Άρθρο της Πασχαλίδου Μαρίας

Στόχος είναι το κράτος να γίνει κοσμικό… Ο ρόλος της Ορθοδοξίας υποβαθμίζεται σε ιστορική παρουσία. Ισοπεδώνεται ο σωτηριολογικός της χαρακτήρας

Οι διοργανωτές του συνεδρίου

Επίσης δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει καθόλου ποιοι είναι οι διοργανωτές αυτού του συνεδρίου και ποιοι οι στόχοι των εταιρειών αυτών.

Ο «Κύκλος ιδεών» ιδρύθηκε το 2015 από τον Ευάγγελο Βενιζέλο. Η νομική μορφή του Κύκλου Ιδεών είναι αυτή του μη κερδοσκοπικού Σωματείου, που διοικείται από επταμελές διοικητικό συμβούλιο.

Στην ιστοσελίδα του αναλύονται και οι στόχοι και τα μέσα επίτευξης των, επιθυμία είναι όπως αναφέρεται «ο Κύκλος Ιδεών να λειτουργεί ως forum ενός δημόσιου λόγου που δεν ανταγωνίζεται ούτε τον κομματικό, ούτε τον δημοσιογραφικό, ούτε τον επιστημονικό, αλλά συμβάλλει στο να διατυπωθεί ένας ολοκληρωμένος  δημόσιος λόγος για την Ελλάδα μέσα στην Ευρώπη και τον κόσμο. Ολοκληρωμένος σημαίνει μετατρέψιμος σε πολιτικές, θεσμικές, κοινωνικές, οικονομικές και τελικά αναπτυξιακές  πρωτοβουλίες.

Πρωτοβουλίες για

–     ένα κανονικό και λειτουργικό κοινωνικό κράτος δικαίου

–     μια ανταγωνιστική οικονομία που προσφέρει απασχόληση, παράγει πλεόνασμα, γεννά ευκαιρίες

–     μια κοινωνία συνεκτική, αλληλέγγυα, ασφαλή και ανοικτή

–     μια ισχυρή συλλογική εθνική ταυτότητα που δεν φοβάται να διεκδικεί τη θέση της μέσα στην Ευρώπη και στον κόσμο

Ο Κύκλος Ιδεών είναι ανοικτός σε όλες και όλους εκείνους που θέλουν να συνδιαμορφώσουμε ένα σχέδιο εθνικής ανασυγκρότησης, παρακολουθώντας ταυτοχρόνως τη συγκυρία και παρεμβαίνοντας σε αυτή, βλέποντας πάντα πιο μακριά από τα γεγονότα και τις καταστάσεις.

Ο Κύκλος Ιδεών είναι συνεπώς μια πρόσκληση να απαντήσουμε στην πρόκληση της νέας πραγματικότητας».

Η διαΝΕΟσις είναι ένας ανεξάρτητος, μη-κερδοσκοπικός ερευνητικός οργανισμός, που ιδρύθηκε το 2016 καιο οποίος σύμφωνα με τις πληροφορίες που δίνει η ιστοσελίδα του:

1. Παράγει μελέτες και ερευνητικό έργο για τα σημαντικά θέματα της εποχής μας, επιδιώκοντας να συνεισφέρει στον δημόσιο διάλογο συγκεκριμένες και τεκμηριωμένες προτάσεις πολιτικής για τη χώρα μας.
2. Δημοσιεύει εκτενή, πρωτότυπη αρθρογραφία, δίνοντας έμφαση στην ανάλυση σε βάθος, στην ολοκληρωμένη πληροφόρηση και στην ανάδειξη καλών πρακτικών και λύσεων για σημαντικά προβλήματα.
3. Επικοινωνεί τα αποτελέσματα των ερευνών με εκλαϊκευμένο και προσιτό τρόπο, χρησιμοποιώντας σύγχρονα οπτικοακουστικά μέσα.  

Η αποστολή του είναι:

• Να συμβάλλουν στην αναβάθμιση του κοινωνικού διαλόγου με τεκμηριωμένες προτάσεις.
• Να γεφυρώσουν το χάσμα μεταξύ επιστημονικής γνώσης και πολιτικής, δημιουργώντας ενημερωμένους πολίτες ικανούς να αντισταθούν στην επιρροή της παραπληροφόρησης.
• Να εμπνεύσουν, να παρακινήσουν και να υποστηρίξουν τους υπεύθυνους για τη χάραξη πολιτικής σε όλα τα επίπεδα, ώστε να προωθούνται οι απαραίτητες μεταρρυθμίσεις για το κοινό καλό.
• Να ευαισθητοποιηθούν και να προετοιμαστούν οι κοινωνικοί εταίροι, οι επαγγελματικές οργανώσεις και οι πολίτες ευρύτερα για τα μακροχρόνια οφέλη των αλλαγών.

Ενδεικτικά, η ερευνητική δραστηριότητα του οργανισμού, με το βλέμμα της στραμμένο στις διεθνείς πρακτικές, επικεντρώνεται στους παρακάτω τομείς:

• Οικονομία, Επενδύσεις & Απασχόληση
• Κλιματική Αλλαγή, Περιβάλλον & Ενέργεια
• Περιφερειακή Ανάπτυξη & Τοπική Αυτοδιοίκηση
• Έρευνα, Τεχνολογία & Καινοτομία
• Κοινωνία, Δημογραφικό & Μετανάστευση
• Κράτος, Υποδομές, Δικαιοσύνη & Φορολογία
• Κοινωνικό Κράτος, Υγεία & Ασφάλιση
• Φτώχεια & Ανισότητες
• Πολιτισμός & Εκπαίδευση
• Πρωτογενής Τομέας & Τουρισμός
• Ελληνική Διασπορά

Η διαΝΕΟσις απευθύνεται σε όλους όσοι εμπλέκονται άμεσα ή έμμεσα στη διαμόρφωση και στην εφαρμογή πολιτικών: κυβέρνηση, βουλευτές, τοπική αυτοδιοίκηση, φορείς επιχειρηματικότητας και εργασίας, ακαδημαϊκή και ερευνητική κοινότητα, σπουδαστές, μη κυβερνητικές οργανώσεις και ΜΜΕ, καθώς και στο σύνολο των πολιτών, που επιθυμούν με αντικειμενικότητα και με ορθολογισμό να κατανοήσουν τις μεγάλες προκλήσεις της εποχής, αλλά και να δράσουν για την εξέλιξη μιας σύγχρονης και δημιουργικής κοινωνίας.

Όσον αφορά τον τρίτο συνδιοργανωτή, το οικονομικό φόρουμ των Δελφών, είναι μη κερδοσκοπικός, μη κομματικός οργανισμός, ο οποίος ιδρύθηκε το 2016 και διατηρεί την έδρα του στην Ελλάδα στην πόλη της Αθήνας. Η λειτουργία του φόρουμ βασίζεται στην στενή συνεργασία του με τις δημόσιες οργανώσεις, τους κοινωνικούς φορείς, τις επιχειρήσεις και τα άτομα. Οι Δελφοί του νομού Φωκίδας αποτελούν τον τόπο των ετήσιων συναντήσεων των συνεδρίων που διοργανώνει ο οργανισμός. Συμμετέχουν ακαδημαϊκοί, πολιτικοί, επιχειρηματίες και κορυφαίοι εμπειρογνώμονες, σε μια προσπάθεια να αντιμετωπισθούν οι σύγχρονες προκλήσεις που επηρεάζουν την Ελλάδα και τη γύρω περιοχή. Η ανάπτυξη νέων στρατηγικών μέσα από αλλαγές και δομικές μεταρρυθμίσεις, με σκοπό την επίτευξη βιώσιμων και κοινωνικά υπεύθυνων αναπτυξιακών μοντέλων διακυβέρνησης, με γεωγραφικό προσδιορισμό την Ελλάδα, την Ευρώπη και την ευρύτερη περιοχή της ανατολικής Μεσογείου, αποτελεί τον στόχο που πρέπει να επιτύχει η εκάστοτε ετήσια διοργάνωση.

Στα άμεσα σχέδια του οικονομικού φόρουμ των Δελφών είναι και Αναγέννηση των Δελφικών Εορτών το 2027, με την συμπλήρωση 100 χρόνων από τις 1^ες Δελφικές εορτές του Άγγελου Σικελιανού και της Εύας Πάλµερ. Θα πραγματοποιούνται κάθε τρία χρόνια ως μία διεθνής τριενάλε αφιερωμένη στην τέχνη, την παράδοση, την επιστήμη, τον διάλογο και την εσωτερική ανάπτυξη, έτσι ώστε να ξαναγίνουν οι Δελφοί ένα ζωντανό κέντρο αρμονίας, ενότητας και πολιτισμικής αναγέννησης.

Υπουργός Επικρατείας και αρμοδιότητες

Ο συνταγματολόγος και υπουργός επικρατείας Γιώργος Γεραπετρίτης αποτελεί πρόσωπο κλειδί για την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Με το ΦΕΚ του Οκτωβρίου 2021 του δόθηκαν υπερεξουσίες πάσης φύσεως. Η εξουσία του ως υπουργού Επικρατείας τον καθιστούν τον «πιο ισχυρό παίκτη μετά τον πρωθυπουργό».

Σύμφωνα με την πρωθυπουργική απόφαση για τις αρμοδιότητές του, έχει την ευθύνη για την υποστήριξη των ενεργειών και των δράσεων του πρωθυπουργού που αποβλέπουν στη διασφάλιση της ενότητας της κυβέρνησης και της συνοχής του κυβερνητικού έργου, όπως ο προγραμματισμός, η οργάνωση, η παρακολούθηση και ο συντονισμός μεταξύ των υπουργείων.

Στις αρμοδιότητες προβλέπεται ακόμα η συνδρομή στον πρωθυπουργό για πάσης φύσεως θεσμικά ζητήματα που άπτονται της λειτουργίας του δημοκρατικού πολιτεύματος και των σχέσεων μεταξύ εκτελεστικής και νομοθετικής λειτουργίας, ιδίως δε θέματα οργάνωσης και λειτουργίας των θεσμών, της κυβέρνησης και των κυβερνητικών οργάνων, καθώς και καλής νομοθέτησης. Στον καθηγητή υπάγονται πλέον και ο διορισμός, η πρόσληψη, η απόσπαση, η μετάταξη και η λύση της υπαλληλικής σχέσης του προσωπικού των υπηρεσιών που υπάγονται στον πρωθυπουργό, αλλά και η εποπτεία και η ρύθμιση οργανωτικών θεμάτων επιτροπών, οργανισμών και φορέων που υπάγονται στον πρωθυπουργό.

Επίσης, η πρόταση για την έκδοση ατομικών και κανονιστικών διαταγμάτων, η πρόταση για την έκδοση διαταγμάτων και η έκδοση πράξεων από κοινού με άλλους υπουργούς, αν. υπουργούς και υφυπουργούς, η υποβολή ερωτημάτων προς το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους και η αποδοχή σχετικών γνωμοδοτήσεων και πρακτικών και η εκπροσώπηση του πρωθυπουργού στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στους διεθνείς οργανισμούς. Το τελευταίο ίσως να είναι και το πιο σημαντικό.

Κάποια αξιοπρόσεκτα σημεία

Λαμβάνοντας υπόψιν τις πιο πάνω πληροφορίες, θα χρειαστεί να εστιάσουμε σε μερικά πολύ σημαντικά σημεία. Παρατηρούμε 1) πως οι τρεις εταιρείες αστικού χαρακτήρα με την μορφή άλλοτε σωματείου, και άλλοτε μη κερδοσκοπικού ερευνητικού οργανισμού, έχουν συσταθεί η μία το 2015 (ο κύκλος ιδεών) και οι άλλες δύο το 2016 (η διαΝΕΟσις και το οικονομικό φόρουμ των Δελφών). 2) Δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει πως το έδαφος για µια μεγάλη συνταγματική αναθεώρηση έχει αρχίσει να προλειαίνεται από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, μια διαδικασία που αναμένεται να ξεκινήσει στο τέλος της φετινής χρονιάς, ώστε να έχει ολοκληρωθεί η συζήτηση και ψήφιση στη Βουλή στις αρχές του 2027. Η συζήτηση για το Σύνταγμα αναμένεται να συμπεριλαμβάνει παρεμβάσεις, όπως η ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων μέχρι τη δημιουργία Συνταγματικού Δικαστηρίου όπως έχει ήδη διατυπωθεί από το 2016 στο νομικό πόνημα του κ. Γεραπετρίτη και άλλων επιφανών νομικών με τον τίτλο «Ένα καινοτόμο Σύνταγμα για την Ελλάδα». 3) Δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει το συνταγματικό παράδοξο που άρχισε πριν τις εκλογές του Μαΐου του 2023, όταν ο τότε Υπουργός Επικρατείας Γεώργιος Γεραπετρίτης ανέλαβε το Υπουργείο Μεταφορών, χωρίς να… ορκιστεί Υπουργός, με απλή μεταβίβαση αρμοδιοτήτων (τις οποίες μετά εκχώρησε στους υφυπουργούς του) το οποίο και συνεχίζεται και στο Υπουργείο Εξωτερικών.

Έχουν λόγο οι πολίτες στην αναθεώρηση του συντάγματος; Είναι βέβαια η συζήτηση πολιτική, αποτελεί όμως και μια σημαντική ευκαιρία για την άμεση συμμετοχή της κοινωνίας πολιτών, και κάθε πολίτη στη διαβούλευση για τα μεγάλα θεσμικά προβλήματα της χώρας. Η συμμετοχή του λαού μπορεί να επιδιωχθεί και είναι απαραίτητη, διότι μια αναθεώρηση διαμορφώνει και το πλέγμα της ζωής του κοινωνικού συνόλου. Ο κύκλος των «ενημερωμένων πολιτών» για τα συνταγματικά ζητήματα στην Ελλάδα όμως, είναι μάλλον περιορισμένος για να διαμορφώσει την αληθινή κοινή γνώμη γύρω από αυτά τα θέματα. Έτσι εμφανίζονται τέτοιου είδους θεσμικά υποκείμενα, όπως σωματεία και ερευνητικοί οργανισμοί με ενεργό ανάμειξη στην εν λόγω συζήτηση, διαμορφώνοντας και το περιβάλλον ανάλογα με το υποστηρικτικό υπόβαθρο.

Θρησκευτική ουδετεροποίηση του κράτους

Ο ρόλος λοιπόν των εν λόγω σωματείων που ανακίνησαν την συζήτηση της αναθεωρήσεως του συντάγματος, καθώς και ο ρόλος της συγγραφικής νομικής πρωτοβουλίας του κ. Γεραπετρίτη και της ομάδας του, είναι ξεκάθαρος, όταν προχωρούν ειδικότερα στην θρησκευτική ουδετεροποίηση του κράτους, η οποία θεωρείται καινοτόμος και ριζοσπαστική κίνηση, ακόμη και από νομικούς επιστήμονες που έχουν ασκήσει αυστηρή κριτική στο εν λόγω πόνημα, και το οποίο άλλοτε μεν χαρακτηρίζουν ως «τη συνταγματοποίηση του μνημονιακού καθεστώτος», άλλοτε δε «το Σύνταγμα της συμπερίληψης, της απλούστευσης της διαδικασίας της αναθεώρησής του, της συγχώνευσης των δικαστηρίων και των πιο περιορισμένων προβλέψεων των σχετικών με τα δικαιώματα».

Οι θέσεις της Εκκλησίας της Ελλάδας είναι γνωστές από το 2019, στις οποίες συγκαταλέγεται, μεταξύ άλλων, η άποψή της για το “θρησκευτικά ουδέτερο κράτος”, για το οποίο τονίζει ότι “η εισαγωγή στο Σύνταγμα της ρήτρας ότι η Ελλάδα είναι “θρησκευτικά ουδέτερο κράτος” είναι πολιτικά, νομικά και εν γένει επιστημονικά αόριστη”, ενώ “ο όρος “επικρατούσα θρησκεία” έχει περιεχόμενο ιστορικό και πολιτισμικό, πληθυσμιακό και διαπιστωτικό της ιστορικής, αλλά και ενεργού σχέσης του ελληνικού έθνους με την ορθόδοξη παράδοση”.

Κατά τον κ. Ακρίτα Καιδατζή, στο άρθρο του «Γιατί δεν πρέπει να ξεκινήσει αναθεώρηση του Συντάγματος»: «… Το ελληνικό Σύνταγμα είναι ένα από τα πιο αυστηρά συντάγματα στον κόσμο, με την έννοια ότι είναι πολύ δύσκολο να αναθεωρηθεί. Η αναθεωρητική διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 110 είναι εξαιρετικά απαιτητική και χρονοβόρα. Για να αναθεωρηθεί διάταξη του Συντάγματος, απαιτείται να συμφωνήσουν δύο διαδοχικές βουλές, με αυξημένη πλειοψηφία τριών πέμπτων του όλου αριθμού των βουλευτών στη μία τουλάχιστον εξ αυτών. … Αναθεώρηση με άμεση (χρονικά) ισχύ δεν μπορεί να υπάρξει ποτέ, ακόμη κι αν συναινεί με απόλυτη ομοφωνία η βουλή. … Το γεγονός ότι στο Σύνταγμά μας προβλέπεται μια τόσο ασυνήθιστα (σε σχέση με άλλα συντάγματα) δυσχερής διαδικασία αναθεώρησης μάλλον σημαίνει πως η διαδικασία της αναθεώρησης επιφυλάσσεται για τις εξαιρετικές εκείνες περιστάσεις που η συνταγματική αλλαγή απαιτείται προεχόντως για την εξυπηρέτηση σκοπών του πολιτεύματος – και όχι πολιτικών σκοπιμοτήτων…. Δεν υπάρχουν συνταγματικά προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπιστούν;»

Οι αδυναμίες του προτεινόμενου «Καινοτόμου Συντάγματος» και ειδικά η απλούστευση της αναθεωρητικής διαδικασίας- ενδεχόμενη η διαδικασία συναίνεσης-, μέσα από τις τόσο λιτές διατάξεις του, είναι ο Δούρειος Ίππος για την ρήξη του ισχυρού μαγνητικού πεδίου που δημιουργεί το προοίμιο, το άρθρο 3, το άρθρο 13 και το άρθρο 105 του σε ισχύ σήμερα Συντάγματος. Είναι η κερκόπορτα της αλώσεως του πολιτισμού και της συνέχειας της ύπαρξής μας που διαμορφώνει το Σύνταγμα! Και φυσικά οι πολίτες θα αναρωτηθούν γιατί θα μπούμε στην διαδικασία της μετάλλαξης του πολιτεύματος, αν τελικά γίνει πραγματικότητα το ενδεχόμενο της αναθεώρησης του Συντάγματός μας!!

Στόχος είναι «… η αμφισβήτηση του κατοχυρωμένου ρόλου του Συντάγματος στις νεωτερικές πολιτικές κοινωνίες, διότι το Σύνταγμα λειτουργεί άλλοτε ως αυτοσκοπός και άλλοτε ως μέσο για την επίτευξη των ύψιστων αποστολών ενός φιλελεύθερου δημοκρατικού και κοινωνικού κράτους δικαίου (ελευθερία, ισότητα, θεμελιώδη δικαιώματα), και μετατρέπουν τον Καταστατικό Χάρτη σε εργαλείο προσέλκυσης επενδύσεων και οικονομικής αποτελεσματικότητας», όπως πολύ εύστοχα παρατηρεί ο Θωμάς Ψήμας, δικηγόρος, σε άρθρο του στην εφημερίδα των συντακτών, που δημοσιεύτηκε την 13^η /06^ου /2016.

Στόχος είναι το κράτος να γίνει κοσμικό, διότι όταν αφαιρείται το προοίμιο (Εις το όνομα της Αγίας και Ομοουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδος), αλλάζει δραστικά, καταργείται ο Ορθόδοξος προσανατολισμός του μαθήματος των θρησκευτικών, οι επίσημες θρησκευτικές αργίες, οι εικόνες από τα δημόσια κτήρια, η κρατική υποχρέωση ανάπτυξης θρησκευτικής και εθνικής συνείδησης των μαθητών, και χάνεται η συνάφεια και ο καταλυτικός ρόλος του άρθρου 13 του εν ισχύ σήμερα Συντάγματος. Το αντικαθιστά ένα άχρωμο και άοσμο 12^ο άρθρο που μιλά για το απαραβίαστο της ελευθερίας της συνείδησης, για την ελευθερία άσκησης της λατρείας κάθε θρησκείας και το οποίο στην 3η παράγραφο αναφέρει συγκεκριμένα: «Το κράτος είναι θρησκευτικά ουδέτερο. Νόμος ρυθμίζει τις σχέσεις του κράτους με τις διάφορες θρησκευτικές κοινότητες, λαμβάνοντας υπόψη την ιστορική παρουσία καθεμιάς στη χώρα». Ο ρόλος της Ορθοδοξίας υποβαθμίζεται σε ιστορική παρουσία! Ισοπεδώνεται ο σωτηριολογικός της χαρακτήρας! Η εξάλειψη του προοιμίου και του 3^ου άρθρου, από το «Καινοτόμο Σύνταγμα» δημιουργεί πραγματικό κενό στην συλλογική συνειδητοποίηση της σχέσεως μας ως Έλληνες με τον Θεό μας! Ο όρος Σύνταγμα για τον Έλληνα είναι τόσο παλιός όσο και η ύπαρξή του.

Και τελικός ίσως στόχος είναι η απαξίωση του Συντάγματος μέσα από αλλεπάλληλες αναθεωρήσεις, η “εκνόμευση” του Συντάγματος, όπως το έχει αποκαλέσει ο Αντώνης Μανιτάκης, εξαιτίας του συναινετικού δικομματισμού, που το υποβίβασε σε πράξη νομοθετικού περιεχομένου από ένα κείμενο αρχών και θεμελιωδών ρυθμίσεων, προκειμένου να μπορεί να τροποποιείται όποτε το καλούν οι περιστάσεις, και η κατάληξη της αναθεωρητικής διαδικασίας ως αντικείμενο επεξεργασίας ποικίλων ομάδων που μπορεί να οδηγήσει σε συνταγματικά «πραξικοπήματα».

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI

Δείτε σχετικά:
– Θρησκευτική ουδετεροποίηση του κράτους (Μέρος Α΄)