Άσπρο Μαύρο: Αλλάζει το «Πάτερ Ημών» ο Πάπας Φραγκίσκος

0
472

του Ελευθέριου Ν. Κοσμίδη, Contributor Editor
αρθρογραφεί για katanixi.gr

«Προσευχόμενοι δὲ μὴ βαττολογήσητε ὥσπερ οἱ ἐθνικοί· δοκοῦσι γὰρ ὅτι ἐν τῇ πολυλογίᾳ αὐτῶν εἰσακουσθήσονται.μὴ οὖν ὁμοιωθῆτε αὐτοῖς· οἶδε γὰρ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὧν χρείαν ἔχετε πρὸ τοῦ ὑμᾶς αἰτῆσαι αὐτόν. οὕτως οὖν προσεύχεσθε ὑμεῖς· Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς· ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου· ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου· γενηθήτω τὸ θέλημά σου, ὡς ἐν οὐρανῷ, καὶ ἐπὶ τῆς γῆς·τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον· καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν· καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ. ὅτι σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας· ἀμήν.»
Ματθ. 6,7-13

Μετά το κτύπημα που αντιμετωπίσαμε από την πλευρά του Πατριαρχείου Μόσχας, όταν επιχείρησε να αλλάξει το «Πιστεύω» τον Απρίλιο του 2017, είχε κατανοηθεί πως η αγωνία της μετάφρασης των λειτουργικών κειμένων, αποτελεί χαρακτηριστική οικουμενιστική επιδίωξη.

Με κάθε ευκαιρία και σε κάθε τόνο, οι Ορθόδοξοι εκφραστές του πνεύματος αυτού, στο Φανάρι, στην Εκκλησία της Αλβανίας, στην Εκκλησία της Ελλάδος, στην Εκκλησία της Κύπρου κ.α., επαγγέλλονται την «εκ του πονηρού ανάγκη» μετάφρασης των λειτουργικών κειμένων στη δημοτική.

Δεν είναι λίγα τα φαινόμενα οπου Αρχιερείς και Ιερείς, τολμούν να τελούν ακολουθίες ή να παρεμβάλουν τμήματα των ακολουθιών, στη δημοτική.

«Η Εκκλησιαστική γλώσσα των Ι. Κειμένων και των ιερών ακολουθιών δεν είναι απλά μία διανοητική ή βιωματική ανθρώπινη κατασκευή, μία εποχιακή έκφραση της Εκκλησιαστικής συνείδησης. Η αρχιτεκτονική της είναι πάντοτε μία ανακεφαλαίωση (προσευχητική, δοξολογική, Δογματική) της Εκκλησιαστικής εμπειρίας ή, καλύτερα, μια προβολή της εκκλησιαστικής ζωής – Εκκλησίας στο ανθρώπινο επίπεδο.

Οι βαθύτερες και αληθινές διαστάσεις της εκκλησιαστικής γλώσσας χαρακτηρίζονται από την αμεσότητα μετοχής του ανθρώπινου στοιχείου στο καθολικότερο φαινόμενο της ένσαρκης οικονομίας του Χριστού1

Ποιό ρόλο καθόρισε τό Πανάγιο Πνεῦμα κατά τήν πορεία τῆς ἱστορίας γιά τήν ἑλληνική γλῶσσα;

«Ἡ θεία οἰκονομία ἐχρησιμοποίησε τόν ἑλληνικό λόγο στήν Παλαιά καί Καινή Διαθήκη. Ἄλλωστε, μέ τήν ἐξάπλωση τοῦ Ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ σ’ ὅλη τήν γνωστή κατά τούς ἑλληνιστικούς χρόνους καί τήν ρωμαϊκή κυριαρχία οἰκουμένη, ἡ ἑλληνική γλῶσσα κυριαρχοῦσε πνευματικά. Ἔτσι, ἡ κοινή γλώσσα τῆς ρωμαϊκῆς αὐτοκρατορίας ὑπηρέτησε ἕναν κοινό σκοπό : τήν ἐξάπλωση τῆς πίστεως καί τόν εὐαγγελισμό τῶν ἐθνῶν. Ἀπό ἐκεῖ ὁ ἄνθρωπος ὁδηγεῖται πρός τήν θέωση, ἡ ὁποία ἐπαναφέρει ὡς κοινή γλῶσσα συνεννοήσεως τήν σιωπή2

Έγραφε ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Θεόδωρος Ζήσης ήδη από το 2002 (από τα πρακτικά του Α’ Λειτουργικού Συνεδρίου)

«Ένα από τα βασικά θέματα που συζητούνται στα πλαίσια της ψευδε­πίγραφης και άγνωστης στην Ορθόδοξη Παράδοση «Λειτουργικής Αναγέννησης», η οποία δυστυχώς τώρα για πρώτη φορά βαπτίσθη­κε και επίσημα μέσα στην συνοδική κολυμβήθρα με την συγκρότηση το έτος 1999 της «Ειδικής Συνοδικής Επιτροπής Λειτουργικής Αναγεννήσεως», είναι και το θέμα της μεταφράσεως ή μεταγλωττίσεως των λειτουργικών κειμένων στην καθομιλουμένη νεοελληνική γλώσσα.

Ας σημειώσω εδώ παρενθετικά ότι η συνοδική αποδοχή και νομιμοποίη­ση της «Λειτουργικής Αναγέννησης», είναι άκυρη και ανυπόστατη, διότι διακόπτει την συνέχεια της αποστολοπαραδότου και πατροπαρα­δότου Παραδόσεως, διακόπτει την διαδοχή της Ορθοδόξου πίστεως, όπου οι καινοτομίες, οι νεωτερισμοί και οι ανανεώσεις όχι μόνο δεν δικαιούνται αλλά και καταδικάζονται».

Πως “εκ της μεταφράσεως” προέκυψε η βλαφημία;

Διαβάζουμε στο www.katanixi.gr

Ο Πάπας Φραγκίσκος, σύμφωνα με την Express, ενέκρινε μια αλλαγή στην προσευχή «Πάτερ Ημών» και συγκεκριμένα όσον αφορά στο σημείο που αναφέρει «lead us not into temptation» (στα ελληνικά «καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν»). Η φράση αντικαθίσταται με την πρόταση «do not let us fall into temptation» ή στα ελληνικά «μην μας αφήσεις να υποκύψουμε στον πειρασμό».

Όπως αναφέρουν ειδικοί, η φράση που αναφερόταν στην προσευχή, υποδήλωνε λαθεμένα ότι ο Θεός μπορεί να οδηγήσει τους ανθρώπους σε λάθος δρόμο.

Ο ίδιος ο Πάπας δήλωσε:

«Ένας πατέρας δεν οδηγεί στον πειρασμό, ένας πατέρας σε βοηθάει να σηκωθείς αμέσως».
«Δεν είναι καλή μετάφραση, επειδή μιλάει για έναν θεό που σε προτρέπει στον πειρασμό».
«Αυτός που σε οδηγεί στον πειρασμό είναι ο Σατανάς. Αυτός είναι ρόλος του Σατανά».

Ηχεί προφητική σαν αστραπή εξ’ ουρανού, η στεντόρεια φωνή του πατρός Θεοδώρου Ζήση, η απάντηση στον αμετανόητο αιρετικό πάπα και τους ομοίους του:

«Αλίμονο αν υπήρχε η δυνατότης στους εκάστοτε ισχυρούς, εκκλησιαστικούς και πολιτικούς ηγέτες, να επιβάλλουν διά της βίας όσα αυτοί θεωρούν αληθινά· η δύναμη της αληθείας είναι άμαχη, ακαταμάχητη, γιατί ακαταμάχητος και ανίκητος είναι ο Θεός, που είναι η αλήθεια3

Το άσπρο της αληθείας του Θεού, μαύρο του διαβόλου δεν γίνεται.