της παρουσίας και ανάπτυξης φανατικών μουσουλμάνων στην πατρίδα μας. Παράλληλα, οδήγησε σε μια ακόμα μεγαλύτερη αλλοίωση του Ορθόδοξου φρονήματος της Θεολογικής Σχολής και της μετατροπής της από Πατερική Θεολογική σε ισλαμίζουσα, σύμφωνα με τον λόγο του Ομότιμου καθηγητή της Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ, πρωτοπρεσβυτέρου Θεοδώρου Ζήση, ο οποίος μάλιστα χαρακτηρίζει αυτήν την κίνηση ως αποκορύφωση του Οικουμενισμού. 

Σε σχετική ομιλία του στο διαδίκτυο μας λέει ο σεβαστός καθηγητής, πατέρας Θεόδωρος Ζήσης, τα ακόλουθα σημαντικά «Στόχος είναι στη Θεολογική Σχολή να δημιουργηθεί ένα κέντρο Ισλαμικής θεολογίας, όπου δε θα έρχονται μόνο οι μουσουλμάνοι της Δυτικής Θράκης για σπουδές. Θα έρχονται μουσουλμάνοι από όλες τις ισλαμικές χώρες με αποτέλεσμα η Θεολογική Σχολή να έχει πλήθος μουσουλμάνων φοιτητών. Οι Έλληνες σπουδαστές θα αποτελούν μειονότητα σε σχέση με τους μουσουλμάνους φοιτητές στα πρότυπα πανεπιστημίων του εξωτερικού. Σύμφωνα με τη θεολογική επιχειρηματολογία οι Καθηγητές της Θεολογικής επιστημονικά θα εκπαιδεύουν τους μουσουλμάνους δασκάλους του Κορανίου να διδάσκουν καλύτερα το Κοράνι. Το Κοράνι το οποίο είναι χειρότερο του Αρειανισμού και δε δέχεται τη θεότητα του Χριστού, πως θα το διδάσκουμε εμείς οι Ορθόδοξοι στους μουσουλμάνους; Να καταφέρονται εκείνοι εναντίον της θεότητας του Χριστού; Το Ευαγγέλιο, δίπλα στο Κοράνιο; Πως δικαιολογείται σε μία Ορθόδοξη Θεολογική Σχολή να ιδρυθεί τμήμα Ισλαμικών Σπουδών; Η πλειονότητα των καθηγητών της Θεολογικής, 22-23 Καθηγητές, αντορθοδόξως, αντικανονικώς, αντιπαραδοσιακώς, αντεθνικώς υπερψήφισαν για την ίδρυση του τμήματος Ισλαμικών Σπουδών. Ανοίγουμε το συγκεκριμένο τμήμα χωρίς να απαιτήσουμε το άνοιγμα της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης. Είναι ντροπή για την ιστορία της Θεολογικής Σχολής αυτή η απόφαση…»

Αυτά ελέχθησαν προτού γίνει το Τμήμα Μουσουλμανικών Σπουδών. Τότε υπήρξαν αντιδράσεις από φοιτητές και πραγματοποιήθηκε Ημερίδα στην οποία συμμετείχε ο αγωνιστής ιερέας π. Θεόδωρος. Το Τμήμα παρόλη την αντίσταση δημιουργήθηκε και τώρα έπεται η συνέχεια… 

Η προώθηση των μονοθεϊστικών θρησκειών ως στόχος της Παγκοσμιοποίησης

Το μοντέλο της πανθρησκείας προσβλέπει στον διάλογο και στην συμπόρευση των τριών μονοθεϊστικών θρησκειών. Αυτό προωθείται από τα παγκόσμια κέντρα και ήδη από το Νοέμβριο, ο Βαρθολομαίος ανακοίνωσε την έναρξη διαλόγου με Εβραίους και Μουσουλμάνους.

Οι θέσεις των Εβραίων 

Δεν θα επεκταθούμε, αλλά αξίζει να παραθέσουμε κάποιες από τις θέσεις των Εβραίων, (καθώς ήδη ο Πάπας έχει προχωρήσει στο διάλογο με τη «θεολογία της συμφιλίωσης»). Τα ιδεολογικά θεμέλια του ιουδαιοκαθολικού διαλόγου τα έθεσε ο Εβραίος ιστορικός και συγγραφέας Jules Isaac (1877-1963). Στα βιβλία του η σχέση του Χριστιανισμού με τον Ιουδαϊσμό θεωρείται ως «δόγμα περιφρόνησης». Οι Απόστολοι, οι Ευαγγελιστές, οι Άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας χαρακτηρίζονται από αυτόν ως συνεπείς αντισημίτες, που μισούσαν τον ιουδαϊκό λαό. Αυτό το «δόγμα της περιφρόνησης» θα πρέπει να αντικατασταθεί από το «δόγμα της κάθαρσης» εντός του οποίου οι χριστιανοί θα πρέπει να κάνουν τα εξής

1. Να εξαιρέσουν από τα λειτουργικά τους κείμενα ειδικά αυτά που διαβάζονται τη Μεγάλη Παρασκευή, οποιαδήποτε αναφορά στα εγκλήματα των Εβραίων.

2. Να δηλώσουν ότι οι Εβραίοι δεν είναι υπεύθυνοι για το θάνατο του Χριστού, παρά μόνο μαζί με την υπόλοιπη ανθρωπότητα.

3. Να εξαιρέσουν από τα ευαγγελικά κείμενα αναφορές των Ιουδαίων εναντίον του Χριστού.

4. Να αναγνωρίσουν ότι η Εκκλησία έχει υποκινήσει την εχθρότητα και το μίσος προς τους Εβραίους για δύο χιλιετίες… Αφού η χριστιανική διδασκαλία «καθαριστεί» πρέπει να μετατραπεί σε «διδασκαλία σεβασμού», δηλαδή να αναγνωρίσει τον Ιουδαϊσμό ως τον μεγαλύτερο αδερφό των χριστιανών και να μην προσπαθήσει να πείσει τους Εβραίους για την ανάγκη να πιστέψουν στον Χριστό ως τον Υιό του Θεού. «Είστε τα μεγαλύτερα αδέρφια μας», είπε ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β΄ στους ραβίνους όταν επισκέφτηκε τη ρωμαϊκή συναγωγή το 1986…

Ο πατριάρχης Βαρθολομαίος προωθεί αυτό το μοντέλο της ένωσης

Ενώ ο Βαρθολομαίος κατά την επίσκεψη του στην Εβραϊκή συναγωγή στη Νέα Υόρκη το 2009 έλεγε « Εἶναι μεγάλη χαρά γιά ἐμᾶς νά ἔχουμε τήν δυνατότητα νά ἐπισκεφτοῦμε αὐτήν τήν εὐλογημένη συναγωγή… Δέν ὑπάρχει ἀμφιβολία στό μυαλό μας πώς ἕνας διαθρησκευτικός διάλογος εἶναι εὐθύνη καί ὑποχρέωση ὅλων τῶν θρησκευτικῶν ἡγετῶν τῆς ἐποχῆς μας… Τό χρωστᾶμε, σάν Ἑβραῖοι καί Χριστιανοί, στήν κοινή κληρονομιά μας, νά μιμηθοῦμε τόν προπάτορά μας Ἀβραάμ, πού δέχτηκε τήν ἀπρόσμενη ἐπίσκεψη τῶν τριῶν ξένων κάτω ἀπό τή σκιά τῶν βελανιδιῶν Μαμβρῆ, ὅπως περιγράφεται στή Γένεση…» .

Στο σχόλιό της η Σύναξις Ορθοδόξων Κληρικών και Μοναχών γράφει πως απέκρυψε επιμελώς ο Πατριάρχης την αναφορά του Χριστιανισμού ως Αποκαλύψεως, ενώ γέμισε φιλοφρονήσεις τους Εβραίους, παραβλέποντας όσα η πρώτη Εκκλησία και αργότερα οι Πατέρες διαπίστωσαν για τον φθοροποιό ρόλο του μεταγενέστερου ταλμουδικού Ιουδαϊσμού κατά της Εκκλησίας και ό,τι άνευ της πίστεως στον Ιησού Χριστόν, ο Ιουδαϊσμός είναι στερημένος σωτηρίας…

Τι λέει η Ορθόδοξη Εκκλησία μας 

Στις Πράξεις των Αποστόλων διαβάζουμε για τον σφοδρό έλεγχο του Πρωτομάρτυρος Αγίου Στεφάνου προς τους Εβραίους «Σκληροτράχηλοι καί ἀπερίτμητοι ταῖς καρδίαις καί τοῖς ὠσίν! Υμεῖς ἀεί τῷ Πνεύματι τῷ Αγίῳ ἀντιπίπτετε. Ως οἱ πατέρες ὑμῶν καί ὑμεῖς. Τίνα τῶν προφητῶν οὐκ ἐδίωξαν οἱ πατέρες ὑμῶν; Καί ἀπέκτειναν τούς προκαταγγείλαντας περί τῆς ελεύσεως τοῦ Δικαίου, οὗ νῦν ὑμεῖς προδόται καί φονεῖς γεγένησθε» (Πρ. 7, 51-52)

Γράφει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος σε έναν από τους οκτώ λόγους του προς Ιουδαίους «β′. Μηδέ θαυμάσητε, εἰ ἀθλίους ἐκάλεσα τούς ̓Ιουδαίους.῎Οντως γάρ ἄθλιοι καί ταλαίπωροι, τοσαῦτα ἀπό τῶν οὐρανῶν ἀγαθά εἰς τάς χεῖρας αὐτῶν ἐλθόντα ἀπωσάμενοι καί ῥίψαντες μετά πολλῆς τῆς σπουδῆς. Ανέτειλεν ἐκείνοις πρώϊμος ὁ τῆς δικαιοσύνης ἥλιος· κἀκεῖνοι μέν ἀπώσαντο τήν ἀκτῖνα, καί ἐν σκότῳ κάθηνται· ἡμεῖς δέ οἱ σκότῳ συντραφέντες, πρός ἑαυτούς ἐπεσπασάμεθα τό φῶς, καί τοῦ ζόφου τῆς πλάνης ἀπηλλάγημεν».

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος ελέγχει τον Εβραϊσμό και την πολεμική τους εναντίον του χριστιανισμού. Αυτό το αντιχριστιανικό πνεύμα των Εβραίων φτάνει μέχρι σήμερα, αλλά οι μεταπατερικοί καθηγητές της Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ δεν το βλέπουν γιατί αλληθωρίζουν…

Η διάβρωση των Θεολογικών Σχολών

Τυχαία δεν φτάσαμε ως εδώ. Χρόνια εργάζονται οι εχθροί του Χριστού μας να καταπνίξουν καθετί Ορθόδοξο. Στο βιβλίο του π. Θεοδώρου Ζήση, με τίτλο «Κινδυνεύει τώρα σοβαρά η Ορθοδοξία» γράφονται τα ακόλουθα παρουσιάζοντας τους τρεις παράγοντες που οργανωμένα πλήττουν σοβαρά την Ορθοδοξία μας,  «… Ο άλλος παράγοντας είναι η οικουμενιστική διάβρωση των θεολογικών σχολών οι οποίες τροφοδοτούν και τον κλήρο αλλά και την εκπαίδευση με θεολόγους οικουμενιστικής νοοτροπίας και σπουδής. Ό, τι μαθαίνουν στις Θεολογικές Σχολές από τους κατά συντριπτική πλειοψηφία οικουμενιστές καθηγητές, αυτό διδάσκουν στις ενορίες και στα σχολεία οι νέοι θεολόγοι… διαρκώς λιγοστεύουν οι παλαιοί παραδοσιακοί καθηγηταί, λόγω συνταξιοδοτήσεως και αποβιώσεως και πληθαίνουν οι οικουμενιστικών προδιαγραφών νέοι καθηγηταί, οι οποίοι σπουδάσαντες οι πλείστοι σε ετερόδοξες θεολογικές σχολές της Δύσεως έχουν επηρεασθεί από την περιρέουσα οικουμενιστική νοοτροπία των έξω, αλλά και πολλών εδώ εκ των παλαιοτέρων, οι οποίοι με ζήλο ανέπτυξαν φυτώρια νέων οικουμενιστών, ενώ οι παραδοσιακοί, δυσφημούμενοι και συκοφαντούμενοι, απομονώνονται κατά κόσμον και περιθωριοποιούνται».

Αξιοσημείωτη είναι η μελέτη και έρευνα του οσιολογιώτατου Μοναχού π. Σεραφείμ Ζήση, όπου αποδεικνύει την εισχώρηση της Μασονίας μέσα στις θεολογικές σχολές όπως και μέσα στην Εκκλησία. Γράφει χαρακτηριστικά «…Πρόσφατη ἔρευνα ἐνδεικνύει ὅτι κάποια πολύ σημαντικά πρόσωπα στίς ἑλληνόφωνες Ἐκκλησίες, δηλ. στά Πατριαρχεῖα τῆς Ἐγγύς Ἀνατολῆς καί τήν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, ἐξ ἴσου Ἱεράρχες καί θεολόγοι, ὑπῆρξαν στήν πραγματικότητα κεκαλυμμένοι Ἐλευθεροτέκτονες»…

Μπορεί να είναι λοιπόν αθώα αυτή η Ελληνοϊσραηλινή συνάντηση της θεολογικής σχολής; Ρητορικό το ερώτημα…

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra


Δείτε σχετικά:
Οι πρώτοι πτυχιούχοι του ΑΠΘ, με το συγκρητιστικό τίτλο πτυχίου: «Τμήμα Θεολογίας – Μουσουλμανικών…