Άρθρο του Ελευθέριου Ν. Κοσμίδη

Ο μακαριστός ομολογητής Γέροντάς μας, πρωτοπρεσβύτερος παπα-Νικόλας Μανώλης, ο ποιμήν ο καλός, μιλάει στις καρδιές όλων

ΛΙΓΑ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ

Συμπληρώνονται την Κυριακή της Απόκρεω οκτώ έτη από τη μέρα (19η Φεβρουαρίου 2017) που ως εφημέριος του Ιερού Ναού Αγίου Σπυρίδωνος Τριανδρίας, κατά την ώρα του κηρύγματος, εξεφώνησε τον πύρινο εκείνο λόγο της δημόσιας ανακοίνωσης διακοπής μνημόνευσης του Επισκόπου του, Μητροπολίτου τότε Θεσσαλονίκης κ. Ανθίμου Ρούσσα. Η απόφαση αυτή βασίστηκε στην εφαρμογή του ύστατου ιεροκανονικού και αγιοπατερικού «όπλου», του 15ου Κανόνα της (πρωτοδευτέρας) ΑΒ’ Συνόδου επί Μ. Φωτίου. Είναι το «όπλο» που έχει στη διάθεση του ένας κληρικός, όταν αντιδρά η συνείδησή του για λόγους Π Ι Σ Τ Ε Ω Σ.

Προχωρούμε σε αυτή την ετεροχρονισμένη θα λέγαμε βιβλιοπαρουσίαση, οφειλόμενη αρχικά ως ελάχιστο αντίδωρο για το δώρο του Θεού στη ζωή μας, ότι μας αξίωσε να γνωρίσουμε έναν απλανή, ορθόδοξο και έμπειρο Γέροντα στον κόσμο, στο πρόσωπο του παπα-Νικόλα Μανώλη, αλλά κυρίως ως δέσμευση να παραμείνουμε έως τέλους σταθεροί στο δρόμο του. Να αξιωθούμε να βιώνουμε Ορθοδοξία και να αγωνιζόμαστε να τον συναντήσουμε στο άυλο, όπως μας παρακινούσε προφητικά, ιδιαίτερα έντονα στα χρόνια της Αποτείχισης, προς δόξαν του Αγίου Τριαδικού Θεού.

Η μυσταγωγική σχέση των Μαθητών του Κυρίου προς τον Διδάσκαλο συνεχίζεται, πέρα από τον χρόνο και υπέρ τον χρόνον, για εκείνους που με τη ζωή τους ευαρέστησαν τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό και «έμειναν εν Αυτώ» και «έφεραν βότρυν» γλυκύν. Κοινή εμπειρία του μικρού ποιμνίου, της ιερής χούφτας, των πνευματικών τέκνων του παπα- Νικόλα είναι πως κάθε φορά που ακούμε μια από τις ομιλίες του, κάθε φορά που διαβάζουμε μερικές σελίδες από τα βιβλία του, είναι σαν να μας αποκαλύπτεται μυστικώ τω τρόπω και να μας προσφέρει απλόχερα, ώστε να βρίσκουμε: «…οι εν νόσοις τον ιατρόν, οι εν κινδύνοις τον ρύστην, οι αμαρτωλοί τον προστάτη, οι πένητες τον ιατρόν, οι εν θλίψεσιν την παραμυθίαν, τον συνοδίτην οι οδοιπόροι, οι εν θαλάσση τον κυβερνήτην».

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ – Βίωμα Ορθοδοξίας
+πρωτοπρεσβυτέρου π. Νικολάου Μανώλη

Θεσσαλονίκη 2019

Η εποχή μας χαρακτηρίζεται από την εύκολη πρόσβαση στην πληροφόρηση. Με τη σειρά της η πληροφορία διαδίδεται ταχύτατα σε ολόκληρο τον κόσμο. Τεράστιος όγκος δεδομένων κατακλύζει καθημερινά τους ανθρώπους. Έτσι, όταν ένας άνθρωπος βρεθεί σε κατάσταση ειλικρινούς και εν ταπεινώσει αναζήτηση της Αλήθειας, του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, της μόνης αληθινής πίστης, της Ορθοδοξίας και του Αγίου Τριαδικού Θεού, προβληματίζεται. Από πού να αρχίσει, πώς να προχωρήσει, πώς να προφυλαχθεί από τον κίνδυνο της πλάνης;

Η εποχή μας σφραγίζεται από τα λόγια του Κυρίου στα φοβερά «ουαί»: «Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι περιάγετε τὴν θάλασσαν καὶ τὴν ξηρὰν ποιῆσαι ἕνα προσήλυτον, καὶ ὅταν γένηται, ποιεῖτε αὐτὸν υἱὸν γεέννης διπλότερον ὑμῶν» (Ματθ. 23,15). Ούτε στην Ορθοδοξία μπορεί να αισθάνεται ασφαλής όποιος προσέρχεται για να γνωρίσει την Αυτοαλήθεια, γιατί ο εχθρός βρίσκεται πλέον εντός των τειχών. Η παναίρεση του Οικουμενισμού έχει κυριαρχήσει στην εκκλησιαστική μας διοίκηση.

Υπό αυτές τις συνθήκες, και διαθέτοντας είκοσι πέντε και πλέον έτη εμπειρίας ως προϊστάμενος του Ιερού Βυζαντινού Ναού Προφήτου Ηλιού Άνω Πόλεως Θεσσαλονίκης, ως υπεύθυνος και του κατηχητικού έργου και ως πνευματικός χιλιάδων ψυχών, ο π. Νικόλαος Μανώλης αποφάσισε την έκδοση του βιβλίου με τίτλο “ Βίωμα Ορθοδοξίας”, μετά το παιδικό του διήγημα «Με λένε Θανασάκη». Αποτελεί ανθολόγηση ομιλιών, κηρυγμάτων και άρθρων του, τα οποία επέλεξε προσεκτικά, αντιλαμβανόμενος την ανάγκη για επανακατήχηση των πιστών, για κατήχηση εκείνων που αναζητούν την αλήθεια, και πληροφόρηση του πιστού λαού για τον κίνδυνο της παναιρέσεως του Οικουμενισμού.

***

Ο μακαριστός, φιλακόλουθος, φιλοαγιορείτης, φιλομόναχος, ρέκτης της μονολόγιστης Ευχής και της πολύωρης προσκομιδής, πρωτοπρεσβύτερος π. Νικόλαος Μανώλης γεννήθηκε το 1966 στην Κοζάνη. Μαθήτευσε τα πρώτα χρόνια στον παραδοσιακό Ιεροδιδάσκαλο πατέρα του, πρωτ/ρο π. Χαράλαμπο Μανώλη, και στην εφηβεία του «υπό τους πόδας» του Αγίου Επισκόπου Αυγουστίνου Καντιώτη. Ανδρώθηκε πνευματικά στα χέρια του οσίου Γέροντος Αγάθωνος του Κωνσταμονίτου.

Χειροτονήθηκε διάκονος και Ιερέας με διαφορά μερικών μηνών το 1988 από τον μακαριστό Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Παντελεήμονα Β’ (Χρυσοφάκη), και διακόνησε ανελλιπώς μέχρι τον Δεκέμβριο του 2014 την ενορία του Ιερού Βυζαντινού Ναού Προφήτου Ηλιού Άνω Πόλεως Θεσσαλονίκης. Απόφοιτος της Θεολογικής σχολής ΑΠΘ, παντρεύτηκε την μετέπειτα πρεσβυτέρα Αικατερίνη και απέκτησαν δύο κόρες.

Μετά από μιά σειρά θαυμαστών γεγονότων, το εύφορο «χωράφι» της ψυχής του, καλλιεργημένο παιδιόθεν από τον π. Χαράλαμπο και την πρεσβυτέρα Ζαχαρούλα, έτυχε πυκνής σποράς υπό του Αγίου Επισκόπου Αυγουστίνου Καντιώτη κατά την εφηβεία και άρχισε να καρποφορεί ευκλεώς υπό την απλανή πνευματική καθοδήγηση του προηγουμένου της Ιεράς Μονής Κωνσταμονίτου Αγίου Όρους, οσίου Γέροντος Αγάθωνος.

Έχοντας από μικρός μια εσωτερική έλξη για την καλλιέργεια της μονολόγιστης Ευχής, γοητευμένος Θεία Χάριτι από το Αγιορείτικο Τυπικό των ακολουθιών, έφερε στον κόσμο πλούσια πνευματική τροφή, προσθέτοντας στις καθημερινές ακολουθίες του όρθρου και του εσπερινού μεσονυκτικό το πρωί, την ανάγνωση της ενάτης ώρας προ του εσπερινού και το απόδειπνο με τους Χαιρετισμούς της Θεοτόκου μετά τον εσπερινό. Το πρόγραμμα εμπλουτιζόταν με μικρές αγρυπνίες (συνήθως τρεις κάθε εβδομάδα) αλλά και ολονύκτιες ακολουθίες στις Δεσποτικές και Θεομητορικές εορτές και στις πανηγύρεις του ναού.

Ως πρωτοπρεσβύτερος και πνευματικός, εκτός από την διοικητική μέριμνα του ενοριακού Ναού, είχε αναλάβει το κατηχητικό και κηρυκτικό έργο και την εξομολόγηση χιλιάδων ψυχών. Πολύ γρήγορα ο μικρός και ταπεινός αλλά περικαλής και περίοπτος Ιερός Βυζαντινός Ναός Προφήτου Ηλιού Άνω Πόλεως Θεσσαλονίκης έγινε πόλος έλξης εκτός από τους ενορίτες και για φοιτητές, σπουδαστές Εκκλησιαστικών σχολών, ιεροψάλτες και απλούς προσκυνητές, ο οποίοι δέθηκαν με την ενορία και συμμετείχαν στις εκδηλώσεις που πλαισίωναν το λατρευτικό και λειτουργικό πρόγραμμα της ενορίας.

Άξιος και χαριτωμένος αρωγός, συμπαραστάτης και συνοδοιπόρος στην ενορία ήταν ο κρητικής καταγωγής μακαριστός π. Σπυρίδων Περδικάκης με την πρεσβυτέρα Σοφία, που είχε αναλάβει το αξιοθαύμαστο έργο του Φιλοπτώχου, στα πλαίσια του οποίου, μαζί με τις κυρίες, προσέφεραν καθημερινώς στην ενορία επί δεκαετίες περισσότερες από εκατό μερίδες φαγητό ημερησίως σε αναξιοπαθούντες αδελφούς και εμπερίστατες οικογένειες.

Την επί δεκαετίες καρποφόρα διακονία του παπα-Νικόλα στην ενορία του φθόνησε ο μισόκαλος διάβολος, χρησιμοποιώντας δόλιους τρόπους και ανθρώπους που δεν τίμησαν το ιερατικό τους αξίωμα ενώπιον του Θεού. Έτσι σχεδιάσθηκε, οργανώθηκε και εκτελέστηκε μία εκστρατεία συκοφάντησης, ένας πόλεμος λάσπης και διώξεων, με σκοπό την εξουθένωση του αγνού ποιμένα.

Πλασματικά γεγονότα, ανακρίσεις με πλήθος παραπειστικών ερωτήσεων σε απλούς ενορίτες και ανυπόστατες κατηγορίες έστησαν ένα φαιδρό ογκωδέστατο κατηγορητήριο 5000 και πλέον σελίδων, χωρίς να έχουν τουλάχιστον την λεβεντιά να παραδεχθούν τον πραγματικό λόγο των διώξεων του παπα-Νικόλα: Ο αντιπαπικός και αντιοικουμενιστικός αγώνας του παπα-Νικόλα ενοχλούσε!

***

Κατά τη σκοτεινή περίοδο των διώξεών του 2015-2017 μετακινήθηκε σε διάφορους Ναούς της Θεσσαλονίκης, δήθεν «εξυπηρετώντας τας λειτουργικάς ανάγκας» της Μητροπόλεως, και καταλήγοντας, κατόπιν Συνοδικής ετυμηγορίας, στον Ιερό Ναό Αγίου Σπυρίδωνα Τριανδρίας.

Εν τω μεταξύ τα οικουμενιστικά έκτροπα πλήθαιναν με κορύφωση την διεξαγωγή της φερομένης ως «Αγίας και Μεγάλης Συνόδου» στο Κολυμπάρι της Κρήτης. Αυτή αποδείχτηκε πως ούτε αγία, ούτε μεγάλη, ούτε σύνοδος αλλά ψευδοσύνοδος ήταν, αφού μεταξύ άλλων:

• Αναγνώρισε ως «εκκλησίες» τους αιρετικούς και τους σχισματικούς
• Προώθησε δε και την νέα αιρετική εκκλησιολογία του «πρώτου ἄνευ ἴσων» («Primi inter pares») του πατρ. Βαρθολομαίου Αρχοντώνη

Μετά την εκτροπή αυτή, αφού ανέμενε την επίσημη στάση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος και μετά την έκδοση του σχετικού κειμένου «Προς το Λαό» με τα έντεκα ψεύδη, τα οποία ανέδειξε και δημοσιοποίησε ο ίδιος ο πατήρ Νικόλαος Μανώλης μέσω του ιστολογίου του katanixi.gr, προχώρησε μαζί με τον πρωτοπρεσβύτερο π.Θεόδωρο Ζήση, ομότιμο καθηγητή ΑΠΘ, στη διακοπή της μνημόνευσης του ονόματος του επισκόπου τους, μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Ανθίμου Ρούσα.

Το ίδιο έτος (2017) ευλόγησε την ίδρυση του Σωματείου Ορθόδοξος Χριστιανικός Σύλλογος «Άγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής». Το 2019 προχώρησε στην έκδοση του δευτέρου δικού του βιβλίου «Βίωμα Ορθοδοξίας», που αποτελεί ένα εισαγωγικό κατηχητικό βιβλίο χωρισμένο σε τρία κεφάλαια.

Στο πρώτο μέρος, μέσα από τέσσερις αυτόνομες αυτοτελείς απομαγνητοφωνημένες ομιλίες γίνεται μία περιεκτική εισαγωγή στη μέθεξη, τη σχέση μεταξύ πνευματικού και υποτακτικού στον κόσμο. Γίνεται αναφορά στην αντιμετώπιση των πνευματικών αλλοιώσεων και τη φύση του πνευματικού αγώνα, μέσα από την πρακτική εφαρμογή της μονολόγιστης Ευχής.

Στο δεύτερο μέρος, οκτώ αυτοτελείς απομαγνητοφωνημένες ομιλίες γίνονται αφορμή για πνευματική οικοδομή, κατήχηση και ορθοπραξία, με αφορμή περιστατικά από την επικαιρότητα της περιόδου εκείνης, αλλά με την μοναδική ορθόδοξη ανάγνωση ενός έμπειρου και απλανούς ορθοδόξου πνευματικού. Άν στο πρώτο κεφάλαιο αποκαλύφθηκε η σπουδαιότητα της καλλιέργειας της σχέσης με τον πνευματικό, στο δεύτερο κεφάλαιο αποκαλύπτεται με μοναδικό τρόπο η λειτουργία αυτής της σχέσης στη ζωή του ορθοδόξου πιστού, από τη θεωρία στην πράξη.

Στο τρίτο κεφάλαιο ξεδιπλώνεται το μεγαλείο της ομολογίας πίστεως σε καιρό παναιρέσεως. Παρουσιάζονται κλιμακωτά ο Οικουμενισμός και η προδοσία της πίστεως που συντελέστηκε στην Κρήτη. Συσχετίζεται ο πνευματικός αγώνας για τη γνώση του Θεού με τις πλάνες που εισάγει στην Ορθοδοξία το σύστημα της Νέας Εποχής: ανθρωπισμός, παπισμός, gay pride, κατάργηση της Κυριακής αργίας. Αποκαλύπτει και το δόλιο ρόλο της Αποστολικής Διακονίας, σύγχρονων Αρχιερέων αλλά και Θεολογικών Σχολών και ακαδημιών. Κλείνει το κεφάλαιο αυτό με το προσωπικό του, έσχατο Ιεροκανονικό, Αγιοπατερικό, Πατροπαράδοτο και Αγιοπαράδοτο μέσο της διακοπής μνημόνευσης του Επισκόπου του, που γυμνή τη κεφαλή κηρύττει την παναίρεση του Οικουμενισμού.

Μέσα από τις 157 σελίδες του βιβλίου, ο αναγνώστης θα μπορέσει να βρει απαντήσεις αλλά και πρακτικές συμβουλές, ώστε να μπορεί ο ίδιος να εφαρμόσει και να αποκτήσει προσωπική εμπειρία, να γευτεί το βίωμα της Ορθοδοξίας και να εννοήσει πώς ορθοπραξία και ορθόδοξη πίστη ξεκινούν από τη διαφύλαξη της ανόθευτης πίστης.

***

Διαβάζουμε στον πρόλογο του πρωτοπρεσβυτέρου π.Θεοδώρου Ζήση:

«Το νέο βιβλίο του πατρός Νικολάου, «Βίωμα Ορθοδοξίας» αποτελεί καλό καθρέπτη του ποιμαντικού και κηρυκτικού του έργου, ενδεικτικά βέβαια, αφού περιλαμβάνει μικρό μέρος από το πλήθος των ομιλιών και κηρυγμάτων του, που ελπίζουμε στο μέλλον να δουν το φως της δημοσιότητος. Ο απλός του λόγος δεν χρειάζεται σχολιασμό και ερμηνευτικές επεμβάσεις. Αντλεί το υλικό από την πολυχρόνια εμπειρία του ως ποιμένος και πνευματικού, από την ησυχαστική παράδοση των Αγίων Παατέρων και την προσωπική παραδοσιακή και αγωνιστική του πορεία,ααααααα όπως εν ολίγοις την περιγράψαμε. Ευχόμεθα να έχει καλή πορεία και αγιαστική επίδραση σε όσους θα έχουν την ευλογία να το αναγνώσουν».

Καθαρά Δευτέρα
Μάρτιος 2019

***

Διαβάζουμε από το εισαγωγικό σημείωμα του συγγραφέα:

«Τριάντα συναπτά έτη ως ιεροδιάκονος και πρεσβύτερος και καμιά δεκαριά πρωτύτερα ως κατηχητής, δεν έπαψα να κηρύττω το λόγο του Ευαγγελίου και της Πατερικής Εκκλησιαστικής Παράδοσης. Η Ορθοδοξία ως Ορθοπραξία διακατείχε πάντοτε το χαρακτήρα των εσωτερικών πνευματικών μου αναζητήσεων. Πολύπαθος και αλλοπρόσαλλος ως χαρακτήρας, με περιπλανήσεις στις καταχνιασμένες και ζοφερές αδιέξοδες ατραπούς της ζωής, δημιούργησα μια βαθιά σχέση με την Ορθόδοξη Παράδοση των Νηπτικών Πατέρων, από τους οποίους έλαβα τη μέθοδο της αντιμετώπισης του σατανά.

Σημείο καταλυτικό στη ζωή μου στάθηκε η σχέση μου με τον πανοσιολογιώτατο προηγούμενο της Ιεράς Μονής Κωνσταμονίτου Αγίου Όρους, γέροντα Αγάθωνα, που στα 28 έτη πνευματικής κοινωνίας μαζί του, μου δόθηκε η ευκαιρία και βούτηξα στην ασκητική και νηπτική του σκέψη, μαθητεύοντας στα μυστήρια της ενεργούς και χαριτωμένης υπακοής. Καρπός αυτής της σχέσης είναι το ανά χείρας βιβλίο, που αποτελεί κατάθεση ψυχής στα πνευματικά μου τέκνα. Είναι όμως ταυτόχρονα και μία προσφορά στον άνθρωπο της αναζήτησης, που στην απόγνωσή του ζητά διέξοδο στα αδιέξοδά του. Η παρουσίαση των μυστικών της ευχής και της υπακοής, συνυφασμένα με τις αντιαιρετικές δράσεις του ορθοδόξου χριστιανού, ελκύουν το έλεος του Θεού. Άλλωστε αυτό είναι το ζητούμενο, να γίνουμε ελκυστικοί στο Θεό, ώστε να μας επισκεφθεί παρέχοντας τη σωτηρία.

Το βιβλίο αποτελεί μία μικρή ενδεικτική συλλογή κηρυγμάτων ομιλιών και άρθρων μου κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας. Έγινε μεγάλη προσπάθεια από τους συνεργάτες μου να μεταφέρουν τον προφορικό λόγο ορισμένων κεφαλαίων σε γραπτή μορφή, ώστε να μπορεί εύκολα και ξεκούραστα ο καθένας να το διαβάσει.

Θερμές ευχαριστίες πρέπει να προσφέρω στην κυρία Νίκη Χριστοδούλου για τον ανυπολόγιστο κοπό της φιλολογικής επιμέλειας του κειμένου. Έχω την πεποίθηση πως οι αναγνώστες του βιβλίου θα βρουν μυστικές και χαριτωμένες απαντήσεις στα μεγάλα θέματα της ζωής τους.

Σας ασπάζομαι όλους με την αγάπη του Χριστού

πρωτοπρεσβύτερος Νικόλαος Μανώλης.

***

Διαβάζουμε στο βιβλίο «Έκφρασις Μοναχικής Εμπειρίας» του Οσίου Γέροντος Ιωσήφ του Ησυχαστού (Επιστολή 11η – Εύρων πολλούς των πατέρων εν πράξει και θεωρία, σελίδες 92 και 93), που δίνει μια πιο κρυστάλλινη αιτία για τις διώξεις του παπα- Νικόλα:

«Την σήμερον ημέρα δεν ακούεται λόγος περί τα τοιαύτα, διότι τόσον πολλή μέριμνα και φροντίς υλική κατέλαβε τους ανθρώπους και τελεία σχεδόν καταφρόνησης εις την Νηπτική, όπου πολλοί όχι μόνο δεν θέλουν να ερευνήσουν, να μάθουν, να πράξουν αυτά αλλά και αν ακούσουν να είπει τοιαύτα κανείς, ευθύς εξεγείρονται δυσμενώς εναντίον του. Και τον έχουν δια παράλογον και μωρόν διότι είναι ανόμοιος ο βίος του και ελογίσθη εις χλεύην αυτοίς.

Και γίνεται ένα παρόμοιον της ειδωλοατρικής εποχής. Ε τότε όταν ύβριζες τα είδωλα σε ελιθοβόλουν και κακήν κακώς σε εθανάτουν. Και τώρα το κάθε πάθος επέχει θέσιν ειδώλου. Και αν ελέγξεις και κατακρίνεις το πάθος που βλέπεις, ο καθείς να νικάται, όλοι φωνάζουν λιθοβολίστε τον διότι ύβρισαν τους θεούς μας».

Κλείνουμε «ανάποδα», με τον συγκλονιστικό πρόλογο (απόσπασμα) από το επόμενο βιβλίο του μακαριστού ομολογητή παπα-Νικόλα Μανώλη, τη “Θήρα Θεού”, γραμμένο με το αίμα της καρδιάς και τα δάκρυα της αγέραστης ψυχής τού κατά σάρκα πατέρα του:

«Διατηρώ ζωηρά μέσα στη μνήμη της καρδιάς μου την παρουσία του φλογερού εκείνου σύγχρονου ομολογητή της Ορθοδόξου Εκκλησίας που είχε αδιάλειπτη μνήμη Θεού, μνήμη θανάτου.

Είναι ο ιερέας που γνώρισε εκ πείρας τι είναι τα πάθη και πώς αυτά υπερβαίνονται.

Κεντρικά γνωρίσματα των ομιλιών του είναι ότι συνδυάζουν τη θεολογία με την ποιμαντική. Μελετώντας προσεκτικά τα κηρύγματα του, γραπτά και προφορικά, θα γνωρίσει κανείς πώς μπορεί να βοηθήσει τους συνανθρώπους του για να απαλλαγούν από την κυριαρχία των παθών του διαβόλου και του θανάτου.

Ο πρωτοπρεσβύτερος Νικόλαος ήταν εξ ολοκλήρου δοσμένος στη διακονία της Εκκλησίας, με πολύωρες αγρυπνίες πολύωρεςμνημονεύσεις ονομάτων ζώντων και τεθνεώτων. Ακούραστος στο θείο κήρυγμα του λόγου του Θεού. Ακούραστος για έργα αγάπης.

Αυτόν τον αθλητή του Κυρίου, τον μέγα στρατιώτη και φίλο της Τριάδος και μύστη των αρρήτων και μιμητή του Ιησού, αυτόν να υμνήσουμε, να ενθυμούμεθα αυτού τα παλαίσματα, τους πόνους που υπέστη δια Χριστόν τον παμβασιλέα. Τας συκοφαντίας και απειλάς, τα επισκοπικά και συνοδικά δικαστήρια, τα σχεδόν καθ’ εκάστην εξώδικα στο σπίτι του. Ο στύλος όμως της Ορθοδοξίας αποτειχίζεται από τους αιρετικούς, κρατώντας ψηλά την Μία Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία.

Ο πανάγαθος Θεός μας εκτίμησε τα μαρτύρια του, είδε την προς αυτόν πίστη, λατρεία και αγάπη και τον πήρε μαζί Του στους κόλπους των Αγίων του.

Αιωνία του η μνήμη. Προσδοκώ ανάσταση νεκρών. Αμήν!

πρωτοπρεσβύτερος Χαράλαμπος Μανώλης.

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI