Άρθρο της Χριστίνας Τράντζα
αρθρογραφεί για katanixi.gr

Ἡ Παρθένος σήμερον τόν ὑπερούσιον τίκτει, καί ἡ γῆ τό σπήλαιον τῷ Ἀπροσίτῳ προσάγει. Ἄγγελοι μετά ποιμένων δοξολογοῦσι. Μάγοι δέ μετά ἀστέρος ὁδοιποροῦσι. Δι’ ἡμᾶς γάρ ἐγεννήθη Παιδίον νέον, ὁ πρό αἰώνων Θεός. (Κοντάκιον.Ἦχος γ’ Αὐτόμελον. Ποίημα Ῥωμανοῦ τοῦ Μελῳδοῦ)

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr


Σύμπασα η ανθρωπότητα εορτάζει το μέγα και κοσμοσωτήριο γεγονός της Ενανθρωπήσεως του Θεού, όχι τη δήθεν γιορτή του Κικίλια

της Χριστίνας Τράντζα

Εννέα ημέρες πριν τη μεγάλη Δεσποτική εορτή των Χριστουγέννων για την Ορθοδοξία μας, την Τετάρτη 16-12-20 ακούστηκαν τρεις δηλώσεις: Αυτά είναι τα τρία σημάδια μιας «δήθεν εορτής» των εκκοσμικευμένων «ψευδών-λόγων».

  • Ο κ. Στέλιος Πέτσας προανήγγειλε σκληρότερα μέτρα σε περιφερειακές ενότητες όπου θα αυξάνονται τα κρούσματα κορωνοϊού, με την εφαρμογή σε αυτές τις περιοχές ακόμη και ολικού lockdown. Αναφέρθηκε στον κίνδυνο ενός τρίτου κύματος της πανδημίας, μετά τις γιορτές.
  • Ο κ. Μιχάλης Χρυσοχοΐδης δήλωσε ότι στην πραγματικότητα δεν έχει να πει πολλά, αλλά έχει να πει ένα μόνο: «Κανείς δεν μπορεί να κάνει του κεφαλιού του. Είμαστε εδώ για να βοηθήσουμε, να εξηγήσουμε, να συνδράμουμε, αλλά του κεφαλιού του κανείς. Σε αντίθετη περίπτωση θα σφραγιστούν οι περιοχές, ακόμη και σπίτι-σπίτι… Δεν είναι ούτε απειλή, ούτε προειδοποίηση. Είναι απόφαση και θα γίνει έτσι αν χρειαστεί», ενόψει των εορτών
  • Ο κ. Βασίλης Κικίλιας: «Δεν αξίζει τον κόπο για μια 1 ή 2 μέρες δήθεν γιορτής, να κινδυνεύσουν ζωές συνανθρώπων μας…“Δεν θα είναι ένα το εμβόλιο”! Αρχίζει η καταγραφή των υγειονομικών και εργαζομένων στα νοσοκομεία που θέλουν να εμβολιαστούν… Θα εμβολιάσουμε πρώτα απ’ όλα τους υγειονομικούς μας. Θα τιμήσουμε τους αγωνιστές στην πρώτη γραμμή αυτής της προσπάθειας. Στη συνέχεια θα εμβολιάσουμε τις ευπαθείς ομάδες…». 

Για λόγους ενημέρωσης του αναγνωστικού μας κοινού προβάλλουμε ένα σχετικό σύντομο απόσπασμα βίντεο από το κανάλι
Dafuq:

«Ὅτε καιρός, τῆς ἐπί γῆς παρουσίας σου, πρώτη ἀπογραφή τῇ οἰκουμένῃ ἐγένετο, τότε ἔμελλες τῶν ἀνθρώπων ἀπογράφεσθαι τά ὀνόματα, τῶν πιστευόντων τῷ τόκῳ σου· διά τοῦτο τό τοιοῦτον δόγμα, ὑπό Καίσαρος ἐξεφωνήθη· τῆς γάρ αἰωνίου σου βασιλείας, τό ἄναρχον ἐκαινουργήθη. Διό σοι προσφέρομεν καί ἡμεῖς, ὑπέρ τήν χρηματικήν φορολογίαν, ὀρθοδόξου πλουτισμόν θεολογίας, τῷ Θεῷ καί Σωτῆρι τῶν ψυχῶν ἡμῶν».

Η γιορτή των Χριστουγέννων καθιερώθηκε για πρώτη φορά στις 25 Δεκεμβρίου του 397 επί πατριαρχίας Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου. Σύμφωνα με άλλους, ο πατριάρχης Ιεροσολύμων Ιουβενάλιος χώρισε τις δύο γιορτές των Φώτων και των Χριστουγέννων, οι οποίες παλιότερα γίνονταν την ίδια μέρα, δηλαδή την 6η Ιανουαρίου.

Συναξάριον

Τῇ ΚΕ’ τοῦ αὐτοῦ μηνός, ἡ κατά σάρκα Γέννησις τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ καί Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Στίχοι

Θεός τό τεχθέν, ἡ δέ Μήτηρ Παρθένος.

Τί μεῖζον ἄλλο καινόν εἶδεν ἡ κτίσις;

Παρθενική Μαρίη Θεόν εἰκάδι γείνατο πέμπτῃ.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Ἡ προσκύνησις τῶν Μάγων.

Στίχοι

Σέ προσκυνοῦσα τάξις ἐθνική, Λόγε,

Τό πρός σέ δηλοῖ τῶν Ἐθνῶν μέλλον σέβας.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Μνήμη τῶν θεασαμένων Ποιμένων τόν Κύριον.

Στίχοι

Ποίμνην ἀφέντες τήν ἑαυτῶν Ποιμένες,

Ἰδεῖν καλόν σπεύδουσι Χριστόν Ποιμένα.

Αὐτῷ ἡ δόξα εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Λόγος εις την Γέννησιν του Χριστού 

Ηλίας Μηνιάτης, Επίσκοπος Κερνίκης και Καλαβρύτων 

Τό μέγα μυστήριον τῆς ἐνσάρκου οἰκονομίας, καθώς εἶναι τό ὑψηλότερον, τό εὐγενέστερον καί τελειότερον ἔργον τῆς δημιουργικῆς θείας σοφίας καί δυνάμεως, ἔτσι, πρῶτον ἀπό κάθε ἄλλο ἐπρομελετήθη καί ἐπρογνωρίσθη ἀπό τόν παντέφορον νοῦν τοῦ Θεοῦ. Πρίν νά προορίσῃ ὁ Θεός τήν πλάσιν ἤ τῶν Ἀγγέλων ἤ τῶν ἀνθρώπων ἤ τινος ἄλλου κτίσματος, προώρισεν εἰς τήν ἀΐδιόν Του βουλήν τήν σάρκωσιν τοῦ Θείου Λόγου. Ὅθεν ἡ σάρκωσις τοῦ Θείου Λόγου, εἰς τάς θείας Γραφάς λέγεται «ἀρχή τῶν ὁδῶν Κυρίου» καί αὐτός ὁ σαρκωθείς Θεῖος Λόγος «πρωτότοκος πάσης κτίσεως».

Αὐτή ἡ ἐνυπόστατος σοφία τοῦ Θεοῦ λέγει περί ἑαυτῆς, εἰς τό η´ τῶν Παροιµιῶν. «Κύριος ἔκτισέ µε ἀρχήν ὁδῶν αὐτοῦ, πρό τοῦ αἰῶνος ἐθεµελίωσέ µε». Καί ὁ µακάριος Παῦλος εἰς τό πρῶτον τῆς πρός Κολασσαεῖς, ὁµιλῶν περί τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, λέγει· «ὅς ἐστιν εἰκών τοῦ Θεοῦ, τοῦ ἀοράτου, πρωτότοκος πάσης κτίσεως»· τά ὁποῖα ἐξηγοῦσι οἱ ἱεροί Διδάσκαλοι, πῶς ἐννοοῦνται διά τόν Ἰησοῦν Χριστόν, ὄχι κατά τήν θεότητα, διατί ὡσάν Θεός ὄντας ὁµοούσιος καί συναΐδιος µέ τόν Πατέρα οὔτε ἐκτίσθη ἀπό τόν Θεόν οὔτε εἶναι τό πρῶτον τῶν κτισµάτων καθώς ἐβλασφήµει ὁ Ἄρειος, ἀλλά κατά τήν ἀνθρωπότητα (ἀνθρωπίνην φύσιν), τήν ὁποίαν, πρίν ἀπό κάθε πρᾶγμα, ἐπροεῖδεν ὁ Θεός ἀρχήν τῶν θείων του ἀϊδίων ὁρισµῶν, πρῶτον πάντων τῶν ποιηµάτων…

Ἔτσι ἐξηγοῦν ὁ Μ. Ἀθανάσιος, εἰς τόν γ´ καί δ´ λόγον κατά Ἀρειανῶν, ὁ Ἀλεξανδρείας Κύριλλος, ὁ θεῖος Αὐγουστῖνος περί Τριάδος, καί πρεπόντως ἡ ἔνσαρκος οἰκονομία προωρίσθη ἀπό τόν Θεόν, πρωτύτερον ἀπό ὅλα τά ἔργα, διατί λέγουσιν οἱ ἱεροί θεολόγοι πώς περισσότερον ἀπό ὅλα τά ἔργα τοῦ Θεοῦ, ἡ Ἔνσαρκος Οἰκονομία ἀποδίδει μεγαλυτέραν δόξαν τοῦ Θεοῦ. Ὅλοι οἱ ἄνθρωποι ὁμοῦ, ὅλοι οἱ ἄγγελοι ὁμοῦ, δέν φθάνουσι νά ἀποδώσωσι τόσην δόξαν εἰς τόν Θεόν, ὅσην ἀποδίδει μόνος ὁ Θεάνθρωπος Λόγος, ὅστις διά τοῦτο ὁμιλῶν μέ τόν ἄναρχόν Του Πατέρα, λέγει «ἐγώ σε ἐδόξασα ἐπί τῆς γῆς»

Ὁ παλαιός Ἀδάμ ἔδωκε τόν θάνατον εἰς ὅλους τούς ζῶντας, ὁ νέος ἔρχεται νά δώσῃ τήν ζωήν εἰς ὅλους τούς νεκρούς. Ἐκεῖνος πατήρ τῆς φυσικῆς γενέσεως, οὗτος πατήρ τῆς πνευματικῆς ἀναγεννήσεως· τότε ἐπλάσθη ὁ ἄνθρωπος καί ἔγινε κατ’ εἰκόνα καί ὁμοίωσιν Θεοῦ, τώρα σαρκοῦται ὁ Θεός καί γίνεται καθ’ ὁμοίωμα καί μορφήν ἀνθρώπου. Ἀλλά, τότε μέν, ἔλαβε τήν κατ’ εἰκόνα καί ὁμοίωσιν Θεοῦ μόνον κατά μετοχήν καί χάριν, τώρα ὁ Θεός λαμβάνει μορφήν καί ὁμοίωμα ἀνθρώπου κατ’ οὐσίαν καί καθ’ ὑπόστασιν.

Ἐπειδή ἡ ἁμαρτία ἐξάλειψεν εἰς τόν ἄνθρωπον τό κατ’ εἰκόνα, ἔπρεπε μέ τόν ἄνθρωπον νά ἑνωθῇ ὁ Υἱός, ὁποῦ εἶναι εἰκών τοῦ Θεοῦ τοῦ ἀοράτου, καθώς λέγει ὁ Μ. Ἀθανάσιος (λόγος περί Ἐνανθρωπήσεως) καί ὁ Παῦλος, διά νά ξανατυπώσῃ τό ἀρχαῖον κάλλος τῆς εἰκόνος τοῦ Θεοῦ. Ἔπρεπε ὁ Υἱός ὁποῦ εἶναι ὁ Λόγος, νά ἑνωθῆ μέ τόν ἄνθρωπον, διά νά λύσῃ τήν ἀλογίαν, εἰς τήν ὁποίαν ἔπεσεν ὁ ἄνθρωπος, ὅταν διά τήν ἁμαρτίαν «παρεσυνεβλήθη τοῖς κτήνεσι τοῖς ἀνοήτοις καί ὡμοιώθη αὐτοῖς», ὅπως λέγει ὁ Μέγας Βασίλειος.

Ἔπρεπεν ὁ Υἱός, ὡς γεννητός, τώρα μίαν φοράν γεννᾶται καί πάντοτε γεννᾶται ἀχρόνως, εἰς τρόπον ὅπου, οὔτε ὁ Θεός ἐτράπη εἰς ἄνθρωπον, οὔτε ὁ ἄνθρωπος εἰς Θεόν, ἀλλ’ ὁ Θεός ἐσαρκώθη µένοντας Θεός καί ὁ ἄνθρωπος ἐθεώθη µένοντας ἄνθρωπος. Ἐκεῖνος ὁποῦ ἦτον τέλειος Θεός καί τέλειος ἄνθρωπος ἦτον ἕνας µόνος, ὁ Ἰησοῦς Χριστός. Μία ὑπόστασις, ἡ ὁποία ὅμως δέν ἐσύγχυσε τάς δύο φύσεις, θείαν καί ἀνθρωπίνην. Δύο φύσεις, αἱ ὁποῖαι ὅμως δέν ἐδιαίρεσαν τήν μίαν ὑπόστασιν. Ὁ θεῖος Λόγος προσέλαβεν ἀπό τήν Παρθένον σῶμα ἀληθινόν, ἀλλά σῶμα εὐθύς τέλειον. Προσέλαβε ψυχήν, ἀλλά καί ταύτην τελείαν, μέ νοῦν δηλαδή καί μέ θέλησιν, δο­γματίζει ἡ Ἁγία Οἰκουμενική Ἕκτη Σύνοδος, μέ τήν ἐπιστολήν τοῦ Σωφρονίου. «Ἰησοῦς Χριστός ἦλθεν εἰς τόν κόσμον ἁμαρτωλούς σῶσαι, ὧν πρῶτός εἰμι ἐγώ», λέγει ὁ Παῦλος. 

Μέγα θαῦμα, χριστιανοί μου, νά γένη ὁ Θεός ἄνθρωπος! Ἐδῶ φαίνεται ἡ ἄπειρος τοῦ Θεοῦ ἀγάπη, σοφία καί δύναμις. Ἦτον ὁ ἄνθρωπος ἀποστάτης τοῦ Θεοῦ, υἱός θείας ὀργῆς, δοῦλος τῆς ἁμαρτίας, αἰχμάλωτος τοῦ διαβόλου, κληρονόμος τῆς αἰωνίου κολάσεως, διά τήν παράβασιν τοῦ Ἀδάμ. Διά τόν ἄνθρωπον ἦτον κλεισμένη ἡ πύλη τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν καί χαμένη ἡ ἐλπίς τῆς σωτηρίας. Διά τόν ἄνθρωπον, δέν ἦτον μεσίτης νά κάμῃ καταλλαγήν μέ τόν Θεόν. Ἐλυπήθη τό πλάσμα τῶν χειρῶν Του ὁ Θεός, ἐκατέβη προσωπικῶς εἰς τήν γῆν, ἐσαρκώθη διά νά σώσῃ τοῦτον τόν ἄνθρωπον δηλαδή, διά νά τοῦ δείξῃ τήν ὁδόν τῆς σωτηρίας, διά νά τοῦ ἀνοίξῃ τήν πύλην τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν, διά νά τόν φιλιώσῃ μέ τόν Θεόν καί Πατέρα, διά νά τόν λυτρώσῃ ἀπό τήν δουλείαν τῆς ἁμαρτίας, ἀπό τήν αἰχμαλωσίαν τοῦ διαβόλου καί ἀπό τήν αἰώνιον κόλασιν. 

«Ἦλθεν ὁ Υἱός τοῦ ἀνθρώπου ζητῆσαι καί σῶσαι τό ἀπολωλός», αὐτό εἶναι τό τέλος τῆς ἐνσάρκου οἰκονομίας.

Ὅταν ἐπλάσθη ὁ Ἀδάμ, ὁ Θεός ἐστόλισε πρῶτα τόν οὐρανόν μέ ὅλον τό φῶς τῶν ἀστέρων· τήν γῆν, μέ ὅλον τό ποικιλόχρωμον τῶν ἀνθέων καί τῶν φυτῶν. Ἔκτισεν ἐπί ταυτοῦ ἕνα Παράδεισον τῆς τρυφῆς καί τόν ἀνεκήρυξεν βασιλέα τῆς κτίσεως· ὅταν δέ ἐγεννήθη ὁ Χριστός, ὁ Μονογενής Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ, ὁ Θεός, πρῶτον μέν διώρισε μίαν νύκτα, μέσα εἰς ἕνα σπήλαιον, ἐπάνω εἰς μίαν φάτνην, δεύτερον δέ, ἐκεῖνος ὁποῦ ἐγεννήθη, ἦταν ὁ κληρονόμος τῆς βασιλείας τοῦ Δαυΐδ, ὁ Λυτρωτής τοῦ κόσμου, ὁ Μεσσίας ὁποῦ προεῖπον οἱ Προφῆται, ὁποῦ ἐπεθύμει τόσους αἰῶνας ὁ λαός τοῦ Ἰσραήλ· Καί λοιπόν, ἀντί νά κηρυχθῇ ἡ γέννησίς Του εὐθύς εἰς ὅλον τόν λαόν τοῦ Ἰσραήλ, ἤ κἄν εἰς ὅλην τήν Ἱερουσαλήμ, εἰς τούς ἀρχιερεῖς, εἰς τούς πρεσβυτέρους, εἰς τούς ἄρχοντας τῆς πόλεως, ἕνα πρᾶγμα τόσον μεγάλον μένει ἀπόκρυφον καί σχεδόν δέν τό ἠξεύρει τινάς, ἐβγάνοντας ἐκείνους τούς ὀλίγους ποιμένας, πρός τούς ὁποίους τήν ἐφανέρωσεν ἕνας ἄγγελος. 

Τόσον ἔνδοξος καί περιφανής ἡ πλᾶσις τοῦ ἀνθρώπου, ὁποῦ τήν βλέπει ὁ οὐρανός καί ἡ γῆ· καί τόσον σκοτεινή καί ἄγνωστος ἡ γέννησις τοῦ Χριστοῦ, ὁποῦ λαχαίνει νύκτα καί μέσα εἰς ἕνα σπήλαιον; Ἡ γέννησις τοῦ Θεοῦ, ὁποῦ ἦλθε νά σώσῃ τοῦτον τόν ἄνθρωπον; Ναί! Διά τοῦτο μάλιστα, ἄς εἶναι ἡ γέννησις τοῦ Χριστοῦ, ὅσον τό δυνατόν σκοτεινή, ἄς εἶναι σχεδόν ἄγνωστος εἰς τόν κόσμον, ἄς φαίνεται πώς τοῦτος ὁποῦ γεννᾶται, δέν εἶναι ὁ οὐράνιος βασιλεύς τῆς δόξης, ἀλλ’ ὁ πλέον πενιχρός ἄνθρωπος τῆς γῆς, διά νά πλανεθῆ τόσον περισσότερον ὁ διάβολος. Ἄς τόν νομίση τώρα ψιλόν (γυμνόν) ἄνθρωπον, διά νά τόν δοκιμάσῃ ὕστερα Ὕψιστον Θεόν, ὡσάν τό ἔπαθεν, ὅταν, καθώς λέγει ὁ θεῖος Χρυσόστομος, «ἔλαβε σῶμα καί Θεῷ περιέτυχε· ὅταν ἔλαβε ὅπερ ἔβλεπε, καί πέπτωκεν ὁποῦ οὐκ ἔβλεπεν! Ὤ, βάθος πλούτου καί σοφίας καί γνώσεως Θεοῦ!»…

Καί λοιπόν, χριστιανοί, ὅποιος θέλει νά ἑορτάσῃ ἀξιοπρεπῶς τήν γέννησιν τοῦ Χριστοῦ, ἄς ἐξομολογηθῇ καί ἄς μεταλάβη. Ὅποιος ταύτας τάς Ἁγίας ἡμέρας θέλει νά εὕρη τόν Χριστόν, ἄς πλησιάσῃ εἰς τό θυσιαστήριον, ὁποῦ εἶναι ὁ οἶκος τοῦ ἄρτου τῆς Ζωῆς, ὅπως φθάσῃ εἰς τήν πνευματικήν Βηθλεέμ καί εὕρη τόν Βασιλέα τοῦ οὐρανοῦ καί τῆς γῆς καί ἄς ἀκολουθήσωμεν ὅλοι ἐμεῖς τούς τρεῖς ἐκείνους εὐλαβεῖς Μάγους.

Οἱ μάγοι, ὡς ἔφθασαν καί εἶδον τό θεῖον ἐκεῖνο παιδίον, μετά Μαρίας, τῆς μητρός αὐτοῦ, ἔπεσον μέ πολλήν εὐλάβειαν καί προσεκύνησαν· ἄνοιξαν τούς θησαυρούς τους καί Τοῦ ἐχάρισαν δῶρα, χρυσάφι, λιβάνι, σμύρνα. 

Ἄς προσφέρωμεν χρυσάφι, ἤτοι ἐλεημοσύνην, λιβάνι, ἤγουν προσ­ευχήν καί σμύρναν, τά πικρά δάκρυα τῆς μετανοίας. 

Αὗται αἱ προετοιμασίαι τῆς ἀληθινῆς ἐξομολογήσεως καί ἀξίας μεταλήψεως καί μετά, ἄς πιάσωμεν τόν «ἄλλον δρόμον» τῆς χριστιανικῆς ἀρετῆς, τῆς τελείας διορθώσεως, ὁποῦ μᾶς φέρει εἰς τήν αἰώνιον ζωήν.

(«Διδαχαί καί Λόγοι», Ἐκδ. Ρηγοπούλου. Ἀπόσπασμα.)

Ὠδή θ’ Μεγαλυνάρια

Ψαλλόμενα ἐν τῇ ᾠδῇ ταύτῃ Ἦχος α’

ὁ α’ χορός

Μεγάλυνον ψυχή μου τήν τιμιωτέραν καί ἐνδοξοτέραν τῶν ἄνω στρατευμάτων.

Μυστήριον ξένον ὁρῶ, καί παράδοξον! Οὐρανόν τό Σπήλαιον, θρόνον Χερουβικόν τήν Παρθένον, τήν φάτνην χωρίον, ἐν ᾧ ἀνεκλίθη ὁ Ἀχώρητος Χριστός ὁ Θεός, ὅν ἀνυμνοῦντες μεγαλύνομεν.

ὁ β΄ χορός

Μεγάλυνον ψυχή μου τόν ἐκ τῆς Παρθένου Θεόν σαρκί τεχθέντα.

Ἐξαίσιον δρόμον ὁρῶντες οἱ Μάγοι, ἀσυνήθους νέου ἀστέρος ἀρτιφαοῦς, οὐρανίου ὑπερλάμποντος, Χριστόν Βασιλέα ἐτεκμήραντο, ἐν γῇ γεννηθέντα Βηθλεέμ εἰς σωτηρίαν ἡμῶν.

ὁ α’ χορός

Μεγάλυνον ψυχή μου τόν ἐν τῷ Σπηλαίῳ τεχθέντα Βασιλέα.

Νεηγενές Μάγων λεγόντων παιδίον Ἄναξ, οὗ ἀστήρ ἐφάνη, ποῦ ἐστίν; εἰς γάρ ἐκείνου προσκύνησιν ἥκομεν. Mανείς ὁ Ἡρῴδης ἐταράττετο, Χριστόν ἀνελεῖν, ὁ θεομάχος φρυαττόμενος.

ὁ β΄ χορός

Μεγάλυνον ψυχή μου τῶν ὑπό τῶν Μάγων Θεόν προσκυνηθέντα.

Ἠκρίβωσε χρόνον Ἡρῴδης ἀστέρος, οὗ ταῖς ἡγεσίαις οἱ Μάγοι ἐν Βηθλεέμ, προσκυνοῦσι Χριστῷ σύν δώροις· ὑφ’ οὗ πρός Πατρίδα ὁδηγούμενοι, δεινόν παιδοκτόνον ἐγκατέλιπον παιζόμενον.

Ἕτερα εἰς τόν Ἰαμβικόν Κανόνα


ὁ α’ χορός

Σήμερον ἡ Παρθένος τίκτει τόν Δεσπότην ἔνδον ἐν τῷ Σπηλαίῳ.

Στέργειν μέν ἡμᾶς, ὡς ἀκίνδυνον φόβῳ,

Ῥᾷον σιωπήν, τῷ πόθῳ δέ Παρθένε,

Ὕμνους ὑφαίνειν, συντόνως τεθηγμένους,

Ἐργῶδές ἐστιν, ἀλλά καί μήτηρ σθένους,

Ὅση πέφυκεν ἡ προαίρεσις δίδου.

ὁ β΄ χορός

Σήμερον ὁ Δεσπότης, τίκτεται ὡς βρέφος, ὑπό Μητρός Παρθένου.

Στέργειν μέν ἡμᾶς…

ὁ α’ χορός

Δόξα Πατρί…

Μεγάλυνον ψυχή μου, τῆς τρισυποστάτου, καί ἀδιαιρέτου, θεότητος τό κράτος.

Τύπους ἀφεγγεῖς καί σκιάς παρηγμένας,

Ὦ Μῆτερ ἁγνή, τοῦ Λόγου δεδορκότες,

Νέου φανέντος, ἐκ πύλης κεκλεισμένης,

Δοξούμενοί τε, τῆς ἀληθείας φάος,

Ἐπαξίως σήν εὐλογοῦμεν γαστέρα.

ὁ β΄ χορός

Καί νῦν…

Μεγάλυνον ψυχή μου, τήν λυτρωσαμένην, ἡμᾶς ἐκ τῆς κατάρας.

Πόθου τετευχώς, καί Θεοῦ παρουσίας,

Ὁ χριστοτερπής λαός ἠξιωμένος,

Νῦν ποτνιᾶται τῆς παλιγγενεσίας.

Ὡς ζωοποιοῦ τήν χάριν δέ Παρθένε,

Νέμοις ἄχραντε, προσκυνῆσαι τό κλέος.

Καταβασίαι

ὁ α’ χορός

Μεγάλυνον ψυχή μου, τήν τιμιωτέραν, καί ἐνδοξοτέραν τῶν ἄνω στρατευμάτων.

Μυστήριον ξένον, ὁρῶ καί παράδοξον! οὐρανόν τό Σπήλαιον, θρόνον Χερουβικόν, τήν Παρθένον, τήν φάτνην χωρίον, ἐν ᾧ ἀνεκλίθη ὁ ἀχώρnτος, Χριστός ὁ Θεός, ὅν ἀνυμνοῦντες μεγαλύνομεν.

ὁ β΄ χορός

Μεγάλυνον ψυχή μου, τήν λυτρωσαμένην, ἡμᾶς ἐκ τῆς κατάρας.

Ἰαμβικός

Στέργειν μέν ἡμᾶς, ὡς ἀκίνδυνον φόβῳ,

Ῥᾷον σιωπήν, τῷ πόθῳ δέ Παρθένε,

Ὕμνους ὑφαίνειν, συντόνως τεθηγμένους,

Ἐργῶδές ἐστιν, ἀλλά καί μήτηρ σθένους,

Ὅση πέφυκεν ἡ προαίρεσις δίδου.

Ἐξαποστειλάριον

ὁ α’ χορός

Ἦχος γ’ Αὐτόμελον

Ἐπεσκέψατο ἡμᾶς, ἐξ ὕψους ὁ Σωτήρ ἡμῶν, ἀνατολή ἀνατολῶν, καί οἱ ἐν σκότει καί σκιᾷ, εὕρομεν τήν ἀλήθειαν, καί γάρ ἐκ τῆς Παρθένου ἐτέχθη ὁ Κύριος.

ὁ β’ χορός

Ἐπεσκέψατο ἡμᾶς, ἐξ ὕψους ὁ Σωτήρ ἡμῶν, ἀνατολή ἀνατολῶν, καί οἱ ἐν σκότει καί σκιᾷ, εὕρομεν τήν ἀλήθειαν, καί γάρ ἐκ τῆς Παρθένου ἐτέχθη ὁ Κύριος.

ὁ α’ χορός

Ἐπεσκέψατο ἡμᾶς, ἐξ ὕψους ὁ Σωτήρ ἡμῶν, ἀνατολή ἀνατολῶν, καί οἱ ἐν σκότει καί σκιᾷ, εὕρομεν τήν ἀλήθειαν, καί γάρ ἐκ τῆς Παρθένου ἐτέχθη ὁ Κύριος.

ὁ β’ χορός

Ἐπεσκέψατο ἡμᾶς, ἐξ ὕψους ὁ Σωτήρ ἡμῶν, ἀνατολή ἀνατολῶν, καί οἱ ἐν σκότει καί σκιᾷ, εὕρομεν τήν ἀλήθειαν, καί γάρ ἐκ τῆς Παρθένου ἐτέχθη ὁ Κύριος.

Ἀπολυτίκιον Ἦχος δ’

Ἡ γέννησίς σου Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν, ἀνέτειλε τῷ κόσμῳ, τό φῶς τό τῆς γνώσεως, ἐν αὐτῇ γάρ οἱ τοῖς ἄστροις λατρεύοντες, ὑπό ἀστέρος ἐδιδάσκοντο, σέ προσκυνεῖν, τόν Ἥλιον τῆς δικαιοσύνης, καί σέ γινώσκειν ἐξ ὕψους ἀνατολήν, Κύριε δόξα σοι.

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra

Κικίλιας: “Δεν θα πάθουμε τίποτα αν μείνουμε μέσα 1-2 μέρες για μια δήθεν γιορτή” 


Δείτε σχετικά:
Εμβόλιο της σωτηρίας ή της αποστασίας;
Mέτρα και εντός των Εκκλησιών κ. Γιαμαρέλλου;
Έρευνα: Η Απόφαση του ΣτΕ για τον υποχρεωτικό εμβολιασμό των παιδιών και οι προεκτάσεις της
Η κυβέρνηση με δύο νόμους μόνο, έκανε υποχρεωτικό τον εμβολιασμό κατά του Covid-19
Προ των πυλών το εμβόλιο της Νέας Εποχής
Υποχρεωτικά η μάσκα-υποχρεωτικά και το εμβόλιο;
Βιάζεται ο Κικίλιας
Ακραία πρόταση της ειδικής επιτροπής: Υποχρεωτική παντού η μάσκα εκτός σπιτιού
Κικίλιας: «Μένουμε ασφαλείς με τη μάσκα μέχρι νεωτέρας εντολής»
Μήνυση για το σκάνδαλο του κορονοϊού
Pasquale Mario Bacco: Η ομολογία ενός ιατροδικαστή
Επιπλοκές και ένας θάνατος εθελοντή του εμβολίου του Covid-19