Ὁμιλία τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου Θεοδώρου Ζήση

Πῶς ἔπρεπε νά ἑορτασθοῦν ὀρθοδόξως τά 1700 χρόνια ἀπό τήν σύγκληση τῆς Α΄ ἐν Νικαίᾳ Οἰκουμενικῆς Συνόδου

Τήν Τετάρτη, 03 Δεκεμβρίου (2025) στήν Αἴθουσα “Πρωτοπρεσβύτερος Νικόλαος Μανώλης” τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανικοῦ Συλλόγου ” Ἅγιος Ἰωσήφ ὁ Ἡσυχαστής” (Μοναστηρίου 183, 2ος ὄροφος, Θεσσαλονίκη) καί ὥρες 19:00 – 20:30, στό πλαίσιο τοῦ “Φροντιστηρίου Ὀρθοδόξου Θεολογίας” ὁ Πρωτοπρεσβύτερος καθηγητής π. Θεόδωρος Ζήσης παρέδωσε τό Ζ΄ μάθημα τῆς σειρᾶς ” Ἀπό τήν Ὀρθοδοξία στήν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Ἡ μεγάλη ἀνατροπή τοῦ 20οῦ αἰ. Σταθμοί καί πρόσωπα (Ζ’)”.

Τό Ζ΄ αὐτό μάθημα ἔχει ἐπί μέρους τίτλο: ” Πῶς ἔπρεπε νά ἑορτασθοῦν ὀρθοδόξως τά 1700 χρόνια ἀπό τήν σύγκληση τῆς Α΄ ἐν Νικαίᾳ Οἰκουμενικῆς Συνόδου”.

Ἕνα τόσο μεγάλο ἱστορικό γεγονός, ἡ Α΄ ἐν ΝΙκαίᾳ Οἰκουμενική Σύνοδος, πού ἀποτελεῖ τομή στήν ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας, ἔπρεπε (Α) νά τιμηθεῖ μέ πανορθόδοξη πρόσκληση καί παρουσία ὅλων τῶν Προκαθημένων τῶν δεκατεσσάρων (14) Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν. Δυστυχῶς, ἦσαν μόνον δύο (2),  ὁ Κωνσταντινουπόλεως καί ὁ Ἀλεξανδρείας. Οἱ ἄλλοι δώδεκα (12) ἀπουσίαζαν.

Πρώτη φορά ἡ Κωνσταντινούπολη ἐμφανίσθηκε τόσο ἀποδυναμωμένη καί ἀπομονωμένη μέσα στόν ὀρθόδοξο κόσμο. (Β) Ἡ Σύνοδος τῆς Νίκαιας καταδίκασε τήν αἵρεση τοῦ Ἀρειανισμοῦ καί τά ὑπάρχοντα τότε σχίσματα. Γι΄ αὐτό ἔπρεπε νά ἀποφευχθοῦν ἡ πρόσκληση καί ἡ τιμητική παρουσία τῶν αἱρέσεων τοῦ Μονοφυσιτισμοῦ, τοῦ Παπισμοῦ καί τοῦ Προτεσταντισμοῦ, ὡς ἀντίθετα πρός τό πνεῦμα καί τίς ἀποφάσεις τῆς Συνόδου. (Γ) Πολύ περισσότερο ἔπρεπε νά ἀποφευχθοῦν οἱ προκλητικές συμπροσευχές στό Ναό τοῦ Ἁγίου Γεωργίου στό Φανάρι μέ τόν Πάπα καί τούς ἄλλους, διότι ἀπαγορεύονται ἀπό τούς Ἱερούς Κανόνες καί ἐπισύρουν τήν ποινή τῆς καθαίρεσης. (Δ) Μέ βάση τό Σύμβολο τῆς Νικαίας ἔπρεπε νά διακηρυχθεῖ, ὅτι μόνον ἡ πίστη στήν Ἁγία Τριάδα, τόν Πατέρα, τόν Υἱό καί τό Ἅγιον Πνεῦμα εἶναι ἡ σωτήρια καί ἀληθινή Πίστη, καί ὅτι δέν ὑπάρχει ἄλλη σωτηρία στίς ἄλλες θρησκεῖες. (Ε) Ἡ συγκρότηση, ἡ λειτουργία καί ἡ διδασκαλία τῆς Συνόδου (6ος ἱ. Κανών) ἀπορρίπτουν κάθε προσπάθεια νά δικαιολογηθοῦν πρωτεῖα διοικήσεως καί ἐξουσίας. Ἡ Σύνοδος ὑπέρκειται τοῦ Πάπα καί τῶν Πατριαρχῶν, πού εἶναι “πρῶτοι μεταξύ ἴσων” καί ὄχι “πρῶτοι χωρίς ἴσους”. (ΣΤ΄) Ἡ ἀνακίνηση τοῦ θέματος τοῦ κοινοῦ ἑορτασμοῦ τοῦ Πάσχα ἔπρεπε νά ἀποφευχθεῖ, διότι ἐπί 1700 χρόνια οἱ Ὀρθόδοξοι γιορτάζουμε ἀπό κοινοῦ τό Πάσχα τιμώντας τίς ἀποφάσεις τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου. Γιατί νά ἀκολουθήσουμε τούς Παπικούς καί τούς Προτεστάντες, πού ἄλλαξαν τίς ἀποφάσεις της; (Ζ) Ἡ παρουσία τοῦ Πάπα στήν Κωνσταντινούπολη θά ἔπρεπε νά ἀποφεύγεται καί γιά ἱστορικούς λόγους.

Ὁ Παπισμός εὐθύνεται γιά τήν κατάληψη τῆς Κωνσταντινούπολης καί τήν κατοχή της ἐπί 6ο χρόνια (1204-1261) ἀπό τούς Φράγκους Σταυροφόρους καί τήν ἀποδυνάμωση τῆς Αὐτοκρατορίας τῆς Ρωμηοσύνης, ὥστε νά πέσει, ἔτσι ἐξασθενημένη, στά χέρια τῶν Τούρκων (1453). Στήν Μικρασιατική Καταστροφή (1922) ὁ Πάπας συνεχάρη τόν Κεμάλ γιά τήν ἐκδίωξη καί τίς σφαγές τῶν Ἑλλήνων, τῶν ὁποίων οἱ ἀπόγονοι πικραθήκαμε καί ὀργισθήκαμε, ὅταν αὐτές τίς ἡμέρες εἴδαμε τόν Πάπα Λέοντα νά καταθέτει στεφάνι στό μνημεῖο τοῦ Κεμάλ στήν Ἄγκυρα.

Δείτε σχετικά:
– Από την Ορθοδοξία στην Παναίρεση του Οικουμενισμού. Η μεγάλη ανατροπή του 20ου αι. ΜΕΡΟΣ (Α’, Β’, Γ’, Δ’, Ε’, και ΣΤ’)

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI