Επικαιρότητα
Θεία Λειτουργία στην Αλεξάνδρεια με ένα αιρετικό συνονθύλευμα αισχύνης
2 Οκτ 2026
Άρθρο της “Ιουστίνης”
Θεολογικός διάλογος και συμπροσευχές με αιρετικούς Αγγλικανούς στο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας
Την Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου τελέστηκε Πατριαρχική Θεία Λειτουργία στην Ιερά Πατριαρχική Μονή του Αγίου Σάββα του Ηγιασμένου Αλεξανδρείας, προεξάρχοντος του Πατριάρχου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής Θεοδώρου Β΄ [1].
Μαζί του συλλειτούργησαν οι Μητροπολίτες Βελγίου Αθηναγόρας, εκ του Οικουμενικού Πατριαρχείου, Ζιμπάμπουε και Αγκόλας Σεραφείμ, Μέμφιδος Νικόδημος και Ταμιαθέως Γερμανός, καθώς και οι Επίσκοποι Ιππώνος Στέφανος και Μαρεώτιδος Δαμασκηνός, ενώ παρέστη συμπροσευχόμενος ο Μητροπολίτης Târgoviște Νήφων, εκ του Πατριαρχείου Ρουμανίας.
Παράλληλα συλλειτούργησαν κληρικοί-εκπρόσωποι των Ορθοδόξων Εκκλησιών Αντιοχείας, Ιεροσολύμων, Βουλγαρίας και Κύπρου, οι οποίοι βρίσκονται το ίδιο διάστημα στην Αλεξάνδρεια συμμετέχοντας στις εργασίες της οικουμενιστικής Διεθνούς Επιτροπής Αγγλικανορθοδόξου Θεολογικού Διαλόγου (International Commission for Anglican-Orthodox Theological Dialogue-ICAOTD), οι συνεδριάσεις της οποίας φιλοξενήθηκαν στην Έδρα του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας.
Το πιο αξιοσημείωτο όμως είναι πως παρέστησαν συμπροσευχόμενοι και εκπρόσωποι της αίρεσης του Αγγλικανισμού, μέλη της προαναφερθείσας Διεθνούς Επιτροπής, με επικεφαλής τον αιρετικό Αγγλικανό Επίσκοπο Μιχαήλ Λούις, συμπρόεδρο της Επιτροπής (φωτογραφία όπου διακρίνει κανείς πληθώρα αιρετικών Αγγλικανών ιερέων και ιερειών).
Η καταστρατήγηση των Ιερών Κανόνων είναι οφθαλμοφανής…
Σημειώνουμε πως ο 45ος Κανόνας των Αγίων Αποστόλων τονίζει: «Ἐπίσκοπος, ἤ Πρεσβύτερος, ἥ Διάκονος αἱρετικοῖς συνευξάμενος μόνον, ἀφοριζέσθω, εἰ δέ ἐπέτρεψεν αὐτοῖς, ὡς Κληρικοῖς, ἐνεργῆσαί τι, καθαιρείσθω».
Αντίστοιχα ο 33ος Κανόνας της εν Λαοδικεία Συνόδου αναγράφει: «Ὅτι οὐ δεῖ αἱρετικοῖς ἤ σχισματικοῖς συνεύχεσθαι» .
Στο σχετικό δημοσίευμα διαβάζουμε πως ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας απευθυνόμενος «προς τους εκπροσώπους των κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών και της Αγγλικανικής Κοινωνίας […] τους ευχαρίστησε για ακόμη μία φορά για την παρουσία τους και για την επιλογή της Αλεξάνδρειας ως τόπου συναντήσεως και θεολογικού διαλόγου, ευχόμενος οι εργασίες τους να αποδώσουν καρπούς ουσιαστικούς και διαχρονικούς.
Ιδιαιτέρως, εξέφρασε την ευχή το κείμενο που θα αποτελέσει τον καρπό της παρούσης συναντήσεως να καταστεί ένα κείμενο ιστορικό, ένα κείμενο όχι μόνον θεολογικώς ουσιαστικό, αλλά και βαθιά ποιμαντικό και ιεραποστολικό, ικανό να στηρίζει έμπρακτα τη μαρτυρία της Εκκλησίας στον σύγχρονο κόσμο».
Ενώ παρακάτω αναγράφεται πως «Ο Μακαριώτατος υπογράμμισε ακόμη ότι ο αληθινός θεολογικός διάλογος αποκτά το πλήρες νόημά του όταν δεν περιορίζεται μόνο στις αίθουσες των συνεδριάσεων, αλλά μεταμορφώνεται σε έμπρακτη αγάπη, διακονία του ανθρώπου και κοινή χριστιανική μαρτυρία ελπίδας προς τον κόσμο».
Σε σχετικό άρθρο του κ. Ελευθέριου Κοσμίδη διαβάζουμε τον εξής σχολιασμό: «Η εν λόγω Διεθνής Επιτροπή για τον Θεολογικό Διάλογο Αγγλικανών – Ορθοδόξων (ICAOTD), από το 1973 που συνεδριάζει επισήμως, έχει να επιδείξει 7 θεολογικά κείμενα [3], τα οποία φανερώνουν και στον πιο δύσπιστο πως στους διαλόγους η Ορθοδοξία κάνει βήματα πίσω. Η λογική των αμοιβαίων υποχωρήσεων, για να συναντηθούμε σε μια κοινή πορεία αγάπης, δεν είναι Ορθόδοξη Ιεραποστολή. Εμείς έχουμε την αλήθεια και εκείνοι είναι στην πλάνη. Εκείνοι να κάνουν όχι μόνο υποχωρήσεις, ας κάνουν και πλήρη αναστροφή, προκειμένου να έρθουν στο δρόμο της σωτηρίας. Εμείς ούτε γιώτα, ούτε κεραία δεν έχουμε δικαίωμα να αλλάξουμε» [2].
Συνεχίζοντας με την παρούσα είδηση ο Πατριάρχης εκφώνησε ομιλία εκφράζοντας την ευγνωμοσύνη του προς τον προηγούμενο Πατριάρχη Αλεξανδρείας Παρθένιο Γ’ «μίας εμβληματικής μορφής της σύγχρονης ιστορίας της Εκκλησίας της Αλεξανδρείας και ενός ανθρώπου που υπηρέτησε με συνέπεια, τόλμη και πνεύμα αγάπης τον διαχριστιανικό διάλογο», όπως χαρακτηριστικά ανέφερε.
«Υπογράμμισε ότι η σημερινή συνάντηση δεν αποτελεί ένα μεμονωμένο γεγονός, αλλά κατά κάποιον τρόπο συνέχεια και καρπό μιας πορείας που είχε ήδη χαράξει ο μακαριστός Πατριάρχης Παρθένιος, με την πίστη ότι η αληθινή συνάντηση των Εκκλησιών οικοδομείται με υπομονή, ειλικρίνεια, αμοιβαίο σεβασμό και προσευχή.
Για τον λόγο αυτό, όπως σημείωσε, η Εκκλησία της Αλεξανδρείας διατηρεί ζωντανή τη μνήμη του και τον μνημονεύει με ιδιαίτερη τιμή. Στην Ιερά Πατριαρχική Μονή του Αγίου Σάββα έχει φιλοτεχνηθεί προς τιμήν του προτομή, ώστε κάθε επισκέπτης της Μονής, από οποιαδήποτε χριστιανική παράδοση και αν προέρχεται, να θυμάται ότι από τον τόπο αυτό πέρασε ένας μεγάλος Πατριάρχης, ο οποίος πίστεψε βαθιά στη δύναμη του διαλόγου, της καταλλαγής και της εν Χριστώ προσεγγίσεως των ανθρώπων».
(Φωτογραφία με τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας Θεοδώρου να ασπάζεται την προτομή του προηγούμενου Πατριάρχη Παρθενίου).
Καταληκτικά ανέφερε πως «μέσα στην πόλη όπου επί αιώνες συναντώνται λαοί, παραδόσεις, πολιτισμοί και Εκκλησίες, η ημέρα αυτή ολοκληρώθηκε με την αίσθηση ότι η Αλεξάνδρεια εξακολουθεί να παραμένει τόπος συνάντησης και διαλόγου, τόπος μνήμης και ελπίδας. Κάτω από τη σκιά του Τιμίου Σταυρού, η κοινή προσευχή, η αδελφική παρουσία και η αναζήτηση της ενότητας άφησαν μία ακόμη φωτεινή σελίδα στη μακραίωνη ιστορία της Εκκλησίας της Αλεξανδρείας και μία ζωντανή προσδοκία ότι η αγάπη του Χριστού μπορεί πάντοτε να ανοίγει δρόμους εκεί όπου οι άνθρωποι αναζητούν την αλήθεια, την ειρήνη και την αδελφοσύνη».
Ο Πατριάρχης Θεόδωρος επαινεί παντί τρόπω τον θεολογικό διάλογο και τις συμπροσευχες με τους αιρετικούς ξεχνώντας τα λόγια του Απόστολου Πέτρου «Οὐκ ἔστιν ἐν ἄλλῳ οὐδενὶ ἡ σωτηρία» (Πράξ. δ´ 12), βάζοντας την Ορθοδοξία στο ίδιο σακί με κάθε αιρετική παραφυάδα.
Ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς στο βιβλίο του «Η Ορθόδοξος Εκκλησίας και ο Οικουμενισμός» απαντάει σε κάθε πρόμαχο των φιλοαιρετικών θεολογικών διαλόγων:
Ο ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ – ΟΥΜΑΝΙΣΜΟΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ
Ο σύγχρονος «διάλογος της αγάπης», ό οποίος τελείται υπό τη μορφή γυμνού συναισθηματισμού, είναι στην πραγματικότητα ολιγόπιστη άρνηση του σωτηριώδους αγιασμού του Πνεύματος και της πίστεως της Αλήθειας (Β’ Θεσ. 2, 13), δηλαδή της μοναδικής σωτηριώδους «αγάπης της αληθείας» (Β’ Θεσ.2,10) [..] Ας μην απατούμε τον εαυτό μας. Υπάρχει και ό «διάλογος του ψεύδους» [..] Δεν υπάρχει «διάλογος της αγάπης» χωρίς τον διάλογο της αλήθειας. [..] Ό αιρετικό-ουμανιστικός χωρισμός και ή διαίρεση της αγάπης και της αλήθειας είναι σημάδι ελλείψεως της θεανθρώπινης πίστεως και της απολεσθείσης πνευματικής θεανθρώπινης ισορροπίας και ορθοφροσύνης [..] τούτο δεν ήταν ποτέ ούτε είναι ή οδός των Πατέρων» [3].
Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI
