Γράφει ο “Παρακαταθικός”

Στην Ελλάς του 2026 σπανίζουν τα παραδείγματα της βιωμένης Ορθοδοξίας μέσα στον κόσμο

«… εὐλογητὸς εἶ, Κύριε· δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου…» (Ψαλμός 118:12)

Πριν από τα ανθρώπινα δικαιώματα, τους δικαιωματιστές και τις ατζέντες τύπου γουόκ… αξίζει να αναζητήσουμε, έστω μια φορά στη ζωή μας, ποια είναι τα δικαιώματα του Αγίου Τριαδικού Θεού στην ορθόδοξη πίστη.

Ο κοσμικός άνθρωπος ακούει τους εκκλησιαστικούς ταγούς, Πατριάρχες, Αρχιεπισκόπους και Μητροπολίτες να ομιλούν για την σχετική χάρτα του ΟΗΕ και τα ανθρώπινα δικαιώματα και περιέρχεται σε σύγχυση.

Και αναρωτιέται ο κοσμικός άνθρωπος, δίκιο έχει ο Επίσκοπος;

Μέσα από τους βολικούς χαρακτηρισμούς, ρατσιστές, σωβινιστές, ψεκασμένοι και συνωμοσιολόγοι, που εκτοξεύουν τα συστημικά μέσα ενός άθεου και αντίχριστου συστήματος, λοιδωρούμαστε όσοι τιμούμε την φιλοπατρία, τον πατριωτισμό, τον ιερό θεσμό της οικογένειας και εκφράζουμε την αντίθεση μας σε κάθε μορφή ολοκληρωτισμού και υποχρεωτικοτητας.

Και παρατηρεί ο κοσμικός άνθρωπος Πατριάρχες, Αρχιεπισκόπους και Μητροπολίτες να τιμούν τους αντίχριστους πολιτικούς που ψήφισαν τον βλάσφημο νόμο για τη νομιμοποίηση του γάμου μεταξύ ομοφυλοφίλων, να επιδεικνύουν την απόκτηση της κάρτας του Πολίτη, να σηκώνουν το μπράτσο μπροστά στις κάμερες, για να εμβολιαστούν…

Και αναρωτιέται ο κοσμικός άνθρωπος, δίκιο έχει ο Επίσκοπος ή ο πιστός που αντιδρά;

Παραβλέποντας τους χαρακτηρισμούς φονταμενταλιστές, ακραίοι, ζηλωτές, ανυπάκουοι, φατριαστές, εκτός Εκκλησίας που διαχέονται από τους εκκλησιαστικούς άρχοντες και τα ελεγχόμενα εκκλησιαστικά μέσα, όσοι ακόμα κάνουμε τον σταυρό μας και αγωνιούμε για την πίστη που θα παραδώσουμε στην επόμενη γενεά, οφείλουμε να εξηγήσουμε με το παράδειγμά μας, πως η στάση μας σε θέματα πίστεως καθορίζεται με κριτήριο την Αγία Γραφή, την Ιερά Παράδοση, τους Ιερούς Κανόνες και την διδασκαλία των Αγίων Αποστόλων και των Αγίων Πατέρων.

Και βλέπει ο κοσμικός άνθρωπος Πατριάρχες, Αρχιεπισκόπους και Μητροπολίτες να συμπροσεύχονται αντικανονικά και ανερυθρίαστα με αιρετικούς, σχισματικούς, αχειροτόνητους και αυτοχειροτόνητους, τους βλέπει να προσπερνούν τους Ιερούς Κανόνες σαν να είναι αόρατοι ή να τους ποδοπατούν σαν να είναι ασήμαντοι.

Και αναρωτιέται ο κοσμικός άνθρωπος, δίκιο έχει ο Επίσκοπος ή ο πιστός που διαμαρτύρεται;

Ο κοσμικός άνθρωπος που στέκεται μακριά από την Ορθοδοξία και την Ορθοπραξία, αν αποφασίσει να έρθει πιο κοντά βλέπει δύο αντίρροπες δυνάμεις μέσα την Ορθοδοξία.

Το κομμάτι εκείνο του πιστού λαού, το οποίο εκκλησιάζεται και τιμά τους Επισκόπους που δεν ακολουθούν την οδό/διδασκαλία των Αγίων Πατέρων, δεν διαβλέπει καν τον κίνδυνο. Δεν εννοεί πως η δαιμονική παναίρεση του Οικουμενισμού αλλοιώνει το ορθόδοξο φρόνημα, με τη μεταπατερική διδασκαλία των νεωτεριστών Πατριαρχών, Αρχιεπισκόπων και Μητροπολιτών, η οποία όμως αποκλίνει πλέον φανερά και ανερυθρίαστα από την Ορθόδοξη πίστη και ζωή. Φοβάται να ρωτήσει, να αμφισβητήσει, να διαφωνήσει. Αναπαύεται στο λογισμό «Εγώ θα σώσω την Εκκλησία; Θεολόγος είμαι;» και εκκολάπτεται, γεννιέται και θεριεύει η Δεσποτοκρατία στην εκκλησιαστική διοίκηση.

Ο κοσμικός άνθρωπος και ο ακατήχητος πιστός λαός (υπήκοος της Δεσποτοκρατίας) συνιστούν την αριθμητική πλειοψηφία στην Ελλάδα του 2026, μη γνωρίζοντας πώς είναι η ζωή ενός ανθρώπου που βιώνει την πίστη. Η απουσία βιώματος στην Ορθοδοξία την υποτιμά και την υποβιβάζει.

Κάθε λογικός άνθρωπος, είτε είναι κοσμικός είτε του Χριστού, είτε πιστεύει είτε όχι, είτε είναι χλιαρός είτε θερμός, μπορεί να σκεφτεί: Εφόσον η Ορθοδοξία είναι η μόνη αληθινή πίστη, τι είναι αυτό που μπορώ να κάνω εγώ για τον Χριστό και να το παρουσιάσω την ημέρα της Κρίσεως;

Ο κοσμικός άνθρωπος μπορεί να πει «εγώ δεν πίστεψα ποτέ μου αληθινά, είμαι αξιοκατάκριτος αλλά αντί για γιόγκα Χριστέ μου έλεγα την ευχή για 12 λεπτά τη μέρα, κάθε μέρα, για να νιώσω κάτι που θα με αλλάξει, θα με κάνει θερμότερο».

Ο πιστός λαός που ακολουθεί και τιμά μεταπατερικούς εκκλησιαστικούς άρχοντες τι θα απολογηθεί;

Τι θα απαντήσει στις απλές, αλλά σοβαρότατες για τη σωτηρία, ερωτήσεις περί πίστεως:

• Είναι αίρεση ο Παπισμός;
• Είναι παναίρεση ο Οικουμενισμός;
• Καταδικάζονται τα κείμενα της ψευδοσυνόδου του Κολυμπαρίου της Κρήτης;
• Είναι αιρετικός όποιος διακόπτει τη μνημόνευση (Αγιοπατερική και Ιεροκανονική Αποτείχιση) του Επισκόπου του για λόγους πίστεως;

Μετά να ελέγξει τις απαντήσεις του με τον Επίσκοπο που τιμά ακόμα.

Όσοι αγωνίζονται να ομολογούνε Χριστό απαντούνε με παρρησία στα παραπάνω ερωτήματα:

Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.

Και ας αναρωτηθεί: Δίκιο έχει ο οικουμενιστής Επίσκοπος ή ο αποτειχισμένος από την αίρεση (σύμφωνα με τους Ιερούς Κανόνες) πιστός;

Καιρός δεν είναι;

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI