του Δήμου Σερκελίδη
γραμματέα του συλλόγου Άγιος Ιωσὴφ ο Ησυχαστής

Παρά τα όσα υποστηρίζει ο Οικουμενικός Πατριάρχης, το Ουκρανικό Αυτοκέφαλο είναι μία από τις αιτίες του πολέμου, γιατί διαίρεσε άπαξ δια παντός τον Ουκρανικό λαό…

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Όπως είναι γνωστό μεταξύ ανατολικών και δυτικών Ουκρανών υπάρχει διαφορετική εθνολογική καταγωγή. Οι κάτοικοι της δυτικής Ουκρανίας είναι πολωνικής καταγωγής και ουκρανικής συνείδησης, κυρίως καθολικοί και ουνίτες.

Οι κάτοικοι της ανατολικής Ουκρανίας είναι ρωσικής καταγωγής και συνείδησης, ορθόδοξοι στο θρήσκευμα και υπό τη Μητρόπολη Κιέβου, η οποία ανήκει στο Πατριαρχείο της Μόσχας. Στις κεντρικές περιοχές της χώρας, όπου οι δύο εθνοτικές ομάδες ζούσαν αναμεμιγμένες και ενωμένες υπό το κοινό σοβιετικό παρελθόν, είχαν επιρροή και μικρότερες ορθόδοξες θρησκευτικές ομάδες αποκομμένες από το Πατριαρχείο Μόσχας.   

Ωστόσο, παρά τη διάσπαση του χριστιανισμού στη χώρα σε πέντε ομάδες, τρεις ορθόδοξες (Μητρόπολη Κιέβου υπό τον Ονούφριο, Πατριαρχείο Κιέβου υπό τον Φιλάρετο, και Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ουκρανίας υπό τον Μακάριο), και δύο παπικές (ρωμαιοκαθολικοί, ουνίτες), μετά την ανεξαρτησία της Ουκρανίας επικράτησε για δύο δεκαετίες θρησκευτική και κοινωνική ειρήνη. 

Όταν άρχισε ο εμφύλιος, μετά τα γεγονότα της πλατείας Μαϊντάν που τα προκάλεσαν δυτικές μυστικές υπηρεσίες, οι περισσότεροι Ουκρανοί παρέμειναν σε κατάσταση αμφιβολίας και ουδετερότητας ως προς το εθνικό πρόβλημα και τις σχέσεις προς την Ρωσία. Την ένταση με τους αυτονομιστές του Ντονιέσκ και του Ντονμάς ήθελαν μόνο οι εθνικιστές αντιρώσοι ενώ το μόνο που ενδιέφερε εκείνη την εποχή τον ουκρανικό λαό ήταν η διακοπή της ενταξιακής πορείας της χώρας τους στην ΕΕ και το χαμένο όνειρο του ευρωπαϊκού διαβατηρίου.

Το Αυτοκέφαλο που χορηγήθηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο στις περιθωριακές ορθόδοξες θρησκευτικές ομάδες της χώρας στις αρχές του 2018, μεσούντος του εμφυλίου στην Ανατολική Ουκρανία, ήταν έργο του Ουνίτη πρωθυπουργού Ποροσένκο και της Αμερικανικής επιρροής στο Φανάρι. Η αναγνώριση όλων αυτών των περιθωριακών θρησκευτικών ομάδων ως εθνική ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία συσπείρωσε τους αντιρώσους εθνικιστές ουκρανούς σε έναν κοινό θρησκευτικό σκοπό, την εδραίωση της νέας Αυτοκέφαλης Εκκλησίας. Αυτό εξυπηρετούσε τις εθνικές τους βλέψεις και απέκοψε τους ρωσόφιλους από το εθνικό σώμα της Ουκρανίας, προκαλώντας ένα αγεφύρωτο χάσμα μέσα στο λαό, ώστε ακόμα και θρησκευτικώς αδιάφοροι να αναγκάζονται να πάρουν θέση. 

Και να πώς λειτουργούν τα θρησκευτικά θέματα που άπτονται  της καθημερινότητας των πολλών ανθρώπων. Ακόμα και οι θρησκευτικώς ή εθνικώς αδιάφοροι Ουκρανοί έπρεπε πια να επιλέξουν για το γάμο, τη βάφτιση, την κηδεία τους ανάμεσα στην ¨εθνική¨ τους  εκκλησία ή την παραδοσιακή, και με αυτό τον τρόπο να επιλέξουν αν είναι Ουκρανοί ή Ρώσοι. Η προσπάθεια της νέας Εκκλησίας να υφαρπάξει ναούς από τη Μητρόπολη Κιέβου και οι βιαιότητες εναντίον των πιστών της κανονικής Εκκλησίας στην Ουκρανία εμβάθυναν το διχασμό στην Ουκρανική κοινωνία. 

Σε ένα τέτοιο πλαίσιο θρησκευτικής μισαλλοδοξίας κριτήριο θρησκευτικότητας δεν ήταν πια τα δόγματα και ο ορθόδοξος βίος αλλά η εξυπηρέτηση αλλότριων σκοπών υπό εκκλησιαστικό μανδύα. Αυτά τα είδαμε να συμβαίνουν και στη δική μας κοινωνία στις δεκαετίες μετά τον ελληνικό εμφύλιο, κατά τον οποίο ακόμη και άνθρωποι που δεν είχαν καμία απολύτως σχέση με την Ορθοδοξία παρουσιάζονταν ως υπερασπιστές της θρησκείας και της ηθικής, μόνο και μόνο εξαιτίας των αντικομμουνιστικών φρονημάτων και αγώνων.

Αυτός ήταν ο ρόλος του Αυτοκέφαλου στον πόλεμο. Ήταν η χαριστική βολή στην ενότητα της Ουκρανίας, χώρισε άπαξ  διά παντός το λαό της χώρας και έδωσε στους αντιρώσους Ουκρανούς την απαιτούμενη ενότητα και αυτοπεποίθηση, ώστε να τα βάλουν με τη Ρωσία. 

(επιμελημένο απόσπασμα από ομιλία του Δήμου Σερκελίδη στην Αίθουσα Ορθοδοξία του ΟΧΣ Άγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής με θέμα “Αναίρεση της πρόσφατης συνέντευξης του Οικ. Πατριάρχη Βαρθολομαίου”)

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra