Άρθρο της Παναγιώτας Κεμανετζή

Οι κίνδυνοι που ελλοχεύουν στα… παρασκήνια

Μνημόνιο συνεργασίας και συναντίληψης υπεγράφη μεταξύ του Γενικού Γραμματέα Θρησκευμάτων κ. Γ. Καλαντζή και του επικεφαλής της Ουκρανικής Υπηρεσίας για την εθνοτική πολιτική και την ελευθερία της συνείδησης Βίκτωρ Γιελένσκι (ο οποίος μέσω της DESS υπονομεύει και διώκει την κανονική Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία του Μητροπολίτη Κιέβου Ονουφρίου), την Τετάρτη 18 Ιουνίου 2025, στον «Οίκο του Μητροπολίτη» που βρίσκεται στον χώρο της Αγίας Σοφίας στο Κίεβο.

Με στόχο την περαιτέρω διμερή σύνδεση και συνεργασία σε πολιτιστικά, εκπαιδευτικά και θεολογικά θέματα, οι δύο υπογράφοντες επικύρωσαν τη συμφωνία τους, ενώ μετά την υπογραφή του μνημονίου επισκέφθηκαν την ιερά Μονή του Αγίου Μιχαήλ, όπου τους υποδέχθηκε ο αχειροτόνητος «Μητροπολίτης» Κιέβου Επιφάνιος (Ντουμένκο) της σχισματικής ψευδοεκκλησίας της Ουκρανίας.

Μία πρώτη εκτίμηση της θρησκευτικής αλληλεγγύης

Επικεντρώνοντας την προσοχή στον τομέα του ενδιαφέροντός μας -θρησκευτικός τομέας-, δεν θα μπορούσαμε να μην επισημάνουμε την επιμονή στη σύσφιξη των σχέσεων σε αυτό το επίπεδο, παρόλο που η ψευδοεκκλησία της Ουκρανίας συγκροτείται από ένα σύνολο καθηρημένων, αχειροτόνητων και αυτοχειροτόνητων, όπως έχουμε κατά καιρούς αναλύσει εκτενώς στην Κατάνυξη.

Το περιεχόμενο του μνημονίου συνεργασίας μεταξύ άλλων, κατοχύρωσε την ανταλλαγή φοιτητών και καθηγητών ανάμεσα στις θεολογικές σχολές των δύο χωρών (εκ των οποίων όμως οι θεολογικές σχολές που υποστηρίζονται από το καθεστώς Ζελένσκι υπάγονται στην σχισματική ψευδοεκκλησία των αχειροτόνητων της Ουκρανίας), μαθήματα ελληνικής γλώσσας στους Ουκρανούς, προσφορά της Ελληνικής θεολογικής βιβλιογραφίας στις αντίστοιχες ουκρανικές και διάφορα κοινά συνέδρια και λοιπές δράσεις.

Παρατηρείται μία επιλογή της πολιτικής εξουσίας της Ελλάδας στο πώς θα στηρίξει την Ουκρανία, προωθώντας συνεργασία και στήριξη με θρησκευτικά μέσα μέσω της συνεργασίας με τις θεολογικές σχολές του εκκλησιαστικού εθνικιστικού μορφώματος της Ουκρανίας, αποφεύγοντας όμως να προκαλέσουν ευθέως και βαρέως το ρωσικό κοινό αίσθημα με την αποστολή στρατιωτικού οπλισμού [1]. Βέβαια η ιστορία δεν θα μπορούσε να αλλάξει μιας και χαράχτηκε οριστικά το 2019, καθώς εκείνη την χρονιά το Φανάρι με τη στήριξη της Δύσης (βλέπε ΗΠΑ) αποφάσισε αίφνης και βεβιασμένα να αναγνωρίσει τον ψευδομητροπολίτη Επιφάνιο και την «Εκκλησία» του (αποτελούμενη κυρίως από δύο σχισματικές ομάδες αχειροτόνητων και καθηρημένων), την OCU, ως τη «νόμιμη» Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας, με το Πατριαρχείο Μόσχας να ενοχλείται πάρα πολύ από αυτή την κίνηση και να διακόπτει το Μνημόσυνο του πατριάρχη Κων/πόλεως Βαρθολομαίου [2] .

Στο σήμερα, λοιπόν, η Κυβέρνηση της Ελλάδος πήγε ένα βήμα παρακάτω με την προαναφερόμενη διμερή διάδραση, πιθανώς για να αποδυναμώσει την κυριαρχία της Ρωσίας και του Πατριαρχείου της Μόσχας, και για να στηρίξει το κράτος της Ουκρανίας. Επιπλέον, φαίνεται να ενίσχυσε την ευρωπαϊκή ρητορική για την αποδοχή της Ουκρανίας ως ανεξάρτητο ευρωπαϊκό κράτος, ενδυναμώνοντας παράλληλα τους δεσμούς με το σχισματικό παραεκκλησιαστικό μόρφωμα της Ουκρανίας (το οποίο δεν αναγνωρίζεται από το συντριπτικό σύνολο των Τοπικών Εκκλησιών).

Σχολιασμός και ιστορική αναδρομή:

Διανύουμε καιρούς όπου η Ορθοδοξία, στο βωμό πολιτικών και σκοτεινών δυνάμεων χρησιμοποιείται ως εργαλείο θρησκευτικής γεωπολιτικής που κινδυνεύει να ανοίξει τον ασκό του Αιόλου μέσω της προσέγγισης/συνεργασίας με τους αχειροτόνητους της Ουκρανίας, με πρόσχημα την ειρήνη μεταξύ των λαών.

Παρατηρούμε ενεοί τον Πατριάρχη Κων/πόλεως να υποστηρίζει και να απλώνει πέπλο προστασίας στον αχειροτόνητο Επιφάνιο και το εκκλησιαστικό του μόρφωμα, με την διοικούσα Εκκλησία της Ελλάδος να εγκρίνει όλη αυτή την εκτροπή. Φανάρι και Εκκλησία της Ελλάδος παραβιάζοντας τους Ιερούς κανόνες και κάθε πνευματική λογική, εκπίπτουν σε μια σκανδαλώδη εκκλησιολογική εκτροπή, γιατί πολύ απλά, έτσι βολεύει τον Οικουμενισμό [3], τη νέα Ουνία που αναδύεται στην Ουκρανία, καθώς και τα σχέδια γεωπολιτικών δυνάμεων της Δύσης. Και όχι μόνο εκτρέπονται και παρακάμπτουν την ορθοτόμηση, όχι μόνο δεν δείχνουν σημάδια αναθεώρησης ή μεταμέλειας, αλλά επιδιώκουν συνεργασία με το εθνικιστικό μόρφωμα του ψευδομητροπολίτη, ο οποίος δεν φέρει ίχνος ταπεινότητας και περίσκεψης για την όλη διαμόρφωση του εκκλησιαστικού χάρτη και που συμπεριφέρεται ως ο καθόλα νόμιμος Άρχων του μητροπολιτικού θρόνου.

Η αλήθεια όμως είναι μία και παραμένει αυτή: Επιχειρείται η σύνδεση με ένα συνονθύλευμα αχειροτόνητων και καθηρημένων σχισματικών ψευδοεπισκόπων και ψευδοκληρικών, το οποίο δεν συνάδει επ ουδενί με την διδασκαλία των Πατέρων της Ορθοδοξίας και τους Ιερούς Κανόνες. Και εξηγούμαστε αμέσως:

• Ο πρωτεργάτης του σχίσματος Φιλάρετος Ντενισένκο όταν καθαιρέθηκε και αναθεματίσθηκε έχασε την ιερωσύνη και την αποστολική διαδοχή, και επομένως όσοι χειροτονήθηκαν από αυτόν, όπως ο σχισματικός νέος μητροπολίτης Κιέβου Επιφάνιος, δεν έχουν ιερωσύνη ούτε αποστολική διαδοχή [4].
• Η αποκατάσταση των σχισματικών της Ουκρανίας από την Κωνσταντινούπολη είναι άκυρη και ανυπόστατη, διότι έγινε χωρίς τις απαιτούμενες κανονικές προϋποθέσεις· δεν υπήρξε δήλωση μετανοίας των σχισματικών· πολλοί εξ αυτών δεν είχαν Ιερωσύνη για να επανέλθουν εις αυτήν, αφού ήταν αυτοχειροτόνητοι. Και το σημαντικότερο· η αποκατάσταση έπρεπε να γίνει από την Εκκλησία της Ρωσίας, η οποία τους καθήρεσε και τους αναθεμάτισε, και όχι από άλλη υπερόρια εξουσία που σφετερίζεται ξένη δικαιοδοσία [5].
• Σύμφωνα με τους Ιερούς Κανόνες απαγορεύεται αυστηρά η κοινωνία με τους σχισματικούς, ιδιαίτερα η προσευχητική, η λειτουργική. Όσοι κοινωνούν με ακοινωνήτους, καθίστανται και αυτοί ακοινώνητοι, ενώ όσοι κοινωνούν με καθηρημένους κληρικούς, πρέπει να καθαιρούνται.

Όλα τα παραπάνω το Φανάρι τα αγνόησε, δρώντας μονομερώς και φέρνοντας ως αποτέλεσμα τη δημιουργία σχίσματος στον Ορθόδοξο κόσμο με την αναγνώριση της νέας ψευδοεκκλησίας του Επιφανίου Ντουμένκο (η οποία ταυτόχρονα διώκει τους Ορθοδόξους της Ουκρανίας του κανονικού Μητροπολίτη Ονουφρίου), την επιδείνωση της κατάστασης στο φλέγον ζήτημα, την επιβολή του αντικανονικού, και την δημιουργία εκκλησιαστικού χάους και σκανδαλισμού του Ορθοδόξου Πληρώματος .

Ποιο το συμπέρασμα που εξάγεται; Θεμελιώνεται σταδιακά μία νέα εκκλησιολογία που δεν έχει καμία σχέση με την Αποστολική Παράδοση αλλά με δημόσιες σχέσεις και δημιουργία δεσμών με απώτερο σκοπό την παναίρεση του Οικουμενισμού. Και μπροστά σε μία διοικούσα Εκκλησία της Ελλάδος που σιωπά και αποδέχεται την αιρετική εκκλησιολογία του Φαναρίου, καθώς και ενδεχόμενες κοινές «ιερουργίες» με τους αχειροτόνητους ψευδοκληρικούς της Ουκρανίας (στο πλαίσιο συνεργασίας και συναντίληψης), τα προπύργια της Ορθοδοξίας τελικά τα προφυλάσσει η Ιεροκανονική και ευλογημένη Αποτείχιση. Αυτός είναι ο ένας και μοναδικός άγρυπνος φρουρός που προστατεύει την Αγιοπατερική κληρονομιά από εχθρούς εξωτερικούς αλλά και αναρίθμητους εχθρούς εκ των έσω.

• [1] https://www.bankingnews.gr
• [2] https://www.news247.gr
• [3] https://katanixi.gr
• [4] https://katanixi.gr
• [5] https://katanixi.gr

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI

Δείτε επίσης:
– Λόγια «Αγίων» για το Ουκρανικό
– Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος υποστηρίζει τους σχισματικούς για να αθωώσει τις προδοτικές ενέργειές του