Της Ολυμπίας
αποκλειστικά για την katanixi.gr

Εἰς τό Μυστήριον ὅμως, τῆς Θείας Μεταλήψεως κρύπτεται οὐ μόνον ἡ Θεότης, ἀλλά καί ἡ ἀνθρωπότης ὥστε εἶναι Μυστήριον τῶν Μυστηρίων, τό κατά πάντα τρόπον ἀπόκρυφον, τό ὑπερβαῖνον πάντας τούς ὅρους τῆς φυσικῆς γνώσεως. (Ἅγιος Νεκτάριος, Πενταπόλεως)

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr


Δ΄ Μέρος

ἐν Κων/πόλει Ἱερά Σύνοδος ἡ ἐπί Διονυσίου Πατριάρχου Κων/πόλεως συγκροτηθεῖσα τό ἔτος 1672 ἐν τῇ ὁμολογίᾳ τῆς Πίστεως τῆς Ὀρθοδόξου Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας λέγει ταῦτα: (7) «Περί τοῦ φρικτοῦ Μυστηρίου τῆς Εὐχαριστίας πιστεύομεν καί ὁμολογοῦμεν ἀδιστάκτως, ὅτι τό ζῶν Σῶμα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ πάρεστιν ἀοράτως πραγματική παρουσία ἐν τῷ Μυστηρίῳ. Ἐν γάρ τῷ εἰπεῖν τόν λειτουργοῦντα Ἱερέα μετά τά Κυριακολόγια, «ποίησον τόν μέν ἄρτον τοῦτον τίμιον Σῶμα τοῦ Χριστοῦ σου, τό δέ ἐν τῷ ποτηρίῳ τούτῳ τίμιον Αἷμα τοῦ Χριστοῦ σου, μεταβαλῶν τῷ πνεύματί σου τῷ Ἁγίῳ», τότε τῇ ἐνεργείᾳ τοῦ Παναγίου Πνεύματος ὑπερφυῶς καί ἀῤῥήτως ὁ μέν ἄρτος μεταποιεῖται εἰς αὐτό ἐκεῖνο τό ἴδιον Σῶμα τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ πραγματικῶς καί ἀληθῶς καί κυρίως, ὁ δέ οἶνος εἰς τό ζωηρόν Αἷμα Αὐτοῦ.

Καί αὐτόν ὅλον τόν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν πιστεύομεν εἶναι τόν προσφέροντα καί προσφερόμενον καί προσδεχόμενον καί διαδιδόμενον ἁπαξάπασι, καί ὁλόκληρον ἀπαθῶς ἐσθιόμενον. Οἱ μέντοι ἀξίως μεταλαμβάνοντες αὐτοῦ ζωοποιοῦνται, ἑνούμενοι αὐτῷ τῷ Χριστῷ οἱ δέ ἀναξίως, κατακρίνονται καί εἰς ὄλεθρον ῥίπτουσιν ἑαυτούς. Ὅπερ Θείον Μυστήριον καί Λατρεία ἐστί καί λέγεται. Καί θεοπρεπῶς ἐν αὐτῇ λατρεύεται τό τεθεωμένον Σῶμα τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ καί θυσία προσφέρεται ὑπέρ πάντων τῶν ὀρθοδόξων χριστιανῶν, ζώντων καί κεκοιμημένων»…”.

Τήν πίστιν τῆς Ἐκκλησίας ἐν τῇ Θείᾳ Εὐχαριστίᾳ ἐκύρωσεν ἡ πρώτη, ἡ τρίτη καί ἡ ἑβδόμη Οἰκουμενική Σύνοδος. Τονίζουσι δέ ὅτι ὁ ἐν τῇ Θείᾳ Εὐχαριστίᾳ ἄρτος καί οἶνος μεταβάλλεται εἰς Σῶμα καί Αἷμα Χριστοῦ. Ἐν ἁπάσαις ταῖς ἀρχαίαις λειτουργίαις καί ἐν αὐταῖς ταῖς τῶν ἀποσχισθεισῶν Ἐκκλησιῶν ὑπάρχουσιν εὐχαί πρός μεταβολήν τοῦ ἄρτου καί τοῦ οἴνου εἰς Σῶμα καί Αἷμα Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἀλλά πλήν ὅλων τούτων ἡ μυστική πληροφορία τῶν ἐπαξίως κοινωνούντων, αὐτή μόνη μαρτυρεῖ τό ἀληθές φρόνημα τῆς Ἐκκλησίας. Μέγεθος καί ἀξία τοῦ Ἁγίου Μυστηρίου τῆς Θείας Εὐχαριστίας.

Τό παραδοθέν παρά τοῦ Κυρίου Μυστήριον τῆς Θείας Εὐχαριστίας εἶναι τό ἀνώτερον ὅλων τῶν Μυστηρίων εἶναι τό θαυμασιώτερον τῶν θαυμάτων, ὅσα ἡ δύναμις τοῦ Θεοῦ ἐξετέλεσεν, εἶναι τό ὑψηλότερον ἐξ ὅσων ἡ σοφία τοῦ Θεοῦ ἐπενόησεν· εἶναι δέ καί τό τιμιώτερον ὅλων τῶν χαρισμάτων, ὅσα ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ἐχαρίσατο τοῖς ἀνθρώποις, διότι τοῦτο ὑπερέχει ὅλων τῶν ἄλλων κατά τήν ἀριθμητικήν ὑπερβασίαν τῶν ὅρων τῆς φύσεως, διότι πάντα μέν τά θαύματα προέρχονται ἐξ ὑπερβασίας νόμων τινῶν τῆς φύσεως. Τό Ἅγιον Μυστήριον ὅμως τῆς Θείας Μεταλήψεως ὑπερέβη πάντας, λέγεται, διό καί δικαίως τό θαῦμα τῶν θαυμάτων καί τό Μυστήριον τῶν Μυστηρίων δύναται νά κληθῇ καί νά θεωρηθῇ.

Ὁ Ἀριστοτέλης ὁρίζων τούς τρόπους τῆς ὑπάρξεως τῶν φυσικῶν πραγμάτων ἀνάγει αὐτούς εἰς δέκα, οὓς ὀνομάζει κατηγορίας, εἰσί δέ αἱ ἑξῆς: οὐσία, ποσόν, ποιόν, πρός τι, πού, πότε, κεῖσθαι, ἔχειν, ποιεῖν, (εἴτε ἐνεργεῖν) καί πάσχειν.

Τό Μυστήριον τῆς Θείας Εὐχαριστίας ὑπερβαίνει πάντας τούς εἰρημένους τύπους διό καί δικαίως θαῦμα θαυμάτων δύναται νά κληθῇ. Καί ἰδού ἡ ἀπόδειξις:

1.Θαῦμα κατά τήν οὐσίαν διότι τά ἅγια δῶρα, ἐνώ πρό τῆς εὐλογίας εἰσίν οὐσία ἄρτου καί οἴνου, μετά τήν εὐλογίαν καί τόν ἁγιασμόν εἶναι οὐσία τοῦ Σώματος καί Αἵματος τοῦ Χριστοῦ.

2. Θαῦμα κατά ποσόν διότι ὅλον τό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ εἰς ὅλον τόν ἅγιον ἄρτον καί ἐπίσης ὁλόκληρον εἰς πᾶσαν μερίδα.

3. Θαῦμα κατά ποιόν διότι αἰσθανόμεθα μέν τήν ποιότητα τοῦ ἄρτου καί τοῦ οἴνου, ἀλλά τρώγομεν καί πίνομεν Σῶμα καί Αἷμα Χριστοῦ.

4. Θαῦμα κατά πρός τι δηλαδή κατά τήν σχέσιν, διότι εἰς τήν Θείαν Εὐχαριστίαν εἶναι μέν αὐτός ὁ Υἱός, ὃν ἐγέννησεν ἐν χρόνῳ ἡ Παρθένος Μαρία, πλήν ἐνταῦθα δέν γεννᾶται κυρίως ἐκ πατρός ἤ μητρός, ἀλλά τελεσιουργεῖται μυστηριωδῶς, ὥστε ἐν τῷ τρόπῳ τῆς μετουσιώσεως, ἤτοι τῆς μεταβολῆς τοῦ ἄρτου καί οἴνου εἰς Σῶμα αὐτοῦ, δέν ἀναφέρεται οὔτε εἰς πατέρα οὔτε εἰς μητέρα.

5. Θαῦμα κατά τό πού διότι ὁ αὐτός Ἰησοῦς Χριστός εἶναι καί εἰς τόν Οὐρανόν καί εἰς τήν Γῆν, καί ὁ αὐτός εἰς τό Ἱερόν ἡμῶν θυσιαστήριον.

6. Θαῦμα κατά τό πότε διότι ὡς Σῶμα Χριστοῦ εἶναι ἄφθαρτον καί ἀθάνατον ὡς Αἷμα Χριστοῦ εἶναι πηγή ζωῆς αἰωνίου ἀλλά διαμένουσι τά Θεῖα ἰδιώματα ἐν τῇ Θείᾳ Εὐχαριστίᾳ ἐνόσω διαμένουσι τά εἴδη τοῦ ἄρτου καί τοῦ οἴνου.

7.Θαῦμα κατά τό κεῖσθαι διότι εἰς τήν Θείαν Λειτουργίαν θεωρεῖται ὁ Ἰησοῦς κείμενος ἐν τῇ φάτνῃ, ὡς γεννηθείς, ὡς ἐπί τοῦ Σταυροῦ, ὡς πάσχων, ὡς ἀναστάς καί ἀνερχόμενος εἰς οὐρανούς, ὡς ἀναληφθείς καί καθήμενος ἐν δεξιᾷ τοῦ Πατρός, ὡς Υἱός καί Θεός.

8. Θαῦμα κατά τό ἔχειν διότι τό Σῶμα καί Αἷμα τοῦ Κυρίου ἔχει ἐξωτερικήν περιβολήν τά εἴδη τοῦ ἄρτου καί τοῦ οἴνου.

9. Θαῦμα κατά τό ποιεῖν (εἴτε ἐνεργεῖν), διότι ἡ Μετάληψις τῶν ἀχράντων Μυστηρίων ἐγγίζει μέν τήν αἴσθησιν, ἀλλ᾿ ἁγιάζει τό πνεῦμα.

10. Θαῦμα τέλος κατά τό πάσχειν, διότι ὁ Θεῖος ἄρτος μελίζεται μέν, ἀλλ᾿ ὡς Σῶμα Χριστοῦ δέν διαιρεῖται, τρώγεται μέν, ἀλλ᾿ ὡς Σῶμα Χριστοῦ δέν δαπανᾶται.

Ὅθεν ἡ Θεία Εὐχαριστία, ἐπειδή ὑπερβαίνει πάντας τούς ὅρους ἤ τάς κατηγορίας, ὑφ᾿ ἃς ἐκδηλοῦνται οἱ νόμοι τῆς φύσεως, εἶναι τό μεγαλύτερο θαύμα ὅλων τῶν θαυμάτων, ἐπίσης εἶναι καί τό ὑψηλότερον, ἐπειδή ὑπερβαίνει πᾶσαν κατάληψιν. Τό μέγεθος τοῦ θαύματος τούτου θέλει γίνει καταληπτόν, ἐάν λάβωμεν ὑπ᾿ ὄψιν ἕτερον θαῦμα. Ἡ ἐκ Παρθένου γέννησις τοῦ Σωτῆρος εἶναι μέν θαῦμα, διότι δέν ἐννοοῦμεν, τίνι τρόπῳ γεννᾶται ἐν χρόνῳ καί ἐκ γυναικός ὁ ἀΐδιος Θεός, νοοῦμεν ὅμως, ὅτι γεννᾶται, διότι βλέπομεν αὐτόν τέλειον ἄνθρωπον, ὑπερβαίνει μέν πολλούς ὅρους, ἤ πολλάς κατηγορίας, ἀλλά μένουσι καί τινες, ὑφ᾿ ἃς ἀντιλαμβανόμεθα αὐτοῦ.

Εἰς τό Μυστήριον ὅμως, τῆς Θείας Μεταλήψεως κρύπτεται οὐ μόνον ἡ Θεότης, ἀλλά καί ἡ ἀνθρωπότης ὥστε εἶναι Μυστήριον τῶν Μυστηρίων, τό κατά πάντα τρόπον ἀπόκρυφον, τό ὑπερβαῖνον πάντας τούς ὅρους τῆς φυσικῆς γνώσεως· διά τοῦ Μυστηρίου τούτου ὁ Θεός ἔδειξεν εἰς ἡμᾶς, ὡς δυνατός, τό μέγιστον κράτος τῆς Θείας αὐτοῦ παντοδυναμίας, ὡς σοφός δέ, τό μέγιστον ὕψος τῆς Θείας ἀγαθότητος.

Τοῦτο τό Μυστήριον τῆς Θείας Εὐχαριστίας. Ὑποδείξαντες δέ τό μέγεθος καί τήν ἀξίαν αὐτοῦ, ἤδη μεταβαίνομεν εἰς τήν ὑπόδειξιν τοῦ τρόπου καθ᾿ ὃν πρέπον εἷναι νά προσερχώμεθα εἰς τήν Μετάληψιν Αὐτοῦ.

Τόν τρόπον, καθ᾿ ὃν ἀνάγκη νά προσερχώμεθα εἰς τήν Θείαν Εὐχαριστίαν, διδάσκει ἡμᾶς ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, λέγων: «Δοκιμαζέτω δέ ἄνθρωπος ἑαυτόν, καί οὕτως ἐκ τοῦ ἄρτου ἐσθιέτω, καί ἐκ τοῦ ποτηρίου πινέτω, ὁ γάρ ἐσθίων καί πίνων ἀναξίως, κρῖμα ἑαυτῷ ἐσθίει καί πίνει μή διακρίνων τό Σῶμα τοῦ Κυρίου» (Α´ Κορ. 11, 28-29). Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος ἑρμηνεύων τοῦτο τό ῥητόν λέγει τά ἑξῆς: «Ἐνδόν ἐν τῷ συνειδότι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ τοῦ τά πάντα ὁρῶντος ποιοῦ τήν κρίσιν καί τῶν ἡμαρτημένων τήν ἐξέτασιν, καί πάντα τοῦ βίου ἀναλογιζόμενος ὑπό τοῦ νοῦ τό κριτήριον ἄγε τά ἁμαρτήματα, διώρθου τά πλημμελήματα, καί οὕτω μετά καθαροῦ συνειδότος τῆς Ἱερᾶς ἅπτου Τραπέζης καί τῆς ἁγίας μέτεχε Θυσίας. Σύ σεαυτοῦ γενοῦ κριτής καί τῶν βεβιωμένων ἀκριβής δικαστής, ἐρευνᾷ τό συνειδός καί τότε δέχου τό δῶρον…”.

Ωδή η´. Τόν ἐν καμίνῳ τοῦ πυρός.

Τῶν οὐρανίων καί φρικτῶν καί ἁγίων σου, Χριστέ, νῦν Μυστηρίων, καί τοῦ Θείου σου Δείπνου καί μυστικοῦ κοινωνόν γενέσθαι κἀμέ καταξίωσον, τόν ἀπεγνωσμένον, ὁ Θεός ὁ Σωτήρ μου.

Ὑπό τήν σήν καταφυγών εὐσπλαγχνίαν, Ἀγαθέ, κράζω σοι φόβῳ· Ἐν ἐμοί μεῖνον, Σῶτερ, κἀγώ, ὡς ἔφης ἐν σοί· ἰδού γάρ, θαῤῥῶν τῷ ἐλέει σου, τρώγω σου τό Σῶμα καί πίνω σου τό Αἷμα.

Θεοτοκίον.

Φρίττω δεχόμενος τό πῦρ, μή φλεχθῶ ὡσεί κηρός καί ὡσεί χόρτος. Ὤ φρικτοῦ Μυστηρίου! Ὤ εὐσπλαγχνίας Θεοῦ! Πῶς Θείου Σώματος καί Αἵματος ὁ πηλός μετέχω καί ἀφθαρτοποιοῦμαι;

Ἀμήν, γένοιτο!

Συνεχίζεται…

«Δόξα τῷ Θεῷ πάντων ἔνεκεν»!!!

  • 7. «Μελέται περί τῶν Θείων Μυστηρίων» Ἅγιος Νεκτάριος
    Περί τοῦ Μυστηρίου τῆς Θείας Εὐχαριστίας. (Ἀπόσπασμα ἀπό τό βιβλίο τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου «Μελέται περί τῶν Θείων Μυστηρίων» ἐκδοθέν τό πρῶτον τό 1915). http://users.uoa.gr/

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra


Δείτε σχετικά:
– «Το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας» Α΄ Μέρος
– «Το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας» Β΄ Μέρος
«Το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας» Γ΄ Μέρος