Επικαιρότητα
Μετά την υποχρεωτική διδασκαλία της πλάνης στο ΜτΘ των τελευταίων χρόνων, σειρά έχει η ελεύθερη απαλλαγή από το μάθημα
9 Αυγ 2020
Και γιατί θα πρέπει οι Ορθόδοξοι μαθητές να μειονεκτούν έναντι των μουσουλμανόπαιδων π.χ. που διδάσκονται ατόφια και ακέραια την πίστη τους στα σχολεία της ελληνικής επικράτειας;;;
Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr
Στο στόχαστρο των κυβερνήσεων των τελευταίων χρόνων, που διαπνέονται από άθεες και αντίχριστες αντιλήψεις, βρίσκεται το πολύπαθο Μάθημα των Θρησκευτικών και μέχρι και σήμερα τα πράγματα είναι δυσοίωνα.
Ήδη από το 2016 με τις αλλαγές που επέφερε ο κ. Φίλης στα Προγράμματα Σπουδών στο Μάθημα των Θρησκευτικών του Δημοτικού, Γυμνασίου και Λυκείου, και αργότερα με τα «διορθωμένα» Προγράμματα, με τις ασήμαντες αλλαγές που έγιναν επί Γαβρόγλου, επιτελέστηκε μεθοδικά ένα πνευματικό παιδομάζωμα άνευ προηγουμένου. Στο σύνολό τους και όχι εν μέρει αποτελούν «Φακέλους» (όπως χαρακτηρίστηκαν από τους ίδιους, τα βιβλία Θρησκευτικών) με πληθώρα αχρείαστου, αλλά κυρίως επικίνδυνου υλικού. Αυτό γίνεται φανερό διότι ουδεμία σχέση έχουν με τον σκοπό τον οποίο πρέπει να υπηρετούν, δηλαδή την ανάπτυξη της Ορθόδοξης χριστιανικής συνείδησης των μαθητών και τη σαφή διδασκαλία των δογμάτων, των ηθικών αξιών και των παραδόσεων της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Τουναντίον παρουσιάζεται ένα συνοθύλευμα με τα πιστεύω, τις αρχές και τις αξίες άλλων δογμάτων και θρησκειών, δημιουργώντας έτσι μια σύγχυση περί της αντίληψης του Θείου στο μυαλό των Ορθόδοξων χριστιανών μαθητών. Όπως όλοι γνωρίζουμε, κατά συντριπτική πλειοψηφία αποτελούν τους αποδέκτες αυτών των βιβλίων.
Ανυποψίαστοι γονείς έστελναν τα παιδιά τους στα σχολεία να διδαχθούν στο μάθημα των Θρησκευτικών, την Αγία πίστη μας, την Ορθοδοξία αλλά αντ’ αυτού οι μαθητές λάμβαναν μια ελλιπή, διαστρεβλωμένη και εκκοσμικευμένη παρουσίαση της Ορθοδοξίας, ενώ ταυτόχρονα γκρεμίζονταν συθέμελα το Δόγμα του Χριστιανισμού, ότι ο Χριστός είναι ο μοναδικός Σωτήρας του κόσμου. Διδάσκονταν σωρεία αντίχριστων μηνυμάτων με το χρυσό περιτύλιγμα της αγάπης, της ειρήνης, της ανεκτικότητας. Και φυσικά τους παρουσιάζονταν παραπλανητικά τα άλλα δόγματα, χωρίς την Ορθόδοξη αποτίμηση και την κατάδειξη των αιρέσεων.
Για όλα τα παραπάνω υπήρξαν αντιδράσεις και προσφυγές στα δικαστήρια από γονείς και την Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων, με αποτέλεσμα να εκδοθούν στο σύνολο τέσσερις (4) αποφάσεις του ΣτΕ και συγκεκριμένα τις υπ’ αριθμόν 660/2018, 926/ 2018, 1749/2019 και τέλος 1750/2019. Με τις αποφάσεις αυτές κρίνονται ως αντισυνταγματικά τα νεοεισαχθέντα Προγράμματα Σπουδών από το 2016 και τούδε, καθώς αυτά έρχονται σε αντίθεση α) προς την διάταξη του άρθρου 16 παρ. 2 του Συντάγματος, διότι με το πρόγραμμα σπουδών που εισάγει φαλκιδεύεται ο επιβεβλημένος από τη συνταγματική αυτή διάταξη σκοπός της ανάπτυξης ορθόδοξης χριστιανικής συνείδησης των μαθητών που ανήκουν στην επικρατούσα θρησκεία της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Χριστού, β) προς την διάταξη του άρθρου 13 παρ. 1 του Συντάγματος που κατοχυρώνει ως απαραβίαστη την ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης, διότι με τη σύγχυση που προκαλείται από το πρόγραμμα σπουδών και με τον επιδιωκόμενο δι’ αυτού «αναστοχασμό» των μαθητών (ηλικίας 8 – 15 ετών), η εν λόγω απόφαση κλονίζει την ορθόδοξη χριστιανική συνείδηση, την οποία, ήδη πριν από την έναρξη του σχολικού βίου διαμορφώνουν οι μαθητές αυτοί στο πλαίσιο του οικογενειακού τους περιβάλλοντος, συνιστά δε προσηλυτισμό, καθώς είναι ικανή να τους εκτρέψει από την ορθόδοξη χριστιανική συνείδησή τους, γ) προς την διάταξη του άρθρου 2 του ΠΠΠ της ΕΣΔΑ, διότι προσβάλλει το δικαίωμα των ανηκόντων στην επικρατούσα θρησκεία ορθόδοξων χριστιανών γονέων να διασφαλίσουν τη μόρφωση και εκπαίδευση των παιδιών τους σύμφωνα με τις δικές τους θρησκευτικές πεποιθήσεις και δ) προς την συνταγματικώς κατοχυρωμένη αρχή της ισότητας (άρθρο 4 παρ. 1 του Σ) και προς το άρθρο 14 (σε συνδυασμό με το άρθρο 9) της ΕΣΔΑ, διότι στερεί από τους μαθητές του ορθοδόξου χριστιανικού δόγματος το δικαίωμα να διδάσκονται αποκλειστικώς τα δόγματα, τις ηθικές αξίες και τις παραδόσεις της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Χριστού, ενώ η νομοθεσία όπως έχει εκτεθεί προβλέπει για μαθητές ρωμαιοκαθολικούς, εβραίους και μουσουλμάνους τη δυνατότητα να διδάσκονται αποκλειστικώς τα δόγματα της πίστης τους, και μάλιστα από δασκάλους προτεινόμενους από την οικεία θρησκευτική κοινότητα….
Υπήρξε κατά συνέπεια νόμιμη απαίτηση από γονείς και θεολόγους, να αποσυρθούν άμεσα από τα σχολεία, να γίνει επανεκτύπωση των βιβλίων που ίσχυαν πριν το 2016, καθώς και να δοθούν οδηγίες στους καθηγητές σύμφωνες με τα Προγράμματα Σπουδών του 2003-2006 και φυσικά να ξεκινήσει η διαδικασία εκπόνησης νέων βιβλίων σύμφωνα με τις αποφάσεις του ΣτΕ. Φυσικά ως γνωστόν υπήρχε μια παντελής αδιαφορία και κωλυσιεργία από πλευράς της Υπουργού Παιδείας κ.Κεραμέως, για να φτάσουμε μέχρι πρόσφατα στην έγκριση από το ΙΕΠ της εισήγησης της Επιτροπής για τα θρησκευτικά σχετικά με τους τρόπους και μεθόδους εφαρμογής των αποφάσεων του ΣτΕ, του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου(ΕΔΔΑ) και της ΑΠΔΠΧ, χωρίς όμως πάλι να λείψουν τα προβλήματα.
Στην Εισήγηση αναφέρεται ότι το μάθημα των Θρησκευτικών οφείλει να περιλαμβάνει οπωσδήποτε, με σαφήνεια και πληρότητα τα δόγματα, τις ηθικές αξίες και τις παραδόσεις της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Χριστού…καθώς το μάθημα απευθύνεται αποκλειστικά στους μαθητές που ασπάζονται το Ορθόδοξο Χριστιανικό δόγμα και όχι στους ετερόδοξους, αλλόθρησκους ή άθεους, στους οποίους δίνεται το δικαίωμα της απαλλαγής από το μάθημα. Και ενώ από τη μια μεριά, η απόφαση του ΣτΕ είναι ξεκάθαρη και αφορά στις τρεις συγκεκριμένες κατηγορίες, από την άλλη η Εισήγηση αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο της χρήσης απαλλαγής και από Ορθόδοξους μαθητές. Αυτό εύκολα συνάγεται, διότι η Εισήγηση προασπίζεται το δικαίωμα του προσωπικού απορρήτου και την ατομική ελευθερία της συνειδήσεως με βάση τα οποία δεν θα πρέπει να γίνονται διευκρινίσεις για τον λόγο της αίτησης απαλλαγής αλλά μόνο με επίκληση λόγω θρησκευτικής συνείδησης.
Θα έπρεπε όμως, να είναι ενήμερη η Επιτροπή που έκανε τη σχετική εισήγηση ότι οποιαδήποτε απαλλαγή αιτείται από τους γονείς των μαθητών για τα ανήλικα παιδιά τους από το διευθυντή του κάθε σχολείου, σύμφωνα με τους κανονισμούς και τη Σχολική νομοθεσία, η κατάθεση της αίτησης απαλλαγής από οποιοδήποτε μάθημα όπως π.χ. Φυσική Αγωγή κλπ συνοδεύεται υποχρεωτικά από τη σχετική βεβαίωση- Γνωμάτευση με την οποία και εξακριβώνεται και δικαιολογείται η σχετική αίτηση απαλλαγής. Αλίμονο αν ζητούνταν στα σχολεία απαλλαγές από τις μαθητικές διαδικασίες έτσι απλά, με την κατάθεση μιας απλής αίτησης. Τι είναι το σχολείο ξέφραγο αμπέλι, να μπαινοβγαίνουν οι μαθητές στις τάξεις και να παρακολουθούν όποια μαθήματα επιλέγουν; Και εφ’ όσον κάτι τέτοιο δεν ισχύει για άλλα μαθήματα για ποιο λόγο πρέπει να ισχύσει για το μάθημα των Θρησκευτικών; Σε καμιά περίπτωση δεν υπολείπεται ούτε σε αξία, ούτε σε κύρος των άλλων μαθημάτων. Είναι μάλιστα και σπουδαιότερο αυτών, καθώς αποτελεί μάθημα «συγκροτητικό βίου».
Επίσης, όφειλε να είναι ενήμερη η Επιτροπή της σχετικής Εισήγησης και για το θέμα του απορρήτου που υπάρχει στα σχολεία. Πιο συγκεκριμένα, σε κάθε σχολείο υπάρχει το απόρρητο-πρωτόκολλο όπου εκεί φυλάσσονται τα ευαίσθητα δεδομένα των μαθητών, όπως βεβαιώσεις για ψυχοσωματικές ασθένειες ή στοιχεία μαθητών που προέρχονται από συγκεκριμένες δομές προστασίας ανηλίκων ή απεξάρτησης κλπ. Αυτά εννοείται πως υπάρχουν ως δεδομένα σε απόρρητο αρχείο του διευθυντή του σχολείου. Εκεί λοιπόν, κάλλιστα μπορεί να καταχωρηθεί η σχετική βεβαίωση που θα χορηγείται από το φορέα ή τη θρησκευτική κοινότητα στην οποία ανήκει ο υπό απαλλαγή μαθητής. Αλλά και όπως αναφέρεται στην σχετική πρόταση της ΠΕΘ για την απαλλαγή, υπάρχουν και άλλες περιπτώσεις που εντάσσονται στο Υπουργείο Παιδείας και στις οποίες ζητείται βεβαίωση- πιστοποίηση ότι ο ενδιαφερόμενος ανήκει σε μια άλλη θρησκεία, όπως επί παραδείγματι στη μουσουλμανική θρησκεία. Αυτό αφορά στους υποψήφιους μουσουλμάνους των ΑΕΙ όπου καρπούνται το πλεονέκτημα της «ξεχωριστής ποσόστωσης» στην εισαγωγή και κατάταξή τους. Εκεί δεν ισχύει το ευαίσθητο προσωπικό δεδομένο και το δικαίωμα της θρησκευτικής ελευθερίας; Όπου μας βολεύει τα θρησκευτικά πιστεύω είναι «ευαίσθητα» και όπου μας συμφέρει τα επιβεβαιώνουμε απροκάλυπτα;;;
Τέλος η απόφαση του ΣτΕ είναι κατηγορηματική και δηλώνει πως δεν επιτρέπεται απαλλαγή χωρίς «αποχρώντα λόγο». Άρα ο λόγος πρέπει να δοθεί και όχι να παραθεωρηθεί. Όσον αφορά την ώρα της απαλλαγής που δικαιωματικά θα μπορούν να έχουν συγκεκριμένοι μαθητές, υπάρχουν διάφορες προτάσεις, όπως διδασκαλία θρησκειολογικού μαθήματος ή ηθικού περιεχομένου κλπ. Γιατί όχι και σε μάθημα παρουσίασης των διαφόρων Θρησκευμάτων να μην υπάρχει και το πνεύμα της ιεραποστολής ειδικά για τις περιπτώσεις παιδιών μεταναστών που έρχονται να ζήσουν στη χώρα μας. Να τους δοθεί η ευκαιρία όχι μόνο τον πολιτισμό αλλά και τη Θρησκεία της χώρας που τους φιλοξενεί, να γνωρίσουν.
Να σημειωθεί ακόμη πως υπάρχει ένσταση και αντίρρηση σχετικά με την έκφραση της Εισήγησης «είναι ανεπίτρεπτη η μεταβολή της θρησκευτικής εκπαίδευσης στο σχολείο σε δογματική ομολογία πίστεως ή πολλώ μάλλον σε κατήχηση» Οι αποφάσεις του ΣτΕ είναι ξεκάθαρες για το περιεχόμενο, τη δομή και το σύνολο του μαθήματος των Θρησκευτικών “το οποίο πρέπει να προάγει την Ορθόδοξη χριστιανική συνείδηση και να παρέχει με σαφήνεια τα δόγματα, οι αξίες και παραδόσεις της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας όχι ως παροχή πληροφοριών ή ανάπτυξης προβληματικής, αλλά με την καλλιέργεια των κατάλληλων προϋποθέσεων ώστε να μπορεί να μεταδοθεί το προεκτεθέν κατά το Σύνταγμα περιεχόμενό του” (Αποφ. Ολομ. ΣτΕ 1749 και 1750/2019). Και πώς αλλιώς θα γίνει αυτό, αν το μάθημα δεν είναι καθαρά Ομολογιακό και Απολογητικό και κατηχητικό, εφ’όσον απευθύνεται αποκλειστικά σε μαθητές που ασπάζονται το Ορθόδοξο χριστιανικό δόγμα και έτσι αυτό δε συνιστά επιβολή πίστεως. Και γιατί θα πρέπει οι Ορθόδοξοι μαθητές να μειονεκτούν έναντι των μουσουλμανόπαιδων π.χ. που διδάσκονται ατόφια και ακέραια την πίστη τους στα σχολεία της ελληνικής επικράτειας;;;
Όπως συμπεραίνουμε από τα προαναφερθέντα, το μάθημα των Θρησκευτικών θα βαδίσει και πάλι ένα δύσβατο, κακοτράχαλο δρόμο. Οι εμπνευστές και διοργανωτές της αποδόμησης της Ορθόδοξης πίστης είναι ακόμα εδώ. Τους είναι απίστευτα δύσκολο να εφαρμόσουν ακριβώς τις αποφάσεις του ΣτΕ, οι οποίες αποφάσεις σημειωτέον συνάδουν με την κοινή λογική του να διδάσκονται οι Ορθόδοξοι μαθητές, ορθά και όχι διαστρεβλωμένη την πίστη τους. Στη σχετική Εισήγηση φαίνεται η Επιτροπή να έχει πρόθεση να εφαρμόσει κατά ένα μέρος αυτές τις αποφάσεις. Δεν αρκούμαστε στο μέρος, αλλά ζητάμε τη συνολική εφαρμογή των αποφάσεων. Δεν εφησυχάζουμε, γονείς, μαθητές, θεολόγοι παρακολουθούμε από κοντά αυτό το τόσο σημαντικό θέμα του μαθήματος των Θρησκευτικών και είμαστε έτοιμοι να αντιδράσουμε αν υπάρξει και πάλι ανάγκη.
Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra
Δείτε σχετικά:
– Υποχρεωτικά τα Θρησκευτικά με έντονο ολιστικό άρωμα…
– Τα Θρησκευτικά Γαβρόγλου, η Κεραμέως και οι 30 βουλευτές της ΝΔ
– Η ΠΕθ αποκαλύπτει την Κεραμέως στον Πρωθυπουργό και την περιφρόνησή της!
– Η σχέση με τα Θρησκευτικά της ΠτΔ Αικατερίνης Σακελλαροπούλου και οι γκρίζες ζώνες στην…
– Αλλαγές στο μάθημα των Θρησκευτικών· ο ομολογιακός χαρακτήρας του ενοχλεί στα νεύρα και τους νεοδημοκράτες…
– Ο απερχόμενος Πρόεδρος του ΙΕΠ, τα Θρησκευτικά και το χρέος της νέας ηγεσίας
– Κεραμέως: Έρχονται νέες ρυθμίσεις για τα Θρησκευτικά
– Ο ΙΣΚΕ για την απόφαση του ΣτΕ για τα Θρησκευτικά
– Καταδίκη Ελλάδας από ΕΔΑΔ για τα Θρησκευτικά: Το σύστημα απαλλαγής παραβιάζει την Ευρωπαϊκή Σύμβαση
– Οι αποφάσεις ΣτΕ 1749/2019 Ολομ. και ΣτΕ 1750/2019 Ολομ. που ακυρώνουν τα Θρησκευτικά Γαβρόγλου
– ΣτΕ: Ανακοίνωση των αποφάσεων για τα Θρησκευτικά και την αναγραφή θρησκεύματος στους τίτλους των μαθητών