Άρθρο της Πασχαλίδου Μαρίας

Συνταγματική θεώρηση

ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ

Το θέμα της νομοθετικής υλοποίησης του λεγόμενου μαθήματος «Σεξουαλική διαπαιδαγώγηση», στα πλαίσια της πλατφόρμας 21 και των εργαστηρίων δεξιοτήτων, δημιούργησε κύματα αντιδράσεων, που έφτασαν στα γραφεία των διευθυντών με την μορφή αρνητικών απαντητικών επιστολών, σε περίπτωση διδασκαλίας του εργαστηρίου. Παρατηρήθηκε η λεγόμενη «συντηρητική επανάσταση» στα σχολεία και η οποία σχολιάστηκε από τον τύπο, ηλεκτρονικό και τηλεοπτικό, και έγινε γνωστή και επιστολή των γονέων που αναφερόταν στην αντίθεσή της, στο συγκεκριμένο πρόγραμμα που αφορά την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

Πέρα όμως από την αντίδραση και την αρνητική επιστολή των γονέων και των ενηλίκων μαθητών, υπάρχει και η συνταγματική θεώρηση του θέματος. Πόσο είναι σύμφωνη με το σύνταγμα η διδασκαλία του συγκεκριμένου μαθήματος; Πόσο συνταγματική ή μη η υποχρεωτικότητα της διδασκαλίας του;

Ανατρέχοντας, λοιπόν, στις διατάξεις του συντάγματος συναντούμε το άρθρο 2 παρ. 1.: «Ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας», κατόπιν το άρθρο 3 που αναφέρεται στις σχέσεις Πολιτείας και Εκκλησίας, όπου εκεί θεσμοθετείται συνταγματικά πως το Ανατολικό Ορθόδοξο Δόγμα αποτελεί το θρήσκευμα της Ελλάδας, πως κεφαλή της Ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας είναι ο Ιησούς Χριστός, η εκκλησία μας είναι αυτοκέφαλη και διοικείται από την Ιερά Σύνοδο και στην παρ. 3 αναφέρει μεταξύ άλλων πως «Το Κείμενο της Αγίας Γραφής παραμένει αναλλοίωτο…..».

Ακολουθούν τα άρθρα 4 περί ισότητας έναντι του νόμου, άρθρο 5 που αναφέρεται στην ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας, χωρίς να προσβάλλει το Σύνταγμα και τα Χρηστά Ήθη, άρθρο 5Α περί του δικαιώματος στην πληροφορία και άρθρο 13 «περί της ελευθερίας της θρησκευτικής συνείδησης» και συνεχίζουμε με το άρθρο 16, όπου εκεί προστατεύεται η παιδεία των Ελλήνων. Συγκεκριμένα στην παρ. 2 αναφέρεται: «Η παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του κράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Ελλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και την διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες».

Επίσης δεν πρέπει να ξεχνούμε το προοίμιο του Ελληνικού Συντάγματος που αναφέρει: «Εις το Όνομα Της Αγίας και Ομοουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδος».

Η Ελλάδα, βέβαια, ως μέλος της Διεθνούς Κοινότητας και της Ευρωπαϊκής ένωσης, έχει υπογράψει συνθήκες, συμφωνίες και συμβάσεις, οι οποίες στηρίζουν τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση ως δικαίωμα των παιδιών και νέων με κυριότερες τις παρακάτω:

1. Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού.
2. Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την Προστασία των Παιδιών ενάντια στη Σεξουαλική Κακοποίηση και σεξουαλική εκμετάλλευση- σύμβαση Λανζαρότε.
3. Έκθεση Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, σχετικά με την σεξουαλική και αναπαραγωγική υγεία και τα συναφή δικαιώματα: Με το ψήφισμα της Έκθεσης, το Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο «καλεί τα κράτη μέλη να καταστήσουν υποχρεωτικό το μάθημα της σεξουαλικής αγωγής για όλους τους μαθητές της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και να εξασφαλίσουν επαρκή χρόνο για το μάθημα αυτό στα σχολικά προγράμματα επίσης, επισημαίνει τη σημασία της τακτικής επανεξέτασης και επικαιροποίησης της διδασκαλίας του μαθήματος της σεξουαλικής αγωγής και της απόδοσης ιδιαίτερης έμφασης στα ζητήματα σεβασμού των γυναικών και ισότητας των φύλων» και «τονίζει ότι η σεξουαλική αγωγή πρέπει να σχεδιάζεται και να εκτελείται με ολιστικό τρόπο, βασιζόμενο σε δικαιώματα και θετικό τρόπο που θα δίνει έμφαση στην ανάπτυξη δεξιοτήτων ζωής και θα περιλαμβάνει τόσο τις ψυχοκοινωνικές όσο και τις βιοϊατρικές πτυχές της σεξουαλικής και αναπαραγωγικής υγείας και των συναφών δικαιωμάτων· υπογραμμίζει ότι η σεξουαλική αγωγή πρέπει να παρέχεται σε ασφαλή ατμόσφαιρα χωρίς ταμπού, η οποία θα επιτρέπει την αλληλεπίδραση μεταξύ μαθητών και εκπαιδευτικών.
4. Σύσταση CM/Rec(2010) της Επιτροπής των Υπουργών των Κρατών μελών του Συμβουλίου της Ευρώπης: Η συμπερίληψη θεμάτων σεξουαλικού προσανατολισμού και ταυτότητας φύλου στη σεξουαλική αγωγή και εκπαίδευση αποτελεί εφαρμογή των υποχρεώσεων έναντι της Σύστασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για μέτρα για την καταπολέμηση διακρίσεων βάσει σεξουαλικού, προσανατολισμού ή ταυτότητας του κοινωνικού φύλου, «Σύσταση CM/Rec(2010) της Επιτροπής των Υπουργών των Κρατών μελών του Συμβουλίου της Ευρώπης περί μέτρων για την καταπολέμηση των διακρίσεων για λόγους σεξουαλικού προσανατολισμού και ταυτότητας φύλου», η οποία συμφωνήθηκε ως αποτέλεσμα των ανησυχητικών επιπέδων των διακρίσεων εναντίον των λεσβιών, ομοφυλοφίλων, αμφισεξουαλικών και διαφυλικών ατόμων.
5. Σύμβαση για την Εξάλειψη Κάθε Μορφής Βίας κατά των Γυναικών: Η Επιτροπή για την Εξάλειψη των Διακρίσεων κατά των Γυναικών του ΟΗΕ κάνει συγκεκριμένες συστάσεις, σχετικά με τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, τονίζοντας την έντονη ανάγκη να διασφαλιστεί μια σεξουαλική διαπαιδαγώγηση απαλλαγμένη από διακρίσεις και στερεότυπα και η οποία θα προωθεί τις αξίες της ισότητας των φύλων.
6. European Social Charter: Ο Ευρωπαϊκός Κοινωνικός Χάρτης του Συμβουλίου της Ευρώπης δίνει συγκεκριμένες συστάσεις σε σχέση με τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση. Το Άρθρο 11 υποχρεώνει τα Συμβαλλόμενα Μέρη «να λαμβάνουν είτε απευθείας είτε με τη συνεργασία δημόσιων και ιδιωτικών οργανώσεων, κατάλληλα μέτρα που, ανάμεσα σε άλλα, να «προβλέπουν συμβουλευτικές υπηρεσίες και υπηρεσίες διαφώτισης σε ό,τι αφορά τη βελτίωση της υγείας και την ανάπτυξη της συναίσθησης ατομικής ευθύνης στον τομέα της υγείας». Η πληροφόρηση για τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση θεωρείται ως ένας τρόπος για την προώθηση της υγείας των νέων, και ως εκ τούτου, η μη ενασχόληση με αυτό το θέμα από τα κράτη μέλη μπορεί να θεωρηθεί ως παραβίαση του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη.
7. Ευρωπαϊκή Οδηγία 2011/93/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 13ης Δεκεμβρίου 2011: Οδηγία σχετικά με την καταπολέμηση της σεξουαλικής κακοποίησης και σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών και της παιδικής πορνογραφίας και την αντικατάσταση της απόφασης-πλαίσιο 2004/68/ΔΕΥ του Συμβουλίου.

Θα μπορούσε να λεχθεί ότι η ελληνική κυβέρνηση προσχώρησε στην επικίνδυνη αυτή πρακτική που προωθεί ο ΠΟΥ με την ανοχή του ΟΗΕ, υποκύπτοντας στην «Διακήρυξη των σεξουαλικών δικαιωμάτων» της Διεθνούς Ομοσπονδίας Προγραμματισμένων Γονέων (IPPF), την οποία παρουσίασε ο ΠΟΥ ως «τον κορυφαίο διεθνή οργανισμό» σε θέματα σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης. Προσχώρησε στον αλαζόνα άνθρωπο του διαφωτισμού, που ξέχασε τον Θεό και θεοποίησε την μορφή του δημιουργώντας υβριδικά πρότυπα.

Η Ελλάδα δια των αντιπροσώπων της ξέχασε τις συνταγματικές της διατάξεις, που διαμορφώνουν ανθρώπους ελεύθερους και υπεύθυνους. Διότι αυτό επιθυμούσε ο αρχικός νομοθέτης. Η παιδεία των Ελλήνων να είναι συνδεδεμένη με το ελληνικό πνεύμα και το χριστιανικό βίωμα και ήθος, που πηγάζουν από την πίστη στον Άγιο Τριαδικό Θεό. Ο νομοθέτης από την σύσταση του Ελληνικού Κράτους τα κατοχύρωσε συνταγματικά, προκειμένου να υπάρχει πάντα το ίδιο αποτέλεσμα στην διαπαιδαγώγηση του έθνους, εθνική και θρησκευτική συνείδηση, η οποία είναι η του 3^ου άρθρου, η βασιζόμενη στο Ορθόδοξο Ανατολικό Δόγμα, με Κύριό της τον Ιησού Χριστό και Θεό της την Αγία Τριάδα, όπως αναφέρει το προοίμιο του Συντάγματος.

Η επικρατούσα θρησκεία, η της Ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας, τηρώντας απαρασάλευτα το κείμενα της Αγίας Γραφής, τους Ιερούς Αποστολικούς Κανόνες, τις Συνοδικές Αποφάσεις και την Ιερά Παράδοση, (άρθρο 3 Σ) διαμόρφωσε για αιώνες το ελληνικό κοινωνικό γίγνεσθαι, την συνείδηση των Ελλήνων και την διαπαιδαγώγησή τους. Εφόσον έχουμε αυτές τις συνταγματικές επιταγές, η παρεχόμενη παιδεία θα πρέπει να ακολουθεί το άρθρο 16, και να αναπτύσσει εθνική και θρησκευτική συνείδηση κατά τα Ορθόδοξα πρότυπα, όπως ακριβώς επιτάσσει το προοίμιο του Συντάγματος και το άρθρο 3.

Βρισκόμενοι λοιπόν οι Έλληνες μέσα στο σώμα της Ορθοδόξου Εκκλησίας, λόγω της μετοχής μας στο Ιερό Μυστήριο της Βαπτίσεως, γινόμαστε μέλη του Αγίου Σώματος του Κυρίου μας, διότι Εκκλησία είναι πάνω από όλα το Σώμα του Θεανθρώπου μας, της Υπεραγίας Θεοτόκου, των Αγίων και Μαρτύρων μας και κατόπιν όλων ημών κατά χάριν. Συμμετέχοντας στο Άγιο Σώμα του Κυρίου μας, μέσω της Ορθοδόξου Εκκλησίας, πώς μπορούμε να το προσβάλλουμε και να το σκανδαλίζουμε με διδαχές και παιδαγωγικά συστήματα που αποβάλλουν την καθαρότητα και την ειρήνη από τις παιδικές ψυχές; Διότι προσβάλλοντάς το προσβάλλουμε το ίδιο το Σώμα του Κυρίου μας!!!!

Πόσο τραγική είναι άραγε η πνευματική μας κατάσταση, όταν οι ίδιοι ωθούμε τα παιδιά μας σε πρόωρη ωρίμανση, επιτρέποντας σε νηπιαγωγούς και εκπαιδευτικούς να τα εξάπτουν και να τα αναστατώνουν σεξουαλικά κατά την παιδική τους ηλικία, χωρίς οι ίδιοι να είναι ειδικοί; Πώς εκχωρούμε τα γονικά μας δικαιώματα σε ανθρώπους των οποίων τα συναισθήματα δεν τα γνωρίζουμε, και χωρίς οι ίδιοι να γνωρίζουν τα παιδιά μας;

Πόσο συνταγματική είναι τελικά μια τέτοια νομοθετική ρύθμιση, η οποία ενέχει και την υποχρεωτικότητα!!! Την υποχρεωτικότητα της παρακολούθησης μαθημάτων, χωρίς το δικαίωμα της αιτιολογημένης αποχής από την συγκεκριμένη ώρα του μαθήματος, που σύμφωνα με το Σύνταγμα προσβάλλουν την ανθρώπινη και πνευματική μας υπόσταση! Θα έπρεπε η ελληνική Εκκλησία ως διοικητικός θεσμός να προβάλλει με μεγαλύτερη ένταση την θέση της ιδίας και της οικογένειας όσον αναφορά την σεξουαλική διαπαιδαγώγηση των παιδιών.

Συμπερασματικά αναφέρονται όσα ο κ. Γεώργιος Σταυρόπουλος, Επίτιμος Αντιπρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας, πρώην Πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, επισημαίνει στο άρθρο του «Η θρησκευτική ελευθερία και η εκπαιδευτική της διάσταση»:

«Πρέπει, τέλος, να επισημανθεί ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδας έχει μεγάλη ιστορική καταγωγή και συνεισφορά, σημαντικό έργο να επιδείξει και καίρια σωτηριολογική αποστολή υπηρετώντας τον Άνθρωπο. Δεν έχει ανάγκη τον κρατικό εναγκαλισμό που μερικές φορές τείνει να τη στραγγαλίσει. Δεν φαίνεται πειστικό το επιχείρημα ότι η έντονη και διαρκής συνεργασία με το Κράτος υπηρετεί το κύρος της. Το κρατικό ένδυμα, ως κοινού νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου, την απομακρύνει από την αποστολή της και ο έλεγχος της από τη δημόσια εξουσία περιορίζει το αυτοδιοίκητο που το Σύνταγμα κατοχυρώνει γι’ αυτήν. Δεν φαίνεται λογικό η Πολιτεία να πρέπει π.χ. να έχει λόγο, με την έκδοση προεδρικού διατάγματος για την ολοκλήρωση της διαδικασίας εκλογής των μητροπολιτών ή να μπορεί να ελέγχει, έστω με δικαστική ανάμειξη, ακόμα και τις μεταθέσεις των εφημερίων! Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδας πρέπει να πιστέψει περισσότερο στον εαυτό της και να απομακρυνθεί από την εκκοσμίκευση που μοιραία συνεπάγεται γι’ αυτήν η ιδιαίτερη σχέση της με το Κράτος. Μακριά από τη στενή επαφή με το Κράτος, η δράση της Εκκλησίας θα είναι πιο ελεύθερη χωρίς δεσμεύσεις και υπολογισμούς. Η δραστηριότητά της στο πλαίσιο της κατοχυρωμένης θρησκευτικής ελευθερίας θα αναδείξει περισσότερο την πνευματικότητα της αποστολής της. Θα μπορέσει έτσι καλύτερα να προωθήσει ανεμπόδιστα και τον εκπαιδευτικό της ρόλο σε δογματικό επίπεδο χωρίς άγονες αντιπαραθέσεις, μη χρησιμοποιώντας, κατά βάση, τις κρατικές δομές.»

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI

Δείτε σχετικά:
– Σεξουαλική διαπαιδαγώγηση και εκπαίδευση (Μέρος Α΄)
– Σεξουαλική διαπαιδαγώγηση και εκπαίδευση (Μέρος Β΄)