Ὁμιλία μοναχού π.Σεραφείμ Ζήση

Ἡ προσωπική μαρτυρία τοῦ παραστάντος μάρτυρος Μοναχοῦ Σεραφείμ (Ζήση)

Τήν Τετάρτη, 29 Ἀπριλίου 2026 στήν Αἴθουσα “Πρωτοπρεσβύτερος Νικόλαος Μανώλης” τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανικοῦ Συλλόγου ” Ἅγιος Ἰωσήφ ὁ Ἡσυχαστής” (Μοναστηρίου 183, 2ος ὄροφος, Θεσσαλονίκη) καί ὧρες 19:00 – 20:30, στό πλαίσιο τοῦ “Φροντιστηρίου Ὀρθοδόξου Θεολογίας”, ὁ ὁσ. Μοναχός π. Σεραφείμ Ζήσης ἀνέπτυξε τό θέμα: “Τί ἔγινε στή δίκη τοῦ π. Δήμου Σερκελίδη (18 Ἰουν 2025);”.

Ἡ ὁμιλία τοῦ π. Σεραφείμ βασίσθηκε κυρίως σέ ἀνάγνωση νέου ὁμότιτλου κειμένου του, ἡ δημοσίευση τοῦ ὁποίου (ὡς ἄρθρου) στήν katanixi.gr (μέ περισσότερες λεπτομέρειες καί ἀναλύσεις) θά ἀκολουθήσει ἀμέσως μετά τό video τῆς ὁμιλίας. Εἶναι ἰδιαίτερο καί ἐξόχως ἐνδιαφέρον, ὅτι στήν ὁμιλία τῆς Τετάρτης παρέστη συγκαθήμενος καί ὁ ἴδιος ὁ π. Δῆμος, καί συγκροτήθηκε ἔτσι καί ἕνα μικρό panel γιά πληρέστερο σχολιασμό τῆς καταστάσεως… Ὁ π. Δῆμος συνεισέφερε κατά τή ροή τῆς ὁμιλίας πολύ εὔστοχες ἐπισημάνσεις καί διευκρινίσεις.

Ἡ παρουσίαση τοῦ π. Σεραφείμ συνιστᾷ μία “βιωματική” ἐξιστόρηση μερικῶν ἀπό ὅσα διαμείφθηκαν στό ἑξαμελές ἐπισκοπικό δικαστήριο πού δίκασε καί καθαίρεσε τόν π. Δῆμο Σερκελίδη γιά τήν ὑπεράσπιση τῆς Ὀρθοδοξίας στίς 18 Ἰουνίου τοῦ 2025. Ὁ π.Σεραφείμ ἐξιστόρησε ὅσα ἀφοροῦν στήν δική του παρουσία, ὡς μάρτυρος ὑπερασπίσεως, στό δικαστήριο, ἀλλά προέβη καί σέ μερικές ἐκκλησιολογικές προεκτάσεις καί ἀναλύσεις.

Μετά τήν ἀφηγηματική παράθεση τῆς βραχείας στιχομυθίας μεταξύ τῶν Μητροπολιτῶν καί Ἐπισκόπων τοῦ Συνοδικοῦ Δικαστηρίου καί τοῦ Μον. Σεραφείμ (ἐπί 15 λεπτά) καί σύντομο “καθ΄ ὁδόν” σχολιασμό της, ὁ π. Σεραφείμ εἰδικῶς κατεφέρθη κατά τοῦ “αἰσχρουργήματος”, τοῦ κατηγορητηρίου, πού ὁ Εἰσαγγελεύς Πρωτοπρεσβύτερος π. Κυριάκος Κυριάκου συνέταξε κατά τοῦ π. Δήμου ἐκτρέποντας τήν διαδικασία ἀπό τήν μελέτη τῶν ἐπίμαχων ἐκκλησιολογικῶν θεμάτων (πού δικαιολογοῦν τήν Ἀποτείχιση) πρός τήν – ἄσχετη ἐν προκειμένῳ – ἐπίμεμπτη ἀκοινωνησία (παρασυναγωγή ἤ καί σχίσμα) πρός τόν Ἐπίσκοπο, πού ὁ Εἰσαγγελεύς θέλησε παραπειστικῶς νά ἀποδώσει στόν π. Δῆμο.

Ἔπειτα, ὁ ὁμιλητής σχολίασε διά μακρῶν τήν θεολογική ἀσυνέπεια τοῦ Θεοφ. Ἐπισκόπου Καρπασίας κ. Χριστοφόρου Τσιάκκα, μέ τόν ὁποῖον ἀντιδίκησε στήν δίκη· ὁ Θεοφιλέστατος Καρπασίας στό δικό του ἐκλεκτό ἀντιαιρετικό “Ἐγκυκλοπαιδικό Λεξικό Θρησκειῶν καί Αἱρέσεων” (2002), καθώς καί σέ σχετικό ἄρθρο του στό ἱστορικό, διεθνές, Συνέδριο κατά τοῦ Οἰκουμενισμοῦ (2004) ὑπῆρξε εὐκρινής ἐπικριτής τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, εἰδικῶς δέ καί κατά τῆς “Δηλώσεως τοῦ Τορόντο” (1950, ἡ ὁποία ἀναγνωρίζει “Ἐκκλησία” καί στήν αἵρεση, ἐκτός τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας), ἀλλά καί κατά τῆς ἀποδόσεως τοῦ ὅρου “Ἐκκλησία” στούς αἱρετικούς· στό Κολυμπάρι ὅμως καί μετά ἀπό αὐτό “ἀνέκρουσε πρύμναν” καί δέχθηκε, ὅτι δέν συντρέχουν λόγοι ἀνησυχίας, οὔτε κἄν ἐπί τῶν δύο αὐτῶν εἰδικοτέρων προβλημάτων, τά ὁποῖα καί ἀπεσιώπησε. Ὁ π. Σεραφείμ στήν ὁμιλία του ἀντέκρουσε καί κατέρριψε (ἐν συντομίᾳ) τά ἐπιχειρήματα τοῦ κ. Χριστοφόρου καί ὑπενθύμισε, ὅτι τόσο ἡ ὑπεράσπιση τῆς “Ἁγίας καί Μεγάλης” Συνόδου τοῦ Κολυμπαρίου στό συνοδικό δικαστήριο, ὅσο καί ἡ ἀπαίτηση τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Κύπρου κ. Γεωργίου πρός τόν ἀδίκως διωκόμενο Μητροπολίτη κ.Τυχικό νά ὑπογράψει “ὁμολογία πίστεως” ὑπέρ τοῦ Κολυμπαρίου, ἀποδεικνύουν, ὅτι ἡ Σύνοδος τοῦ Κολυμπαρίου κάθε ἄλλο παρά “ἀπέθανε καί ἐτάφη”, ὅπως θά θέλαμε ὅλοι οἱ Ὀρθόδοξοι νά ἔχει συμβεῖ.

Ἀκολούθως, ὁ ὁμιλητής σχολίασε καί τίς θέσεις τοῦ Προέδρου τοῦ Δικαστηρίου, Πανιερωτάτου Μητροπολίτου Κιτίου κ. Νεκταρίου, καθώς καί ἐκείνην τοῦ Πανιερωτάτου Μητροπολίτου Τριμυθοῦντος κ. Βαρνάβα.

Στόν ἐπίλογο ὁ π. Σεραφείμ ἐπαίνεσε τόν ἀδίκως διωκόμενο Πρεσβύτερο Πάφου π. Δῆμο Σερκελίδη, ὁ ὁποῖος ἐτίμησε διά τῆς ἀνυποστόλου θεολογικῆς στάσεώς του τήν Ἱερωσύνη πού ἡ Ἐκκλησία τοῦ ἐμπιστεύθηκε, τήν κοινή Ρωμησύνη ὅλων μας, ἀλλά καί τόν μακαριστό Γέροντά του καί ὁμολογητή, Πρωτοπρεσβύτερο π. Νικόλαο Μανώλη. Τέλος,  ἐξέφρασε τήν λύπη του γιά τήν χρόνια περιφρόνηση τῆς ἐκκλησιαστικῆς Διοικήσεως  (“σάρκα ἐκ τῆς σαρκός” τῆς ὁποίας θεωρεῖ ἑαυτόν) πρός τήν ἀκρίβεια τῶν ἱερῶν Δογμάτων, καί παρέθεσε πατερικά χωρία ἐνθαρρυντικά γιά τήν ἀντιμετώπιση τῶν αἱρέσεων καί ἐπικριτικά τῆς συγκαταβάσεως πρός αὐτήν, ὅπως ἐκεῖνο τοῦ Ὁσίου Ἐφραίμ τοῦ Σύρου: 

“Οὐαί τοῖς ἀδίκως δικάζουσι· τοῖς δικαιοῦσι τόν ἀσεβῆ καί τό δίκαιον τοῦ δικαίου αἴρουσιν. Οὐαί τοῖς μιαίνουσι τήν ἁγίαν Πίστιν ἐν αἱρέσεσιν ἤ τοῖς αἱρετικοῖς συγκαταβαίνουσιν” (Εἰς τήν Β΄ Παρουσίαν, ἐκδ. “Τό Περιβόλι τῆς Παναγίας”, τόμ. Δ΄, σελ. 26).

“Ἀλίμονο [κατά τήν Β΄ Παρουσία] σέ ὅσους δικάζουν ἀδίκως· ἐκείνους πού δικαιώνουν τόν ἀσεβῆ καί καταργοῦν τό δίκαιο τοῦ δικαίου. Ἀλίμονο σέ ὅσους μολύνουν τήν ἁγία Πίστη μέ αἱρέσεις ἤ πού συγκαταβαίνουν στούς αἱρετικούς”.

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI