Της Ολυμπίας
αποκλειστικά για την katanixi.gr

«Τό κήρυγμα τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ εἶχε τήν σφραγῖδα τοῦ γνησίου ἀποστολικοῦ κηρύγματος» (Μακαριστός Μητροπολίτης Φλωρίνης Αὐγουστίνος Καντιώτης)

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Ε΄ Μέρος

Σύμφωνα μέ τήν Θεόπνευστη «Διδαχή» τοῦ Ἁγίου Ἱεραποστόλου μας Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ, βιώνουμε κι’ ἐμεῖς σήμερα στήν πράξη τήν πίστη μας, ἡ ὁποία μᾶς φανερώνει γιά τήν Ὀρθοδοξία μας τά ἑξῆς: “Ἀλλ᾿ ὁ ὕψιστος Θεός, ὅστις ἐφύτευσε τό δένδρον τοῦτο τῆς Ὀρθοδοξίας ἵνα ἀνθῇ καί καρποφορῇ, ἵνα ὑπό τήν σκιάν αὐτοῦ εὑρίσκουν ἀνάπαυσιν οἱ κοπιῶντες καί πεφορτισμένοι ὅλων τῶν αἰώνων, δέν ἀφῆκε νά πραγματοποιηθοῦν τά καταχθόνια σχέδια. (9)

Ἐξέλεξε τά κατάλληλα ὄργανα. Ἐνέπνεεν εἰς ἐκλεκτάς ψυχάς πνεῦμα ζήλου, ἱεροῦ ἐνθουσιασμοῦ, αὐταπαρνήσεως, ἀνδρείας καί σοφίας, καί ἐξαπέστελλεν αὐτούς, ὡς νέους Ἀ π ο σ τ ό λ ο υ ς καί Εὐαγγελιστάς ἐκεῖ ὅπου ἐκινδύνευε ἡ Πίστις.

Ἕνα ἐκ τῶν ἐκλεκτῶν τούτων τῆς Θείας Προνοίας ὀργάνων ἦτο καί ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς.

Ποῦ κατά τήν δεινήν ἐκείνην περίοδον τῆς ἱστορίας εὑρίσκετο ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς;

Ἔζη εἰς τόπον ἔρημον. Εὑρίσκετο εἰς τό Ἅγιον Ὄρος. Ἐμόναζεν εἰς τήν Ἱερά Μονή Ἁγίου Φιλοθέου.

Πόσον ὡραῖα, ἀπό πνευματικῆς ἀπόψεως ἐννοῶ, πόσον ὡραῖα διήρχετο ἐκεῖ τάς ἡμέρας τῆς ζωῆς του ὁ Κοσμᾶς!

Ψαλμωδίαι, ἀγρυπνίαι, ἀνάγνωσις Γραφῶν καί Πατερικῶν βιβλίων, ἄσκησις καί σκληραγωγίαι, συνομιλίαι μέ τούς ἁγίους ἀδελφούς καί Πατέρας, πρό πάντως δέ διά τῆς νοερᾶς προσευχῆς γλυκυτάτη συνομιλία μέ τόν Οὐράνιον Πατέρα, ἐδημιούργουν ἕνα εὐχάριστον πνευματικόν κλῖμα, μίαν ἰδεώδη ἀτμόσφαιραν, ἡ ὁποίαν ὑπενθύμιζε τήν κορυφήν τοῦ Θαβωρείου Ὄρους.

Εὑρίσκετο μακράν τῶν ἀθλιοτήτων τοῦ κόσμου, μακράν τῆς θυέλλης, ἡ ὁποία ἐλυσσομανοῦσεν εἰς τάς πόλεις καί τά χωρία τῶν Ὀρθοδόξων.

Ἀλλ᾿ ὅσον μακράν καί ἐάν εὑρίσκετο, ἔφθανον ὅμως εἰς τήν ἀκοήν τοῦ Ἁγίου αἱ σπαρακτικαί φωναί, οἱ κοπετοί καί οἱ θρῆνοι τῶν μυριάδων Χριστιανῶν, οἱ ὁποῖοι ὑπέφερον καί ἔπασχον τά πολυειδῆ μαρτύρια.

Ἔφθανον αἱ θλιβεραί εἰδήσεις, ὅτι καθημερινῶς εἰς ὅλα τά μέρη τῆς Δυτικῆς Μακεδονίας, Ἠπείρου καί Ἀλβανίας, ὁ σατανᾶς ἔκαμνε θραῦσιν, καθημερινῶς Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί ἠλλαξοπίστουν, ἐποδοπάτουν τόν Σταυρόν τοῦ Κυρίου καί προσεκύνουν τήν ἡμισέληνον τοῦ Μωάμεθ.

Ἀπέναντι τῆς καταστάσεως αὐτῆς δέν ἠδύναντο νά μένῃ ἀδιάφορος.

Εἰς τήν μόνωσίν του ἐσυλλογίζετο:

Ἐγώ νά μένω εἰς τήν κορυφήν τοῦ Ὄρους ἀπρόσβλητος ἐκ τῆς συμφορᾶς, καί κάτω ἐκεῖ εἰς τούς πρόποδας τοῦ Ὄρους, εἰς τά χωρία καί τάς πόλεις, οἱ ἀδελφοί μου νά βασανίζωνται καί νά μαρτυροῦν;

Δέν πρέπει καί ἐγώ νά σπεύσω εἰς βοήθειάν των;

Ναί! Τούς βοηθῶ καί ἀπό ἐδῶ μέ τάς προσευχάς μου, διότι τό μετά πίστεως καί καθαρᾶς καρδίας ὑπέρ τῶν ἄλλων προσεύχεσθαι εἶνε ἴσον πρός τό ἀγωνίζεσθαι ὑπέρ τῆς πίστεως καί τῆς ἀρετῆς.

Ἀλλ᾿ εἰς μίαν τοιαύτην περίπτωσιν δεινῆς δοκιμασίας δέν χρειάζεται καί ἡ ἐνεργός συμμετοχή;

Δέν χρειάζεται ἡ ἐπίσκεψις τῶν ἐν φυλακαῖς μαρτύρων, δέν χρειάζεται ἡ προσωπική ἐπαφή μέ τούς τεθλιμμένους ἀδελφούς;

Ἕνας παρήγορος λόγος, μία συμβουλή, μία ἐκδήλωσις εὐσπλαγχνίας, ἕνα δάκρυ, πού ἑνώνεται μέ τά δάκρυα τῶν πονεμένων, δέν εἶνε ἀνεκτίμητοι προσφοραί εἰς τόν ἀγῶνα τῆς πίστεως;

Ἀλλά ἄραγε νά εἶμαι ἱκανός διά μίαν τοιαύτην ἀποστολήν;

Θά ὠφελήσω ἤ μήπως θά βλάψω;

Θά ἔχω τήν δύναμιν νά ἀντισταθῶ εἰς ὅλους τούς πειρασμούς τοῦ κόσμου;

Καί προσπαθῶν νά σώσω τούς ἄλλους, μήπως ὑπάρχει κίνδυνος νά ἀπωλέσω τήν ἰδικήν μου ψυχήν;

Τί πρέπει νά πράξω;

Ὤ Ὕψιστε! Γνώρισόν μοι ὁδόν ἐν ᾗ πορεύσομαι.

Ὁ Κοσμᾶς ἐπάλαιε μέ τούς λογισμούς. Ἀγωνία… !

Εἶχεν εἰσέλθει εἰς τήν Γεθσημανῆ τῆς ζωῆς, ὅπως πᾶς ὅστις καλεῖται νά ἀναλάβῃ ἐν τῷ κόσμῳ βαρεῖαν ἀποστολήν.

Πικρόν ποτήριον δι᾿ αὐτόν ἡτοιμάζετο.

Εἰς τήν ἀγωνίαν του αὐτή ἔδωκεν ἀπάντησιν φωνή τοῦ Θεοῦ. Ἤνοιξεν τήν Γραφήν, καί τό βλέμμα του προσηλώθη εἰς τό ῥητὸν τοῦ Ἀποστόλου Παύλου: Μηδείς τό ἑαυτοῦ ζητείτω, ἀλλά τό τοῦ ἑτέρου ἕκαστος. (Α´ Κορ. 10, 24).

Τό ῥητόν τοῦτο ἔῤῥιψε τό φῶς τοῦ Οὐρανοῦ εἰς τήν καρδίαν του. Διά τοῦ ῥητοῦ τούτου ἦτο ὡς νά ἔλεγε τό Πνεῦμα τό Ἅγιον:

Κοσμᾶ! Μή σκέφτεσαι μόνον τό ἰδικόν σου πνευματικόν συμφέρον, ἀλλά καί τό συμφέρον τῶν ἄλλων ἀδελφῶν.

Τό δέ συμφέρον τῶν ἄλλων ἐπιβάλλει νά ἀφήσῃς τό ἐρημητήριό σου, νά λάβῃς τήν ὁδοιπορικήν ῥάβδον, καί νά ῥιφθῇς εἰς τήν μεγάλην περιπέτειαν τοῦ εὐαγγελισμοῦ τῶν ψυχῶν…

Ἀλλά ὁ Κοσμᾶς δέν ἠρκέσθη μόνον εἰς τόν φωτισμόν πού ἔλαβεν ἀπό τό ῥητόν τοῦτο τῆς Ἁγίας Γραφῆς.

Ἠθέλησε νά ἴδῃ ἐάν καλῶς ἐφήρμοζε εἰς ἑαυτόν τήν συμβουλήν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Σ υ ν ε β ο υ λ ε ύ θ η λοιπόν τούς πνευματικούς πατέρας, μετέβη καί εἰς τήν Κωνσταντινούπολιν, ἐπεσκέφθη τόν τότε Πατριάρχη Σεραφείμ, καί ἐξέφρασεν αὐτῷ τάς ἐνδομύχους σκέψεις καί πόθους του.

Ὁ Πατριάρχης ἐπεδοκίμασεν τό σχέδιον, τοῦ ἔδωκεν εὐλογίαν, τόν ἐφωδίασε μέ γραπτήν ἄδειαν κηρύγματος.

Καί τότε ὁ Κοσμᾶς, π ε π ε ι σ μ έ ν ο ς ὅτι διά τῆς φωνῆς τῆς συνειδήσεώς του, διά τῆς φωνῆς τῆς Ἁγίας Γραφῆς, καί διά τῶν συμβουλῶν τῶν πνευματικῶν πατέρων ἐκαλεῖτο εἰς τό ἔργον τῆς σωτηρίας ψυχῶν, ἐξῆλθεν εἰς τήν ἀποστολήν του.

Εἰς ὁποίαν βαρεῖαν ἀποστολήν:

Νά πολεμήσῃ τόν ἑωσφόρον.

Νά πολεμήσῃ τό θηρίον εἰς τά ἴδιά του κέντρα.

Νά ἀφυπνίσῃ συνειδήσεις β ε β α ρ η μ έ ν α ς.

Νά παρηγορήσῃ.

Νά σπογγίσῃ δάκρυα.

Νά ἀναπτερώσῃ τό φρόνημα.

Νά θερμάνῃ τό συναίσθημα τῶν πιστῶν.

Νά σταματήσῃ τό κῦμα τοῦ ἐξισλαμισμοῦ.

Νά ὑψώσῃ κέρας Χριστιανῶν Ὀρθοδόξων.

Νά πέσῃ ἐπί τέλους μαχόμενος διά τήν Πίστιν.

Ἰδού ἡ ἀποστολή του!

Καί τήν βαρεῖαν αὐτοῦ ἀποστολήν, ἐξεπλήρωσεν ὁ Ἅγιος.

Διότι διά τοῦ πιστοῦ τούτου δούλου τοῦ Θεοῦ καί συνειδήσεις ἀφυπνίσθησαν, καί τό φρόνημα ἀναπτερώθη.

Ἀλλά καί τό συναίσθημα ἐθερμάνθη, καί τό κῦμα τοῦ ἐξισλαμισμοῦ ἐκόπασε, καί ἐγένετο γαλήνη.

Πῶς; Ποία ἡ μέθοδός του;

Ποῖα τά μέσα ἐκεῖνα, τά ὁποῖα μετεχειρίσθη διά τόν ἅγιον σκοπόν του;

1. Τό Κήρυγμα

Ποῖον κήρυγμα;

Τό κήρυγμα ἐκεῖνο, εἰς τό ὁποῖον ὁ ἱεροκῆρυξ προσπαθεῖ νά θαμπώσῃ τούς ἀκροατάς μέ ῥητορικά σχήματα – πυροτεχνήματα;

Ποῖον κήρυγμα;

Τό κήρυγμα ἐκεῖνο, κατά τό ὁποῖον ὁ ἱεροκῆρυξ ὁμιλεῖ εἰς γλῶσσαν ὑψηλήν, ἀπρόσιτον καί ἀκατάληπτον ἀπό τόν πολύν λαόν;

Ποῖον κήρυγμα;

Τό κήρυγμα, τό ὁποῖον διαρκῶς κοινωνιολογεῖ καί οὐδέποτε ἀσχολεῖται μέ τό κυριώτερον τῶν θεμάτων, τήν Βασιλείαν τῶν Οὐρανῶν;

Ὄχι.

Τό κήρυγμα τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ εἶχε τήν σφραγῖδα τοῦ γνησίου ἀποστολικοῦ κηρύγματος”.

Ἄς ἐνθυμούμαστε πάντοτε ἀδέλφια μου, ὅτι τό Θεόπνευστο πνευματικό ἔργο τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ στηρίζεται στήν δύναμιν πού ἔχει ὁ Πανάγιος Σταυρός καί τό ὄνομα τοῦ Θεανθρώπου Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Διότι σύμφωνα μέ τήν Θεοπαράδοτη «Διδαχή» τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ:

Μέ τόν Σταυρόν καί μέ τό «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ» ἰατρεύονται κάθε ἀρρωστεῖες. (10)

Μέ τόν Σταυρόν καί μέ τό «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ» οἱ Ἀπόστολοι ἀναστοῦσαν νεκρούς καί ἰάτρευαν πάσαν ἀσθένειαν.

Μέ τόν Σταυρόν καί μέ τό «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ» ἀποστομώνει ὁ ἄνθρωπος κάθε αἱρετικόν.

Μέ τόν Σταυρόν καί μέ τό «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ» ἁγιάζει ὁ ἄνθρωπος καί πηγαίνει εἰς τόν Παράδεισον, νά χαίρεται καί νά εὐφραίνεται ὡσάν οἱ Ἄγγελοι”.

Ἀμήν, γένοιτο!

Συνεχίζεται…

  • 9. Ἅγιος Ἱερομάρτυς Κοσμᾶς Αἰτωλός. Τρεῖς Λόγοι τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης Αὐγουστίνου Καντιώτη τοῦ Παρίου (1906-2010) (Ἐκ τοῦ: Κοσμᾶς Αἰτωλός. Ἐκδόσεις Σταυρός, Ἀθήνα 1998)
    Β΄ Λόγος: Ὁ Ἱεραπόστολος τοῦ Γένους. Ἀλβανία καί Κοσμᾶς. Ἐδημοσιεύθη εἰς τό ὑπ᾿ ἀριθμόν ??/1959 φύλλον τοῦ περιοδικοῦ «Χριστιανική Σπίθα». http://users.uoa.gr/
  • 10. Ἅγιος Κοσμᾶς Αἰτωλός Διδαχαί. http://users.uoa.gr/

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra

Δείτε σχετικά:
– Tο Θεόπνευστο έργο του Εθναποστόλου Κοσμά του Φιλοθεΐτου (Α΄ Μέρος, Β΄, Γ΄, Δ΄)