Ὁμιλία τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου Θεοδώρου Ζήση

Τίτλος Γ΄ μαθήματος: Οἱ συνεννοήσεις μέ τούς ἀντιπαπικούς τῆς Συνόδου τῆς Βασιλείας (1431-1449) προχωροῦν. Ἀνόητη καί ἀδικαιολόγητη στροφή τοῦ αὐτοκράτορα πρός τόν Πάπα

Κατά τίς πρῶτες δι΄ ἀντιπροσώπων συνεννοήσεις μέ τόν Πάπα Μαρτῖνο (1414-1431) ὁμόφωνα οἱ Ὀρθόδοξοι, ὁ αὐτοκράτωρ, ὁ πατριάρχης, οἱ πολιτικοί καί ἐκκλησιαστικοί ἀξιωματοῦχοι συμφωνοῦν, ὅτι ἡ σχεδιαζόμενη ἑνωτική σύνοδος ἔπρεπε νά γίνει στήν Κωνσταντινούπολη. Ἀπρόσμενα ἀλλάζει γνώμη ὁ αὐτοκράτωρ Ἰωάννης Η΄ Παλαιολόγος (1425-1448) καί δέχεται νά γίνει ἡ σύνοδος στήν Ἰταλία, ὅπως ζητοῦσε ὁ Πάπας, καί στέλνει πρέσβεις στήν Ρώμη γιά νά ἐνημερώσουν τόν νέο Πάπα Εὐγένιο Δ΄ (1431-1447), πού διαδέχθηκε τόν ἀποθανόντα Μαρτῖνο.

Ὅταν τό πληροφοροῦνται αὐτό οἱ ἀντιπαπικοί τῆς Συνόδου τῆς Βασιλείας (τῆς Ἑλβετίας, 1431-1449) καί ἐκτιμώντας ὀρθά ὅτι αὐτό θά ἐνισχύσει τό κῦρος καί τήν δύναμη τοῦ Πάπα εἰς βάρος τῶν δικῶν τους, μεταρρυθμιστικῶν τοῦ Παπισμοῦ, σχεδίων, στέλνουν καί αὐτοί πρέσβεις στήν Κωνσταντινούπολη καί πείθουν τόν αὐτοκράτορα, ὅτι οἱ “συνοδικοί” τῆς Βασιλείας, ἔχοντας μέ τό μέρος τους πολλούς πολιτικούς ἡγεμόνες καί τόν βασιλέα τῆς Γερμανίας Σιγισμοῦνδο (βασ. 1433-1437), θά βοηθήσουν ἀποτελεσματικότερα, οἰκονομικά καί στρατιωτικά, τήν κινδυνεύουσα ἀπό τούς Τούρκους Κωνσταντινούπολη. Ἐπί τρία χρόνια στίς προσυνοδικές διαπραγματεύσεις ρυθμίζονται ὅλοι οἱ ὅροι πού θέτει κυρίως ἡ δική μας πλευρά, καί προετοιμάζονται ὅλοι νά μεταβοῦν σέ μία ἀπό τίς κοντινές πόλεις τῆς Εὐρώπης, πού ὁρίζουν οἱ “συνοδικοί’ τῆς Βασιλείας.

Τίς διαπραγματεύσεις ὅμως παρακολουθεῖ στήν Κωνσταντινούπολη μέ δικό του ἀπεσταλμένο, τόν Κορώνης Χριστοφόρο, καί ὁ Πάπας τῆς Ρώμης. Ὁ Κορώνης ἐμφανίζεται μέν ὅτι συμφωνεῖ μέ τούς “συνοδικούς” τῆς Βασιλείας, καί ὅτι θά ἔλθει καί ὁ ἴδιος ὁ Πάπας στήν μέλλουσα ἑνωτική Σύνοδο, ἀλλά παρασκηνιακά συμφωνεῖ ἄλλα μέ τόν Ρωμηό αὐτοκράτορα καί τόν Πατριάρχη. Ἡ ἀντιφατική καί ἀλλοπρόσαλλη στάση αὐτή τῆς Κωνσταντινουπόλεως καί τοῦ Πάπα ἔχει σάν συνέπεια τήν ἔλευση στήν Κωνσταντινούπολη δύο ἀντιπάλων λατινικῶν (“ρωμαιοκαθολικῶν”) στόλων (τῶν “συνοδικῶν” τῆς Βασιλείας καί τοῦ Πάπα Ρώμης), γιά νά παραλάβουν τήν ὀρθόδοξη ἀντιπροσωπεία, μεταξύ τῶν ὁποίων ἀπειλεῖται ναυμαχία, πού τελικά ἀποφεύγεται μέ τήν παρέμβαση τοῦ αὐτοκράτορα Ἰωάννη Η΄ Παλαιολόγου. Δικαιολογημένα οἱ “συνοδικοί” διαμαρτύρονται γιά τήν μή τήρηση τῶν συμφωνηθέντων. Παρά ταῦτα, καί ἐνῷ ὅλοι συμβουλεύουν τόν αὐτοκράτορα νά μή μεταβεῖ οὔτε στόν Πάπα οὔτε πρός τήν Σύνοδο τῆς Βασιλείας, αὐτός ἀποδιώκει τά “συνοδικά” πλοῖα καί ἐπιβιβάζεται στά παπικά. Ἀνόητη καί ἀδικαιολόγητη ἀπόφαση, μέ ἐπικίνδυνες συνέπειες, οὐσιαστικά θεο-εγκατάλειψη.

Τήν Κυριακή, 30 Μαρτίου (Δ΄ Νηστειῶν) 2025, ὁ πρωτοπρεσβύτερος καθηγητής π. Θεόδωρος Ζήσης στήν αἴθουσα τῆς Ἑταιρείας Ὀρθοδόξων Σπουδῶν (Σούτσου 3) καί στό καθιερωμένο κυριακάτικο μάθημα (ὧρες 11:30 – 13:00) παρέδωσε τό Γ΄ μάθημα τῆς σειρᾶς “Ἡ ψευδοένωση τῶν Ἐκκλησιῶν στήν ψευδοσύνοδο Φερράρας-Φλωρεντίας (1438-1439) στά “Ἀπομνημονεύματα” τοῦ Σιλβέστρου Συροπούλου”.

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI

Δείτε σχετικά:
– Η ψευδοένωση των εκκλησιών στην Φερράρα-Φλωρεντία (1438-1439) στα “Απομνημονεύματα” του Σιλβέστρου Συροπούλου
– Η ψευδοένωση των εκκλησιών στην Φερράρα-Φλωρεντία (1438-1439) στα “Απομνημονεύματα” του Σιλβέστρου Συροπούλου (Β΄)