Της Ολυμπίας
αποκλειστικά για την katanixi.gr

«Ἀνίσως καί θέλετε νά σωθῆτε, κανένα ἄλλο πράγμα νά μή ζητήσετε ἐδῶ εἰς τόν κόσμον ἀπό τήν ἀγάπην» (Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός)

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

ΙΕ΄ Μέρος

Σύμφωνα μέ τήν «Α´ Διδαχή» τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ, τό πρῶτον πού πρέπει νά κάνουμε ὅλοι μας εἶναι νά ἀγαπᾶμε ἀληθινά καί μέ ὅλη τήν ψυχή μας, τόν Ἅγιο Τριαδικό Θεό, διότι ἐκεῖνοςὁ ταπεινός δοῦλος τοῦ Θεοῦ μᾶς λέγει ὅτι: “Ὁ Πανάγαθος καί Πολυέλεος Θεός, ἀδελφοί μου, ἔχει πολλά καί διάφορα ὀνόματα· λέγεται καί Φῶς, καί Ζωή, καί Ἀνάστασις. (30)

Ὅμως τό κύριον ὄνομα τοῦ Θεοῦ μας εἶνε καί λέγεται Ἀγάπη.

Πρέπει ἡμεῖς, ἀνίσως καί θέλωμεν νά περάσωμεν καί ἐδῶ καλά, νά πηγαίνωμεν καί εἰς τόν Παράδεισον.

Καί νά λέγωμεν τόν Θεόν μας ἀγάπην καί Πατέρα, πρέπει νά ἔχωμεν δυό ἀγάπας· ἀγάπην εἰς τόν Θεόν μας, καί εἰς τούς ἀδελφούς μας.

Φυσικόν μας εἶνε νά ἔχωμεν αὐτάς τάς δυό ἀγάπας· παρά φύσιν εἶνε νά μή τάς ἔχωμεν.

Καί καθώς ἕνα χελιδόνι χρειάζεται δυό πτερούγας διά νά πετᾶ εἰς τόν ἀέρα, οὕτω καί ἡμεῖς χρειαζόμεθα αὐτάς τάς δυό ἀγάπας, διότι χωρίς αὐτῶν εἶνε ἀδύνατον νά σωθῶμεν.

Καί πρῶτον ἔχομεν χρέος νά ἀγαπῶμεν τόν Θεόν μας, διότι μᾶς ἐχάρισε τόσην γῆν μεγάλην ἐδῶ νά κατοικῶμεν πρόσκαιρα, τόσες χιλιάδες φυτά, βρύσες, ποταμούς, θάλασσας, ἀέρα, ἡμέραν, νύκτα, οὐρανόν, ἥλιον καί ἄλλα πολλά.

Ὅλα αὐτά διά ποῖον τά ἔκαμεν, εἰμή δι᾿ ἡμᾶς;

Τί μᾶς ἐχρεώστει;

Τίποτε.

Ὅλα χάρισμα.

Μᾶς ἔκαμεν ἀνθρώπους, δέν μᾶς ἔκαμε ζῶα.

Μᾶς ἔκαμεν εὐσεβεῖς Ὀρθοδόξους Χριστιανούς, καί ὄχι ἀσεβεῖς αἱρετικούς.

Ἄν καί ἁμαρτάνωμεν χιλιάδες φορές τήν ὥραν, μᾶς εὐσπλαγχνίζεται ὡσάν Πατέρας καί δέν μᾶς θανατώνει νά μᾶς βάλῃ εἰς τήν Κόλασιν.

Ἀλλά περιμένει τήν μετάνοιάν μας μέ τάς ἀγκάλας ἀνοικτάς, πότε νά μετανοήσωμεν, νά παύσωμεν ἀπό τά κακά, καί νά κάμωμεν τά καλά.

Νά ἐξομολογηθῶμεν, νά διορθωθῶμεν, νά μᾶς ἐναγκαλισθῆ, νά μᾶς βάλῃ εἰς τόν Παράδεισον νά χ α ι ρ ώ μ ε θ α πάντοτε.

Τώρα λοιπόν τοιτον γλυκύτατον Θεόν καί Δεσπότην δέν πρέπει καί ἡμεῖς νά τόν ἀγαπῶμεν;

Καί ἄν τύχη ἀνάγκη, νά χύσωμεν καί τό αἷμα μας χιλιάδες φορές διά τήν ἀγάπην του, καθώς τό ἔχυσε καί Ἐκεῖνος διά τήν ἀγάπην μας;

Ἕνας ἄνθρωπος σέ κράζει εἰς τόν οἶκον του καί θέλει νά σέ φιλεύσῃ ἕνα ποτήρι κρασί, καί πάντοτε εἰς ὅλην σου τήν ζωήν θέ νά τόν ἐντρέπεσαι καί τόν τιμᾶς.

Καί τόν Θεόν δέν πρέπει νά τιμᾶς καί νά ἐντρέπεσαι, ὁπού σοῦ ἐχάρισε τόσα καλά καί ἐσταυρώθηκε διά τήν ἀγάπην σου;

Ποῖος πατέρας ἐσταυρώθηκε διά τά παιδιά του καμμίαν φοράν;

Καί ὁ γλυκύτατός μας Ἰησοῦς Χριστός ἔχυσε τό αἷμά του καί μᾶς ἐξηγόρασεν ἀπό τάς χεῖρας τοῦ διαβόλου.

Τώρα δέν πρέπει καί ἡμεῖς νά ἀγαπῶμεν τόν Χριστόν μας;

Ἡμεῖς ὄχι μόνον δέν τόν ἀγαπῶμεν, ἀλλά τόν ὑβρίζομεν καθ᾿ ἡμέραν μέ τάς ἁμαρτίας ὁπού κάμνομεν.

Ἀμή ποίον θέλετε νά ἀγαπῶμεν, ἀδελφοί μου;

Νά ἀγαπῶμεν τόν διάβολον, ὁπού μᾶς ἔβγαλεν ἀπό τόν Παράδεισον καί μᾶς ἔφερεν εἰς τόν κατηραμένον τοῦτον κόσμον καί παθαίνομεν τόσα κακά;

Καί ἔχει προαίρεσιν ὁ διάβολος, ἄν ἠδύνατο αὐτήν τήν ὥραν νά μᾶς θανατώσῃ ὅλους καί νά μᾶς βάλῃ εἰς τήν Κόλασιν, τό ἔκαμνε.

Τώρα σᾶς ἐρωτῶ, ἀδελφοί μου, νά μοῦ εἰπῆτε ποίον πρέπει, νά μισοῦμεν τόν διάβολον, τόν ἐχθρόν μας, ἤ ν᾿ ἀγαπῶμεν τόν Θεόν μας, τόν ποιητήν μας, τόν πλάστην μας;

Ναί, ἅγιε τοῦ Θεοῦ.

Πολύ καλά τό λέγετε, νά ἔχω τήν εὐχήν σας, καί ἐγώ τό λέγω, μά καί ὁ Θεός χρειάζεται στρῶμα διά νά καθίση· ποίον δέ εἶνε;

Ἡ ἀγάπη.

Ἄς ἔχωμεν λοιπόν καί ἡμεῖς τήν ἀγάπην εἰς τόν Θεόν καί εἰς τούς ἀδελφούς μας.

Καί τότε ἔρχεται ὁ Θεός μας καί μᾶς χαροποιεῖ, καί μᾶς φυτεύει εἰς τήν καρδίαν μας τήν ζωήν τήν αἰώνιον, καί περνοῦμεν καί ἐδῶ καλά καί πηγαίνομεν καί εἰς τόν Παράδεισον νά εὐφραινώμεθα πάντοτε.

Ἀγαπᾶτε τόν πλησίον

Ἡμεῖς ὄχι μόνον δέν ἔχομεν τήν ἀγάπην, ἀλλά ἔχομεν τό μίσος καί τήν ἔχθραν εἰς τήν καρδίαν μας καί μισοῦμεν τούς ἀδελφούς μας· ἔρχεται ὁ πονηρός διάβολος καί μᾶς πικραίνει καί βάνει τόν θάνατον εἰς τήν ψυχήν μας.

Καί περνοῦμεν καί ἐδῶ κακά, καί πηγαίνομεν εἰς τήν Κόλασιν καί καιόμεθα πάντοτε.

Φυσικόν μας εἶνε ν᾿ ἀγαπῶμεν τούς ἀδελφούς μας· διότι εἴμεθα μιᾶς φύσεως, ἔχομεν ἕνα βάπτισμα, μίαν πίστιν, τά Ἄχραντα Μυστήρια μεταλαμβάνομεν, ἕνα Παράδεισον ἐλπίζομεν ν᾿ ἀπολαύσωμεν.

Καλότυχος ἐκεῖνος ὁ ἄνθρωπος ὁπού ἀξιώθηκε καί ἔλαβεν εἰς τήν καρδίαν του αὐτάς τάς δυό ἀγάπας, εἰς τόν Θεόν, καί εἰς τούς ἀδελφούς του.

Διότι ὅποιος ἔχει τόν Θεόν εἰς τήν καρδίαν του, ἔχει πάντα τά ἀγαθά, καί ἁμαρτίαν δέν ὑποφέρει νά κάμη· καί ὅστις δέν ἔχει τόν Θεόν εἰς τήν καρδίαν, ἔχει τόν διάβολον, καί κάμνει πάντα τά κακά καί ὅλας τάς ἁμαρτίας.

Χίλιας χιλιάδας καλά νά κάμνωμεν, ἀδελφοί μου, νηστείας, προσευχάς, ἐλεημοσύνας, καί τό αἷμα μας νά χύσωμεν διά τόν Χριστόν μας, καί δέν ἔχωμεν αὐτάς τάς δυό ἀγάπας, ἀλλά ἔχωμεν τό μίσος καί τήν ἔχθραν εἰς τούς ἀδελφούς μας, ὅλα ἐκεῖνα τά καλά ὁπού ἐκάμαμεν εἶνε τοῦ διαβόλου καί εἰς τήν Κόλασιν πηγαίνομεν.

Μά καλά, λέγετε, ἐκεῖ μέ ἐκείνην τήν ὀλίγην ἔχθραν ὁπού ἔχομεν εἰς τούς ἀδελφούς μας, ἔχοντας τόσα καλά καμωμένα, εἰς τήν Κόλασιν πηγαίνομεν;

Ναί, ἀδελφοί μου.

Διότι ἐκείνη ἡ ἔχθρα εἶνε φαρμάκι τοῦ διαβόλου.

Καί καθώς βάνομεν μέσα εἰς ἑκατόν ὀκάδας ἀλεύρι ὀλίγον προζύμι, καί ἔχει τόσην δύναμιν καί ἀνακουφίζει ὅσον ζυμάρι καί ἄν εἶνε, ἔτσι εἶνε καί ἡ ἔχθρα· ὅλα ἐκεῖνα τά καλά ὁπού ἐκάμαμεν, τά γυρίζει καί τά κάμνει φαρμάκι τοῦ διαβόλου.

Ἐδῶ, Χριστιανοί μου, πῶς πηγαίνετε;

Ἔχετε τήν ἀγάπην ἀνάμεσόν σας;

Ἀνίσως καί θέλετε νά σωθῆτε, κανένα ἄλλο πράγμα νά μή ζητήσετε ἐδῶ εἰς τόν κόσμον ἀπό τήν ἀγάπην.

Εἶνε ἐδῶ κανένας ἀπό τήν εὐγένιάν σας ὁπού νά ἔχῃ αὐτήν τήν ἀγάπην εἰς τούς ἀδελφούς του;

Ἄς σηκωθῆ ἐπάνω νά μοῦ τό εἰπῆ, νά τόν εὐχηθῶ καί ἐγώ, νά βάνω καί τούς Χριστιανούς νά τόν συγχωρήσωσι, νά λάβη μίαν συγχώρησιν, ὁπού νά ἔδινεν χιλιάδες φλωρία δέν τήν εὕρισκεν.

Ἐγώ, ἅγιε τοῦ Θεοῦ, ἀγαπῶ τόν Θεόν καί τούς ἀδελφούς μου.

Καλά, παιδί μου, ἔχε τήν εὐχήν. Πῶς σέ λέγουν τό ὄνομά σου;

Κώστα.

Τί τέχνη κάμνεις;

Πρόβατα φυλάγω.

Τό τυρί ὅταν τό πωλῆς τό ζυγιάζεις;

Τό ζυγιάζω.

Ἐσύ, παιδί μου, ἔμαθες νά ζυγιάζης τό τυρί, καί ἐγώ νά ζυγιάζω τήν ἀγάπην.

Τό ζύγι ἐντρέπεται τόν αὐθέντην του;

Ὄχι.

Τώρα νά ζυγιάσω καί ἐγώ τήν ἀγάπην σου, καί ἄν εἶνε σωστή καί δέν εἶνε ξύγκικη, τότε νά σέ εὐχηθῶ καί ἐγώ, νά βάλω καί ὅλους τούς Χριστιανούς νά σέ σ υ γ χ ω ρ ή σ ω σ ι.

Πῶς νά σέ καταλάβω, παιδί μου, πῶς ἀγαπᾶς τούς ἀδελφούς σου;

Ἐγώ τώρα ἐδῶ ὁπού περιπατῶ καί διδάσκω εἰς τόν κόσμον, λέγω πώς τόν κύρ–Κώστα τόν ἀγαπῶ ὡσάν τά μάτια μου· μά ἐσύ αὐτό δέν τό πιστεύεις· θέλεις νά μέ δοκιμάσῃς πρῶτον, καί τότε νά μέ πιστεύσῃς.

Ἐγώ ἔχω ψωμί νά φάγω, ἐσύ δέν ἔχεις· ἀνίσως καί σοῦ δώσω κομμάτι καί σέ, ὁπού δέν ἔχεις, τότε φανερώνω πώς σέ ἀγαπῶ.

Ἀμή ἐγώ νά φάγω ὅλο τό ψωμί καί ἐσύ νά πεινᾶς, τί φανερώνω;

Πώς ἡ ἀγάπη ὁπού ἔχω εἰς σέ εἶνε ψεύτικη.

Ἔχω δυό ποτήρια κρασί νά πίω, ἐσύ δέν ἔχεις· ἀνίσως καί δώσω καί σέ ἀπ᾿ αὐτό καί πίης, τότε φανερώνω πώς σέ ἀγαπῶ.

Ἀμή ἀνίσως καί δέν σοῦ δώσω, εἶνε κάλπικη ἡ ἀγάπη.

Εἶσαι λυπημένος· ἀπέθανεν ἡ μήτηρ σου, ὁ πατήρ σου· ἀνίσως καί ἔλθω νά σέ παρηγορήσω, τότε εἶνε ἀληθινή ἡ ἀγάπη μου.

Ἀμή ἀνίσως σύ κλαίης καί θρηνῆς καί ἐγώ τρώγω, πίνω καί χορεύω, ψεύτικη εἶνε ἡ ἀγάπη μου. Τό ἀγαπᾶς ἐκεῖνο τό φτωχό παιδί;

Τό ἀγαπῶ.

Ἄν τό ἠγάπας, τοῦ ἔπαιρνες ἕνα ὑποκάμισο ὁπού εἶνε γυμνό, νά παρακαλῆ καί ἐκεῖνο διά τήν ψυχήν σου.

Δέν εἶνε ἔτσι, Χριστιανοί μου;

Μέ ψεύτικην ἀγάπην δέν πηγαίνομεν εἰς τόν Παράδεισον.

Τώρα σάν θέλης νά κάμης τήν ἀγάπην μάλαμα, πάρε καί ἔνδυσε τά φτωχά παιδιά, καί τότε νά βάλω νά σέ σ υ γ χ ω ρ ή σ ω σ ι.

Τό κάμνεις τοῦτο;

Τό κάμνω.

Χριστιανοί μου, ὁ Κώστας ἐκατάλαβε, πώς ἡ ἀγάπη πού εἶχεν ἕως τώρα ἦτο ψεύτικη, καί θέλει νά τήν κάμη μάλαμα, νά ἐνδύση τά πτωχά παιδιά.

Ἐπειδή καί τόν ἐπαιδεύσαμεν, σᾶς παρακαλῶ νά εἰπῆτε διά τόν κύρ – Κώστα τρεῖς φοράς:

Ὁ Θεός συγχωρῆσοι καί ἐλεῆσοι αὐτόν”.

Ἄς ἐνθυμούμαστε πάντοτε ἀδέλφια μου, ὅτι τό Θεόπνευστο πνευματικό ἔργο τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ στηρίζεται στήν δύναμιν πού ἔχει ὁ Πανάγιος Σταυρός καί τό ὄνομα τοῦ Θεανθρώπου Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Διότι σύμφωνα μέ τήν Θεοπαράδοτη «Διδαχή» τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ:

Μέ τόν Σταυρόν καί μέ τό «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ» ἰατρεύονται κάθε ἀρρωστεῖες.

Μέ τόν Σταυρόν καί μέ τό «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ» οἱ Ἀπόστολοι ἀναστοῦσαν νεκρούς καί ἰάτρευαν πάσαν ἀσθένειαν.

Μέ τόν Σταυρόν καί μέ τό «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ» ἀποστομώνει ὁ ἄνθρωπος κάθε αἱρετικόν.

Μέ τόν Σταυρόν καί μέ τό «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ» ἁγιάζει ὁ ἄνθρωπος καί πηγαίνει εἰς τόν Παράδεισον, νά χαίρεται καί νά εὐφραίνεται ὡσάν οἱ Ἄγγελοι”.

Ἀμήν, γένοιτο!

Συνεχίζεται…

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra

Δείτε σχετικά:
– Tο Θεόπνευστο έργο του Εθναποστόλου Κοσμά του Φιλοθεΐτου (Α΄ Μέρος, Β΄Γ΄Δ΄, Ε΄Ζ΄Η΄, Θ΄, Ι΄, ΙΑ΄, ΙΒ΄, ΙΓ΄, ΙΔ΄)