Επικαιρότητα

Συγκρητιστικό διαχριστιανικό συνέδριο της Ελληνικής Βιβλικής Εταιρείας

εικόνα άρθρου: Συγκρητιστικό διαχριστιανικό συνέδριο της Ελληνικής Βιβλικής Εταιρείας
Άρθρο της Ευαγγελίας Ζουλάκη

Η μεταπατερική θεολογία των σύγχρονων θεολόγων δεν έχει όρια


Τι εστί Ελληνική Βιβλική Εταιρία

Διαβάζουμε στην ιστοσελίδα της Ελληνικής Βιβλικής Εταιρίας περί της ταυτότητας της: «Η Ελληνική Βιβλική Εταιρία έχει ως σκοπό τη μετάφραση, έκδοση και διάδοση της Αγίας Γραφής. Σταθερή πολιτική της Εταιρίας είναι η συνεργασία με όλες τις χριστιανικές Ομολογίες (Ορθόδοξη, Καθολική, Διαμαρτυρόμενη) και η εξυπηρέτηση όλων των Εκκλησιών. Οι εκδόσεις μας έχουν την Ευλογία και Έγκριση του Οικουμενικού Πατριαρχείου, της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος και των Πρεσβυγενών Πατριαρχείων» [1].

Ο ομότιμος καθηγητής Πατρολογίας του Α.Π.Θ. πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης σε άρθρο του με τίτλο «Προβληματική μετάφραση Ευαγγελικού κειμένου από τους τέσσερις καθηγητές» [2] αναδεικνύει την προβληματική μετάφραση που κυκλοφορήθηκε στο βιβλίο με τίτλο «Ἡ Καινή Διαθήκη. Σέ μετάφραση στή δημοτική» και εκδόθηκε από την «Ελληνική Βιβλική Ἑταιρεία», της οποίας οι «σχέσεις με την «Βιβλική Εταιρεία» των Προτεσταντών πρέπει να ερευνηθούν»:

«Τά πράγματα εἶναι πολύ χειρότερα μέ τήν μετάφραση τῶν νέων τεσσάρων καθηγητῶν Γ. Γαλιτη, Ιω. Καραβιδοπουλου, Ιω. Γαλανη καί Π. Βασιλειαδη πού κυκλοφορήθηκε σέ βιβλίο μέ τίτλο: «Ἡ Καινή Διαθήκη. Σέ μετάφραση στή δημοτική». Ἐκδίδεται ἀπό τήν «Ἑλληνική Βιβλική Ἑταιρεία» τῆς ὁποίας οἱ σχέσεις μέ τήν «Βιβλική Ἑταιρεία», τῶν Προτεσταντῶν πρέπει νά ἐρευνηθοῦν».

Πρόεδρος της Γενικής Συνέλευσης της Ελληνικής Βιβλικής Εταιρείας είναι ο Μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού Ιγνάτιος.

Το Συνέδριο

Στις 12 με 13 Δεκεμβρίου 2025 πραγματοποιήθηκε το 13ο Διεθνές Επιστημονικό Συνέδριο της Ελληνικής Βιβλικής Εταιρίας με τίτλο «Αναζητώντας το πρόσωπο του Ιησού» [3].

Α. Εισηγητές

Ομιλητές ήταν ο συγγραφέας Guillaume Bignon, μαζί με τον ηγούμενο της Οικουμενιστικής και βλάσφημης Μονής του Βose, Sabino Chialà, οι καθηγητές των δύο θεολογικών σχολών Αικατερίνη Τσαλαμπούνη, Μιλτιάδης Κωνσταντίνου και Χρήστος Καρακόλης, καθώς και ο κληρικός των Ευαγγελικών της Θεσσαλονίκης Σωτήριος Μπούκης.

Παπικοί, Προτεστάντες, «Ορθόδοξοι»… όλοι παρόντες στον εν λόγω συνέδριο… Αχταρμάς με λίγα λόγια!

Περισσότερες πληροφορίες για την οικουμενιστική και βλάσφημη μεικτή (ανδρώα και γυναικεία) μονή του Bose, το άντρο της Πανθρησκείας, μπορεί κανείς να διαβάσει στο εξής άρθρο της Ιστοσελίδας Κατάνυξη όπου αναδεικνύεται πως «μόνο μοναστήρι δεν είναι αυτό το βλάσφημο μόρφωμα», όπως αναγράφει χαρακτηριστικά η αρθρογράφος [4].

Για τον ομότιμο καθηγητή της Θεολογικής σχολής του Α.Π.Θ. κ. Μιλτιάδη Κωνσταντίνου πλήρως ενημερωτική και κατατοπιστική είναι η έρευνα του κ. Αναστασίου Πολυχρονιάδη, που βρίσκεται στο βιβλίο του «Αποδομητές της Ορθόδοξου Θεολογίας», όπου αναδεικνύονται οι πλάνες του περί της υποτιμήσεως του προσώπου της Παναγίας, του θαύματος του Αγίου φωτός και άλλα πολλά, τα οποία εκφράζουν μία μεταπατερική (και άρα αντιπατερική) θεολογία [5].

Το συνέδριο χαρακτηρίζεται από συγκρητιστικό και οικουμενιστικό πνεύμα…

Β. Χορηγοί

Στο πρόγραμμα αναφέρεται πως το συνέδριο πραγματοποιείται με την χορηγία: Της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, της Ιεράς Μητρόπολης Αργολίδος, της Ιεράς Μητρόπολης Θεσσαλονίκης, της Ιεράς Μητρόπολης Καλαμαριάς και Νέας Κρήνης, της Ιεράς Μητρόπολης Μεσσηνίας, της Ιεράς Μητρόπολης Περιστερίου, της Ιεράς Μητρόπολης Φθιώτιδος, της Αρχιεπισκοπής Παπικών Αθηνών, της Βιβλικής Εταιρίας Ταϊλάνδης και Ολλανδίας και της ΜΚΟ «Αγάπη, Hellas».

Έξι «Ορθόδοξες» Μητροπόλεις της Εκκλησίας της Ελλάδος χρηματοδοτούν συγκρητιστικό συνέδριο; Εκεί πάνε τα λεφτά του κόσμου; Για την προδοσία της πίστης;

Όπως έλεγε χαρακτηριστικά ο μακαριστός ομολογητής γέροντάς μας π. Νικόλαος Μανώλης «μαζεύουν τα χρήματα στο δίσκο για να πληρώνουν τα ταξίδια του Πατριάρχη στον Πάπα…» και για τα οικουμενιστικά αντορθόδοξα συνέδρια θα συμπληρώναμε…

Βέβαια όλες οι ανωτέρω Μητροπόλεις μας έχουν συνηθίσει στα οικουμενιστικά τους έκτροπα δυστυχώς…

Όσα ειπώθηκαν

Αρχικά να σημειώσουμε πως και μόνο από την αφίσα του Συνεδρίου (φωτογραφία) καταλαβαίνει κανείς τον αντορθόδοξο χαρακτήρα που θα διέπνεε το Συνέδριο.

Διαβάζουμε στο δημοσίευμα: «Η συγκυρία των 1700 χρόνων από την πρώτη Αγία Σύνοδο και η περιγραφική αποσαφήνιση της διδαχής της Εκκλησίας για τον Κύριο Ιησού Χριστό από τους αγίους ομολογητές Πατέρες της, πιστεύουμε ότι ταιριάζει απόλυτα με το έργο το οποίο υπηρετούμε ως Ελληνική Βιβλική Εταιρία, παρουσιάζοντας τον Λόγο και διαδίδοντας τον λόγο Του, με την όλη μας προσπάθεια και την ευλογία της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος».

Η ευλογία της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδας μόνο κατά Χριστόν (της Μίας και Αληθινής Ορθόδοξης πίστης) δεν είναι.

Αναγράφεται στην ανακοίνωση πως η διδαχή των ομολογητών Πατέρων ταιριάζει με το έργο που επιτελούν ως Ελληνική Βιβλική Εταιρία… Ω της πλάνης το μέγεθος! Αντιλαμβάνονται τι σημαίνει να είναι κάποιος Άγιος Ομολογητής; Οι Ομολογητές Άγιοι αγωνίστηκαν κατά των αιρέσεων προασπιζόμενοι την Ορθοδοξία και αυτοί συνεργαζόμενοι με τους αμετανόητους αιρετικούς, και διεξάγοντας Θεολογικά Συνέδρια μαζί τους σαν να έχουν την ίδια πίστη, πιστεύουν πως επιτελούν το ίδιο έργο με τους Ομολογητες Πατέρες; Που έχει φτάσει η πλάνη τους;

Διαβάζουμε στη συνέχεια: «Ανθρωπίνως ο Χριστός δεν έχει άλλη δύναμη εκτός από τον λόγο Του. Η απόφασή μας για ένα «ιδιότυπο» Συνέδριο είναι προσπάθεια να παρουσιαστεί γοητευτικά, και από τις τρεις εκκλησιαστικές παραδόσεις, η κοινή πίστη όλων των Χριστιανών στον Κύριο της Εκκλησίας, τον Αρχηγό και Τελειωτή της πίστης, του Οποίου η δύναμις εν ασθενεία τελειούται».

Τα λένε από μόνοι τους λοιπόν… προσπαθούν να κάνουν γοητευτική παρουσίαση της μεγαλύτερης πλάνης (που κατοχυρώθηκε με την Ψευδοσύνοδο του Κολυμπαρίου) πως όλες οι αιρέσεις είναι Εκκλησίες και έχουν κοινή πίστη με την «μίαν, Ἁγίαν, Καθολικὴν καὶ Ἀποστολικὴν Ἐκκλησίαν» των Ορθοδόξων προκειμένου να προσελκύσουν πιστούς στην παναίρεση του Οικουμενισμού.

Η αλήθεια της Ορθόδοξης πίστης διαστρέφεται με την πλάνη και παρουσιάζεται με τον ελκυστικότερο τρόπο. Μετά όμως… έρχεται η καταστροφή!

Σχετικά με τον σκοπό του οικουμενιστικού αυτού Συνεδρίου υπογραμμίζονται στο δημοσίευμα τα εξής:

«Σκοπός του Συνεδρίου είναι να φανερωθεί στον σύγχρονο άνθρωπο η αλήθεια των λόγων του Hegel: «Ο Χριστός είναι το κλειδί της ιστορίας», τοποθετώντας Τον ανάμεσα στα γεγονότα που προηγήθηκαν και σε αυτά που Τον ακολούθησαν και τα οποία σύμφωνα με τη Χριστιανική Θεολογία αποτελούν την Ιστορία της Σωτηρίας.

Θέλουμε να πούμε στους τωρινούς ανθρώπους μαζί με τον Pascal ότι: «Η Παλαιά και η Καινή Διαθήκη είναι στραμμένες στον Χριστό: η πρώτη Τον αναμένει και η δεύτερη βλέπει σ’ Αυτόν το πρότυπό της. Και οι δύο Τον έχουν επίκεντρό τους»».

Το ότι χρησιμοποιούνται δυτικοί φιλόσοφοι για την υποστήριξη της πίστεως δείχνει την σχολαστική και νεοβαρλααμική χροιά του συνεδρίου. Η φιλοσοφία μπορεί να χρησιμοποιείται ως θεραπαινίδα της θεολογίας, όπως έκαναν τόσοι Άγιοι (Μέγας Βασίλειος, Άγιος Γεννάδιος Σχολάριος, Άγιος Ιουστίνος ο φιλόσοφος κ.α.) που σπούδασαν την θύραθεν σοφία, χωρίς όμως να ισχύει κάτι ανάλογο για τους δυτικούς φιλοσόφους που η διδασκαλία τους περιέχει αιρετικές πλάνες.

Τι έχει να μας διδάξει για τον Χριστό ο ερμητικός [6] φιλόσοφος Hegel (Χέγκελ) για τον οποίο γνωρίζουμε πως: «είχε επηρεαστεί από τον αποκρυφιστή Μπέμε (Jakob Boehme) και τον καμπαλιστή Ότινγκερ (Friedrich Christoph Oetinger)» [7].

Επιπλέον «η ερμητική-καμπαλιστική φιλοσοφία του Χέγκελ άσκησε τεράστια επιρροή σε πολλούς διανοουμένους των επόμενων γενεών. Τα νέα ρεύματα που αναπτύσσονται τον 19ο αιώνα, ο δαρβινισμός, ο νιτσεϊσμός, ο μαρξισμός, ο ναζισμός και ο φασισμός πηγάζουν από την χεγκελιανή σκέψη, που με την σειρά της είναι φυσική συνέχεια του αποκρυφισμού, που βασίλευε στην Γερμανία από τα τέλη του 15ου αιώνα».

Ακόμα«Ο Χέγκελ επηρέασε τη σκέψη πολλών στοχαστών που ακολούθησαν έως και τη σύγχρονη εποχή, όπως του Νίκου Καζαντζάκη. Η επιρροή του Χέγκελ στον Καζαντζάκη είναι ιδιαίτερα εμφανής στην Ασκητική» [8].Η χρήση τέτοιων παραδειγμάτων για την παρουσίαση του προσώπου του Χριστού κείται μακράν της Ορθόδοξης διδασκαλίας.

Όσο για τον Pascal (Πασκάλ) γνωρίζουμε πως πολλοί τον χρησιμοποιούν ως επιχείρημα κατά της αθεΐας «παρότι μέγας επιστήμονας ήταν βαθιά θρησκευόμενος». Τι ωφελεί όμως εφόσον ο ίδιος ήταν Γιανσενιστής και όχι Ορθόδοξος; Δεν έχει σημασία να είναι κανείς απλά θρησκευόμενος αλλά να πιστεύει και στο ορθό δόγμα. Επομένως τι αξία έχουν τα λόγια του;

Σύμφωνα με τον πνεύμα της μεταπατερικής Θεολογίας αναγράφεται στη συνέχεια: «Η παρακαταθήκη των προγόνων μας έχει ατυχώς μουσειακή πλέον ομορφιά, που δεν επαρκεί για αντιμετώπιση των προβλημάτων του τώρα, και απάντηση σωστής επιλογής, στα διλήμματα της καθημερινότητάς μας».

Τα τελευταία χρόνια έχουμε ακούσει πολλά φοβερά και αδιανόητα στο πλαίσιο της μεταπατερικής θεολογίας… ένα ακόμη σλόγκαν που προστίθεται στη συλλογή των μεταπατερικών ρητών είναι και το ότι «Η παρακαταθήκη των προγόνων μας έχει ατυχώς μουσειακή πλέον ομορφιά». Σύνηθες πλέον να θεωρούνται οι Άγιοι Πατέρες ξεπερασμένοι και άσχετοι με την σημερινή πραγματικότητα.

Αναγκαία είναι για τους Οικουμενιστές η δημιουργία μια νέας εκσυγχρονισμένης θεολογίας, προσαρμοσμένης στα προβλήματα και τις ανάγκες του σημερινού ανθρώπου. Λες και τα όσα διδάσκουν οι Άγιοι και το Ευαγγέλιο δεν είναι διαχρονικά και δεν εφαρμόζονται σε κάθε εποχή…

«Ἰησοῦς Χριστὸς χθὲς καὶ σήμερον ὁ αὐτὸς καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας»[9].

Σε επιστολή του Αγίου Δανιήλ του Κατουνακιώτη σε ιεροσπουδαστή της Θεολογικής σχολής διαβάζουμε τα εξής αντίθετα με την μεταπατερικότητα των Θεολόγων [10]:

«Ἔχεις δίκιο, ἀγαπητέ μου Γεώργιε, νά λυπεῖσαι πολύ, βλέποντας τή γενική ψυχρότητα καί ἀδιαφορία πού ἔχουν οἱ περισσότεροι Ἱεροσπουδαστές, διότι δέν ἀντιλαμβάνονται τό ὕψος τῆς ἀποστολῆς τους, τῆς ὁποίας ὁ σκοπός ὡς ἐπί τό πλεῖστον παραμορφώθηκε. Καί, ἐνῷ κατά κοινή ὁμολογία, ὅλες οἱ προσπάθειες τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας καί τοῦ Γένους μας συμφωνοῦν πρός αὐτό καί τό κηρύττουν, ὅτι δηλαδή οἱ ἀπόφοιτοι Ἱεροσπουδαστές τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς πρέπει νά ἐργασθοῦν ὑπέρ τῆς Ἐκκλησίας καί νά ἀναφανοῦν καί μέ τά λόγια καί μέ τά ἔργα γνήσιοι ἀκόλουθοι πάνω στά ἴχνη τῶν διασήμων διδασκάλων τῆς Ἐκκλησίας, ὅμως ἀπ’ ἐναντίας βλέπουμε μέ λύπη ὅτι παραβλέπεται ὁ κύριος σκοπός τοῦ προαναφερθέντος προορισμοῦ καί ἀντί γιά τό κέρδος τῶν καρπῶν τό ὁποῖο προσδοκοῦμε, συναντᾶμε ὅλα τά ἀντίθετα.

Νά συνεχίζεις μέ προθυμία τίς σπουδές σου, ἀποταμιεύοντας μέσα σου κάθε τι χρήσιμο καί ὠφέλιμο, ἀλλά τά ἔξωθεν εἰσαγόμενα φρονήματα νά τά ἀποφεύγεις ὡς θανατηφόρο δηλητήριο».

Σε εξαιρετική ομιλία περί της μεταπατερικής θεολογίας με τίτλο «Η υποτίμηση των Πατέρων της Εκκλησίας από σύγχρονους κληρικούς και θεολόγους», ο ομολογητής Πατρολόγος, πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης κλείνει με τα εξής σπουδαία και σημαντικά [11]:

«Η Εκκλησία κατά την διαχρονική της συνείδηση από την Αποστολική εποχή μέχρι σήμερα σέβεται και τιμά τους Αγίους Πατέρες και διδασκάλους, όχι για την ανθρώπινη σοφία τους, η οποία ως κτιστή παλιώνει και φθείρεται και γερνά, αλλά για τον φωτισμό από το Άγιο Πνεύμα, οι ενέργειες του οποίου και στη διδασκαλία τους και τη ζωή τους δεν παλιώνουν ούτε γέρνουν, ούτε χρειάζονται υπέρβαση και ξεπεράσματα κατά την καινοφανή διδασκαλία των μεταπατερικων θεολόγων, παλαιών και σύγχρονων. Η Εκκλησία δεν είναι μόνο Αποστολική αλλά και Πατερική, αν επιτρεπόταν να γίνει κάποια προσθήκη στο Σύμβολο της Πίστεως, στο εκκλησιολογικο άρθρο «Εἰς μίαν, Ἁγίαν, Καθολικὴν καὶ Ἀποστολικὴν Ἐκκλησίαν» θα μπορούσαμε κάλλιστα να προσθέσουμε και Πατερικήν Εκκλησίαν […]. Λυπούμαστε διότι ο Παπισμός, ο Προτεσταντισμός, και ο Διαφωτισμός που εμείωσαν πρώτοι τους Αγίους Πατέρες, απέκτησαν καλούς μαθητές και οπαδούς και ανάμεσα στους Ορθόδοξους, κυρίως μεταξύ των υποστηρικτών της παναιρέσεως του Οικουμενισμού […].

Η αντιπατερική στάση του μασονικής εμπνεύσεως Οικουμενισμού και συγκρητισμού είναι σαφής απόδειξη του Αντίχριστου χαρακτήρος των, εφόσον κατά το ιερό βιβλίο της αποκαλύψεως ο ίδιος ο Αντίχριστος θα βλαστημήσει τους Αγίους. Λέει η Αποκάλυψη «καὶ ἤνοιξεν τὸ στόμα αὐτοῦ εἰς βλασφημίας πρὸς τὸν θεὸν βλασφημῆσαι τὸ ὄνομα αὐτοῦ καὶ τὴν σκηνὴν αὐτοῦ, τοὺς ἐν τῷ οὐρανῷ σκηνοῦντας» […].

Οι της Εκκλησίας θα εξακολουθήσουμε να ακολουθούμε τους Αγίους Πατέρες, επόμενοι τοις θείοις πατράσι, και να μην μετακινούμε ή υπερβαίνουμε τα όρια τα οποία εκείνοι έθεσαν, «Μή μεταίρωμεν ὅρια αἰώνια ἅ ἔθεντο οἱ Πατέρες ἡμῶν».

Προς όλους δε τους μεταπατερικούς και αντιπατερικούς του σύγχρονου Οικουμενισμού και πανθρησκειακού συγκρητισμού, που εκτός των άλλων διακατέχονται από εγωισμό και φιλοσοφική έπαρση, επαναλαμβάνουμε το του Αγίου Γρηγορίου Νύσσης «παυσώμεθα τοῦ θέλειν εἶναι τῶν διδασκάλων διδάσκαλοι. Μισήσωμεν τὸ λογομαχεῖν ἐπὶ καταστροφῇ τῶν ἀκουόν­των. Πιστεύ­σωμεν ὡς οἱ Πατέρες ἡμῶν παραδεδώ­κασιν. Οὐκ ἐσμὲν τῶν πατέρων σοφώτεροι· οὐκ ἐσμὲν τῶν διδασκάλων ἀκριβέστεροι»».

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI

Σχετικά άρθρα

Τί συνέβη στην δίκη του π. Δήμου Σερκελίδη; Και Περί εκκλησιολογικής εκπτώσεως της Εκκλησίας της Κύπρου (Β΄)

τοῦ Μοναχοῦ Σεραφείμ (Ζήση). Ἡ προσωπική μαρτυρία τοῦ Μοναχοῦ Σεραφείμ γιά τά διαδραματισθένα στήν ἄδικη δίκη καθαιρέσεως τοῦ Πρεσβυτέρου π. Δήμου Σερκελίδη (18 Ἰουνίου 2025) (Β΄ μέρος)

Τί συνέβη στην δίκη του π. Δήμου Σερκελίδη; Και Περί εκκλησιολογικής εκπτώσεως της Εκκλησίας της Κύπρου (Α΄)

τοῦ Μοναχοῦ Σεραφείμ (Ζήση). Ἡ προσωπική μαρτυρία τοῦ Μοναχοῦ Σεραφείμ γιά τά διαδραματισθένα στήν ἄδικη δίκη καθαιρέσεως τοῦ Πρεσβυτέρου π. Δήμου Σερκελίδη (18 Ἰουνίου 2025) (Α΄ μέρος)

Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Συνεχίζοντας την περιήγηση στην ιστοσελίδα, συναινείτε με την χρήση αυτών.
Μπορείτε να επισκεφθείτε τους Όρους χρήσης και την Πολιτική προστασίας απορρήτου.