Ποίημα της Χριστίνας Τράντζα

Μηδενίζονται όλα μια μέρα, μαζί με το «εγώ» μου…

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr


Στη Μητέρα μας Παναγία

Χριστίνα Τράντζα

Προσκυνώ την σεπτή και αγία Εικόνα, της Παναγίας Μητέρας μας,
την Κοίμηση και πανίερη της Μετάσταση.

Λιτανεύω μέσα στον νου μου ακόμα,
την μεγάλη πορεία των θείων γεγονότων,
από τον Ευαγγελισμό, έως την Ανάληψη.

Και δοξάζω γι’ αυτό Εσένα τον αληθινό Θεό,
τον Κύριο μου και Θεάνθρωπο.
Από το Συναξάρι των Αγίων,
αντλώντας το άγιο βίωμα
ελέγχομαι όσο επιμένω να ζω,
στου κόσμου το πνεύμα, το απάνθρωπο.

Στην αγκαλιά Σου Παναγία μας αναπαύομαι,
γονατίζω εμπρός Σου, ευλαβικά Σε ασπάζομαι.
Της θείας δόξης το άγιο σκήνωμα.
Μετέστης προς την ζωήν την αιώνιον,
ελκύεις με την χάρη Σου, της Εκκλησίας το άγιο πλήρωμα.
Σώζεις αεί Θεοτόκε την κληρονομίαν Σου.

Με προδίδει μόνο η ακάθαρτη ψυχή μου, δεν αντέχει η συνείδησή μου,
της πονηρίας τα λόγια και τα έργα.
Με το κομποσκοίνι μου ζώστηκα απόψε,
για να αντέξει η χωμάτινη καρδιά μου,
την πλημμύρα και τα δώρα της χάριτος.

Αγκαλιάζω με την υπακοή μου τον Γέροντα.
Συμπονώ τους γονείς στα γεράματα
και τα δεινά περιορίζονται, με την χάρη Του.

Μηδενίζονται όλα μια μέρα, μαζί με το «εγώ» μου,
μπροστά στον φιλάνθρωπο «κόσμο», του Χριστού μας τον άυλο.

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra