Της Ολυμπίας
αποκλειστικά για την katanixi.gr

«Καί πράγματι, ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, τούς ἔκανε ὅλους νά τρέχουν στίς Ἱερές Ἀκολουθίες»...

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Η΄ Μέρος

Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγειορίτης, στήν βιογραφία τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ Αἰτωλοῦ ἀναφέρει ὅτι: «Ὅπου κι’ ἄν πήγαινε ὁ τ ρ ι σ μ α κ ά ρ ι σ τ ο ς, γινόταν μεγάλη σύναξη τῶν Χριστιανῶν, καί ἄκουγαν μέ κατάνυξη καί εὐλάβεια, τή χάρη καί τή γλυκύτητα τῶν λόγων του, καί ἀκολουθοῦσε μεγάλη πρόοδος καί ψυχική ὠφέλεια.

Ἦταν δέ ἡ διδαχή του, καθώς καί ἐμεῖς οἱ ἴδιοι τήν κούσαμε, ἁπλούστατη, ὅπως καί ἐκείνη τῶν ψαράδων τῆς Γαλιλαίας, ἦταν γαλήνιος καί ἡσύχιος, καί φαινόταν γενικά ὅτι ἦταν γεμάτη πό τήν χαρά τοῦ ἱλαροῦ καί ἥσυχου γίου Πνεύματος.

Μάλιστα δέ στό νησί τῆς Κεφαλλονιάς μεγάλο καρπό ψυχικῆς ὠφέλειας ἔκανε ὁ ἱερός αὐτός διδάσκαλος μέ τόν σπόρο τῆς διδασκαλίας του. (20)

Ἀλλά καί ὁ Πανάγαθος Θεός πό ψηλά συνεργοῦσε καί βεβαίωνε τά λόγια του μέ τά κόλουθα σημεῖα καί θαύματα, ὅπως κάποτε μέ τέτοια θαύματα βεβαίωνε καί τό κήρυγμα τῶν ερῶν Ἀποστόλων του:

Γιατί στό νησί αὐτό ἦταννας φτωχός ράφτης, ὁ ὁποῖος εἶχε πό πολλά χρόνια τό δεξί χέρι παράλυτο· αὐτός λοιπόν τρέχοντας στόν γιο τόν παρακαλοῦσε νά τόν θεραπεύση.

δέ γιος τόν παρακίνησε νά ἔλθη μέ εὐλάβεια στήν διδαχή του, καί ὁ Θεός θά τόν εὐσπλαχνισθῆ. Ὑπάκουσε ὁ φτωχός καί φοῦ ἄκουσε τήν διδαχή του, τοῦ θαύματος!

Τήν ἄλλη μέρα βρέθηκε τελείως θεραπευμένος.

Ἄλλος πάλι παράλυτος κούγοντας αὐτό τό παράδοξο ζήτησε νά τόν πάνε μέ τό κρεβάτι, τήν ὥρα τῆς διδαχῆς του, καί μετά πό λίγες μέρες ἔγινε καί αὐτός ἐντελῶς ὑγιής, δοξάζοντας τό Θεό καί εὐχαριστώντας τόν γιο.

Στό κάστρο τῆς Ἄσσως ἦταν ἕνας εὐγενής, ὁ ὁποῖος εἶχε φοβερή ἀσθένεια στά αὐτιά, πρίν πολλά χρόνια, δηλαδή εἶχε χάσει σχεδόν ἐντελῶς τήν ἀκοή του.

Καί αὐτός πηγαίνοντας μέ εὐλάβεια καί πίστη ἐκεῖ πού δίδασκε ὁγιος, μέσως ἄρχισε νά κούει καθαρά, καί πό τότε ἔμεινε θεραπευμένος.

Ὑπάρχει κάποιο χωριό στήν Κεφαλλονιά πού ὀνομάζεται Κουρουνοί· πό αὐτό τό χωριό περνώντας ὁγιος καλοκαίρι δίψασε στό δρόμο καί ζήτησε νά τοῦ δώσουν νερό πό τό ξεροπήγαδο πού ἦταν ἐκεῖ κοντά.

Οἱ ἄνθρωποι τοῦ εἶπαν ὅτι ἦταν εὔκαιρο, ὅμως γιά νά κάνουν ὑπακοή, πῆγαν καί ἔβγαλαν ἀπό τό βάθος τοῦ πηγαδιοῦ νερό, γεμάτο ἀπό λάσπη καί χῶμα, καί τοῦ τό ἔφεραν καί βάζοντας το στό στόμα του ἤπιε λίγο.

Καί πό τότε νέβλυσε παραδόξως τό ξεροπήγαδο ἐκεῖνο μέ νερό καθαρό καί εἶναι πάντοτε γεμάτο καί τό Χειμώνα καί τό Καλοκαίρι καί σέ πολλές σθένειες γίνεται ἱαματικό.

Ἐξ’ αἰτίας τοῦ πλήθους λαοῦ, πού δέν τούς χωροῦσε καμία ἐκκλησία, ἐξ’ νάγκης ἔκανε τήν διδαχή του, ἔξω στίς πεδιάδες.

Γι’ αὐτό τό λόγο συνήθιζε καί ὅπου ἐπρόκειτο νά σταθῆ νά διδάξη πρῶτα ἔλεγε καί κατασκεύαζαν ἕνα Σταυρό ξύλινο μεγάλο καί τόν ἔστηναν ἐκεῖ.

πειτα κουμπώντας πάνω στό ξύλο τοῦ Σταυροῦ τό σκαμνί, τό ὁποῖο, ὅπως λέγουν, τοῦ τό κατασκεύασε ὡς θρόνο ὁ Κούρτ Πασάς, νέβαινε σ’ αὐτό καί δίδασκε.

Μετά τή διδαχή, τό μέν σκαμνί τό διέλυε καί τό ἔπαιρνε μαζί του, ὅπου κι’ ἄν πήγαινε, ὁ δέ Σταυρός ἔμενε ἐκεῖ σέ παντοτινή ἐνθύμηση τοῦ κηρύγματος του.

Σέ ἐκείνους λοιπόν τούς τόπους πού ἦταν στημένοι οἱ Σταυροί ἐνεργοῦσε ὁ Θεός πολλά θαύματα.

Ὅπως στό μέσον τοῦ παζαριοῦ στό Ἀργοστόλι, πού εἶναι πρωτεύουσα τῆς Κεφαλλο­νιᾶς, ὅπου ἄφησε ὁγιος ἕνα τέτοιο Σταυρό, νέβλυσε ἕνα θαυμαστό νερό, τό ὁποῖο ἁγιασμένο νερό φαίνεται μέχρι σήμερα, χωρίς νά λιγοστεύει.

Ἀπό τήν Κεφαλλονιά πέρασε στή Ζάκυνθο καί τόν συνόδευαν περισσότερα πό δέκα καΐκια γεμάτα πό εὐλαβεῖς Κεφαλλονίτες λλά ὅμως ἐκεῖ δέν εὐτύχησε ὁ εὐλογημένος.

Γι’ αὐτό, φοῦ δίδαξε μόνο λίγο ἐκεῖ, γύρισε πάλι στήν Κεφαλλονιά καί πό ἐκεῖ πήγε στήν Κέρκυρα, ὅπου τόν δέχτηκαν ὅλοι μέ εὐχαρίστηση καί ἰδιαίτερα ὁ γεμόνας τοῦ νησιοῦ.

Ἐπειδή ὅμως συγκεντρώθηκε πολύς κόσμος πό τά χωριά γιά νά κούσουν τή διδαχή τοῦ Ἁγίου, οἱ προεστοί τῆς πόλης, ἐπειδή φοβήθηκαν τόν φθόνο, τόν παρακάλεσαν νά φύγει τό γρηγορότερο.

Καί ἔτσι, γιά νά μή γίνει αἴτιος γιά σκάνδαλα καί ταραχές στό λαό, ἔφυγε πό ἐκεῖ καί πῆγε στό πέναντι μέρος τῆς Στερες, δηλαδή τῆς Ἀρβανιτις, πού ὀνομάζεται γιοι Σαράντα.

Καί ἐκεῖ δίδασκε τούς Χριστιανούς, περνώντας καί περιοδεύοντας ἐκείνες τίς βαρβαρικές ἐπαρχίες στίς ὁποίες κινδύνευε νά χαθεῖ τελείως εὐσέβεια.

Ἀλλά καί χριστιανική ζωή ἐξ’ αἰτίας τῆς μεγάλης μάθειας πού εἶχαν οἱ χριστιανοί ἐκεῖ καί τῶν πολλῶν κακῶν καί φόνων καί ληστειῶν καί πολλῶν ἄλλων παρανομιῶν στίς ὁποίες εἶχαν ἐπιδοθεῖ καί ἦσαν στήν κακία σχεδόν χειρότεροι πό τούς σεβεῖς.

Γι’ αὐτό λοιπόν στίς χέρσες καί ἐξαγριωμένες καρδιές αὐτῶν τῶν Χριστιανῶν ἔσπειρε τόν σπόρο τοῦ Θείου λόγου ὁ Ἱερός Κοσμᾶς.

Καί ἔκανε, μέ τή συνεργεία τῆς Θείας Χάριτος πολλούς καί μεγάλους καρπούς!

Γιατί καί τούς ἄγριους μέρωσε, τούς ληστές καταπράυνε, τούς ἄσπλαχνους καί νελεήμονες τούς νέδειξε ἐλεήμονες, τούς νευλαβεῖς τούς ἔκανε εὐλαβεῖς, τούς μαθεῖς καί γροίκους τούς ἐμαθήτευσε στά Θεῖα Γράμματα μέ τήν Θεία Πίστη.

Καί πράγματι, ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, τούς ἔκανε ὅλους νά τρέχουν στίς Ἱερές Ἀκολουθίες.

Καί ὅλους γενικά τούς ἁμαρτωλούς τούς ἔφερε σέ μεγάλη μετάνοια καί διόρθωση, ὥστε ἔλεγαν ὅλοι ὅτι στήν ἐποχή τούς φάνηκε ἕνας νέος Ἀπόστολος.

Ἔκτισε παντοῦ σχολεῖα μέ τήν διδασκαλία του καί Ἑλληνικά καί κοινά, τόσο στίς πρωτεύουσες ὅσο καί στά χωριά, γιά νά πηγαίνουν σ’ αὐτά τά παιδιά καί νά μαθαίνουν δωρεάν τά ἱερά γράμματα.

Καί ἔτσι φ’ ἑνός μέν νά στερεώνονται στή πίστη καί τήν εὐσέβεια καί φ’ ἑτέρου νά ὁδηγοῦνται στήν ἐνάρετη ζωή καί διαγωγή.

πεισε τούς πλούσιους καί γόρασαν πάνω πό τέσσερις χιλιάδες κολυμβήθρες μεγάλες καί χαλκωματένιες πρός δώδεκα γρόσια τήν κάθε μιά.

Καί τίς ἀφιέρωσαν στήν Ἐκκλησία, νά βρίσκονται ἐκεῖ πάντοτε στή μνήμη τους, γιά νά βαφτίζονται ὅπως πρέπει τά παιδιά τῶν Χριστιανῶν.

Ἐπίσης ἔπεισε αὐτούς πού εἶχαν τήν οἰκονομική δυνατότητα νά ἀγοράζουν Πατερικά βιβλία μέ χριστιανικές διδασκαλίες, κομποσκοίνια, πολλά μικρά σταυρουδάκια, ὅπως ἐπίσης καί πολλές μαντήλες, ἀλλά καί πολλά χτένια.

Ἀπό τά ὁποῖα τά μέν βιβλία τά χάριζε σέ ἐκείνους πού ὑπόσχονταν ὅτι θά μάθουν γράμματα γιά νά διαβάζουν.

Τίς δέ μαντήλεςπάνω πό σαράντα χιλιάδες τίς μοίραζε στίς γυναίκες γιά νά σκεπάζουν τό κεφάλι τους.

Τά δέ χτένια σέ ἐκείνους πού ἔταζαν νά φήσουν γένια καί νά ζοῦν ἐνάρετα καί χριστιανικά.

Τά δέ κομβοσκοίνια καί τά σταυρουδάκιαπάνω πό πεντακόσιες χιλιάδεςτά μοίραζε στό λαό, γιά νά συγχωροῦν αὐτούς τούς δωρητές καί γοραστές τους.

Τό ἱεραποστολικό ἔργο τοῦ Πατροκοσμᾶ μοιάζει μέ ἕνα διαρκές θαῦμα καί εἶναι ὄντως ἀνυπολόγιστο. Κατάφερε μέσα στήν πικρή σκλαβιά, μέ τήν ἄγνοια καί τήν ἀνέχεια τῶν Ῥωμηῶν καί πιστῶν Χριστιανῶν, νά χτίσει 210 ἑλληνικά σχολεῖα (γυμνάσια) καί νά ἀρχίσουν τή λειτουργία τους ἄλλα 1.100 κατώτερα (δημοτικά).

Νά φτιάξει 4.000 κολυμβήθρες μέ χρήματα πλουσίων ὥστε νά μποροῦν νά βαπτίζονται τά νήπια Ἑλληνόπουλα τῆς σκλαβωμένης Πατρίδος.

Νά ἐλευθερώσει 1.500 χριστιανές παραμάνες ἀπό τά παλάτια τῶν πασάδων καί τῶν μπέηδων.

Λόγω τῆς ἀγάπης τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ γιά τήν φύση καί τήν δημιουργία τοῦ Θεοῦ καί ἀσφαλῶς μετά ἀπό δική του προτροπή κατάφερε νά μπολιαστοῦν χιλιάδες ἄγρια δέντρα καί νά μετατραποῦν κι’ αὐτά σέ καρποφόρα δέντρα.

Νά δοθοῦν πάνω ἀπό 500.000 κομβοσχοίνια γιά τήν πνευματική ἐργασία τῆς νοερς προσευχῆς τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν καί γιά τήν πνευματική τους στερέωση καί ἐνίσχυση τοῦ ὀρθοδόξου φρονήματος:

Νά στερεωθοῦν, νά ἐξομολογηθοῦν καί νά ἐπανέλθουν στήν εὐσέβεια ἑκατομμύρια ἄνθρωποι!

Ὁ ἀείμνηστος π. Αὐγουστίνος Καντιώτης, εἶπε γιά τόν Ἅγιο Κοσμᾶ τόν Αἰτωλό, ὅτι: “Ἑάν εἶχαμε γνώση καί συναίσθηση τοῦ μεγάλου ἔργου πού ἐπιτέλεσε ὁ ἱερομάρτυρας, ἐθνομάρτυς καί ἱσαπόστολος γιά τόν Ἑλληνισμό, αὐτή ἡ μέρα τοῦ μαρτυρίου του θά εἶχε ὁριστεῖ ὡς ἡ ἐθνική μας ἑορτή.

Ὥστε οἱ νεώτερες γενιές νά στρέφουν τή διάνοια καί τήν καρδιά τους, σέ Ἐκεῖνον πού ἔσωσε τό Γένος μας”.

Πράγματι, ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός φλεγόταν καί ἔλιωνε νύχτα καί μέρα ἀπό τόν πόθο νά βγεῖ ἔξω στόν κόσμο καί νά διδάξει σέ ὅλους τούς συνανθρώπους του, τά Ἅγια Γράμματα καί τήν ἁγία Ὀρθόδοξη Πίστη μας. Ἐγνώριζε καλῶς ὅτι ὅποιος χάνει τήν γλῶσσα του, σιγάσιγά, χάνει καί τήν Πίστη του. Ἔτσι πάντα συμβούλευε ὅλους τούς ἀνθρώπους νά ἀγαποῦν ἀληθινά καί νά συγχωροῦν.

Αὐτός εἶναι ὁ ὀρθόδοξος ἀσκητής, ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς Αἰτωλός, καί ὁ ὁποῖος ἐκφράζει τήν μεγάλη ἀγάπη του μέ τήν ἀδιάλειπτη μονολόγιστη εὐχή, καί λέγοντας ταπεινά πρός τόν Θεάνθρωπο Κύριο Ἰησοῦ Χριστό: «Κύριε γεννηθήτω ἐ­π’ ἐ­μοί τό Πανάγιον Σου θέλημα».

Ἀμήν, γένοιτο!

Συνεχίζεται…

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra

Δείτε σχετικά:
– Το Συναξάρι του Αγίου Ιερομάρτυρος Κοσμά του Αιτωλού (Α΄ Μέρος´ôĴ, Ε΄ΣΤ΄)