Το κείμενο με τίτλο «Σύμφωνο για μια κοινή πορεία μαρτυρίας» αποτελείται από έξι άρθρα και αντιπροσωπεύει ένα θεμελιώδη σταθμό για την αποκαλούμενη «ιταλική οδό διαλόγου»

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Με τον τρόπο που δόθηκε στη δημοσιότητα το συγκεκριμένο εθνικό Οικουμενικό Σύμφωνο των Χριστιανικών «Εκκλησιών» που βρίσκονται στην Ιταλία επιχειρείται ένα τολμηρό βήμα προς την άνευ δογματικής συμφωνίας ψευδοενότητα που επιβάλλει ο Οικουμενισμός.

Μεταξύ των δεκαοκτώ υπογραφόντων του κειμένου με τίτλο «Σύμφωνο για μια κοινή πορεία μαρτυρίας» συγκαταλέγονται εκπρόσωποι των:

α) Αιρετικών Λατίνων καθώς και πάσης φύσεως προτεσταντικών «Εκκλησιών»:

Καρδινάλιος Αρχιεπίσκοπος της Μπολόνια,
Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ευαγγελικών «Εκκλησιών»,
Εκπρόσωποι της Ευαγγελικής Λουθηρανικής «Εκκλησίας», της Βαλδεσιανής, «Εκκλησίας» και της Ευαγγελικής Βαπτιστικής Χριστιανικής Ένωσης.

β) Τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών:

Μητροπολίτης Πολύκαρπος Ιταλίας (Οικουμενικό Πατριαρχείο),
Μητροπολίτης Σιλουανός (Ορθόδοξη Ρουμανική Επισκοπή),
Εκπρόσωποι της Ορθόδοξης Βουλγαρικής Εκκλησίας,
Εκπρόσωπος του Πατριαρχείου Μόσχας στην Ιταλία.

Δίδεται, μάλιστα, μια βολική κοινωνική διάσταση, ώστε να δικαιολογηθεί η παρέκκλιση των συμμετεχόντων από ενδεχόμενες κοινωνικές αγκυλώσεις, αφού το εν λόγω σύμφωνο αποτελεί μια συμφωνία, – ένα νέο, σύντομο και πρακτικό νόμο, αντι-Ευαγγέλιο σαν τις ΚΥΑ που εκδίδει μια δήθεν δημοκρατική κυβέρνηση για να παρακάμψει τις αντιδράσεις της αντιπολίτευσης στη Βουλή -, η οποία αποκτά άμεση ισχύ και καθίσταται υπεράνω και του ισχύοντος Συντάγματος.

Τα πράγματα δεν είναι ούτε απλά, ούτε ασήμαντα. Ο Μητροπολίτης Ιταλίας Πολύκαρπος τολμά να συνυπογράψει ένα οικουμενιστικό σύμφωνο μετά των αμετανόητων αιρετικών, κάνοντας ένα ακόμα βήμα προς τον διαχριστιανικό συγκρητισμό που οδηγεί στην απώλεια.

Ο ιταλικός δρόμος προς τον Οικουμενισμό δεν αποτελεί ούτε πρότυπο, ούτε παράδειγμα προς μίμηση. Καταδικάζεται απερίφραστα.

Ο π. Αθανάσιος Μυτιληναίος βλέποντας τον κίνδυνο του Οικουμενισμού και της ψευδοενώσεως προειδοποιούσε και καλούσε σε επαγρύπνηση αναφέροντας:

«Πρέπει ο λαός του Θεού, να είναι σε μία διαρκή επιφυλακή! Στα θέματα της Πίστεως του και στα θέματα εκείνων που είναι, φύλακες της Πίστεως του. Διότι, ο κάθε εφημέριος στο χωριό, δεν είναι ο φύλακας της Πίστεως στον κλήρο που του έβαλε ο Θεός; [..] Γι’ αυτό, προσέξατέ το, επειδή οι μεν ποιμένες μεταβάλλονται σε λύκους, όπως λέει ο Κύριος. [..] Ο Οικουμενισμός είναι μέγας, μέγας κίνδυνος. [..] Πρέπει να προσέξουμε πολύ, μη πείτε «καλά δεν είναι;». Ξέρετε τι επιχειρήματα θα χρησιμοποιηθούν, τι “λογικά” και “ωραία” επιχειρήματα υπέρ της “ενώσεως των Εκκλησιών”; Γιατί να μην θέλουμε ειρήνη, γιατί να μην είμαστε ενωμένοι; Γιατί, που όλα αυτά είναι τόσο ωραία, ο Θεός δεν θέλει να είμαστε ενωμένοι; Προσέξτε, είναι και η ειρήνη των ληστών! Είναι και η ειρήνη των δαιμόνων! Δεν είναι η Ειρήνη του Θεού και δεν είναι η ενότητα του Θεού. Πρέπει λοιπόν να σταθούμε, Όρθιοι και Ακέραιοι στην Πίστη μας, και πρέπει να καταλάβουμε, ότι η Εκκλησία είναι Μία, όπως ακριβώς την όρισαν οι Σύνοδοι και καταχωρήθηκε μέσα στο Σύμβολο της Πίστεως. «Πιστεύω, είς Μίαν Εκκλησίαν»».

Ακολούθως παρατίθενται αποσπάσματα από την επίσημη ανακοίνωση στην ελληνική γλώσσα [1], όπως αναρτήθηκε στο διαδίκτυο από τη Μητρόπολη Ιταλίας (η υπογράμμιση του ιστολογίου).

Η είδηση

«Υπεγράφη στο Μπάρι το πρώτο Οικουμενικό Σύμφωνο μεταξύ των Χριστιανικών Εκκλησιών στην Ιταλία. Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας, κ.κ. Πολύκαρπος, ήταν ο δεύτερος μεταξύ των 18 υπογραφόντων…

Στις 23 Ιανουαρίου 2026, στον καθεδρικό ναό του Μπάρι, με την ευκαιρία του πρώτου Συμποσίου των Χριστιανικών Εκκλησιών, υπεγράφη με κάθε επισημότητα ένα ιστορικό κείμενο: το πρώτο εθνικό Οικουμενικό Σύμφωνο μεταξύ των Χριστιανικών Εκκλησιών που βρίσκονται στην Ιταλία.

Το κείμενο, με τίτλο «Σύμφωνο για μια κοινή πορεία μαρτυρίας», αποτελείται από έξι άρθρα και αντιπροσωπεύει ένα θεμελιώδη σταθμό για την αποκαλούμενη «ιταλική οδό διαλόγου».

Μεταξύ των υπογραφόντων συγκαταλέγονται:

1. Ο καρδινάλιος Ματτέο Μαρία Τσούππι, αρχιεπίσκοπος της Μπολόνια και πρόεδρος της Ιταλικής Επισκοπικής Συνόδου (CEI),

2. Ο Μητροπολίτης Πολύκαρπος για τη Σεβασμία Ορθόδοξη Αρχιεπισκοπή Ιταλίας (Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως),

3. Ο Μητροπολίτης Σιλουανός για την Ορθόδοξη Ρουμανική Επισκοπή,

4. Ο Ντανιέλε Γκαρρόνε, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ευαγγελικών Εκκλησιών στην Ιταλία,

5. Εκπρόσωποι της Ευαγγελικής Λουθηρανικής Εκκλησίας, της Ορθόδοξης Βουλγαρικής Εκκλησίας, της Βαλδεσιανής Εκκλησίας, της Ευαγγελικής Βαπτιστικής Χριστιανικής Ένωσης, καθώς και ο εκπρόσωπος του Πατριαρχείου Μόσχας στην Ιταλία.

Συνολικά: 18 υπογραφές, οι οποίες μαρτυρούν ευρεία οικουμενική συμμετοχή.

________________________________________

Περιεχόμενα και πνεύμα του Συμφώνου

Οι Εκκλησίες που υπέγραψαν υπογραμμίζουν ότι η σημασία του Συμφώνου δεν έγκειται σε μια απλή τυπική πράξη, αλλά αναδύεται από μία κοινή, ώριμη και βαθιά πορεία, που έχει τραφεί από τη συνάντηση, τον διάλογο και τη διάκριση, τόσο σε εθνικό όσο και σε τοπικό επίπεδο.

Παρουσιάζονται ενωμένες ως υπεύθυνοι φορείς στην ιταλική κοινωνία, δεσμευόμενες:

1. για το κοινό καλό,

2. για τη δικαιοσύνη και την ειρήνη,

3. για την αξιοπρέπεια του ανθρώπου,

4. για τη θρησκευτική ελευθερία,

5. για τη φροντίδα της δημιουργίας (του περιβάλλοντος).

Σε μια εκκοσμικευμένη και πλουραλιστική κοινωνία, το Σύμφωνο επιδιώκει να προσφέρει μια ορατή, αξιόπιστη χριστιανική μαρτυρία, σε διάλογο με το Κράτος και με σεβασμό προς τη λαϊκότητα.

[…]

________________________________________

ΤΑ ΕΞΙ ΑΡΘΡΑ ΤΟΥ ΣΥΜΦΩΝΟΥ

1. Ενότητα και συμφιλίωση

Οι διαιρέσεις μεταξύ των Εκκλησιών αναγνωρίζονται ως πληγές στο Σώμα του Χριστού και σημεία της αμαρτίας.

Γίνεται επίκληση της χάριτος για συγχώρηση και αμοιβαία συμφιλίωση.

2. Επιλογή του διαλόγου ακόμη και στις συγκρούσεις

Ο διάλογος αποτελεί οδό που πρέπει να ακολουθείται με σταθερότητα, ακόμη και μπροστά σε διαφωνίες ή πιέσεις που ενδέχεται να προκαλέσουν ρήξεις.

3. Κοινές δράσεις για δικαιοσύνη και αλληλεγγύη

Οι Εκκλησίες δεσμεύονται να συνεργάζονται για:

• την αξιοπρέπεια κάθε ανθρώπου, πλασμένου κατ’ εικόνα Θεού,

• την προώθηση της ειρήνης μεταξύ λαών, πολιτισμών και θρησκειών,

• τη φιλοξενία των φτωχών, των μεταναστών και των περιθωριοποιημένων,

• τη φροντίδα της δημιουργίας,

• την καταπολέμηση του αντισημιτισμού, της ισλαμοφοβίας και κάθε μορφής θρησκευτικής διάκρισης.

4. Ενιαία και δημόσια μαρτυρία

Μόνον μία συντονισμένη μαρτυρία εντός της ποικιλομορφίας μπορεί να αποτελέσει αξιόπιστη έκφραση της αγάπης του Χριστού.

Οι Εκκλησίες δεσμεύονται να συμμετέχουν σε δημόσιες παρεμβάσεις με σεβασμό προς τη λαϊκότητα και σε διάλογο με την κοινωνία.

5. Σταθερός αδελφικός διάλογος

Προβλέπονται τακτικές συναντήσεις προσευχής, διάκρισης και συγκεκριμένης συνεργασίας.

Κάθε Εκκλησία θα προωθήσει πρωτοβουλίες για την αμοιβαία γνωριμία και εκτίμηση μεταξύ των πιστών των διαφόρων ομολογιών.

6. Τελική επίκληση

Το Σύμφωνο παραδίδεται στο έλεος του Θεού, ώστε να το ευλογήσει και να το καταστήσει καρποφόρο.

Επικαλείται το Άγιο Πνεύμα για την ανακαίνιση των καρδιών και την πορεία προς την πλήρη ενότητα:

«ἵνα πάντες ἓν ὦσιν» (Ιω. 17,21).

________________________________________

Προς μία πλήρη κοινωνία

Στην παρέμβασή του, ο καρδινάλιος Τζούπι υπογράμμισε:

«Δεν πρόκειται για έναν κανονισμό συγκατοίκησης, αλλά για την πλήρη κοινωνία: μόνο αυτή είναι ενότητα».

Επεσήμανε επίσης ότι μια σοβαρή οικουμενική πορεία μπορεί να καταστεί ζύμη κοινωνικής συνοχής και ειρήνης».

• [1] https://www.facebook.com

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI